Atos 22
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ARA
1 «Ayətma-ɣ, abba-tăn-in, săjdăt ămăra i-măjrăd wa s-ărheɣ ad-hawăn-t-ăjăɣ i-ad-săr-s əkkəsăɣ uḍlem făll-iman-in.»
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Ǝslăn a-s Ɣăbranəyya-ta-dăɣ əttăḍăn a dăɣ-hasăn-ăssewăl, əṭṭăfăn ṭăbb, ăsjădăn-as. Innʼ-asăn:
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 «Năkk, ăgg-Ălyăhud, əweɣ dăɣ-taɣrəmt ta n-Tarša təhăt Silisi măšan, aɣrəm wa n-Yărussălam a dăɣ-ədwălăɣ. A-wa əlmădăɣ iket-net, əlmădăɣ-t daw-təlɣuləma n-Gamălyăl. Ǝnta a hi-issăɣrăn alkum i-a-wa innă alămăr n-abbatăn-nănăɣ iket-net. Ǝjjəluyăt-in dăɣ-tuksəḍa n-Măssinăɣ a hi-iwwăyăn s-əššənju n-tabarăt ta-dăɣ n-Ɣisa s-əmmək wa s-tăt-tăššunjem ašăl-i-dăɣ.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Ǝgleɣ dăɣ-əššənju wa has-jeɣ har tajjăɣ iman n-ăddinăt wi əlkămnen i-zăbo-wen-dăɣ, tajjăɣ tišəm dăɣ-iyyăḍ, təjjarăɣ-tăn dăɣ-takărmut, wăr-əẓleyăɣ meddən d-tiḍeḍen.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 A-wen, ăjjəyhʼ-as ămănokal n-kăl-tikutawen, ăjjəyhăn-as daɣ inušămăn wi ɣattăsnen ăššăreɣa ed əntăneḍ iman-năsăn a hi-əkfănen tikarḍiwen əkkanen kăl-Ălyăhud wi n-aɣrəm wa n-Dămašăq i-ad-əjrəwăɣ tabarăt n-asəttărməs n-ăddinăt-wi əlkămnen i-tabarăt-ta-dăɣ, ăjăɣ dăɣ-săn tišəm təzzar, əlwəyăɣ-tăn-dd s-Yărussălam.
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 Ăssokalăɣ dăɣ-isălan n-a-wen-dăɣ har hin-ohăẓăɣ Dămašăq. Diha-dăɣ tăt-in-ohăẓăɣ s-tarăhut, wăla a hin-əjrăhăɣ, a-s făll-i dd-ăzzubbăt ănnur, dd-ifalăn išənnawăn, ijan amləwləw n-tikunen,
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 əheɣ-dd oḍeɣ, əsleɣ i-emăsli hi-innăn: ‹Sawəl, Sawəl! Ma kăy-orămăn săr-i, tiɣəzzubud-ahi?›
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Ǝnneɣ: ‹Emăli, mi tămoosăd?› Innʼ-ahi: ‹Năkk a-wa Ɣisa wa n-Năṣirăt tiɣəzzəbud.›
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Ǝnhăyăn meddən wi dăr-ăddewăy ănnur wa dd-ămlăwlăwăn măšan, wăr-əslen i-emăsli wa hi-ămmijrădăn.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Ǝnneɣ-as: ‹Emăli! Ma s-leɣ s-ad-t-ăjăɣ?› Innʼ-ahi Emăli: ‹Ǝbdəd, ăkk aɣrəm wa n-Dămašăq, ad-hak-itwənn dihen a-wa s-led s-ad-t-təjəd.›
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 A-s ităjj a-wen-dăɣ, wăr t-illa a hannăyăɣ ed, ăsdărɣăl-ahi ănnur wa făll-i dd-ăzzubben. Ǝlwăyăn-ahi imidiwăn-in s-ăfuss har nəjjăš Dămašăq.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 Illʼ-e dihen ăhaləs ăddiinăn dăɣ-a-wa innă alămăr wa n-Mosa, ăssiimɣărăn kăl-Ălyăhud s-isəm-net Ănanyas,
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 ənta-en-dăɣ a hi-dd-osăn, ăzozăy-ahi iman-net, innʼ-ahi: ‹Ăŋŋa-ɣ Sawəl, arr tiṭṭawen-năk›. Ămerănăt-dd tiṭṭawen-in, ənhăyăɣ-t.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 Innʼ-ahi daɣ: ‹Măssinăɣ-i s-əlkămăn abbatăn-nănăɣ a-s ăru d-kăy-ăsnăfrăn i-ad-kăy-isəlməd erhet-net, tənhəyăd wa s-itawănna Ămaɣdal, təsləd i-a-wa fălla-k irha s-emm-net,
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 tumasăd tajuhe-net dat-dăgg-adəm, tăllăɣed-asăn a-wa tənhăyăd d-a-wa s-təsled iket-net.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 Ămăra, ma kăy-iwwaɣăn? Ǝbdəd, tətwəsəlmăɣăd dăɣ-aman, săɣləfăd iman-năk Măssinăɣ i-ad-kăy-išəšdəj dăɣ-ibăkkaḍăn-năk.›
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 Ălwăqq wa d-ăqqălăɣ Yărussălam ḍarăt-a-wen, təddalăɣ Măssinăɣ dăɣ-ehăn n-ămudd wa măqqărăn ašăl iyyăn a-s hi-tăssoḍa tănăfalilt dd-falăt Măssinăɣ.
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Ǝnhăyăɣ Emăli, innʼ-ahi: ‹Tărmaḍ, əzjăr Yărussălam šik făl-a-s wăr mad-ărḍən imuzăɣăn-net s-tajuhe ta făll-i mad-təjəd.›
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Ǝnneɣ-as: ‹Emăli, wădden, əssanăn imumənăn əmmək wa s-əkkeɣ jer-ihănan n-ăddin wi n-kăl-Ălyăhud, naqqăɣ iyyăḍ dăɣ-săn, tajjăɣ tiwit s-ebărtăk dăɣ-iyyăḍ, təjjarăɣ-in wi iyyăḍnen dăɣ-takărmut.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 Ašăl wa d-inɣăl ašni n-Stifan-i n-tajuhe-năk, əbdadăɣ, taqqăsăɣ i-wi t-naqqănen, năkk făw a əssăɣlăfăn isəlsa-năsăn.›
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 Innʼ-ahi Emăli ălwăqq-wen: ‹Ǝgləw, ad-kăy-sukăɣ tiwsaten n-inəẓẓulam ti hănen ikallăn wi ujəjnen.,› »
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Ăsijădăn-as ăddinăt hundăɣ har ten-dăɣ ɣas, ăsɣăren dăɣ-išənnawăn, ad-jannen: «Ǝlhəsăt fălla-năɣ ăwadəm-wa-dăɣ, wăr-ilă s-ad-ăqqayəm iddar.»
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Naḍḍăwăn iɣăran, tăkkăsăn isəlsa-năsăn făll-iman-năsăn, nabbăsăn-as ăkall.
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 Omăr kumănda ălwăqq-wen i-ad-t-šujəšăn əssărdusa ammas n-ehăn wa n-əlɣəskăr, əjən dăɣ-s tiwit i-ad-t-šəhhəššəlăn tənna n-ăddălil-wa făl fălla-s saɣărat tamətte.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 Karrădăn-t əssărdusa dihen-dăɣ i-ad-dăɣ-s əjən tiwit a-s innă Buləs i-kăbtăn wa t-illăn dihen: «Ajăn, ijraw-awăn ălqanun ad-təjəm tiwit dăɣ-u-Roma wăr-ăswăr ăššăreɣa uḍlem.»
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Isla kăbtăn-en i-a-wen ɣas, ošăl s-kumănda, innʼ-as: «Hekăyy! Ăj ənniyăt i-a-wa s-tărhed iji-net, ăhaləs-i, i n-Roma.»
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 Ikkă-dd kumănda Buləs, innʼ-as: «Ɣas, tidət kăyy u-Roma?» Innʼ-as Buləs: «Ǝyya.»
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 Innʼ-as kumănda: «Năkk, aẓrəf ăjjeen a ẓălăɣ i-ad-əjrəwăɣ tumast-ten-dăɣ.» Innʼ-as Buləs: «Năkk, a əweɣ-dăɣ, ămoosăɣ-t.»
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 Ǝššənkăšăn fălla-s əssărdusa wi s-ihənnin ărhan ad-t-əkrədăn, əjən dăɣ-s tiwit. Irmăɣ kumănda ed, ija tišəm dăɣ-ere la Roma iket-di d-ititwəšreɣ.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Ăffăw ɣas, ad-itammăɣ kumănda i-ăddălil n-ăḍḍărora wa t-ăswărăn kăl-Ălyăhud, ikkăs Buləs dăɣ-tišəm, issăɣră-dd ḍarăt-a-wen imănokalăn n-kăl-tikutawen d-inušămăn-wi ɣattăsnen ăššăreɣa təzzar, issăɣră-dd Buləs, ijʼ-e jere-săn.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.