Hebreus 10

Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ămăra, hărătăn-wi hanăɣ-issəkna Măssinăɣ dăɣ-alămăr-net, taliwen ănifăqqănen d-tidət a ămoosăn. Wăr hanăɣ-sənnəfliyăn dăɣ-ujreh n-a-wa dăr-olăhăn. A-wen-dăɣ a făl ăddinăt wi jărnen ăṭṭăma-năsăn dăɣ-a-wa innă alămăr, indăr-as ad-tăn-ăj ăddinăt ăɣradnen ed hak awătay-dăɣ, sanalasăn tikutawen-tin-dăɣ.
1 Porque a lei, tendo a sombra dos bens futuros, e não a imagem exata das coisas, não pode nunca, pelos mesmos sacrifícios que continuamente se oferecem de ano em ano, aperfeiçoar os que se chegam a Deus.
2 Tikutawen-tin-dăɣ əšlănen ăddinăt, ənnar jarrăwnăt tenăšše n-ibăkkaḍăn i-ăddinăt s-iyyăt, iket-di, iba-tănăt-in; ad-ăbas tănăt-sanalasăn; ad-ăbas əššakăn ăddinăt iman-năsăn abăkkaḍ.
2 Doutra maneira, não teriam deixado de ser oferecidos? pois tendo sido uma vez purificados os que prestavam o culto, nunca mais teriam consciência de pecado.
3 Măšan tikutawen-en-hi, hak awătay-dăɣ, siktunăt-dd tamətte ibăkkaḍăn-net
3 Mas nesses sacrifícios cada ano se faz recordação dos pecados,
4 făl-a-s, wăr t-illa əmmək făw s-hin-omăs ašni, jer-wa n-iwdesăn wăla wa n-išulaɣ, ibăkkaḍăn n-ăddinăt.
4 porque é impossível que o sangue de touros e de bodes tire pecados.
5 A-wen-dăɣ a făl Ălmasex, a-s dd-ijjăš ăddunya, innă i-Măssinăɣ:
5 Pelo que, entrando no mundo, diz: Sacrifício e oferta não quiseste, mas um corpo me preparaste;
6 Wăr hak-əjreẓnăt tikutawen ti răqqănen
6 não te deleitaste em holocaustos e oblações pelo pecado.
7 Ǝnhăyăɣ a-wen ɣas ənneɣ:
7 Então eu disse: Eis-me aqui {no rol do livro está escrito de mim} para fazer, ó Deus, a tua vontade.
8 Innă Ɣisa ḍarăt-a-wen:
8 Tendo dito acima: Sacrifício e ofertas e holocaustos e oblações pelo pecado não quiseste, nem neles te deleitaste {os quais se oferecem segundo a lei};
9 Olăs daɣ Ɣisa innă:
9 agora disse: Eis-me aqui para fazer a tua vontade. Ele tira o primeiro, para estabelecer o segundo.
10 Dăɣ-erhet n-Măssinăɣ a dăɣ-hanăɣ-iššəšdăj Ălmasex s-iyyăt, išəšdăj-anăɣ s-iman-net wi ija takute.
10 É nessa vontade dele que temos sido santificados pela oferta do corpo de Jesus Cristo, feita uma vez para sempre.
11 Kăl-tikutawen iket-năsăn, iqqal-asăn ăššil hak ašăl ad-əbdadăn ɣarrăsăn i-tikutawen ti s-kăla tănăt-jăn olăsăn wăren šəšdij dăɣ-ibăkkaḍăn.
11 Ora, todo sacerdote se apresenta dia após dia, ministrando e oferecendo muitas vezes os mesmos sacrifícios, que nunca podem tirar pecados;
12 Măšan Ɣisa ənta, ikfa taɣəssa-net s-iyyăt, ămoos takute ta takkăsăt ibăkkaḍăn, ăqqima ḍarăt-a-wen hărkuk daw-aɣil n-Măssinăɣ,
12 mas este, havendo oferecido um único sacrifício pelos pecados, assentou-se para sempre à direita de Deus,
13 iqqal dihen i-ad-ətwəjjən išənja-net iket-năsăn daw-iḍarăn-net.
13 daí por diante esperando, até que os seus inimigos sejam postos por escabelo de seus pés.
14 Ikfa tiyyăt takute, təgdăh harkuk i-ăddinăt wi išăšdaj.
14 Pois com uma só oferta tem aperfeiçoado para sempre os que estão sendo santificados.
15 A-wen-dăɣ a hanăɣ-ăsdăttăt Unfas Šăddijăn făl-a-s innă Emăli s-tizarăt:
15 E o Espírito Santo também no-lo testifica, porque depois de haver dito:
16 «Ǝnta da arkăwăl-in n-tassaɣt wa dăr-săn mad-ahărăɣ ḍarăt išilan-win-dăɣ:
16 Este é o pacto que farei com eles depois daqueles dias, diz o Senhor: Porei as minhas leis em seus corações, e as escreverei em seu entendimento; acrescenta:
17 Inna daɣ ḍarăt-a-wen:
17 E não me lembrarei mais de seus pecados e de suas iniqüidades.
18 Tenăšše ya, e-d ja, ad-ăbas təlkam takute n-ašni tiyyăt dăɣ-təssəba n-abăkkaḍ.
18 Ora, onde há remissão destes, não há mais oferta pelo pecado.
19 Ayətma-ɣ, ămoos-anăɣ ašni n-Ɣisa takute tətbatăt s-ənta a hanăɣ-torăt emm n-ehăn wa n-Măssinăɣ wa iknăn təšədje,
19 Tendo pois, irmãos, ousadia para entrarmos no santíssimo lugar, pelo sangue de Jesus,
20 orʼ-anăɣ tabarăt tăynayăt ha tămudre t-təllat ḍarăt ărido, a-wen a t-ămoosăn taɣəssa-net.
20 pelo caminho que ele nos inaugurou, caminho novo e vivo, através do véu, isto é, da sua carne,
21 Ămăra, nəla U-tikutawen ifranăn ixkămăn făll-ehăn n-Măssinăɣ.
21 e tendo um grande sacerdote sobre a casa de Deus,
22 Ɣas nahəẓet-t-dd s-ulhawăn ădduuttănen d-immun imdan, dăɣ-a-s ărridăn ulhawăn-năwăn dăɣ-inəzjam wi lăbasnen, ărridnăt tiɣəswen-năwăn dăɣ-aman šăddijnen, wăr t-illa făw a dăɣ-nəššak iman-nănăɣ.
22 cheguemo-nos com verdadeiro coração, em inteira certeza de fé; tendo o coração purificado da má consciência, e o corpo lavado com água limpa,
23 Wăr nətăqqălet s-ḍarăt, wăr nəsisumet dăɣ-isălan n-ăṭṭăma-nănăɣ ed ere wa hanăɣ-ijjăšăn ărkăwăl-wen-dăɣ, emărkăwăl, wăr-irăẓẓ dăɣ-tənna-net.
23 retenhamos inabalável a confissão da nossa esperança, porque fiel é aquele que fez a promessa;
24 Nənməjjet ənniyăt jer-iman-nănăɣ, nənməsəmmətăret tărha jer-iman-nănăɣ d-imărkedăn.
24 e consideremo-nos uns aos outros, para nos estimularmos ao amor e às boas obras,
25 Wăr nəzăjjăret ălžămaɣăt wa nəha s-ălɣibadăt n-Măssinăɣ šund a-wa tăjjăn iyyăḍ, ănn-ak, nəmsəkkuyədet jer-iman-nănăɣ, hullan ămăra-dăɣ d-nəhannăy a-s dd-ohăẓ ašăl wa n-uɣəl n-Emăli.
25 não abandonando a nossa congregação, como é costume de alguns, antes admoestando-nos uns aos outros; e tanto mais, quanto vedes que se vai aproximando aquele dia.
26 Afăl nofa abăkkaḍ dăɣ-erhet n-iman-nănăɣ ḍarăt a-s nəlmad tidət iket-net, ăbas t-təlla takute tăddoobet ad-hin-taməs abăkkaḍ-nănăɣ,
26 Porque se voluntariamente continuarmos no pecado, depois de termos recebido o pleno conhecimento da verdade, já não resta mais sacrifício pelos pecados,
27 ad-ăbas-hanăɣ-in-ăqqim ɣas ar asəmmoqqəl i-ăššăreɣa wa dd-imalăn d-efew wa ăhjăljălăn he-ikšən inămăšrayăn.
27 mas uma expectação terrível de juízo, e um ardor de fogo que há de devorar os adversários.
28 Təssanăm a-s e-d ănmăšrăy ăwadəm i-Ăṭṭawrăt ta n-Mosa, wăr has-t-təlla tăhanint, igdăh ɣas ad-dd əzjărnăt sănatăt tijuhawen meɣ kăraḍăt i-ad-ămmăt ălwaqq-wen-dăɣ.
28 Havendo alguém rejeitado a lei de Moisés, morre sem misericórdia, pela palavra de duas ou três testemunhas;
29 Ǝmmək-wen-dăɣ daɣ a-s, ăwadəm wa ăfkălfăkălăn Rure-s n-Măssinăɣ, ăsmăḍrăy-t meɣ ăsbănnăn ašni-net wa hanăɣ-iššəšdăjăn, săr-năɣ dd-orăwăn ărkăwăl n-tassaɣt d-Măssinăɣ, meɣ daɣ, wăr-issəfrăr Unfas wa n-ănnuɣmăt, ajăn wădden ăwadəm-wen-dăɣ, ănihăjja d-tisnant tojărăt, ta dăr-ănihăjja wa ănmăšrăyăn i-a-wa innă alămăr wa n-ănnăbi Mosa.
29 de quanto maior castigo cuidais vós será julgado merecedor aquele que pisar o Filho de Deus, e tiver por profano o sangue do pacto, com que foi santificado, e ultrajar ao Espírito da graça?
30 Năkkăneḍ, nəzzay wa innăn:
30 Pois conhecemos aquele que disse: Minha é a vingança, eu retribuirei. E outra vez: O Senhor julgará o seu povo.
31 Asuksăḍ ija ejăḍăl dăɣ-ifassăn n-Măssinăɣ-i iddărăn.
31 Horrenda coisa é cair nas mãos do Deus vivo.
32 Ǝktəwăt-dd a-s ibda, kăla təzzăɣăm tihay, təbbəlănăm dăɣ-a-wa ămoosăn immun-năwăn, tənhăyăm aɣăna,
32 Lembrai-vos, porém, dos dias passados, em que, depois de serdes iluminados, suportastes grande combate de aflições;
33 əkwărăn-kăwăn ăddinăt, ăqquzzăben-kăwăn, jăn-kăwăn isəḍsa dat-tamətte; ăddinăt wi tənhăyăm hannăyăn aɣăna-wen-dăɣ, tăwwăɣăm-asăn timudda.
33 pois por um lado fostes feitos espetáculo tanto por vitupérios como por tribulações, e por outro vos tornastes companheiros dos que assim foram tratados.
34 Wi hănen tikărmuten dăɣ-təssəba n-Ɣisa, tănɣʼ-iwăn tăhanint-năsăn, ohăɣăn dăɣ-wăn išənja a-wa təṭṭăfăm, măšan, wăr-ifneẓ a-wen tisrawt-năwăn s-Măssinăɣ ed təkkasăm ăššăk a-s a-wa ihăn ifassăn-năwăn, ufa a-wen-dăɣ iket-net ed iɣlal.
34 Pois não só vos compadecestes dos que estavam nas prisões, mas também com gozo aceitastes a espoliação dos vossos bens, sabendo que vós tendes uma possessão melhor e permanente.
35 A-wa făl tăsifăllăm, ăknăt-t uḍəf ed əjjətăn imraš-net.
35 Não lanceis fora, pois, a vossa confiança, que tem uma grande recompensa.
36 Hărwa-dăɣ, əšmărăt dăɣ-amišəl n-erhet n-Măssinăɣ, afăl jăm a-wen, ad-săr-wăn dd-isăɣsəl Măssinăɣ ărkăwăl wa hawăn-ijjăš.
36 Porque necessitais de perseverança, para que, depois de haverdes feito a vontade de Deus, alcanceis a promessa.
37 Innă əlkəttab n-Măssinăɣ a-s:
37 Pois ainda em bem pouco tempo aquele que há de vir virá, e não tardará.
38 Ăddinăt wi oɣădnen dăɣ-zăbo-nin,
38 Mas o meu justo viverá da fé; e se ele recuar, a minha alma não tem prazer nele.
39 Năkkăneḍ, wăr nəha ăddinăt wi šallăynen, hakkănen iman-năsăn i-əlhəllak, ănn-ak, nəha wi taṭṭăfnen immun i-ad-tăn-iɣləs Măssinăɣ.
39 Nós, porém, não somos daqueles que recuam para a perdição, mas daqueles que crêem para a conservação da alma.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.