Gálatas 4
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs VC
1 Ărheeɣ daɣ dăɣ-edăgg-wa-dăɣ, ad-kăwăn-ăknăɣ asəssəjrah n-a-wa s-ărheɣ tənna-net: wădden ara s-ilkam ad-ikus ti-s, a ikka wăr-ikreš tayətte, wăr-iẓley d-akli n-măssi-s kud-dăɣ wăr t-ihʼ ăššăk a-s a-wa ila abba-net dăɣ-ehăre iket-net, i-net.
1 Explico-me: enquanto o herdeiro é menor, em nada difere do escravo, ainda que seja senhor de tudo,
2 A ikka ămoos ara ənḍărrăn, ad-ila imănnăhăḍăn d-ălwăkilăn has-janen ənniyăt ənta hakd a-wa ila iket-net. Ad-ija a-wen-dăɣ hundăɣ har ašăl wa d-ikkăs abba-net ăššăk a-s rure-s, ămoos ăhaləs ilan tanhaḍt ămăra.
2 mas está sob tutores e administradores, até o tempo determinado por seu pai.
3 Šund a-wen-dăɣ a fălla-năɣ ijan năkkăneḍ-dăɣ, nolăh d-aratăn s-kăla ăkkilen i-tărna ta făll-təglʼ ăddunya
3 Assim também nós, quando menores, estávamos escravizados pelos rudimentos do mundo.
4 măšan, tăwwăḍ-dd tăqqăn ta issəbdăd Măssinăɣ ɣas, ăšmašăl-dd săr-năɣ Rure-s toraw tamăḍt i-ad-izzăɣ jere-năɣ, ămašăl ənta-dăɣ a-wa innă alămăr wa n-kăl-Ălyăhud,
4 Mas quando veio a plenitude dos tempos, Deus enviou seu Filho, que nasceu de uma mulher e nasceu submetido a uma lei,
5 a-wen, ijʼ-e Măssinăɣ dăɣ-təssəba n-ad-isəddărfət ăddinăt wi əzzăɣnen daw-alămăr-wen-dăɣ, ăkfʼ-anăɣ daɣ năkkăneḍ turhajăt ta n-tumast n-aratăn-net.
5 a fim de remir os que estavam sob a lei, para que recebêssemos a sua adoção.
6 Tidət-dăɣ a-s aratăn-net a tămoosăm ed tasətbat n-a-wen, a tăt-ămoosăn, Unfas Šăddijăn n-Rure-s n-Măssinăɣ wa ija dăɣ-ulhawăn-nănăɣ. Unfas-net-en-dăɣ a hanăɣ-ijrăwăn s-ad-nəɣarr Măssinăɣ s-isəm: Abba.
6 A prova de que sois filhos é que Deus enviou aos vossos corações o Espírito de seu Filho, que clama: Aba, Pai!
7 A-wen-dăɣ a făl, ăbas tămoosăm eklan, ănn-ak aratăn n-Măssinăɣ a tămoosăm. Ɣas šămad aratăn n-Măssinăɣ a tămoosăm, adiš, tămoosăm iməkkusa wi s-irhʼ ălxer iket-net.
7 Portanto já não és escravo, mas filho. E, se és filho, então também herdeiro por Deus.
8 Ibda, a-s wăr təzzeyăm Măssinăɣ, ăṣṣănămăn-i n-mălayăɣna ɣas a-s tăkkilem, ɣabbădăm-tăn
8 Outrora, é certo, desconhecendo a Deus, servíeis aos que na realidade não são deuses.
9 măšan, ašăl-i d-təzzeyăm Măssinăɣ, ănn-ak, ănnăɣet, ašăl-i d-kăwăn-izzăy Măssinăɣ, əndʼ-e-d-ilʼ əmmək n-ad-taləsăm ihuk n-iman-năwăn i-mălayăɣnatăn wi făll-təglʼ ăddunya s-wăr t-illa făw a ənfan wăla a tăn-ihan, adiš kăwăneḍ a tărham ad-tăqqəlăm əkkəlu-wa-dăɣ dd-təzjărăm?
9 Agora, porém, conhecendo a Deus, ou melhor, sendo conhecidos por Deus, como é que tornais aos rudimentos fracos e miseráveis, querendo de novo escravizar-vos a eles?
10 Ǝjrahăɣ-in a-s təknam asəmɣar n-uḍəf n-išilan iyyăḍ d-orăn iyyăḍ d-ăzzămanăn iyyăḍ d-iwətyan iyyăḍ,
10 Observais dias, meses, estações e anos!
11 ăssiirmăɣ-ahi hullan a-wa kăwăn-išlăn har ămmukkăn făw a-s ija ɣur-i a-s ălxidmăt wa jeɣ jere-wăn, ăbboṭṭăl-in bănnan.
11 Temo que os meus esforços entre vós tenham sido em vão. Voltemos à nossa confiança cordial
12 Ayətma! Asəlɣad a kăwăn-tajjăɣ ămăra, tălălăt-ahi ed ăzzăman wa əkkăsăɣ əlleɣ-t jere-wăn, jeɣ iman-in iyyăn dăɣ-wăn, wăr-ənheyăɣ daɣ a hi-tăɣšadăm.
12 Irmãos, sede como eu, pois também eu me tornei como vós. Não tenho nenhum motivo de queixa contra vós.
13 Təssanăm făw a-s ašăl wa ăzzarăn d-kăwăn-in-oseɣ i-ad-hawăn-ăjăɣ isălan n-Ălənžil, a-s kăwăn-in-oseɣ, ărhiinăɣ,
13 Estais lembrados de como eu estava doente quando, pela primeira vez, vos preguei o Evangelho
14 ja taɣəssa-nin tələmḍe-ta-dăɣ făl tăsijălălhăy măšan, hakd a-wen-dăɣ, wăr hi-təkrehăm, wăr hi-tăjlălhăyăm, ănn-ak, tăsbărrăkăm-ahi šund ɣas ănjălos n-Măssinăɣ a kăwăn-dd-osăn, šund ɣas a-s năkk iman-in a-s ƔisaĂlmasex.
14 e fui para vós uma provação por causa do meu corpo. Mas nem por isto me desprezastes nem rejeitastes, antes me acolhestes como um enviado de Deus, como Cristo Jesus.
15 Ma ija ălxer wa hi-təssəknăm ăzzăman-wen-dăɣ? Ma kăwăn-ijrăwăn? Ajăn təttəwăm-in a-s ăzzăman-en-dăɣ d-kăwăn-in-oseɣ, ărhiinăɣ, təssəknăm-ahi tărha-ta-dăɣ făl ənnăr ămmukkăn a-wen-dăɣ, təkkukkərem-dd tiṭṭawen-năwăn i-ad-hi-tănăt-təkfəm.
15 Onde está agora aquele vosso entusiasmo? Asseguro-vos que, se possível fora, teríeis arrancado os vossos olhos para mos dar!
16 Ajăn tidət ta hawăn-jănneɣ, təjʼ-ahi ašănjo-năwăn?
16 Tornei-me, acaso, vosso inimigo, porque vos disse a verdade?
17 Ăddinăt wi ədgăẓnen dăɣ-asəmməskəl n-isălan wi hawăn-nəja, wăr teɣalăt ăkkulăn dăɣ-wăn, ănn-ak tărha ɣas n-ad-kăwăn-sənnəməjjəjăn dăr-i i-ad-hasăn-təlkəmăm a dăɣ-ošalăn.
17 Eles vos testemunham amizade com má intenção, e querem separar-vos de mim, para captar a vossa amizade.
18 Tidət, idgəẓet ăwadəm măšan, idgəẓet dăɣ-amišəl n-a-wa olăɣăn. Năkk, ăssofăɣ ad-tamašalăm a-wa olăɣăn s-ălwăqq iket-net jer-əlleɣ ɣur-wăn wăla wăr ɣur-wăn t-əlleɣ.
18 É maravilhoso receber demonstrações de boa amizade, mas que seja em todas as circunstâncias, e não somente quando estou convosco.
19 Ilyaḍăn-in, ăssiilmădăɣ-kăwăn a-s oẓarăɣ dăɣ-təssəba-năwăn, ijmaḍ-t ăššăk daɣ a-s jeɣ tiẓẓurt ta tăjj tamăḍt jarrăwăt eɣăf-net, tiẓẓurt daɣ ta jeɣ, ad-tăt-əṭṭafăɣ hundăɣ har ašăl wa d-mad-ikən Ălmasex ăntum dăɣ-ulhawăn-năwăn.
19 Filhinhos meus, por quem de novo sinto dores de parto, até que Cristo seja formado em vós,
20 Ăsiidărhănăɣ ad-t-əlleɣ ɣur-wăn ăssaɣăt-wa-dăɣ i-ad-hawăn-ăjăɣ măjrăd săl wa-dăɣ făl-a-s iqqan eɣăf-in făll-təmɣăre n-asəmmăxəlxəl-i-dăɣ hi-ija a-wa kăwăn-išlăn.
20 quem me dera estar agora convosco, para descobrir o tom que convém à minha linguagem, visto que eu me encontro extremamente perplexo a vosso respeito.
21 Ăyyăt-ahi ad-kăwăn-səstənăɣ kăwăneḍ-i ədgăẓnen s-əmmək-wa-dăɣ dăɣ-utăr n-amišəl n-a-wa innă alămăr wa n-ănnăbi Mosa. Ak ajăn təknam făw teɣăre n-a-wa innă?
21 Dizei-me, vós que quereis estar sujeitos a uma lei: não ouvis a lei?
22 Wădden, iktab dăɣ-s a-s ikrăš Ibrahim əssin ilyaḍăn, iyyăn, ohar-t d-Xăžrăta ta n-taklit, wa iyyăḍăn, ohar-t d-Sarăta ta n-telăllit-i issăxlăl.
22 A Escritura diz que Abraão teve dois filhos, um da escrava e outro da livre.
23 Ara wa ohăr d-taklit, ohăr-t dăr-s s-əmmək-wa-dăɣ s-itihăr ăhaləs d-tamăḍt ara măšan, ara wa ohăr d-telăllit, ămoos ara n-ărkăwăl wa ijjăš Măssinăɣ i-Ibrahim.
23 O da escrava, filho da natureza; e o da livre, filho da promessa.
24 Tanfust-ta-dăɣ jăt făll-tiḍeḍen-ti-dăɣ n-sănatăt, la ălmăɣna šəjreen, ălmăɣna-net da: tiḍeḍen-ti-dăɣ n-sănatăt, ănifăqqănăt d-ărkăwălăn wi n-əssin: Ărkăwălăn-en, wa ăzzarăn, tamătart-net, Xăžrăta; a-wen ărkăwăl wa ijjăš Măssinăɣ d-ănnăbi Mosa făll-aḍaɣ wa n-Săynay, wen ărkăwăl, a-wa t-dd-ijmăḍăn dăɣ-aratăn iket-net eklan ed Xăžrăta-i n-ma-săn, taklit.
24 Nestes fatos há uma alegoria, visto que aquelas mulheres representam as duas alianças: uma, a do monte Sinai, que gera para a escravidão, é Agar.
25 Xăžrăta-en-dăɣ a-s šund aḍaɣ wa n-Săynay ihăn ăkall wa n-arabăn, toolăh daɣ d-aɣrəm wa n-Yărussălam-i s-ašăl-i-dăɣ, məssaw-s iket-dăɣ-năsăn, ăkkiilen hărwa i-alămăr-en-dăɣ.
25 {O monte Sinai está na Arábia.} Corresponde à Jerusalém atual, que é escrava com seus filhos.
26 Măšan, Yărussălam ta n-tidət t-təllăt ɣur-Măssinăɣ dăɣ-išənnawăn, ənta a-s tamăḍt ta n-telăllit n-anna-nănăɣ.
26 Mas a Jerusalém lá do alto é livre e esta é a nossa mãe,
27 A-wen-dăɣ făw a făl iktab dăɣ-isălan n-tamăḍt ta n-telăllit a-s:
27 porque está escrito: Alegra-te, ó estéril, que não davas à luz; rejubila e canta, tu que não tinhas dores de parto, pois são mais numerosos os filhos da abandonada do que daquela que tem marido {Is 54,1}.
28 Ayətma, əlmədăt a-s kăwăneḍ aratăn dd-oraw ărkăwăl n-Măssinăɣ a tămoosăm šund əmmək wa s-ijjăš Măssinăɣ ărkăwăl i-Ibrahim ɣas, ikrăš Isxaqq.
28 Como Isaac, irmãos, vós sois filhos da promessa.
29 S-əmmək-wa-dăɣ s-ibda iwă-dd alyaḍ wa təkrăš Xăžrăta, idwăl ɣas, ad-isakna wa n-Sarăta aɣăna; əmmək-wen-dăɣ daɣ a ijan jer-ăddinăt har ašăl-i-dăɣ.
29 Como naquele tempo o filho da natureza perseguia o filho da promessa, o mesmo se dá hoje.
30 Ămăra, ilyaḍăn-win-dăɣ n-əssin, ma hanăɣ-innă əlkəttab n-Măssinăɣ dăɣ-isălan-năsăn? Wădden iktab a-s innă Măssinăɣ i-Ibrahim:
30 Que diz, porém, a Escritura? Lança fora a escrava e seu filho, porque o filho da escrava não será herdeiro com o filho da livre {Gn 21,10}.
31 Ayətma, năkkăneḍ, anna-nănăɣ telăllit wădden taklit.
31 Pelo que, irmãos, não somos filhos da escrava, mas sim da que é livre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.