Filipenses 2
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ARIB
1 Ămăra, šămad tinmədhilăm jer-iman-năwăn dăɣ-təssəba n-tassaɣt ta jăm d-Ălmasex, šămad tănimăṭṭăfăm jer-iman-năwăn dăɣ-tărha i-ad-tăṭṭəfăm iyyăn n-emm s-tărna n-Unfas, adiš, nəmărhăt jer-iman-năwăn, tənməḍinăm tăhanint.
1 Portanto, se há alguma exortação em Cristo, se alguma consolação de amor, se alguma comunhão do Espírito, se alguns entranháveis afetos e compaixões,
2 Ămăra d-jăm tartit jat s-iyyăn n-ulh, kunta tărham ad-hi-ijrəẓ a-wa hăm, adiš, nəməṭṭəfăt jer-iman-năwăn, tənmărhəm jer-iman-năwăn, tumasăm šund iyyăn n-ăwadəm, talăhăm d-ăddinăt oharnen iyyăn n-ittus.
2 completai o meu gozo, para que tenhais o mesmo modo de pensar, tendo o mesmo amor, o mesmo ânimo, pensando a mesma coisa;
3 Wăr tăjjăt a dăɣ-wăr kəttəwăm ar iman wi-năwăn, wăr săjarăt iman-năwăn ăddinăt, ănn-ak, sărəsăt iman-năwăn, təjəm făw ăddinăt wi iyyăḍnen jənnəj-wăn.
3 nada façais por contenda ou por vanglória, mas com humildade cada um considere os outros superiores a si mesmo;
4 Wăr tošelăm ɣas ḍarăt tənfa n-iman-năwăn, ănn-ak, immăɣet hak iyyăn dăɣ-wăn i-a-wa he infun tamətte iket-net.
4 não olhe cada um somente para o que é seu, mas cada qual também para o que é dos outros.
5 Tălălăt ənniyăt wa făll-igla Ɣisa Ălmasex, təgləm fălla-s kăwăneḍ-dăɣ.
5 Tende em vós aquele sentimento que houve também em Cristo Jesus,
6 Ǝnta, a-wa ămoos Măssinăɣ, ămoos-t iket-net
6 o qual, subsistindo em forma de Deus, não considerou o ser igual a Deus coisa a que se devia aferrar,
7 ănn-ak, oyyă a-wen-dăɣ iket-net,
7 mas esvaziou-se a si mesmo, tomando a forma de servo, tornando-se semelhante aos homens;
8 Ăsrăs iman-net i-ad-ămašăl erhet n-Măssinăɣ,
8 e, achado na forma de homem, humilhou-se a si mesmo, tornando-se obediente até a morte, e morte de cruz.
9 Təssəba n-a-wen-dăɣ ămešăl,
9 Pelo que também Deus o exaltou soberanamente, e lhe deu o nome que é sobre todo nome;
10 A-wen, ijʼ-e Măssinăɣ dăɣ-təssəba n-a-s
10 para que ao nome de Jesus se dobre todo joelho dos que estão nos céus, e na terra, e debaixo da terra,
11 ăjjayhən ăddinăt iket-dăɣ-năsăn,
11 e toda língua confesse que Jesus Cristo é Senhor, para glória de Deus Pai.
12 Ayətma, kăwăneḍ-i əkneɣ tărha, mašălăt măjrăd n-Măssinăɣ, săxdəmăm əlɣəllas wa kăwăn-ikfa Măssinăɣ dăɣ-tuksəḍa-net d-asəmɣar-net. A-wen ăjăt-t jer-əlleɣ-t jere-wăn băršeɣ ašăl-i-dăɣ d-wăr ɣur-wăn t-əlleɣ, əjləyăt daɣ hullan dăɣ-a-wen-dăɣ ed
12 De sorte que, meus amados, do modo como sempre obedecestes, não como na minha presença somente, mas muito mais agora na minha ausência, efetuai a vossa salvação com temor e tremor;
13 Măssinăɣ iman-net i săr-wăn dd-orăwăn tărha d-tădabit n-iji n-a-wen a kăwăn-e-idhəlăn i-ad-tudabem amišəl n-erhet-net.
13 porque Deus é o que opera em vós tanto o querer como o efetuar, segundo a sua boa vontade.
14 A tăjjăm-dăɣ, ăjăt-t wăla abjənjən, wăla tekenẓart.
14 Fazei todas as coisas sem murmurações nem contendas;
15 Wăr kăwăn-itəggaret uḍlem wălʼ iyyăn, išdajăt, umasăt aratăn n-Măssinăɣ wăr-iwer ălɣib wălʼ iyyăn kud-dăɣ təzzaɣăm jer-əzzurəyăt təfraɣăt, tănimăšrăyăt i-Măssinăɣ. Umasăt i-ăddinăt šund ănnur ămilăwlăwăn dăɣ-tihay s-əmmək-wa-dăɣ s-ăsimăɣmăɣăn etran dăɣ-išənnawăn.
15 para que vos torneis irrepreensíveis e sinceros, filhos de Deus imaculados no meio de uma geração corrupta e perversa, entre a qual resplandeceis como luminares no mundo,
16 Ăjăt-asăn isălan n-Ălənžil-i təṭṭăfăm ihăkkăn tămudre, dihen, afăl ašăl-wa dd-iqqăl Ălmasex, ad-hi-umas alkum-năwăn-has tăsonḍaḍt tăssiitbătăt a-s wăr-ăxdemăɣ, wăr-ənheyăɣ aɣăna bănnan.
16 retendo a palavra da vida; para que no dia de Cristo eu tenha motivo de gloriar-me de que não foi em vão que corri nem em vão que trabalhei.
17 Təssəba n-a-wen a făl wăr hi-issărmăɣ făw ad-inɣəl ašni-nin, ămmătăɣ făw, umasăɣ šund takute tăwweḍăt făll-immun-năwăn s-Măssinăɣ. Ăddiweɣ, oharăɣ dăr-wăn daɣ tedăwit-ten-dăɣ.
17 Contudo, ainda que eu seja derramado como libação sobre o sacrifício e serviço da vossa fé, folgo e me regozijo com todos vós;
18 A-wen-dăɣ a făl dăwătăt i-ad-dăr-wăn ahărăɣ năkk-dăɣ tedăwit ta jăm.
18 e pela mesma razão folgai vós também e regozijai-vos comigo.
19 Kunta otăs Emăli Ɣisa s-a-wen, diha-dăɣ s-a ənḍărrăn, jarăɣ ăṭṭăma n-ad-săr-wăn-in-šəmmišəlăɣ Timoti i-ad-hanăɣ-dd-ăj isălan-năwăn, ismaḍ ulh-in.
19 Ora, espero no Senhor Jesus enviar-vos em breve Timóteo, para que também eu esteja de bom ânimo, sabendo as vossas notícias.
20 Ǝnta-en-dăɣ ɣas a dăr-i oharăn ăddăgaẓăt wa jeɣ fălla-wăn, wăr ɣur-i t-illa daɣ ere săl ənta.
20 Porque nenhum outro tenho de igual sentimento, que sinceramente cuide do vosso bem-estar.
21 A-wa iyyăḍăn dăɣ-ăddinăt, əššăɣəlăn n-iman-năsăn ɣas a dăɣ-ošalăn wădden dăɣ-wi n-Ɣisa Ălmasex.
21 Pois todos buscam o que é seu, e não o que é de Cristo Jesus.
22 Dăɣ-a-wa dd-iqqălăn Timoti, təssanăm kăwăneḍ iman-năwăn a-s ănaxdim s-tidət a ămoos; ikfʼ iman-net hullan i-iji n-isălan n-Ălənžil, nămoos năkk d-ənta šund abba d-rure-s.
22 Mas sabeis que provas deu ele de si; que, como filho ao pai, serviu comigo a favor do evangelho.
23 Ǝnta-en-dăɣ a-s jarăɣ ăṭṭăma n-ad-t-in-šəmmišəlăɣ săr-wăn, afăl əlmădăɣ a-wa dăɣ-i-dd-e-išrəyăn.
23 A este, pois, espero enviar logo que eu tenha visto como há de ser o meu caso;
24 Ǝkkasăɣ ăššăk a-s kunta otas Emăli a-wen-dăɣ, wăr-e ăhajăɣ wăr kăwăn-in-oseɣ năkk iman-in.
24 confio, porém, no Senhor, que também eu mesmo em breve irei.
25 Măšan, iket-di d-ităjj a-wen, ăšimašălăɣ-in săr-wăn Ibbafărodit wa n-ăŋŋa-ɣ dăɣ-ăddin dăr-oharăɣ ălxidmăt i-Ɣisa. Wăr t-illa anmănɣ əjjašăɣ dăɣ-iji n-isălan n-Ălənžil s-wădden ănmăjjaš-t dăr-i, ənta-en-dăɣ a săr-i dd-tăšmašălăm, ăwway-ahi tirjət-năwăn.
25 Julguei, contudo, necessário enviar-vos Epafrodito, meu irmão, e cooperador, e companheiro nas lutas, e vosso enviado para me socorrer nas minhas necessidades;
26 Naqqʼ-e tenere-năwăn. Ikmʼ-e măsăllăt wa jăm n-a-s ărhin hullan.
26 porquanto ele tinha saudades de vós todos, e estava angustiado por terdes ouvido que estivera doente.
27 Tidət-dăɣ a-s ărhin har ăbas t-norda tămudre măšan, oḍăn-as Măssinăɣ tăhanint, oḍăn-ahi-tăt năkk-dăɣ i-ad-wăr făll-i dd-tiwwaḍ tisnant tojărăt ta hi-tărmasăt ămăra-dăɣ.
27 Pois de fato esteve doente e quase à morte; mas Deus se compadeceu dele, e não somente dele, mas também de mim, para que eu não tivesse tristeza sobre tristeza.
28 A-wen-dăɣ a făl t-in-ăsrarădăɣ săr-wăn i-ad-t-taləsăm ahănay, tăddăwem, təfnəẓ făll-i tisnant năkk-dăɣ.
28 Por isso vo-lo envio com mais urgência, para que, vendo-o outra vez, vos regozijeis, e eu tenha menos tristeza.
29 Səbbărrəkăt-t afăl kăwăn-in-iqqăl, təjəm-as daɣ asəbbărrək wa dăr-ănihăjja ere ila Emăli ed ăddinăt šund-win-dăɣ a ănihăjjănen d-ad-tăn-səmɣărăm.
29 Recebei-o, pois, no Senhor com todo o gozo, e tende em honra a homens tais como ele;
30 Ǝnta-en-dăɣ a dăɣ-hawăn-ăssewălăɣ, ənneɣ-awăn, dăroɣ hin-ăssijjă a-wa-dăɣ has-ija ălxidmăt i-Ălmasex. Iglă har ijă iman-net dăɣ-miši, ijʼ-ahi dăɣ-idăggan-năwăn a-wa s-ănihăjja a-s kăwăneḍ a hi-t-ijăn ənnăr t-təllam edes-hahi.
30 porque pela obra de Cristo chegou até as portas da morte, arriscando a sua vida para suprir-me o que faltava do vosso serviço.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Filipenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.