Hebreus 10
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ARA
1 Ămăra, hărătăn-wi hanăɣ-issəkna Măssinăɣ dăɣ-alămăr-net, taliwen ănifăqqănen d-tidət a ămoosăn. Wăr hanăɣ-sənnəfliyăn dăɣ-ujreh n-a-wa dăr-olăhăn. A-wen-dăɣ a făl ăddinăt wi jărnen ăṭṭăma-năsăn dăɣ-a-wa innă alămăr, indăr-as ad-tăn-ăj ăddinăt ăɣradnen ed hak awătay-dăɣ, sanalasăn tikutawen-tin-dăɣ.
1 Ora, visto que a lei tem sombra dos bens vindouros, não a imagem real das coisas, nunca jamais pode tornar perfeitos os ofertantes, com os mesmos sacrifícios que, ano após ano, perpetuamente, eles oferecem.
2 Tikutawen-tin-dăɣ əšlănen ăddinăt, ənnar jarrăwnăt tenăšše n-ibăkkaḍăn i-ăddinăt s-iyyăt, iket-di, iba-tănăt-in; ad-ăbas tănăt-sanalasăn; ad-ăbas əššakăn ăddinăt iman-năsăn abăkkaḍ.
2 Doutra sorte, não teriam cessado de ser oferecidos, porquanto os que prestam culto, tendo sido purificados uma vez por todas, não mais teriam consciência de pecados?
3 Măšan tikutawen-en-hi, hak awătay-dăɣ, siktunăt-dd tamətte ibăkkaḍăn-net
3 Entretanto, nesses sacrifícios faz-se recordação de pecados todos os anos,
4 făl-a-s, wăr t-illa əmmək făw s-hin-omăs ašni, jer-wa n-iwdesăn wăla wa n-išulaɣ, ibăkkaḍăn n-ăddinăt.
4 porque é impossível que o sangue de touros e de bodes remova pecados.
5 A-wen-dăɣ a făl Ălmasex, a-s dd-ijjăš ăddunya, innă i-Măssinăɣ:
5 Por isso, ao entrar no mundo, diz: Sacrifício e oferta não quiseste; antes, um corpo me formaste;
6 Wăr hak-əjreẓnăt tikutawen ti răqqănen
6 não te deleitaste com holocaustos e ofertas pelo pecado.
7 Ǝnhăyăɣ a-wen ɣas ənneɣ:
7 Então, eu disse: Eis aqui estou (no rolo do livro está escrito a meu respeito), para fazer, ó Deus, a tua vontade.
8 Innă Ɣisa ḍarăt-a-wen:
8 Depois de dizer, como acima: Sacrifícios e ofertas não quiseste, nem holocaustos e oblações pelo pecado, nem com isto te deleitaste (coisas que se oferecem segundo a lei),
9 Olăs daɣ Ɣisa innă:
9 então, acrescentou: Eis aqui estou para fazer, ó Deus, a tua vontade. Remove o primeiro para estabelecer o segundo.
10 Dăɣ-erhet n-Măssinăɣ a dăɣ-hanăɣ-iššəšdăj Ălmasex s-iyyăt, išəšdăj-anăɣ s-iman-net wi ija takute.
10 Nessa vontade é que temos sido santificados, mediante a oferta do corpo de Jesus Cristo, uma vez por todas.
11 Kăl-tikutawen iket-năsăn, iqqal-asăn ăššil hak ašăl ad-əbdadăn ɣarrăsăn i-tikutawen ti s-kăla tănăt-jăn olăsăn wăren šəšdij dăɣ-ibăkkaḍăn.
11 Ora, todo sacerdote se apresenta, dia após dia, a exercer o serviço sagrado e a oferecer muitas vezes os mesmos sacrifícios, que nunca jamais podem remover pecados;
12 Măšan Ɣisa ənta, ikfa taɣəssa-net s-iyyăt, ămoos takute ta takkăsăt ibăkkaḍăn, ăqqima ḍarăt-a-wen hărkuk daw-aɣil n-Măssinăɣ,
12 Jesus, porém, tendo oferecido, para sempre, um único sacrifício pelos pecados, assentou-se à destra de Deus,
13 iqqal dihen i-ad-ətwəjjən išənja-net iket-năsăn daw-iḍarăn-net.
13 aguardando, daí em diante, até que os seus inimigos sejam postos por estrado dos seus pés.
14 Ikfa tiyyăt takute, təgdăh harkuk i-ăddinăt wi išăšdaj.
14 Porque, com uma única oferta, aperfeiçoou para sempre quantos estão sendo santificados.
15 A-wen-dăɣ a hanăɣ-ăsdăttăt Unfas Šăddijăn făl-a-s innă Emăli s-tizarăt:
15 E disto nos dá testemunho também o Espírito Santo; porquanto, após ter dito:
16 «Ǝnta da arkăwăl-in n-tassaɣt wa dăr-săn mad-ahărăɣ ḍarăt išilan-win-dăɣ:
16 Esta é a aliança que farei com eles, depois daqueles dias, diz o Senhor: Porei no seu coração as minhas leis e sobre a sua mente as inscreverei,
17 Inna daɣ ḍarăt-a-wen:
17 acrescenta: Também de nenhum modo me lembrarei dos seus pecados e das suas iniquidades, para sempre.
18 Tenăšše ya, e-d ja, ad-ăbas təlkam takute n-ašni tiyyăt dăɣ-təssəba n-abăkkaḍ.
18 Ora, onde há remissão destes, já não há oferta pelo pecado.
19 Ayətma-ɣ, ămoos-anăɣ ašni n-Ɣisa takute tətbatăt s-ənta a hanăɣ-torăt emm n-ehăn wa n-Măssinăɣ wa iknăn təšədje,
19 Tendo, pois, irmãos, intrepidez para entrar no Santo dos Santos, pelo sangue de Jesus,
20 orʼ-anăɣ tabarăt tăynayăt ha tămudre t-təllat ḍarăt ărido, a-wen a t-ămoosăn taɣəssa-net.
20 pelo novo e vivo caminho que ele nos consagrou pelo véu, isto é, pela sua carne,
21 Ămăra, nəla U-tikutawen ifranăn ixkămăn făll-ehăn n-Măssinăɣ.
21 e tendo grande sacerdote sobre a casa de Deus,
22 Ɣas nahəẓet-t-dd s-ulhawăn ădduuttănen d-immun imdan, dăɣ-a-s ărridăn ulhawăn-năwăn dăɣ-inəzjam wi lăbasnen, ărridnăt tiɣəswen-năwăn dăɣ-aman šăddijnen, wăr t-illa făw a dăɣ-nəššak iman-nănăɣ.
22 aproximemo-nos, com sincero coração, em plena certeza de fé, tendo o coração purificado de má consciência e lavado o corpo com água pura.
23 Wăr nətăqqălet s-ḍarăt, wăr nəsisumet dăɣ-isălan n-ăṭṭăma-nănăɣ ed ere wa hanăɣ-ijjăšăn ărkăwăl-wen-dăɣ, emărkăwăl, wăr-irăẓẓ dăɣ-tənna-net.
23 Guardemos firme a confissão da esperança, sem vacilar, pois quem fez a promessa é fiel.
24 Nənməjjet ənniyăt jer-iman-nănăɣ, nənməsəmmətăret tărha jer-iman-nănăɣ d-imărkedăn.
24 Consideremo-nos também uns aos outros, para nos estimularmos ao amor e às boas obras.
25 Wăr nəzăjjăret ălžămaɣăt wa nəha s-ălɣibadăt n-Măssinăɣ šund a-wa tăjjăn iyyăḍ, ănn-ak, nəmsəkkuyədet jer-iman-nănăɣ, hullan ămăra-dăɣ d-nəhannăy a-s dd-ohăẓ ašăl wa n-uɣəl n-Emăli.
25 Não deixemos de congregar-nos, como é costume de alguns; antes, façamos admoestações e tanto mais quanto vedes que o Dia se aproxima.
26 Afăl nofa abăkkaḍ dăɣ-erhet n-iman-nănăɣ ḍarăt a-s nəlmad tidət iket-net, ăbas t-təlla takute tăddoobet ad-hin-taməs abăkkaḍ-nănăɣ,
26 Porque, se vivermos deliberadamente em pecado, depois de termos recebido o pleno conhecimento da verdade, já não resta sacrifício pelos pecados;
27 ad-ăbas-hanăɣ-in-ăqqim ɣas ar asəmmoqqəl i-ăššăreɣa wa dd-imalăn d-efew wa ăhjăljălăn he-ikšən inămăšrayăn.
27 pelo contrário, certa expectação horrível de juízo e fogo vingador prestes a consumir os adversários.
28 Təssanăm a-s e-d ănmăšrăy ăwadəm i-Ăṭṭawrăt ta n-Mosa, wăr has-t-təlla tăhanint, igdăh ɣas ad-dd əzjărnăt sănatăt tijuhawen meɣ kăraḍăt i-ad-ămmăt ălwaqq-wen-dăɣ.
28 Sem misericórdia morre pelo depoimento de duas ou três testemunhas quem tiver rejeitado a lei de Moisés.
29 Ǝmmək-wen-dăɣ daɣ a-s, ăwadəm wa ăfkălfăkălăn Rure-s n-Măssinăɣ, ăsmăḍrăy-t meɣ ăsbănnăn ašni-net wa hanăɣ-iššəšdăjăn, săr-năɣ dd-orăwăn ărkăwăl n-tassaɣt d-Măssinăɣ, meɣ daɣ, wăr-issəfrăr Unfas wa n-ănnuɣmăt, ajăn wădden ăwadəm-wen-dăɣ, ănihăjja d-tisnant tojărăt, ta dăr-ănihăjja wa ănmăšrăyăn i-a-wa innă alămăr wa n-ănnăbi Mosa.
29 De quanto mais severo castigo julgais vós será considerado digno aquele que calcou aos pés o Filho de Deus, e profanou o sangue da aliança com o qual foi santificado, e ultrajou o Espírito da graça?
30 Năkkăneḍ, nəzzay wa innăn:
30 Ora, nós conhecemos aquele que disse: A mim pertence a vingança; eu retribuirei. E outra vez: O Senhor julgará o seu povo.
31 Asuksăḍ ija ejăḍăl dăɣ-ifassăn n-Măssinăɣ-i iddărăn.
31 Horrível coisa é cair nas mãos do Deus vivo.
32 Ǝktəwăt-dd a-s ibda, kăla təzzăɣăm tihay, təbbəlănăm dăɣ-a-wa ămoosăn immun-năwăn, tənhăyăm aɣăna,
32 Lembrai-vos, porém, dos dias anteriores, em que, depois de iluminados, sustentastes grande luta e sofrimentos;
33 əkwărăn-kăwăn ăddinăt, ăqquzzăben-kăwăn, jăn-kăwăn isəḍsa dat-tamətte; ăddinăt wi tənhăyăm hannăyăn aɣăna-wen-dăɣ, tăwwăɣăm-asăn timudda.
33 ora expostos como em espetáculo, tanto de opróbrio quanto de tribulações, ora tornando-vos coparticipantes com aqueles que desse modo foram tratados.
34 Wi hănen tikărmuten dăɣ-təssəba n-Ɣisa, tănɣʼ-iwăn tăhanint-năsăn, ohăɣăn dăɣ-wăn išənja a-wa təṭṭăfăm, măšan, wăr-ifneẓ a-wen tisrawt-năwăn s-Măssinăɣ ed təkkasăm ăššăk a-s a-wa ihăn ifassăn-năwăn, ufa a-wen-dăɣ iket-net ed iɣlal.
34 Porque não somente vos compadecestes dos encarcerados, como também aceitastes com alegria o espólio dos vossos bens, tendo ciência de possuirdes vós mesmos patrimônio superior e durável.
35 A-wa făl tăsifăllăm, ăknăt-t uḍəf ed əjjətăn imraš-net.
35 Não abandoneis, portanto, a vossa confiança; ela tem grande galardão.
36 Hărwa-dăɣ, əšmărăt dăɣ-amišəl n-erhet n-Măssinăɣ, afăl jăm a-wen, ad-săr-wăn dd-isăɣsəl Măssinăɣ ărkăwăl wa hawăn-ijjăš.
36 Com efeito, tendes necessidade de perseverança, para que, havendo feito a vontade de Deus, alcanceis a promessa.
37 Innă əlkəttab n-Măssinăɣ a-s:
37 Porque, ainda dentro de pouco tempo, aquele que vem virá e não tardará;
38 Ăddinăt wi oɣădnen dăɣ-zăbo-nin,
38 todavia, o meu justo viverá pela fé; e: Se retroceder, nele não se compraz a minha alma.
39 Năkkăneḍ, wăr nəha ăddinăt wi šallăynen, hakkănen iman-năsăn i-əlhəllak, ănn-ak, nəha wi taṭṭăfnen immun i-ad-tăn-iɣləs Măssinăɣ.
39 Nós, porém, não somos dos que retrocedem para a perdição; somos, entretanto, da fé, para a conservação da alma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.