Atos 27
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NVI
1 Tăwwăḍ-dd tăqqăn ta n-tikawt n-ăkall wa n-Iṭali ɣas, jăn kăl-əlxəkum Buləs d-kăl-takărmut wi iyyăḍnen dăɣ-ifassăn n-kăbtăn s-isəm-net Yulyus, ənta a ănnihăḍăn făll-ejhăn n-əlɣəskăr wa s-isəm-net: «Wa tăn-ojărăn».
1 Quando ficou decidido que navegaríamos para a Itália, Paulo e alguns outros presos foram entregues a um centurião chamado Júlio, que pertencia ao Regimento Imperial.
2 Nəjjăš turăft n-aman jat isəm Adăramit, nəkkă ăkall wa n-Azya, năddeew dăɣ-asikəl-nănăɣ d-Aristarăq wa n-Tăslonika.
2 Embarcamos num navio de Adramítio, que estava de partida para alguns lugares da província da Ásia, e saímos ao mar, estando conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Ašăl wa ilkămăn i-wen, năsjăn dăɣ-teje ta n-Sidon. Ămoos kăbtăn Yulyus ăwadəm s-ikna Buləs əjjăruẓăt, iglă făw har t-ikfă turhajăt n-ad-ăkk imuzăyăn-net wi hănen aɣrəm-en i-ad-has-arəjăn dăɣ-asikəl.
3 No dia seguinte, ancoramos em Sidom; e Júlio, num gesto de bondade para com Paulo, permitiu-lhe que fosse ao encontro dos seus amigos, para que estes suprissem as suas necessidades.
4 Nəfăl dihen, năllil asălim n-aman, nămsadăɣ i-awtəl wa n-Qəbrus i-ad-nəmjušət d-aḍu d-tinăzzămăren-ti dd-bahhălnen i-turăft.
4 Quando partimos de lá, passamos ao norte de Chipre, porque os ventos nos eram contrários.
5 Nəjlăy ḍarăt-a-wen ejărew wa səmmăn ošălăn dăɣ-ăkall wa n-Silisi d-Banfəli, năsjăn dăɣ-taɣrəmt ta n-Mira təhăt ăkall wa n-Lisya.
5 Tendo atravessado o mar aberto ao longo da Cilícia e da Panfília, ancoramos em Mirra, na Lícia.
6 Ijrăw kăbtăn-nănăɣ dihen turăft n-aman təkkat Iṭali, ijʼ-anăɣ dăɣ-s.
6 Ali, o centurião encontrou um navio alexandrino que estava de partida para a Itália e nele nos fez embarcar.
7 Nəjă išilan năsilalăm sollan făll-aman har šărnaš d-nănmawăḍ d-aɣrəm wa n-Kănida, igdăl-anăɣ əṣṣuhu n-aḍu ad-nakəy ɣas, nărmăs tamdujt ta n-ajus n-ăkall wa n-Kritus, nəkka dawa-s har nămsadăɣ d-Sălmuni.
7 Navegamos vagarosamente por muitos dias e tivemos dificuldade para chegar a Cnido. Não sendo possível prosseguir em nossa rota, devido aos ventos contrários, navegamos ao sul de Creta, defronte a Salmona.
8 Šărnaš d-năllil asălim n-ejărew har dd-năwwăḍ edăgg ijan isəm: tasjənt ta n-tihusay, a-wen edăgg, ănimahăẓăn d-taɣrəmt ta n-Lazaya.
8 Costeamos a ilha com dificuldade e chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto da cidade de Laséia.
9 Nəja išilan s-əmmək-en-dăɣ a-s fălla-năɣ ănmăntaš ejărew, nəjjăš miši, okăy fălla-năɣ daɣ ăẓum wa n-tajrəst.
9 Tínhamos perdido muito tempo, e agora a navegação se tornara perigosa, pois já havia passado o Jejum. Por isso Paulo os advertiu:
10 Dihen-dăɣ, ad-ăsmătăr Buləs iməssukal wi iyyăḍnen hănen turăft n-aman, innʼ-asăn: «Meddən, hannăyaɣ a-s asikəl-nănăɣ wăr-mad-ăj wăla šăɣšad d-miši; năkkăneḍ hakd a-wa ihăn turăft, nəha miši d-šăɣšad-wen-dăɣ.»
10 "Senhores, vejo que a nossa viagem será desastrosa e acarretará grande prejuízo para o navio, para a carga e também para as nossas vidas".
11 Măšan ojăr tafləst ija kăbtăn a-wa has-innă u-taɣăya-net a-wa innă Buləs.
11 Mas o centurião, em vez de ouvir o que Paulo falava, seguiu o conselho do piloto e do dono do navio.
12 Ǝnhăyăn a-s edăgg-wa-dăɣ ăsjănăn wădden edăgg dăɣ-isasakay ăwadəm tajrəst ɣas, ăssoɣălăn tisdas n-turăft, ărmăsăn tamdujt n-aɣrəm wa n-Fənikus daw-awtəl wa n-Kritus i-ad-dăɣ-s səssikəyăn tajrəst.
12 Visto que o porto não era próprio para passar o inverno, a maioria decidiu que deveríamos continuar navegando, com a esperança de alcançar Fenice e ali passar o inverno. Este era um porto de Creta, que dava para sudoeste e noroeste.
13 Ǝllan-t dihen-dăɣ a-s dd-isrăj aḍu dd-ifalăn ajus, orăn-dd turăft, ărkăbăn dăɣ-a-s ăllilăn tasăja n-ejărew ed, ăɣelăn ăɣlăsăn dăɣ-ăššar-net.
13 Começando a soprar suavemente o vento sul, eles pensaram que haviam obtido o que desejavam; por isso levantaram âncoras e foram navegando ao longo da costa de Creta.
14 A ənḍărrăn ḍarăt-a-wen-dăɣ, toḍă-dd fălla-săn tăšikwalt tăṣṣoohet s-itawănna dăɣ-Tălyunanit: Erakilun.
14 Pouco tempo depois, desencadeou-se da ilha um vento muito forte, chamado Nordeste.
15 Izzəwăt ăṣṣahăt-net turăft, iglă dăr-s emănăn, ăbas t-illa ere dăɣ-s ănnihăḍăn.
15 O navio foi arrastado pela tempestade, sem poder resistir ao vento; assim, cessamos as manobras e ficamos à deriva.
16 Ija a-wen-dăɣ har nokăy afălla n-awtəl wa n-Kluda, ijʼ-anăɣ aɣrəm-en eff ɣas, nəttăr ăddăbara s-nănmawăḍ d-isăɣlas wi hănen turăft.
16 Passando ao sul de uma pequena ilha chamada Clauda, foi com dificuldade que conseguimos recolher o barco salva-vidas.
17 Ǝjrăwăn meddən aḍkul n-asăɣləs wa n-ənḍărrăn ihăn turăft, ăstărăkken-t dăɣ-aman, əkrăsăn-t dăɣ-turăft s-iɣunan, nəḍkăl tisdas i-ad-tănăt-isəkəf aḍu i-ad-ăbas hanăɣ-ăzziwăt aḍu. Năšinanăj s-əmmək-wen-dăɣ har nănmawăḍ d-Libya, noyya iman-nănăɣ s-ašrut wa dăɣ-wăr šəjrətăn aman.
17 Levantando-o, lançaram mão de todos os meios para reforçar o navio com cordas; e temendo que ele encalhasse nos bancos de areia de Sirte, baixaram as velas e deixaram o navio à deriva.
18 Okăy fălla-năɣ ašăl imdan năbbillăn d-aḍu s-əmmək-wen-dăɣ, har hanăɣ-ilzăm ašăl wa iyyăḍăn, ad-hin-nəjăr ilalăn wi hănen turăft i-ad-tifsas.
18 No dia seguinte, sendo violentamente castigados pela tempestade, começaram a lançar fora a carga.
19 Ašăl wa s-kăraḍ, jărăn-in inaxdimăn a-wa ăẓẓayăn ihăn turăft iket-net.
19 No terceiro dia, lançaram fora, com as próprias mãos, a armação do navio.
20 Nəjă ăzzăman wăr nənhey tăfukt wăla etran, a ija a-wen-dăɣ, itiwwaḍ-dd fălla-năɣ ăṣṣahăt n-aḍu har ăbas hanăɣ-iha ere ijarăn ăṭṭăma n-tămudre.
20 Não aparecendo nem sol nem estrelas por muitos dias, e continuando a abater-se sobre nós grande tempestade, finalmente perdemos toda a esperança de salvamento.
21 Išilan-win-dăɣ, năssakăy-tăn wăr t-illa a nəkša, dăɣ-a-wen-dăɣ ad-dd-ibdăd Buləs, innă i-ăddinăt: «Imidiwăn-in, ənnăr hi-tăsijădăm ihənnin a-s hawăn-əmməjrădăɣ dăɣ-awtəl wa n-Kritus, wăr nətəjjəš miši d-šăɣšad ogdăhăn d-a-wa-dăɣ.
21 Visto que os homens tinham passado muito tempo sem comer, Paulo levantou-se diante deles e disse: "Os senhores deviam ter aceitado o meu conselho de não partir de Creta, pois assim teriam evitado este dano e prejuízo.
22 Ărheeɣ fălla-wăn ămăra, ad-hi-səjdəm: sănsăt ənniyăt-năwăn, əḍmanăɣ-awăn a-s wăr t-illa i dăɣ-năɣ mad-iba măšan, turăft ənta, əkkəsăt ăṭṭăma-net.
22 Mas agora recomendo-lhes que tenham coragem, pois nenhum de vocês perderá a vida; apenas o navio será destruído.
23 Ănfalăl-ahi-dd ănjălos n-Măssinăɣ ənḍăhaḍ,
23 Pois ontem à noite apareceu-me um anjo do Deus a quem pertenço e a quem adoro, dizendo-me:
24 innʼ-ahi: Buləs, wăr tărmeɣăd ed, wăr t-illa ad-wăr təbdedăd dat-Qăyṣăr wa n-ămănokal măqqărăn. Ad kăy-iɣləs Măssinăɣ kăyy d-iməssukal wi dăr-tăddewăd.
24 ‘Paulo, não tenha medo. É preciso que você compareça perante César; Deus, por sua graça, deu-lhe as vidas de todos os que estão navegando com você’.
25 Ɣas, imidiwăn-in, kuyədăt, wăr təkkesăm ăṭṭăma, əflasăɣ a-s Măssinăɣ a-wa hi-innă, ad-ăj,
25 Assim, tenham ânimo, senhores! Creio em Deus que acontecerá do modo como me foi dito.
26 ilkam dăɣ-năɣ ad-nəsəjən făll-awtəl iyyăn.»
26 Devemos ser arrastados para alguma ilha".
27 Nəja ehăḍ-nănăɣ wa s-măraw d-əkkoẓ măšan, ăzziwăt-anăɣ aḍu hărwa făll-ejărew wa səmmăn s-itawănna Adərya, a-wen, dăɣ-ejărew wa səmmăn măqqărăn n-Miditerani. Ebre n-ammas n-ehăḍ, ofrăyăn kăl-taɣăya n-turăft a-s ohaẓăn edăgg dăɣ-wăr əknen aman əjut.
27 Na décima quarta noite, ainda estávamos sendo levados de um lado para outro no mar Adriático, quando, por volta da meia-noite, os marinheiros imaginaram que estávamos próximos da terra.
28 Jărăn aɣan dăɣ-aman i-ad-săr-s əkətən təššəjrət n-aman, osăn aman jan təššəjrət n-kăraḍăt timərwen n-metăr d-əssa. Ǝglăn har dihen, olăsăn daɣ ejer n-aɣan-ənnin dăɣ-aman, imăl-asăn ider n-aman ămăra, dăɣ-sănatăt timərwen n-metăr d-əttam.
28 Lançando a sonda, verificaram que a profundidade era de trinta e sete metros; pouco tempo depois, lançaram novamente a sonda e encontraram vinte e sete metros.
29 Ăksuḍăn kăl-taɣăya ad-tiḍəw turăft-năsăn, tənkəf i-tihun, ɣas, jărăn əkkoẓăt tiẓolyawen dăɣ-aman i-ad-əhəlnăt turăft, əqqălăn ḍarăt-a-wen i-tebădde n-ašăl.
29 Temendo que fôssemos jogados contra as pedras, lançaram quatro âncoras da popa e faziam preces para que amanhecesse o dia.
30 Dăɣ-a-wen-dăɣ, ad-tattărăn kăl-taɣăya əmmək s-əjmăḍăn, ăsrăsăn dăɣ-aman asăɣləs ənḍărrăn, jăn ăsaru n-a-s ărhan ad-hin-šəššənkəšăn tiẓolyawen ti jăn dăɣ-aman i-ad-əknənăt antum, əṭṭəfnăt turăft.
30 Tentando escapar do navio, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas ao mar, a pretexto de lançar âncoras da proa.
31 Ilmăd Buləs făll-amsud-năsăn ɣas, innă i-kăbtăn d-əssărdusa: «Ănn i-meddən-năk, afăl wăr-ăqqimăn meddən-wi-dăɣ dăɣ-turăft, adiš, əkkəsnet ăṭṭăma n-tămudre.»
31 Então Paulo disse ao centurião e aos soldados: "Se estes homens não ficarem no navio, vocês não poderão salvar-se".
32 Ăɣtăsăn əssărdusa ḍarăt-a-wen iɣunan n-asăɣləs wa ənḍărrăn, oyyăn-t iglă, ăwwăyăn-t aman.
32 Com isso os soldados cortaram as cordas que prendiam o barco salva-vidas e o deixaram cair.
33 A ənḍărrăn dat-ăbaqqu n-tifawt, ăsmătăr Buləs imidiwăn-net i-ad-əkšən hărăt făl-a-s lan a iwwăḍăn măraw išilan d-əkkoẓ wăr t-illa a ikkan imawăn-năsăn.
33 Pouco antes do amanhecer, Paulo insistia que todos se alimentassem, dizendo: "Hoje faz catorze dias que vocês têm estado em vigília constante, sem nada comer.
34 Innʼ-asăn Buləs: «Ǝnfəwăt iman-năwăn s-hărăt iyyăn, əfləsăt a-s wăr t-illa dăɣ-wăn-i s-mad-hin-iba wăla-dăɣ emẓăd iyyăn ɣas dăɣ-eɣăf-net.»
34 Agora eu os aconselho a comerem algo, pois só assim poderão sobreviver. Nenhum de vocês perderá um fio de cabelo sequer".
35 Innʼ-asăn Buləs a-wen-dăɣ ɣas, iḍkăl-dd tijəlwen, ămmoy i-Măssinăɣ dat-ăddinăt wi hanen turăft, ăẓun-tănăt ḍarăt-a-wen, ad-itatt.
35 Tendo dito isso, tomou pão e deu graças a Deus diante de todos. Então o partiu e começou a comer.
36 Tokăy-tăn tarəmmeɣt, ad-tattăn əntăneḍ-dăɣ.
36 Todos se reanimaram e também comeram algo.
37 Dăɣ-turăft-en-dăɣ, năwwăḍ sănatăt timaḍ n-ăhaləs d-əssayăt timərwen d-săḍis.
37 Estavam a bordo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Ălwăqq wa d-əyyəwănăn ăddinăt, əssănɣălăn-in ălkăma dăɣ-ejărew i-ad-səfsəsăn turăft.
38 Depois de terem comido até ficarem satisfeitos, aliviaram o peso do navio, atirando todo o trigo ao mar.
39 Ja tifawt, əšlămăn dăɣ-ijəj taɣmărt dăɣ-ijjət ăkall măšan wăr-əssenăn ma ămoos ăkall-wen-dăɣ. Ǝnnăn ad-săr-s ənnăḍăn turăft, səjnən-tăt dihen-dăɣ kunta ămmukkăn a-wen.
39 Quando amanheceu não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, para onde decidiram conduzir o navio, se fosse possível.
40 Ǝkkăsăn isăssărăn wi iṭṭăfnen turăft, oyyăn-tăn-in s-aman, orăn iɣunan wi n-taɣăya sasaɣadnen turăft, jăn tisdas i-aḍu s-data n-turăft i-ad-tăn-in-imhəl aḍu s-edăgg wa ăqqurăn əšlămăn.
40 Cortando as âncoras, deixaram-nas no mar, desatando ao mesmo tempo as cordas que prendiam os lemes. Então, alçando a vela da proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Diha-dăɣ d-əkkăn s-data a ənḍărrăn ad-oḍăn făll-hărăt n-tejeft, təntăm-asăn turăft dăɣ-ăkall. Ittəytăy ăkumkum-net dăɣ-ăkall hundăɣ har ăbas timtəkwəy, irẓă-dd daɣ ajilal-net făll-ăṣṣahăt wa ija anməntaš n-ejărew wa səmmăn.
41 Mas o navio encalhou num banco de areia, onde tocou o fundo. A proa encravou-se e ficou imóvel, e a popa foi quebrada pela violência das ondas.
42 Ǝnhăyăn əssărdusa a-wen ɣas, ănmănnakăn i-ad-əjən iman n-kăl-takărmut i-udaɣ ad-ijmăḍ wălʼ iyyăn dăɣ-eššaf,
42 Os soldados resolveram matar os presos para impedir que algum deles fugisse, jogando-se ao mar.
43 măšan unjăy-asăn kăbtăn s-a-wen făl tărha-i ija i-Buləs. Dihen-dăɣ ad-innă kăbtăn i-ăddinăt wi əssănnen eššaf, ad-əyyən iman-năsăn s-tizarăt s-aman, əšyəfăn s-asălim.
43 Mas o centurião queria poupar a vida de Paulo e os impediu de executar o plano. Então ordenou aos que sabiam nadar que se lançassem primeiro ao mar em direção à terra.
44 Innă i-wi iyyăḍnen, ad-əjən ăddăbara făl năyăn iferəsăn n-tisəjwen n-turăft wi dd-irẓa aḍu. Ǝmmək-wen-dăɣ a-s hin-əwwăḍăn iket-dăɣ-năsăn asălim n-aman, əddarăn-ăɣlasăn.
44 Os outros teriam que salvar-se em tábuas ou em pedaços do navio. Dessa forma, todos chegaram a salvo em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.