Atos 20

Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Tokăy tamdərwayt, sămmiḍ tanfust ɣas, issăɣră-dd Buləs inəṭṭulab, ad-tăn-isamătar, isasmaḍ ulhawăn-năsăn, issəllăm fălla-săn ḍarăt-a-wen, ikkă teje ta n-Masidunya.
1 Depois que cessou o tumulto, Paulo convocou os discípulos. Fez-lhes uma exortação, despediu-se e pôs-se a caminho para ir à Macedônia.
2 Issăɣlăy-dd dăɣ-s iket-net, isamătar imumənăn. Ifăl dihen, ikkʼ ăkall wa n-Ălyuna,
2 Percorreu aquela região, exortou os discípulos com muitas palavras e chegou à Grécia,
3 ăssakăy dihen, kăraḍ orăn; ălwăqq wa d-itəffal ăkall-en, ăkk wa n-Surya, əjjăšăn-t isălan n-taɣdărt ta s-ărhăn kăl-Ălyăhud ad-has-tăt-əjən ɣas, olăs uɣəl n-teje ta n-Masidunya,
3 onde se deteve por três meses. Como os judeus lhe armassem ciladas no momento em que ia embarcar para a Síria, tomou a resolução de voltar pela Macedônia.
4 ăddeew d-Subatir ăgg Birus wa n-aɣrəm wa n-Biri, d-Aristarăq d-Skăndus wa n-Tăslonika d-Gayəs wa n-Darba d-Timoti, d-Tušik d-Tirfim wa n-teje ta n-Azya.
4 Acompanharam-no Sópatro de Beréia, filho de Pirro, e os tessalonicenses Aristarco e Segundo, Gaio de Derbe, Timóteo, Tíquico e Trófimo, da Ásia.
5 Ăzzarăn-as meddən-win-dăɣ, əqqălăn-asăn dăɣ-aɣrəm wa n-Tărwas,
5 Estes foram na frente e esperaram-nos em Trôade.
6 okăy-anăɣ ămudd wa dăɣ-tattăn ăddinăt tijəlwen ti wăr ha tăẓẓa ɣas, nəjjăš turăft n-aman dăɣ-aɣrəm wa n-Fəlibb, năssakăy səmmos išilan făll-ejărew təzzar, năwwăḍ-tăn-in dăɣ-Tărwas-i-dăɣ năssakăy əssəboɣ imdan.
6 Nós outros, só depois da festa de Páscoa é que navegamos de Filipos. E, cinco dias depois, fomos ter com eles em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Ijʼ-anăɣ ašăl wa n-ălxad-i n-ašăl wa ăzzarăn dăɣ-əssəboɣ dihen ɣas, năžžiimăɣ iket-nănăɣ, nətatt amənsi wa n-tasăktot šăddijăn. Issan Buləs, a-s ašăl wa ilkămăn i-wen, iglă. Dăɣ-təssəba n-a-wen-dăɣ a făl ăssakăy ehăḍ-wen-dăɣ, ădiwănnăt d-imadhalăn-net d-ăddinăt.
7 No primeiro dia da semana, estando nós reunidos para partir o pão, Paulo, que havia de viajar no dia seguinte, conversava com os discípulos e prolongou a palestra até a meia-noite.
8 Năžžiimmăɣ iket-nănăɣ făll-afălla n-ehăn n-soro ăsimălăwlăwnăt tiftəl ăjjootnen,
8 Havia muitas lâmpadas no quarto, onde nos achávamos reunidos.
9 ădiwănnăt Buləs i-ălžămaɣăt dihen-dăɣ, a-s ija a-wen-dăɣ, ăsihătăl ămawaḍ s-isəm-net Itikus făll-fənetăr ămerăn. Ămmiijrăd Buləs ehăḍ-en-dăɣ a-s hin-ilɣăd eḍəs Itikus, ătrăkkăt-dd făll-afălla n-soro wa s-kăraḍ. A-s săr-s dd-ăzzubben imumənăn, əjmaḍăn-t iman.
9 Acontece que um moço, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, foi tomado de profundo sono, enquanto Paulo ia prolongando seu discurso. Vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 Ăzzubbăt-dd săr-s Buləs ənta-dăɣ, ibdăd jənnəj-s, irmăs-t-dd s-ăfuss təzzar, innă i-ăddinăt: «Ănset ənniyăt-năwăn, iddar.»
10 Paulo desceu, debruçou-se sobre ele, tomou-o nos braços e disse: Não vos perturbeis, porque a sua alma está nele.
11 Iqqăl ḍarăt-a-wen afălla n-ehăn, ăẓun amənsi wa n-tasăktot šăddijăn, olăs-asăn edăwănne har tănfărarăw tifawt.
11 Então subiu, partiu o pão, comeu falou-lhes largamente até o romper do dia. Depois partiu.
12 Iqqăl ămawaḍ ənta ehăn-net, iddar-iɣlas. Ămoos a-wen əssəbab n-tedăwit ăssismăḍăn ulhawăn n-tamətte iket-net.
12 Quanto ao moço, levaram-no dali vivo, cheios de consolação.
13 Năzzar năkkăneḍ i-Buləs, nəjjăš turăft n-aman, nəkka Asus-i dăr-s nohăr ed, ăssof ənta ad-ăj asikəl-en făll-iḍarăn-net.
13 Nós nos tínhamos adiantado e navegado para Assos, para ali recebermos Paulo. Ele mesmo assim o havia disposto, preferindo fazer a viagem a pé.
14 Iwwăḍ-anăɣ-dd dăɣ-Asus ɣas, nămohăr dăr-s asikəl har năsjăn dăɣ-Mittilăn,
14 Reuniu-se a nós em Assos, e nós o tomamos a bordo e fomos a Mitilene.
15 nokăy ašăl wa iyyăḍăn s-Šayo, təzzar, nokăy s-Samos d-Milati.
15 Continuando dali, sempre por mar, chegamos no dia seguinte defronte de Quios. No outro dia, chegamos a Samos, e um dia depois estávamos em Mileto.
16 Ăssof Buləs ad-wăr-immer aɣrəm wa n-Ifăsus i-ad-wăr t-ăwweɣăn dăɣ-s ăddinăt wi n-teje ta n-Azya ed, ărorăd Yărussălam i-ad-dăɣ-s isəssikəy ămudd wa n-Fantăkawt.
16 Paulo havia determinado não ir a Éfeso, para não se demorar na Ásia, pois se apressava para celebrar, se possível em Jerusalém, o dia de Pentecostes.
17 Ălwăqq wa d-năsjăn dăɣ-Milati, ăssoka Buləs inušămăn n-ălkănisăt ta n-Ifăsus.
17 Mas de Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Osăn-t-dd ɣas, innʼ-asăn: «Təssanăm kăwăneḍ iman-năwăn tămudre ta əṭṭăfăɣ ɣur-wăn dăɣ-a-wa əkkăsăɣ əlleɣ jere-wăn ašăl wa d-kăwăn-dd-oseɣ dăɣ-teje ta n-Azya,
18 Quando chegaram, e estando todos reunidos, disse-lhes: Vós sabeis de que modo sempre me tenho comportado para convosco, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia.
19 təssanăm əmmək wa s-ăsrăsăɣ iman-in data-wăn dăɣ-ălxidmăt wa heɣ i-Emăli. A-wen, jeɣ-t s-imeṭṭawăn d-ahănay n-talɣiwen sămumnen săr-i dd-orawăn kăl-Ălyăhud.
19 Servi ao Senhor com toda a humildade, com lágrimas e no meio das provações que me sobrevieram pelas ciladas dos judeus.
20 Təssanăm daɣ a-s wăr t-illa a hawăn-əffarăɣ, ăxṭăbăɣ-awăn, əssăɣrăɣ-kăwăn dăɣ-ihănan-năwăn hakd tifărrawen a-wa hawăn-iha ălfăyda iket-net,
20 Vós sabeis como não tenho negligenciado, como não tenho ocultado coisa alguma que vos podia ser útil. Preguei e vos instruí publicamente e dentro de vossas casas.
21 wăr kăla hi-okăy ašăl d-wăr-ăsmătărăɣ kăl-Ălyăhud hakd inəẓẓulam d-ad-utabăn i-Măssinăɣ, əjən immun-năsăn dăɣ-Emăli Ɣisa.
21 Preguei aos judeus e aos gentios a conversão a Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 Ămăra năkk da-hi, izzəlzăm Unfas Šăddijăn tikawt n-Yărussălam, wăr-əssenăɣ a hi-iqqălăn dăɣ-s
22 Agora, constrangido pelo Espírito, vou a Jerusalém, ignorando a que ali me espera.
23 măšan, ikkas-ahi Unfas Šăddijăn dăɣ-taɣdărt n-a-s taɣrəmt oseɣ-dăɣ, ăjăɣet făll-ujəš n-tišəm d-ahănay n-aɣăna.
23 Só sei que, de cidade em cidade, o Espírito Santo me assegura que me esperam em Jerusalém cadeias e perseguições.
24 Diha t-əlleɣ, wăr-əjeɣ tămudre-nin hărăt, wăr fălla-s ărmeɣăɣ ed, wăr hənnəyăɣ a săl ittus wa s-ošalăɣ i-ad-hin-səssiwəḍăɣ amăšal wa hi-issăɣlăf Emăli Ɣisa, ăxṭəbăɣ isălan n-Ălənžil-i hăn isălan n-ănnuɣmăt n-Măssinăɣ.
24 Mas nada disso temo, nem faço caso da minha vida, contanto que termine a minha carreira e o ministério da palavra que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho ao Evangelho da graça de Deus.
25 Ămăra, kăwăneḍ-i jer-ăxṭăbăɣ isălan n-Təmmənəya n-Măssinăɣ, əssanăɣ a-s ăbas ilkam ad-tənhayăm idəm-in,
25 Sei agora que não tornareis a ver a minha face, todos vós, por entre os quais andei pregando o Reino de Deus.
26 əkkasăɣ-kăwăn dăɣ-taɣdărt iket-dăɣ-năwăn, ăbas dăɣ-i əḍmanăn iman-năwăn ed, a-wa ămoosăn ălmăɣna n-əlɣəllas n-Măssinăɣ wa hawăn-irha,
26 Portanto, hoje eu protesto diante de vós que sou inocente do sangue de todos,
27 əssăɣrăɣ-kăwăn tayətte-net iket-net, wăr dăɣ-s-in-oyyeɣ hărăt.
27 porque nada omiti no anúncio que vos fiz dos desígnios de Deus.
28 Ămăra, ăjăt ənniyăt i-iman-năwăn, tagəẓăm daɣ ălžămaɣăt n-imumənăn wa kăwăn-issăɣlăf Unfas Šăddijăn, umasăt šund imăḍanăn ăɣdalnen, agəẓăt ălkănisăt n-Măssinăɣ ta ikfă iman-net s-ašni-net wa inɣălăn.
28 Cuidai de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para pastorear a Igreja de Deus, que ele adquiriu com o seu próprio sangue.
29 Ǝssanăɣ a-s afăl kăwăn-əfălăɣ, ad-jere-wăn dd-əlmuməsnăt tiɣəs wăren-e-aḍən tăhanint i-tahrut ta n-imumənăn.
29 Sei que depois da minha partida se introduzirão entre vós lobos cruéis, que não pouparão o rebanho.
30 Ad-kăwăn-dd-əzjărăn meddən n-inəsbuha maden-əttăr ere ăslălăn ḍara-săn,
30 Mesmo dentre vós surgirão homens que hão de proferir doutrinas perversas, com o intento de arrebatarem após si os discípulos.
31 a-wen-dăɣ a făl, ăjăt ənniyăt, əktəwăt-dd a-s kăraḍ iwətyan-wi əkkăsăɣ jere-wăn, ehăḍ d-ašăl, samătarăɣ-kăwăn s-iyyăn-iyyăn, dehiyyăn făw, imeṭṭawăn a-s jeɣ a-wen.
31 Vigiai! Lembrai-vos, portanto, de que por três anos não cessei, noite e dia, de admoestar, com lágrimas, a cada um de vós.
32 Ămăra, ayətma, ăssiiɣlăfăɣ-kăwăn i-Măssinăɣ d-ănnuɣmăt n-măjrăd-net, Măssinăɣ a ilan tărna n-ad-kăwăn-isədwəl dăɣ-immun-năwăn, isətbət tăkasit ta itwăr i-iməššeddəjăn iket-dăɣ-năsăn.
32 Agora eu vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para edificar e dar a herança com os santificados.
33 A-s t-əlleɣ jere-wăn, wăr-ăsdărhănăɣ aẓrəf wăla orăɣ wăla isəlsa n-wălʼ iyyăn dăɣ-wăn,
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 səjrăhăt ifassăn-in, təssanăm kăwăneḍ iman-năwăn a-s ifassăn-in a-s ăxdămăɣ i-a-wa s-ămiɣatărăɣ, năkk d-meddən-wi dăr-i ăddewnen,
34 Vós mesmos sabeis: estas mãos proveram às minhas necessidades e às dos meus companheiros.
35 əssəknăɣ-kăwăn hak ašăl a-s a-wen-dăɣ a-s təlam s-ad-t-təjəm i-ad-tədhəlăm tilăqqiwen. Ǝktəwăt-dd a-wa innă Emăli Ɣisa a-s innă:
35 Em tudo vos tenho mostrado que assim, trabalhando, convém acudir os fracos e lembrar-se das palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: É maior felicidade dar que receber!
36 Issəmdă Buləs d-timtăr-tin-dăɣ ɣas, ărkăɣăn iket-dăɣ-năsăn, ad-hasăn-itəddal Măssinăɣ.
36 A essas palavras, ele se pôs de joelhos a orar.
37 Hallăn iket-dăɣ-năsăn, tikrirəyăn dăɣ-s, tisəsăn-t dăɣ-idmarăn-năsăn,
37 Derramaram-se em lágrimas e lançaram-se ao pescoço de Paulo para abraçá-lo,
38 ăsniinăn iman-năsăn făll-a-wa s-hasăn-innă, ăbas ilkam ad-t-ənhayăn. Ăssofăḍăn-t-in ḍarăt-a-wen hundăɣ har ijjăš turăft n-aman təzzar, əqqălăn.
38 aflitos, sobretudo pela palavra que tinha dito: Já não vereis a minha face. Em seguida, acompanharam-no até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.