Atos 7

Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Issəstăn ămănokal n-kăl-tikutawen wa măqqărăn Stifan ḍarăt-a-wen, innʼ-as: «Kăyy, a-wa ătwănnăn fălla-k, ak tidət meɣ bahu?»
1 O Grande Sacerdote perguntou a Estêvão: — O que essas pessoas estão dizendo é verdade?
2 Innʼ-asăn Stifan:
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem! O
3 A-s has-dd-ănfalăl Măssinăɣ, innʼ-as:
3 E Deus lhe disse: “Saia da sua terra e do meio dos seus parentes e vá para uma terra que eu lhe mostrarei.”
4 Ăhona ya Ibrahim, ifăl ăkall wa n-Kăldăyăn, iddăk wa n-Haran.
4 Então ele saiu da Caldeia e foi morar em Harã. Depois que o pai dele morreu, Deus trouxe Abraão para esta terra onde vocês agora estão morando.
5 Ăba abba-net dihen ɣas, innʼ-as Măssinăɣ, ad-ăhan s-ăkall-wa-dăɣ, təzzaɣăm ašăl-i-dăɣ. Ăkall-en, wăr dăɣ-s ikfa Măssinăɣ Ibrahim tăkasit n-wăla edăgg dăɣ-ăssinsa aḍăr-net măšan, ijjăš-as ărkăwăl n-ad-t-ăkf ăkall-en-dăɣ ənta d-ihăyawăn-net. A-s has-ijănna Măssinăɣ a-wen-dăɣ, wăr-ila Ibrahim ara.
5 Ele não deu a Abraão nem mesmo um palmo desta terra, mas prometeu que ia lhe dar toda esta terra e que depois ela seria dos seus descendentes. Quando Deus fez essa promessa, Abraão ainda não tinha filhos.
6 Innʼ-as Măssinăɣ ăzzăman-en:
6 Ele disse a Abraão: “Os seus descendentes vão viver como estrangeiros em outra terra. Ali eles serão escravos e serão maltratados durante quatrocentos anos.”
7 măšan, ad-hasăn-əkkəsăɣ tekăriḍt,
7 — E Deus disse ainda: “Eu castigarei a nação que os escravizar. Depois disso eles voltarão daquela terra e me adorarão neste lugar.”
8 Ijjăš Măssinăɣ ărkăwăl n-tassaɣt i-Ibrahim, ărkăwăl-en, amili a-s tamătart-net. A-wen-dăɣ a făl ikrăš Ibrahim Isxaqq, ăsmalăy-t ašăl wa s-əttam; a-wen-dăɣ daɣ a ija Isxaqq i-rure-s Yaqub, ijʼ-e daɣ Yaqub i-məddana-s wi n-măraw d-əssin i n-imɣarăn n-imăzzaɣăn n-tiwsaten-nănăɣ ti n-mărawăt d-sănatăt.
8 Deus deu a Abraão a cerimônia da circuncisão como prova da aliança que fez com ele. Por isso Abraão circuncidou o seu filho Isaque uma semana depois do seu nascimento. Isaque circuncidou o seu filho Jacó, e Jacó fez o mesmo com os seus doze filhos, os patriarcas .
9 Osămăn ḍarăt-a-wen məddana-s n-Yăqub wi n-imɣarăn n-imăzzaɣăn făll-Yusəf-i n-ăŋŋa-săn, əžžənšăn-t-in i-ad-ăkkălăt dăɣ-Miṣra măšan, issăn Măssinăɣ dăɣ-Yusəf dăɣ-ăkall-wen-dăɣ.
9 Estêvão continuou: — Os irmãos de José tinham inveja dele e o venderam para ser escravo no Egito. Mas Deus estava com ele
10 Wăr t-illa erk əmmək dăɣ-wăr t-dd-ikkes Măssinăɣ, issənsă fălla-s ănnuɣmăt-net d-sărho i-ad-ikrəš idəm dat-Firɣăwna-i n-ămănokal n-Miṣra-i has-ijăn tafləst-ta-dăɣ făl t-ăsmănakăl dawa-s făll-ăkall d-a-wa ihăn eɣewən-net iket-net.
10 e o livrou de todas as suas aflições. Quando José apareceu diante de Faraó, rei do Egito, Deus lhe deu sabedoria e modos agradáveis. E Faraó o nomeou governador do Egito e do palácio do rei.
11 Dăɣ-a-wen-dăɣ a dd-oḍa laẓ lăbasăn făll-Miṣra d-Xăna, ămɣatărăn ăddinăt hullan har ăbas əṭṭafăn imărawăn-nănăɣ a əkšăn.
11 Depois houve falta de alimentos e muito sofrimento no Egito e em Canaã, e os nossos antepassados não tinham mais o que comer.
12 Isla Yaqub a-s ihʼ əttăɣam Miṣra ɣas, ăšmašăl săr-s məddana-s wi hanăɣ-ăshăyăwnen.
12 Mais tarde, Jacó ouviu dizer que no Egito havia trigo e mandou pela primeira vez os nossos antepassados até lá.
13 Osăn-dd, əqqălăn, šămad dd-jan asikəl wa s-əssin a tăn-ăzozăy Yusəf iman-net, ilmăd daɣ Firɣăwna s-a-wen-dăɣ, tumast n-Yusəf.
13 Na segunda vez José contou aos seus irmãos quem ele era, e Faraó ficou sabendo da família de José.
14 Ăssotăr Yusəf ti-s d-imărawăn-net iket-năsăn, ămoos a-wen-dăɣ əssayăt timərwen n-ăwadəm d-səmmos.
14 Então José mandou buscar o seu pai Jacó e todos os seus parentes, a fim de irem para o Egito; eram setenta e cinco pessoas ao todo.
15 Iddăk-dd ya Yaqub Miṣra, ăba-t daɣ dihen-dăɣ ənta d-imărawăn-nănăɣ wi hanăɣ-ăshăyăwnen.
15 Jacó foi para o Egito, e ali ele e os nossos antepassados ficaram morando até o dia da morte deles.
16 Ǝmməḍkălnăt tifəkwen-năsăn ḍarăt tamăttant-năsăn s-aɣrəm wa n-Sišăm i-ad-ənbəlăn dihen dăɣ-təfărre ta ižžənša Ibrahim făll-məddana-s n-Hămmăr dăɣ-Sišăm.
16 Depois os corpos deles foram trazidos para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos descendentes de Hamor por um certo preço.
17 A-s dd-tăwwăḍ tăqqăn n-ărkăwăl wa ijjăš Măssinăɣ i-Ibrahim, təkna tamətte-nănăɣ əjut dăɣ-Miṣra.
17 — Quando estava chegando o tempo de Deus cumprir o juramento que havia feito a Abraão, o nosso povo tinha aumentado muito no Egito.
18 Inăy-dd ăzzăman-en Firɣăwna ăynayăn wărăn izzey Yusəf.
18 Então um rei que não sabia nada a respeito de José começou a governar o Egito.
19 Ijjăš săr-năɣ erk ălxal, issəknă tumast-nănăɣ aɣăna, ijă a wărăn ijreẓ i-imărawăn-nănăɣ, ăsmăḍrăy-tăn hullan s-ălxidmăt wa dăɣ-tăn-ijă, iglă dăɣ-tăllăbăst-net har hasăn-innă ad-hin-ənḍəwăn aratăn-năsăn wi n-eyyan i-ad-ămmătăn.
19 Esse rei enganou e maltratou os nossos antepassados, a ponto de obrigá-los a abandonar as suas próprias criancinhas para que elas morressem.
20 Ăzzăman-en-dăɣ ad-iwa Mosa-i ikrăšăn idəm dat-Măssinăɣ; kăraḍ orăn ɣas a jăn imărawăn-net əṭṭafăn-t, təzzar, ăšhăššăl-tăn a-wa inna Firɣăwna tăbəḍḍawt dăr-s.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, que era uma linda criança, e durante três meses os seus pais cuidaram dele em casa.
21 Jărăn-t-in ɣas, təkkəmăt-t-dd elle-s n-Firɣăwna, təjʼ-e-hi-dd s-iman-net, təjʼ-as asədwal wa mad-tăj i-ara n-tăsa-net.
21 Mas, quando tiveram de abandoná-lo, a filha do rei o adotou e criou como seu próprio filho.
22 Ămoos Mosa ere iɣran dăɣ-təlɣuləma d-musnăt wa n-kăl-Miṣra, ikfʼ-e Măssinăɣ ăṣṣahăt dăɣ-măjrăd hakd dăɣ-timašalen.
22 E assim ele foi instruído em toda a ciência dos egípcios e se tornou um homem que falava e agia com autoridade.
23 Ikrăš əkkoẓăt timərwen n-awătay ɣas, ijjăs-t-dd ənniyăt n-ad-ăkk ayətma-s wi n-Iṣrayil, idhəl-tăn, əntăneḍ-i n-tumast-net.
23 Estêvão disse ainda: — Quando Moisés já estava com quarenta anos, resolveu ir ver a sua gente, os israelitas.
24 Ašăl iyyăn, inhăy iyyăn dăɣ-săn isalmaḍ u-Miṣra t-irnan ɣas, ohăɣ-as tinahăɣen, ijă iman n-wa n-u-Miṣra.
24 Ali viu um egípcio maltratando um homem do seu povo. Então defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Ăɣel afăl ija a-wen, ad-əjrăhăn ayətma-s a-s Măssinăɣ a t-dd-ăšmašălăn săr-săn i-ad-tăn-ikkəs dăɣ-əkkəlu wa hăn măšan, wăr əjrehăn a-wen.
25 Moisés pensava que os israelitas entenderiam que Deus ia libertá-los por meio dele, mas eles não entenderam.
26 Ašăl wa ilkamăn i-wen, inhăy əssin meddən n-kăl-Ălyăhud əknasnen, ittăr ad-ăkk jere-săn, ibḍəw-tăn, əjən ălxer. Innʼ-asăn: ‹Imidiwăn, kăwăneḍ wădden ayətmatăn a tămoosăm, mafăl tinməjjim a lăbasăn jer-iman-năwăn.›
26 No dia seguinte Moisés viu dois israelitas brigando. E, tentando apartar a briga, disse: “Homens, escutem! Vocês são irmãos; por que estão brigando?”
27 Iggăd-dd săr-s wa irnăn, imhăl-t-in, innʼ-as: ‹Kăyy, mi kăy-ijăn ămizăr d-ălqaḷḷi-hanăɣ,
27 — Mas aquele que estava maltratando o outro empurrou Moisés para um lado e disse: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?
28 əyya, a tărhed ad-hi-tănɣəd šund a wa jed i-u-Miṣra wa s-jed iman-net ənḍəšel.›
28 Você está querendo me matar como matou o egípcio ontem?”
29 Islă Mosa i-măjrăd-wen-dăɣ ɣas, irmăɣ, ăjewăḍ ălwăqq-wen-dăɣ s-ăkall wa n-Mădyan, izzăɣ, ădobăn ya dihen-dăɣ, ikrăš əssin ilyaḍăn.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu do Egito e foi morar na terra de Midiã, e ali nasceram dois filhos dele.
30 Šămad okaynăt əkkoẓăt timərwen n-awătay ad-has-dd-ănfalăl ănjălos n-Măssinăɣ dăɣ-tenere făll-aḍaɣ wa n-Săynay dăɣ-tabsăɣt ta tăhijăljălăt wăr răqq.
30 — Quarenta anos mais tarde, quando Moisés estava no deserto, perto do monte Sinai, um anjo apareceu a ele, no meio do fogo de um espinheiro que estava queimando.
31 Tăqqăn tănăfalilt-ta-dăɣ ihannăy eɣăf-net, iknă-dd ihəẓ n-tabsăɣt i-ad-ikən asənnəfli dăɣ-a-wa ihannăy măšan, izjăr-tăt-dd emăsli n-Emăli has-innăn:
31 Moisés ficou admirado com o que estava vendo e chegou perto para ver melhor. Então ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 ‹Năkk a-s Măssinăɣ n-imɣarăn wi kăy-ăshăyăwnen,
32 “Eu sou o Deus dos seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Innʼ-as Emăli daɣ:
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias, pois o lugar onde você está é um lugar sagrado.
34 ənhăyăɣ tisnant ta tărmăsăt tamətte-nin dăɣ-Miṣra,
34 Eu tenho visto como o meu povo está sendo maltratado no Egito; tenho ouvido os gemidos deles e desci para libertá-los. Agora vou mandar você para o Egito.”
35 Wădden hannăyăm a-s Mosa-wa-dăɣ ăkkuddălăn a-s has-ənnăn: ‹Mi kăy-ijăn ămizăr d-ălqaḷḷi-hanăɣ?› Ǝnta-en-dăɣ a dd-ăšmašăl Măssinăɣ i-ad-izar i-kăl-Iṣrayil, isəddărfʼ-en-dd s-tărna n-ănjălos wa has-dd-ănfalălăn dăɣ-tabsăɣt ta tăhijăljălăt wăr răqq.
35 E Estêvão continuou: — Esse mesmo Moisés foi rejeitado pelo povo de Israel. Eles lhe perguntaram: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?” Deus enviou esse Moisés como líder e libertador, com a ajuda do anjo que apareceu no espinheiro.
36 Ǝnta-en-dăɣ a tăn-dd-izzəzjărăn Miṣra itajj s-tărna n-Măssinăɣ hărătăn ăqqannen eɣăf d-ijităn n-Măssinăɣ har əjlăyăn ejărew wa səmmăn šăggăɣăn, əjăn ḍarăt-a-wen əkkoẓăt timərwen n-awătay ăhonăn dăɣ-tenere.
36 Foi ele quem tirou os israelitas do Egito, fazendo milagres e maravilhas naquela terra, e também no mar Vermelho, e no deserto, durante quarenta anos.
37 Mosa, ənta a-s kăla innă i-kăl-Iṣrayil:
37 Foi esse mesmo Moisés quem disse aos israelitas: “Do meio de vocês Deus escolherá e enviará para vocês um profeta , assim como ele me enviou.”
38 Ǝnta-en-dăɣ daɣ a ibdădăn dăɣ-tenere ta n-Săynay jer-ănjălos wa has-ămmiijrădăn făll-afălla n-aḍaɣ wa n-Săynay d-tamətte, ikfʼ-e Măssinăɣ măjrăd wa ihakkăn tămudre i-ad-hanăɣ-t-dd isəssiwăḍ
38 Foi Moisés quem esteve com os israelitas reunidos no deserto; ele esteve lá com os nossos antepassados e com o anjo que falou com ele no monte Sinai. E foi Moisés quem recebeu e nos entregou as mensagens vivas de Deus.
39 măšan, unjăyăn abbatăn-nănăɣ s-asjəd-has, ăsɣărăn-as ulhawăn-năsăn, ənnăḍăn fălla-s, ad-sadărhanăn uɣəl n-Miṣra-i dd-əzjărăn.
39 — Os nossos antepassados não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e queriam voltar para o Egito.
40 Dăɣ-a-wen-dăɣ, a dd-təggăd tamətte s-Harun, tənnʼ-as:
40 Eles disseram a Arão: “Faça para nós deuses que irão à nossa frente. Não sabemos o que aconteceu com Moisés, aquele homem que nos tirou do Egito.”
41 Ǝṣṣəwwărăn-dd ḍarăt-a-wen i-iman-năsăn ehădăl n-orăɣ, ad-tajjăn tikutawen i-ăṣṣănăm wa jăn s-ifassăn-năsăn, ad-t-ɣabbădăn, tiimələn-t, sănkarăn iẓəjraẓ d-isudal dat-a-wa dd-əknăn ifassăn-năsăn.
41 Então fizeram uma imagem em forma de bezerro e mataram animais para oferecer a ela como sacrifício . Depois deram uma festa em honra da imagem que eles mesmos tinham feito.
42 Ǝssəksănăn iman-năsăn Măssinăɣ s-a-wen-dăɣ tăn-išlăn, oyyʼ-en ənta-dăɣ s-ăṣṣănăm-năsăn d-ălɣibadăt wa tăjjăn i-ajhanăn wi n-išənnawăn: tăfukt, ewăr d-etran; ămoos a-wen a ăssiitbătăn a-wa innă ănnăbi Ɣămmosa a-s inna dăɣ-əlkəttab-net, innă Măssinăɣ:
42 Mas Deus se afastou deles e deixou que adorassem as estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas : “Ó povo de Israel, não foi para mim que vocês mataram e ofereceram animais em durante quarenta anos no deserto.
43 Wădden ehăket n-ăṣṣănăm wa s-isəm-net Molax
43 Vocês carregaram a barraca do deus e também a imagem da estrela de Raifã , o deus de vocês. Esses eram ídolos que vocês tinham feito para adorar. Por isso vou mandar vocês para além da Babilônia.”
44 A-s hăn imɣarăn-nănăɣ tenere, əṭṭafăn ehăket wa n-tămuqqest n-Măssinăɣ ămoosăn tajuhe i-ărkăwăl n-tassaɣt wa ijjăš Măssinăɣ i-Mosa a-s, has-innă, ad-ikrəs ehăket-en s-əmmək wa s-has-omăr s-a-wen.
44 — No deserto, os nossos antepassados tinham consigo a Tenda da Presença de Deus . Essa Tenda foi feita como Deus tinha mandado Moisés fazer, de acordo com o modelo que Deus lhe havia mostrado.
45 Ehăket-en, togăẓ-t-dd əzzurəyăt ta hasăn-təlkămăt har ăzzăman wa d-hasăn-ăzzar Yešwa, əjjăšăn d-ehăket ăkall wa tăn-ikfa Măssinăɣ, ohăɣăn dăɣ-əddəwəlăn wi iyyăḍnen; əṭṭafăn ehăket-en dăɣ-ăkall-en-dăɣ har ăzzăman wa n-Dawəd-i
45 Eles tinham recebido a Tenda dos seus antepassados e a levaram quando foram com Josué e conquistaram as terras das nações que Deus expulsou de diante deles. A Tenda ficou lá com eles até o tempo de Davi.
46 ijrăwăn idəm d-ănnuɣmăt dat-Măssinăɣ. Ǝnta-en-dăɣ a ittărăn dăɣ-Măssinăɣ turhajăt n-ad-isəkrəs ehăn i-Măssi-s n-Yaqub
46 Davi recebeu a aprovação de Deus e pediu licença para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 măšan, turhajăt-ten-dăɣ, Sulăyman-i n-rure-s n-Dawəd a tăt-ijrăwăn.
47 Mas foi Salomão quem construiu a casa de Deus.
48 Ikrăs ehăn-en măšan, issəlmăd-t Măssinăɣ s-hărăt iyyăn,
48 — Porém o Altíssimo não mora em casas construídas por seres humanos. Como disse o profeta:
49 innʼ-as Emăli:
49 “O céu é o meu trono, diz o Senhor, e a terra é o estrado onde descanso os meus pés. Que tipo de casa vocês poderiam construir para mim? Como conseguiriam construir um lugar onde eu pudesse morar?
50 Ajăn wădden ăfuss-in a dd-ixlăkăn hărăt iket-net.› »
50 Por acaso não fui eu quem fez todas as coisas?”
51 Olăs daɣ innʼ-asăn Stifan: «Ya meddən-i-dăɣ n-iɣăfawăn ăqqurnen n-ulhawăn wăren ătub s-ăṭṭubbătnăt timəẓẓujen-năsăn, tunjayăm s-Unfas Šăddijăn šund a-wa jăn abbatăn-năwăn,
51 E Estêvão terminou, dizendo: — Como vocês são teimosos! Como são duros de coração e surdos para ouvir a mensagem de Deus! Vocês sempre têm rejeitado o Espírito Santo, como os seus antepassados rejeitaram.
52 ijmaḍ-t ăššăk a-s a-wa əjăn abbatăn-năwăn ɣas a kăwăn-išlăn kăwăneḍ-dăɣ, wăr t-illa ănnăbi s-wădden ăqquzzăben-t, jăn iman n-wi hasăn-ălolăynen n-a-s ilkam a dd-ass wa n-iyyăn n-Ămaɣdal ăsnăfrăn Măssinăɣ, təttəlălăm-tăn kăwăneḍ-dăɣ ed təssăɣdărăm-t ənta-dăɣ təzzar, tănɣăm-t kərəf,
52 Qual foi o profeta que os antepassados de vocês não perseguiram? Eles mataram os mensageiros de Deus que no passado anunciaram a vinda do Bom Servo . E agora vocês o traíram e o mataram.
53 ăzzăbbăt-dd Măssinăɣ fălla-wăn alămărăn-net, əmməjrădăn-awăn săr-săn ănjălosăn măšan, tunjăyăm s-asjəd-hasăn.»
53 Vocês receberam a lei por meio de anjos e não têm obedecido a essa lei.
54 Islă ămănokal n-ălžămaɣăt wa iɣattăsăn ăššăreɣa i-a-wen-dăɣ ɣas, ad-isamădad ənta d-ăddinăt-net, ẓimkărkəweẓăn isenăn, făll-ălhăm-i-dăɣ măqqărăn tăn-ijjăšăn făll-Stifan.
54 Quando os membros do Conselho Superior acabaram de ouvir o que Estêvão tinha dito, ficaram furiosos e rangeram os dentes contra ele.
55 Ǝnta ălwăqq-wen-dăɣ, iḍnăy-t Unfas Šăddijăn, iḍkăl asăwaḍ-net s-išənnawăn, inhăy ălxurmăt n-Măssinăɣ d-Ɣisa ibdad daw-aɣil n-Măssinăɣ.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus. E viu também Jesus em pé, ao lado direito de Deus.
56 Iḍkăl emăsli-net ălwăqq-wen, innă i-ălžămaɣăt: «Săjdăt, ənhəywăt išənnawăn, ămerăn, ibdad Ăgg-ăgg-adəm daw-aɣil n-Măssinăɣ.»
56 Então disse: — Olhem! Eu estou vendo o céu aberto e o
57 Ǝslăn i-a-wen ɣas, ăsɣăyyăn dăɣ-išənnawăn, hărăn timəẓẓujen-năsăn, ošălăn-dd šund iyyăn n-ăwadəm săr-s iket-dăɣ-năsăn, oḍăn fălla-s,
57 Mas eles taparam os ouvidos e, gritando bem alto, avançaram todos juntos contra Estêvão.
58 ăšrăwrăwăn-t har dăr-s əzjărăn aɣrəm, ad-t-hakkăn sămmăjori n-tihun har t-ănɣăn kərəf. Ăddinăt wi jănen a-wen-dăɣ, ămawaḍ s-isəm-net Sawəl a əssăɣlăfăn isəlsa-năsăn təzzar ăšewăjăn s-Stifan.
58 Depois o jogaram para fora da cidade e o apedrejaram. E as testemunhas deixaram um moço chamado Saulo tomando conta das suas capas .
59 Hakkăn-t sămmăjori n-tihun wăr dd-išrey, itəddal ənta Măssinăɣ, ijanna: «Emăli Ɣisa, ăssiɣlăfăɣ-kăy iman-in.»
59 Enquanto eles atiravam as pedras, Estêvão chamava Jesus, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Irkăɣ ḍarăt-a-wen, iḍkăl emăsli-net s-afălla, innă: «Emăli, wăr tăn-tăswărăd abăkkaḍ-wa-dăɣ.» Innă a-wen-dăɣ ɣas, əjmăḍăn-t iman.
60 Depois, ajoelhou-se e gritou com voz bem forte: — Senhor, não condenes esta gente por causa deste pecado! E, depois que disse isso, ele morreu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.