Hebreus 10
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NVT
1 Ămăra, hărătăn-wi hanăɣ-issəkna Măssinăɣ dăɣ-alămăr-net, taliwen ănifăqqănen d-tidət a ămoosăn. Wăr hanăɣ-sənnəfliyăn dăɣ-ujreh n-a-wa dăr-olăhăn. A-wen-dăɣ a făl ăddinăt wi jărnen ăṭṭăma-năsăn dăɣ-a-wa innă alămăr, indăr-as ad-tăn-ăj ăddinăt ăɣradnen ed hak awătay-dăɣ, sanalasăn tikutawen-tin-dăɣ.
1 A lei constitui apenas uma sombra, um vislumbre das coisas boas por vir, mas não as coisas boas em si mesmas. Os sacrifícios são repetidos todos os anos, mas nunca puderam purificar inteiramente aqueles que vêm adorar.
2 Tikutawen-tin-dăɣ əšlănen ăddinăt, ənnar jarrăwnăt tenăšše n-ibăkkaḍăn i-ăddinăt s-iyyăt, iket-di, iba-tănăt-in; ad-ăbas tănăt-sanalasăn; ad-ăbas əššakăn ăddinăt iman-năsăn abăkkaḍ.
2 Se tivessem esse poder, já não precisariam existir, pois os adoradores teriam sido purificados de uma vez por todas, e a consciência de seus pecados teria desaparecido.
3 Măšan tikutawen-en-hi, hak awătay-dăɣ, siktunăt-dd tamətte ibăkkaḍăn-net
3 Em vez disso, esses sacrifícios os lembravam de seus pecados todos os anos.
4 făl-a-s, wăr t-illa əmmək făw s-hin-omăs ašni, jer-wa n-iwdesăn wăla wa n-išulaɣ, ibăkkaḍăn n-ăddinăt.
4 Pois é impossível que o sangue de touros e bodes remova pecados.
5 A-wen-dăɣ a făl Ălmasex, a-s dd-ijjăš ăddunya, innă i-Măssinăɣ:
5 Por isso, quando Cristo veio ao mundo, disse: “Não quiseste sacrifícios nem ofertas, contudo me deste um corpo para oferecer.
6 Wăr hak-əjreẓnăt tikutawen ti răqqănen
6 Não te agradaste de holocaustos, nem de outras ofertas pelo pecado.
7 Ǝnhăyăɣ a-wen ɣas ənneɣ:
7 Então eu disse: ‘Aqui estou para fazer tua vontade, ó Deus, como está escrito a meu respeito no livro’”.
8 Innă Ɣisa ḍarăt-a-wen:
8 Primeiro Cristo disse: “Não quiseste sacrifícios nem ofertas, nem holocaustos, nem outras ofertas, nem te agradaste delas” (embora sejam exigidas pela lei).
9 Olăs daɣ Ɣisa innă:
9 Então acrescentou: “Aqui estou para fazer tua vontade”. Ele cancela a primeira aliança a fim de estabelecer a segunda.
10 Dăɣ-erhet n-Măssinăɣ a dăɣ-hanăɣ-iššəšdăj Ălmasex s-iyyăt, išəšdăj-anăɣ s-iman-net wi ija takute.
10 Pois a vontade de Deus era que fôssemos santificados pela oferta do corpo de Jesus Cristo, de uma vez por todas.
11 Kăl-tikutawen iket-năsăn, iqqal-asăn ăššil hak ašăl ad-əbdadăn ɣarrăsăn i-tikutawen ti s-kăla tănăt-jăn olăsăn wăren šəšdij dăɣ-ibăkkaḍăn.
11 O sacerdote se apresenta todos os dias para realizar os serviços sagrados e oferece repetidamente os mesmos sacrifícios que nunca podem remover os pecados.
12 Măšan Ɣisa ənta, ikfa taɣəssa-net s-iyyăt, ămoos takute ta takkăsăt ibăkkaḍăn, ăqqima ḍarăt-a-wen hărkuk daw-aɣil n-Măssinăɣ,
12 Nosso Sumo Sacerdote, porém, ofereceu a si mesmo como único sacrifício pelos pecados, válido para sempre. Então, sentou-se no lugar de honra à direita de Deus
13 iqqal dihen i-ad-ətwəjjən išənja-net iket-năsăn daw-iḍarăn-net.
13 e ali aguarda até que todos os seus inimigos sejam humilhados e postos debaixo de seus pés.
14 Ikfa tiyyăt takute, təgdăh harkuk i-ăddinăt wi išăšdaj.
14 Porque, mediante essa única oferta, ele tornou perfeitos para sempre os que estão sendo santificados.
15 A-wen-dăɣ a hanăɣ-ăsdăttăt Unfas Šăddijăn făl-a-s innă Emăli s-tizarăt:
15 E o Espírito Santo também testemunha que isso é verdade, pois diz:
16 «Ǝnta da arkăwăl-in n-tassaɣt wa dăr-săn mad-ahărăɣ ḍarăt išilan-win-dăɣ:
16 “Esta é a nova aliança que farei com meu povo depois daqueles dias, diz o Senhor: Porei minhas leis em seu coração e as escreverei em sua mente”.
17 Inna daɣ ḍarăt-a-wen:
17 E acrescenta: “E nunca mais me lembrarei de seus pecados e seus atos de desobediência”.
18 Tenăšše ya, e-d ja, ad-ăbas təlkam takute n-ašni tiyyăt dăɣ-təssəba n-abăkkaḍ.
18 Onde os pecados foram perdoados, já não há necessidade de oferecer mais sacrifícios.
19 Ayətma-ɣ, ămoos-anăɣ ašni n-Ɣisa takute tətbatăt s-ənta a hanăɣ-torăt emm n-ehăn wa n-Măssinăɣ wa iknăn təšədje,
19 Portanto, irmãos, por causa do sangue de Jesus, podemos entrar com toda confiança no lugar santíssimo,
20 orʼ-anăɣ tabarăt tăynayăt ha tămudre t-təllat ḍarăt ărido, a-wen a t-ămoosăn taɣəssa-net.
20 Por sua morte, Jesus abriu um caminho novo e vivo através da cortina que leva ao lugar santíssimo.
21 Ămăra, nəla U-tikutawen ifranăn ixkămăn făll-ehăn n-Măssinăɣ.
21 E, uma vez que temos um Sumo Sacerdote que governa sobre a casa de Deus,
22 Ɣas nahəẓet-t-dd s-ulhawăn ădduuttănen d-immun imdan, dăɣ-a-s ărridăn ulhawăn-năwăn dăɣ-inəzjam wi lăbasnen, ărridnăt tiɣəswen-năwăn dăɣ-aman šăddijnen, wăr t-illa făw a dăɣ-nəššak iman-nănăɣ.
22 entremos com coração sincero e plena confiança, pois nossa consciência culpada foi purificada, e nosso corpo, lavado com água pura.
23 Wăr nətăqqălet s-ḍarăt, wăr nəsisumet dăɣ-isălan n-ăṭṭăma-nănăɣ ed ere wa hanăɣ-ijjăšăn ărkăwăl-wen-dăɣ, emărkăwăl, wăr-irăẓẓ dăɣ-tənna-net.
23 Apeguemo-nos firmemente, sem vacilar, à esperança que professamos, porque Deus é fiel para cumprir sua promessa.
24 Nənməjjet ənniyăt jer-iman-nănăɣ, nənməsəmmətăret tărha jer-iman-nănăɣ d-imărkedăn.
24 Pensemos em como motivar uns aos outros na prática do amor e das boas obras.
25 Wăr nəzăjjăret ălžămaɣăt wa nəha s-ălɣibadăt n-Măssinăɣ šund a-wa tăjjăn iyyăḍ, ănn-ak, nəmsəkkuyədet jer-iman-nănăɣ, hullan ămăra-dăɣ d-nəhannăy a-s dd-ohăẓ ašăl wa n-uɣəl n-Emăli.
25 E não deixemos de nos reunir, como fazem alguns, mas encorajemo-nos mutuamente, sobretudo agora que o dia está próximo.
26 Afăl nofa abăkkaḍ dăɣ-erhet n-iman-nănăɣ ḍarăt a-s nəlmad tidət iket-net, ăbas t-təlla takute tăddoobet ad-hin-taməs abăkkaḍ-nănăɣ,
26 Se continuamos a pecar deliberadamente depois de ter recebido o conhecimento da verdade, já não há sacrifício que cubra esses pecados.
27 ad-ăbas-hanăɣ-in-ăqqim ɣas ar asəmmoqqəl i-ăššăreɣa wa dd-imalăn d-efew wa ăhjăljălăn he-ikšən inămăšrayăn.
27 Há somente a assustadora expectativa do julgamento e do fogo intenso que consumirá os inimigos.
28 Təssanăm a-s e-d ănmăšrăy ăwadəm i-Ăṭṭawrăt ta n-Mosa, wăr has-t-təlla tăhanint, igdăh ɣas ad-dd əzjărnăt sănatăt tijuhawen meɣ kăraḍăt i-ad-ămmăt ălwaqq-wen-dăɣ.
28 Pois quem se recusava a obedecer à lei de Moisés era morto sem misericórdia, com base no depoimento de duas ou três testemunhas.
29 Ǝmmək-wen-dăɣ daɣ a-s, ăwadəm wa ăfkălfăkălăn Rure-s n-Măssinăɣ, ăsmăḍrăy-t meɣ ăsbănnăn ašni-net wa hanăɣ-iššəšdăjăn, săr-năɣ dd-orăwăn ărkăwăl n-tassaɣt d-Măssinăɣ, meɣ daɣ, wăr-issəfrăr Unfas wa n-ănnuɣmăt, ajăn wădden ăwadəm-wen-dăɣ, ănihăjja d-tisnant tojărăt, ta dăr-ănihăjja wa ănmăšrăyăn i-a-wa innă alămăr wa n-ănnăbi Mosa.
29 Imaginem quão maior será o castigo para quem insultou o Filho de Deus, tratou como comum e profano o sangue da aliança que o santificou e menosprezou o Espírito Santo que concede graça.
30 Năkkăneḍ, nəzzay wa innăn:
30 Pois conhecemos aquele que disse: “A vingança cabe a mim; eu lhes darei o que merecem”. E também: “O Senhor julgará o seu povo”.
31 Asuksăḍ ija ejăḍăl dăɣ-ifassăn n-Măssinăɣ-i iddărăn.
31 Que coisa terrível é cair nas mãos do Deus vivo.
32 Ǝktəwăt-dd a-s ibda, kăla təzzăɣăm tihay, təbbəlănăm dăɣ-a-wa ămoosăn immun-năwăn, tənhăyăm aɣăna,
32 Lembrem-se dos primeiros dias, quando foram iluminados, e de como permaneceram firmes apesar de muita luta e sofrimento.
33 əkwărăn-kăwăn ăddinăt, ăqquzzăben-kăwăn, jăn-kăwăn isəḍsa dat-tamətte; ăddinăt wi tənhăyăm hannăyăn aɣăna-wen-dăɣ, tăwwăɣăm-asăn timudda.
33 Houve ocasiões em que foram expostos a insultos e espancamentos; em outras, ajudaram os que passavam pelas mesmas coisas.
34 Wi hănen tikărmuten dăɣ-təssəba n-Ɣisa, tănɣʼ-iwăn tăhanint-năsăn, ohăɣăn dăɣ-wăn išənja a-wa təṭṭăfăm, măšan, wăr-ifneẓ a-wen tisrawt-năwăn s-Măssinăɣ ed təkkasăm ăššăk a-s a-wa ihăn ifassăn-năwăn, ufa a-wen-dăɣ iket-net ed iɣlal.
34 Sofreram com os que foram presos e aceitaram com alegria quando lhes foi tirado tudo que possuíam. Sabiam que lhes esperavam coisas melhores, que durarão para sempre.
35 A-wa făl tăsifăllăm, ăknăt-t uḍəf ed əjjətăn imraš-net.
35 Portanto, não abram mão de sua firme confiança. Lembrem-se da grande recompensa que ela lhes traz.
36 Hărwa-dăɣ, əšmărăt dăɣ-amišəl n-erhet n-Măssinăɣ, afăl jăm a-wen, ad-săr-wăn dd-isăɣsəl Măssinăɣ ărkăwăl wa hawăn-ijjăš.
36 Vocês precisam perseverar, a fim de que, depois de terem feito a vontade de Deus, recebam tudo que ele lhes prometeu.
37 Innă əlkəttab n-Măssinăɣ a-s:
37 “Pois em breve virá aquele que está para vir; não se atrasará.
38 Ăddinăt wi oɣădnen dăɣ-zăbo-nin,
38 Meu justo viverá pela fé; se ele se afastar, porém, não me agradarei dele.”
39 Năkkăneḍ, wăr nəha ăddinăt wi šallăynen, hakkănen iman-năsăn i-əlhəllak, ănn-ak, nəha wi taṭṭăfnen immun i-ad-tăn-iɣləs Măssinăɣ.
39 Mas não somos como aqueles que se afastam para sua própria destruição. Somos pessoas de fé cuja alma é preservada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.