Filipenses 2

Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ămăra, šămad tinmədhilăm jer-iman-năwăn dăɣ-təssəba n-tassaɣt ta jăm d-Ălmasex, šămad tănimăṭṭăfăm jer-iman-năwăn dăɣ-tărha i-ad-tăṭṭəfăm iyyăn n-emm s-tărna n-Unfas, adiš, nəmărhăt jer-iman-năwăn, tənməḍinăm tăhanint.
1 Portanto, se há algum conforto em Cristo, se alguma consolação de amor, se alguma comunhão no Espírito, se alguns entranháveis afetos e compaixões,
2 Ămăra d-jăm tartit jat s-iyyăn n-ulh, kunta tărham ad-hi-ijrəẓ a-wa hăm, adiš, nəməṭṭəfăt jer-iman-năwăn, tənmărhəm jer-iman-năwăn, tumasăm šund iyyăn n-ăwadəm, talăhăm d-ăddinăt oharnen iyyăn n-ittus.
2 completai o meu gozo, para que sintais o mesmo, tendo o mesmo amor, o mesmo ânimo, sentindo uma mesma coisa.
3 Wăr tăjjăt a dăɣ-wăr kəttəwăm ar iman wi-năwăn, wăr săjarăt iman-năwăn ăddinăt, ănn-ak, sărəsăt iman-năwăn, təjəm făw ăddinăt wi iyyăḍnen jənnəj-wăn.
3 Nada façais por contenda ou por vanglória, mas por humildade; cada um considere os outros superiores a si mesmo.
4 Wăr tošelăm ɣas ḍarăt tənfa n-iman-năwăn, ănn-ak, immăɣet hak iyyăn dăɣ-wăn i-a-wa he infun tamətte iket-net.
4 Não atente cada um para o que é propriamente seu, mas cada qual também para o que é dos outros.
5 Tălălăt ənniyăt wa făll-igla Ɣisa Ălmasex, təgləm fălla-s kăwăneḍ-dăɣ.
5 De sorte que haja em vós o mesmo sentimento que houve também em Cristo Jesus,
6 Ǝnta, a-wa ămoos Măssinăɣ, ămoos-t iket-net
6 que, sendo em forma de Deus, não teve por usurpação ser igual a Deus.
7 ănn-ak, oyyă a-wen-dăɣ iket-net,
7 Mas aniquilou-se a si mesmo, tomando a forma de servo, fazendo-se semelhante aos homens;
8 Ăsrăs iman-net i-ad-ămašăl erhet n-Măssinăɣ,
8 e, achado na forma de homem, humilhou-se a si mesmo, sendo obediente até à morte e morte de cruz.
9 Təssəba n-a-wen-dăɣ ămešăl,
9 Pelo que também Deus o exaltou soberanamente e lhe deu um nome que é sobre todo o nome,
10 A-wen, ijʼ-e Măssinăɣ dăɣ-təssəba n-a-s
10 para que ao nome de Jesus se dobre todo joelho dos que estão nos céus, e na terra, e debaixo da terra,
11 ăjjayhən ăddinăt iket-dăɣ-năsăn,
11 e toda língua confesse que Jesus Cristo é o Senhor, para glória de Deus Pai.
12 Ayətma, kăwăneḍ-i əkneɣ tărha, mašălăt măjrăd n-Măssinăɣ, săxdəmăm əlɣəllas wa kăwăn-ikfa Măssinăɣ dăɣ-tuksəḍa-net d-asəmɣar-net. A-wen ăjăt-t jer-əlleɣ-t jere-wăn băršeɣ ašăl-i-dăɣ d-wăr ɣur-wăn t-əlleɣ, əjləyăt daɣ hullan dăɣ-a-wen-dăɣ ed
12 De sorte que, meus amados, assim como sempre obedecestes, não só na minha presença, mas muito mais agora na minha ausência, assim também operai a vossa salvação com temor e tremor;
13 Măssinăɣ iman-net i săr-wăn dd-orăwăn tărha d-tădabit n-iji n-a-wen a kăwăn-e-idhəlăn i-ad-tudabem amišəl n-erhet-net.
13 porque Deus é o que opera em vós tanto o querer como o efetuar, segundo a sua boa vontade.
14 A tăjjăm-dăɣ, ăjăt-t wăla abjənjən, wăla tekenẓart.
14 Fazei todas as coisas sem murmurações nem contendas;
15 Wăr kăwăn-itəggaret uḍlem wălʼ iyyăn, išdajăt, umasăt aratăn n-Măssinăɣ wăr-iwer ălɣib wălʼ iyyăn kud-dăɣ təzzaɣăm jer-əzzurəyăt təfraɣăt, tănimăšrăyăt i-Măssinăɣ. Umasăt i-ăddinăt šund ănnur ămilăwlăwăn dăɣ-tihay s-əmmək-wa-dăɣ s-ăsimăɣmăɣăn etran dăɣ-išənnawăn.
15 para que sejais irrepreensíveis e sinceros, filhos de Deus inculpáveis no meio duma geração corrompida e perversa, entre a qual resplandeceis como astros no mundo;
16 Ăjăt-asăn isălan n-Ălənžil-i təṭṭăfăm ihăkkăn tămudre, dihen, afăl ašăl-wa dd-iqqăl Ălmasex, ad-hi-umas alkum-năwăn-has tăsonḍaḍt tăssiitbătăt a-s wăr-ăxdemăɣ, wăr-ənheyăɣ aɣăna bănnan.
16 retendo a palavra da vida, para que, no Dia de Cristo, possa gloriar-me de não ter corrido nem trabalhado em vão.
17 Təssəba n-a-wen a făl wăr hi-issărmăɣ făw ad-inɣəl ašni-nin, ămmătăɣ făw, umasăɣ šund takute tăwweḍăt făll-immun-năwăn s-Măssinăɣ. Ăddiweɣ, oharăɣ dăr-wăn daɣ tedăwit-ten-dăɣ.
17 E, ainda que seja oferecido por libação sobre o sacrifício e serviço da vossa fé, folgo e me regozijo com todos vós.
18 A-wen-dăɣ a făl dăwătăt i-ad-dăr-wăn ahărăɣ năkk-dăɣ tedăwit ta jăm.
18 E vós também regozijai-vos e alegrai-vos comigo por isto mesmo.
19 Kunta otăs Emăli Ɣisa s-a-wen, diha-dăɣ s-a ənḍărrăn, jarăɣ ăṭṭăma n-ad-săr-wăn-in-šəmmišəlăɣ Timoti i-ad-hanăɣ-dd-ăj isălan-năwăn, ismaḍ ulh-in.
19 E espero, no Senhor Jesus, que em breve vos mandarei Timóteo, para que também eu esteja de bom ânimo, sabendo dos vossos negócios.
20 Ǝnta-en-dăɣ ɣas a dăr-i oharăn ăddăgaẓăt wa jeɣ fălla-wăn, wăr ɣur-i t-illa daɣ ere săl ənta.
20 Porque a ninguém tenho de igual sentimento, que sinceramente cuide do vosso estado;
21 A-wa iyyăḍăn dăɣ-ăddinăt, əššăɣəlăn n-iman-năsăn ɣas a dăɣ-ošalăn wădden dăɣ-wi n-Ɣisa Ălmasex.
21 porque todos buscam o que é seu e não o que é de Cristo Jesus.
22 Dăɣ-a-wa dd-iqqălăn Timoti, təssanăm kăwăneḍ iman-năwăn a-s ănaxdim s-tidət a ămoos; ikfʼ iman-net hullan i-iji n-isălan n-Ălənžil, nămoos năkk d-ənta šund abba d-rure-s.
22 Mas bem sabeis qual a sua experiência, e que serviu comigo no evangelho, como filho ao pai.
23 Ǝnta-en-dăɣ a-s jarăɣ ăṭṭăma n-ad-t-in-šəmmišəlăɣ săr-wăn, afăl əlmădăɣ a-wa dăɣ-i-dd-e-išrəyăn.
23 De sorte que espero enviá-lo a vós logo que tenha provido a meus negócios.
24 Ǝkkasăɣ ăššăk a-s kunta otas Emăli a-wen-dăɣ, wăr-e ăhajăɣ wăr kăwăn-in-oseɣ năkk iman-in.
24 Mas confio no Senhor que também eu mesmo, em breve, irei ter convosco.
25 Măšan, iket-di d-ităjj a-wen, ăšimašălăɣ-in săr-wăn Ibbafărodit wa n-ăŋŋa-ɣ dăɣ-ăddin dăr-oharăɣ ălxidmăt i-Ɣisa. Wăr t-illa anmănɣ əjjašăɣ dăɣ-iji n-isălan n-Ălənžil s-wădden ănmăjjaš-t dăr-i, ənta-en-dăɣ a săr-i dd-tăšmašălăm, ăwway-ahi tirjət-năwăn.
25 Julguei, contudo, necessário mandar-vos Epafrodito, meu irmão, e cooperador, e companheiro nos combates, e vosso enviado para prover às minhas necessidades;
26 Naqqʼ-e tenere-năwăn. Ikmʼ-e măsăllăt wa jăm n-a-s ărhin hullan.
26 porquanto tinha muitas saudades de vós todos e estava muito angustiado de que tivésseis ouvido que ele estivera doente.
27 Tidət-dăɣ a-s ărhin har ăbas t-norda tămudre măšan, oḍăn-as Măssinăɣ tăhanint, oḍăn-ahi-tăt năkk-dăɣ i-ad-wăr făll-i dd-tiwwaḍ tisnant tojărăt ta hi-tărmasăt ămăra-dăɣ.
27 E, de fato, esteve doente e quase à morte, mas Deus se apiedou dele e não somente dele, mas também de mim, para que eu não tivesse tristeza sobre tristeza.
28 A-wen-dăɣ a făl t-in-ăsrarădăɣ săr-wăn i-ad-t-taləsăm ahănay, tăddăwem, təfnəẓ făll-i tisnant năkk-dăɣ.
28 Por isso, vo-lo enviei mais depressa, para que, vendo-o outra vez, vos regozijeis, e eu tenha menos tristeza.
29 Səbbărrəkăt-t afăl kăwăn-in-iqqăl, təjəm-as daɣ asəbbărrək wa dăr-ănihăjja ere ila Emăli ed ăddinăt šund-win-dăɣ a ănihăjjănen d-ad-tăn-səmɣărăm.
29 Recebei-o, pois, no Senhor, com todo o gozo, e tende-o em honra:
30 Ǝnta-en-dăɣ a dăɣ-hawăn-ăssewălăɣ, ənneɣ-awăn, dăroɣ hin-ăssijjă a-wa-dăɣ has-ija ălxidmăt i-Ălmasex. Iglă har ijă iman-net dăɣ-miši, ijʼ-ahi dăɣ-idăggan-năwăn a-wa s-ănihăjja a-s kăwăneḍ a hi-t-ijăn ənnăr t-təllam edes-hahi.
30 porque, pela obra de Cristo, chegou até bem próximo da morte, não fazendo caso da vida, para suprir para comigo a falta do vosso serviço.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Filipenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.