Atos 22

Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ARIB

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ «Ayətma-ɣ, abba-tăn-in, săjdăt ămăra i-măjrăd wa s-ărheɣ ad-hawăn-t-ăjăɣ i-ad-săr-s əkkəsăɣ uḍlem făll-iman-in.»

¹ Irmãos e pais, ouvi a minha defesa, que agora faço perante vós.

² Ǝslăn a-s Ɣăbranəyya-ta-dăɣ əttăḍăn a dăɣ-hasăn-ăssewăl, əṭṭăfăn ṭăbb, ăsjădăn-as. Innʼ-asăn:

² Ora, quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E ele prosseguiu:

³ «Năkk, ăgg-Ălyăhud, əweɣ dăɣ-taɣrəmt ta n-Tarša təhăt Silisi măšan, aɣrəm wa n-Yărussălam a dăɣ-ədwălăɣ. A-wa əlmădăɣ iket-net, əlmădăɣ-t daw-təlɣuləma n-Gamălyăl. Ǝnta a hi-issăɣrăn alkum i-a-wa innă alămăr n-abbatăn-nănăɣ iket-net. Ǝjjəluyăt-in dăɣ-tuksəḍa n-Măssinăɣ a hi-iwwăyăn s-əššənju n-tabarăt ta-dăɣ n-Ɣisa s-əmmək wa s-tăt-tăššunjem ašăl-i-dăɣ.

³ Eu sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade, instruído aos pés de Gamaliel, conforme a precisão da lei de nossos pais, sendo zeloso para com Deus, assim como o sois todos vós no dia de hoje.

⁴ Ǝgleɣ dăɣ-əššənju wa has-jeɣ har tajjăɣ iman n-ăddinăt wi əlkămnen i-zăbo-wen-dăɣ, tajjăɣ tišəm dăɣ-iyyăḍ, təjjarăɣ-tăn dăɣ-takărmut, wăr-əẓleyăɣ meddən d-tiḍeḍen.

⁴ E persegui este Caminho até a morte, algemando e metendo em prisões tanto a homens como a mulheres,

⁵ A-wen, ăjjəyhʼ-as ămănokal n-kăl-tikutawen, ăjjəyhăn-as daɣ inušămăn wi ɣattăsnen ăššăreɣa ed əntăneḍ iman-năsăn a hi-əkfănen tikarḍiwen əkkanen kăl-Ălyăhud wi n-aɣrəm wa n-Dămašăq i-ad-əjrəwăɣ tabarăt n-asəttărməs n-ăddinăt-wi əlkămnen i-tabarăt-ta-dăɣ, ăjăɣ dăɣ-săn tišəm təzzar, əlwəyăɣ-tăn-dd s-Yărussălam.

⁵ do que também o sumo sacerdote me é testemunha, e assim todo o conselho dos anciãos; e, tendo recebido destes cartas para os irmãos, seguia para Damasco, com o fim de trazer algemados a Jerusalém aqueles que ali estivessem, para que fossem castigados.

⁶ Ăssokalăɣ dăɣ-isălan n-a-wen-dăɣ har hin-ohăẓăɣ Dămašăq. Diha-dăɣ tăt-in-ohăẓăɣ s-tarăhut, wăla a hin-əjrăhăɣ, a-s făll-i dd-ăzzubbăt ănnur, dd-ifalăn išənnawăn, ijan amləwləw n-tikunen,

⁶ Aconteceu, porém, que, quando caminhava e ia chegando perto de Damasco, pelo meio-dia, de repente, do céu brilhou-me ao redor uma grande luz.

⁷ əheɣ-dd oḍeɣ, əsleɣ i-emăsli hi-innăn: ‹Sawəl, Sawəl! Ma kăy-orămăn săr-i, tiɣəzzubud-ahi?›

⁷ Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?

⁸ Ǝnneɣ: ‹Emăli, mi tămoosăd?› Innʼ-ahi: ‹Năkk a-wa Ɣisa wa n-Năṣirăt tiɣəzzəbud.›

⁸ Eu respondi: Quem és tu, Senhor? Disse-me: Eu sou Jesus, o nazareno, a quem tu persegues.

⁹ Ǝnhăyăn meddən wi dăr-ăddewăy ănnur wa dd-ămlăwlăwăn măšan, wăr-əslen i-emăsli wa hi-ămmijrădăn.

⁹ E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.

¹⁰ Ǝnneɣ-as: ‹Emăli! Ma s-leɣ s-ad-t-ăjăɣ?› Innʼ-ahi Emăli: ‹Ǝbdəd, ăkk aɣrəm wa n-Dămašăq, ad-hak-itwənn dihen a-wa s-led s-ad-t-təjəd.›

¹⁰ Então perguntei: Senhor que farei? E o Senhor me disse: Levanta-te, e vai a Damasco, onde se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.

¹¹ A-s ităjj a-wen-dăɣ, wăr t-illa a hannăyăɣ ed, ăsdărɣăl-ahi ănnur wa făll-i dd-ăzzubben. Ǝlwăyăn-ahi imidiwăn-in s-ăfuss har nəjjăš Dămašăq.

¹¹ Como eu nada visse por causa do esplendor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo cheguei a Damasco.

¹² Illʼ-e dihen ăhaləs ăddiinăn dăɣ-a-wa innă alămăr wa n-Mosa, ăssiimɣărăn kăl-Ălyăhud s-isəm-net Ănanyas,

¹² Um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,

¹³ ənta-en-dăɣ a hi-dd-osăn, ăzozăy-ahi iman-net, innʼ-ahi: ‹Ăŋŋa-ɣ Sawəl, arr tiṭṭawen-năk›. Ămerănăt-dd tiṭṭawen-in, ənhăyăɣ-t.

¹³ vindo ter comigo, de pé ao meu lado, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. Naquela mesma hora, recobrando a vista, eu o vi.

¹⁴ Innʼ-ahi daɣ: ‹Măssinăɣ-i s-əlkămăn abbatăn-nănăɣ a-s ăru d-kăy-ăsnăfrăn i-ad-kăy-isəlməd erhet-net, tənhəyăd wa s-itawănna Ămaɣdal, təsləd i-a-wa fălla-k irha s-emm-net,

¹⁴ Disse ele: O Deus de nossos pais de antemão te designou para conhecer a sua vontade, ver o Justo, e ouvir a voz da sua boca.

¹⁵ tumasăd tajuhe-net dat-dăgg-adəm, tăllăɣed-asăn a-wa tənhăyăd d-a-wa s-təsled iket-net.

¹⁵ Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.

¹⁶ Ămăra, ma kăy-iwwaɣăn? Ǝbdəd, tətwəsəlmăɣăd dăɣ-aman, săɣləfăd iman-năk Măssinăɣ i-ad-kăy-išəšdəj dăɣ-ibăkkaḍăn-năk.›

¹⁶ Agora por que te demoras? Levanta-te, batiza-te e lava os teus pecados, invocando o seu nome.

¹⁷ Ălwăqq wa d-ăqqălăɣ Yărussălam ḍarăt-a-wen, təddalăɣ Măssinăɣ dăɣ-ehăn n-ămudd wa măqqărăn ašăl iyyăn a-s hi-tăssoḍa tănăfalilt dd-falăt Măssinăɣ.

¹⁷ Aconteceu que, tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, achei-me em êxtase,

¹⁸ Ǝnhăyăɣ Emăli, innʼ-ahi: ‹Tărmaḍ, əzjăr Yărussălam šik făl-a-s wăr mad-ărḍən imuzăɣăn-net s-tajuhe ta făll-i mad-təjəd.›

¹⁸ e vi aquele que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém; porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.

¹⁹ Ǝnneɣ-as: ‹Emăli, wădden, əssanăn imumənăn əmmək wa s-əkkeɣ jer-ihănan n-ăddin wi n-kăl-Ălyăhud, naqqăɣ iyyăḍ dăɣ-săn, tajjăɣ tiwit s-ebărtăk dăɣ-iyyăḍ, təjjarăɣ-in wi iyyăḍnen dăɣ-takărmut.

¹⁹ Disse eu: Senhor, eles bem sabem que eu encarcerava e açoitava pelas sinagogas os que criam em ti.

²⁰ Ašăl wa d-inɣăl ašni n-Stifan-i n-tajuhe-năk, əbdadăɣ, taqqăsăɣ i-wi t-naqqănen, năkk făw a əssăɣlăfăn isəlsa-năsăn.›

²⁰ E quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentindo na sua morte e guardando as capas dos que o matavam.

²¹ Innʼ-ahi Emăli ălwăqq-wen: ‹Ǝgləw, ad-kăy-sukăɣ tiwsaten n-inəẓẓulam ti hănen ikallăn wi ujəjnen.,› »

²¹ Disse-me ele: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.

²² Ăsijădăn-as ăddinăt hundăɣ har ten-dăɣ ɣas, ăsɣăren dăɣ-išənnawăn, ad-jannen: «Ǝlhəsăt fălla-năɣ ăwadəm-wa-dăɣ, wăr-ilă s-ad-ăqqayəm iddar.»

²² Ora, escutavam-no até esta palavra, mas então levantaram a voz, dizendo: Tira do mundo tal homem, porque não convém que viva.

²³ Naḍḍăwăn iɣăran, tăkkăsăn isəlsa-năsăn făll-iman-năsăn, nabbăsăn-as ăkall.

²³ Gritando eles e arrojando de si as capas e lançando pó para o ar,

²⁴ Omăr kumănda ălwăqq-wen i-ad-t-šujəšăn əssărdusa ammas n-ehăn wa n-əlɣəskăr, əjən dăɣ-s tiwit i-ad-t-šəhhəššəlăn tənna n-ăddălil-wa făl fălla-s saɣărat tamətte.

²⁴ o comandante mandou que levassem Paulo para dentro da fortaleza, ordenando que fosse interrogado debaixo de açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.

²⁵ Karrădăn-t əssărdusa dihen-dăɣ i-ad-dăɣ-s əjən tiwit a-s innă Buləs i-kăbtăn wa t-illăn dihen: «Ajăn, ijraw-awăn ălqanun ad-təjəm tiwit dăɣ-u-Roma wăr-ăswăr ăššăreɣa uḍlem.»

²⁵ Quando o haviam atado com as correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um cidadão romano, sem ser ele condenado?

²⁶ Isla kăbtăn-en i-a-wen ɣas, ošăl s-kumănda, innʼ-as: «Hekăyy! Ăj ənniyăt i-a-wa s-tărhed iji-net, ăhaləs-i, i n-Roma.»

²⁶ Ouvindo isto, foi o centurião ter com o comandante e o avisou, dizendo: Vê o que estás para fazer, pois este homem é romano.

²⁷ Ikkă-dd kumănda Buləs, innʼ-as: «Ɣas, tidət kăyy u-Roma?» Innʼ-as Buləs: «Ǝyya.»

²⁷ Vindo o comandante, perguntou-lhe: Dize-me: és tu romano? Respondeu ele: Sim sou.

²⁸ Innʼ-as kumănda: «Năkk, aẓrəf ăjjeen a ẓălăɣ i-ad-əjrəwăɣ tumast-ten-dăɣ.» Innʼ-as Buləs: «Năkk, a əweɣ-dăɣ, ămoosăɣ-t.»

²⁸ Tornou o comandante: Eu por grande soma de dinheiro adquiri este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu o sou de nascimento.

²⁹ Ǝššənkăšăn fălla-s əssărdusa wi s-ihənnin ărhan ad-t-əkrədăn, əjən dăɣ-s tiwit. Irmăɣ kumănda ed, ija tišəm dăɣ-ere la Roma iket-di d-ititwəšreɣ.

²⁹ Imediatamente, pois se apartaram dele aqueles que o iam interrogar; e até o comandante, tendo sabido que Paulo era romano, atemorizou-se porque o havia ligado.

³⁰ Ăffăw ɣas, ad-itammăɣ kumănda i-ăddălil n-ăḍḍărora wa t-ăswărăn kăl-Ălyăhud, ikkăs Buləs dăɣ-tišəm, issăɣră-dd ḍarăt-a-wen imănokalăn n-kăl-tikutawen d-inušămăn-wi ɣattăsnen ăššăreɣa təzzar, issăɣră-dd Buləs, ijʼ-e jere-săn.

³⁰ No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que ele era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões, e mandou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o sinédrio; e, trazendo Paulo, apresentou-o diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Atos 22 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →