Atos 20
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ARC
1 Tokăy tamdərwayt, sămmiḍ tanfust ɣas, issăɣră-dd Buləs inəṭṭulab, ad-tăn-isamătar, isasmaḍ ulhawăn-năsăn, issəllăm fălla-săn ḍarăt-a-wen, ikkă teje ta n-Masidunya.
1 Depois que cessou o alvoroço, Paulo chamou a si os discípulos e, abraçando-os, saiu para a Macedônia.
2 Issăɣlăy-dd dăɣ-s iket-net, isamătar imumənăn. Ifăl dihen, ikkʼ ăkall wa n-Ălyuna,
2 E, havendo andado por aquelas terras e exortando-os com muitas palavras, veio à Grécia.
3 ăssakăy dihen, kăraḍ orăn; ălwăqq wa d-itəffal ăkall-en, ăkk wa n-Surya, əjjăšăn-t isălan n-taɣdărt ta s-ărhăn kăl-Ălyăhud ad-has-tăt-əjən ɣas, olăs uɣəl n-teje ta n-Masidunya,
3 Passando ali três meses e sendo-lhe pelos judeus postas ciladas, como tivesse de navegar para a Síria, determinou voltar pela Macedônia.
4 ăddeew d-Subatir ăgg Birus wa n-aɣrəm wa n-Biri, d-Aristarăq d-Skăndus wa n-Tăslonika d-Gayəs wa n-Darba d-Timoti, d-Tušik d-Tirfim wa n-teje ta n-Azya.
4 E acompanhou-o, até à Ásia, Sópatro, de Bereia, e, dos de Tessalônica, Aristarco e Segundo, e Gaio, de Derbe, e Timóteo, e, dos da Ásia, Tíquico e Trófimo.
5 Ăzzarăn-as meddən-win-dăɣ, əqqălăn-asăn dăɣ-aɣrəm wa n-Tărwas,
5 Estes, indo adiante, nos esperaram em Trôade.
6 okăy-anăɣ ămudd wa dăɣ-tattăn ăddinăt tijəlwen ti wăr ha tăẓẓa ɣas, nəjjăš turăft n-aman dăɣ-aɣrəm wa n-Fəlibb, năssakăy səmmos išilan făll-ejărew təzzar, năwwăḍ-tăn-in dăɣ-Tărwas-i-dăɣ năssakăy əssəboɣ imdan.
6 E, depois dos dias dos pães asmos, navegamos de Filipos e, em cinco dias, fomos ter com eles a Trôade, onde estivemos sete dias.
7 Ijʼ-anăɣ ašăl wa n-ălxad-i n-ašăl wa ăzzarăn dăɣ-əssəboɣ dihen ɣas, năžžiimăɣ iket-nănăɣ, nətatt amənsi wa n-tasăktot šăddijăn. Issan Buləs, a-s ašăl wa ilkămăn i-wen, iglă. Dăɣ-təssəba n-a-wen-dăɣ a făl ăssakăy ehăḍ-wen-dăɣ, ădiwănnăt d-imadhalăn-net d-ăddinăt.
7 No primeiro dia da semana, ajuntando-se os discípulos para partir o pão, Paulo, que havia de partir no dia seguinte, falava com eles; e alargou a prática até à meia-noite.
8 Năžžiimmăɣ iket-nănăɣ făll-afălla n-ehăn n-soro ăsimălăwlăwnăt tiftəl ăjjootnen,
8 Havia muitas luzes no cenáculo onde estavam juntos.
9 ădiwănnăt Buləs i-ălžămaɣăt dihen-dăɣ, a-s ija a-wen-dăɣ, ăsihătăl ămawaḍ s-isəm-net Itikus făll-fənetăr ămerăn. Ămmiijrăd Buləs ehăḍ-en-dăɣ a-s hin-ilɣăd eḍəs Itikus, ătrăkkăt-dd făll-afălla n-soro wa s-kăraḍ. A-s săr-s dd-ăzzubben imumənăn, əjmaḍăn-t iman.
9 E, estando um certo jovem, por nome Êutico, assentado numa janela, caiu do terceiro andar, tomado de um sono profundo que lhe sobreveio durante o extenso discurso de Paulo; e foi levantado morto.
10 Ăzzubbăt-dd săr-s Buləs ənta-dăɣ, ibdăd jənnəj-s, irmăs-t-dd s-ăfuss təzzar, innă i-ăddinăt: «Ănset ənniyăt-năwăn, iddar.»
10 Paulo, porém, descendo, inclinou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, que a sua alma nele está.
11 Iqqăl ḍarăt-a-wen afălla n-ehăn, ăẓun amənsi wa n-tasăktot šăddijăn, olăs-asăn edăwănne har tănfărarăw tifawt.
11 E, subindo, e partindo o pão, e comendo, ainda lhes falou largamente até à alvorada; e, assim, partiu.
12 Iqqăl ămawaḍ ənta ehăn-net, iddar-iɣlas. Ămoos a-wen əssəbab n-tedăwit ăssismăḍăn ulhawăn n-tamətte iket-net.
12 E levaram vivo o jovem, e ficaram não pouco consolados.
13 Năzzar năkkăneḍ i-Buləs, nəjjăš turăft n-aman, nəkka Asus-i dăr-s nohăr ed, ăssof ənta ad-ăj asikəl-en făll-iḍarăn-net.
13 Nós, porém, subindo ao navio, navegamos até Assôs, onde devíamos receber a Paulo, porque assim o ordenara, indo ele por terra.
14 Iwwăḍ-anăɣ-dd dăɣ-Asus ɣas, nămohăr dăr-s asikəl har năsjăn dăɣ-Mittilăn,
14 E, logo que se ajuntou conosco em Assôs, o recebemos e fomos a Mitilene.
15 nokăy ašăl wa iyyăḍăn s-Šayo, təzzar, nokăy s-Samos d-Milati.
15 E, navegando dali, chegamos no dia seguinte defronte de Quios, no outro, aportamos a Samos e, ficando em Trogílio, chegamos no dia seguinte a Mileto.
16 Ăssof Buləs ad-wăr-immer aɣrəm wa n-Ifăsus i-ad-wăr t-ăwweɣăn dăɣ-s ăddinăt wi n-teje ta n-Azya ed, ărorăd Yărussălam i-ad-dăɣ-s isəssikəy ămudd wa n-Fantăkawt.
16 Porque já Paulo tinha determinado passar adiante de Éfeso, para não gastar tempo na Ásia. Apressava-se, pois, para estar, se lhe fosse possível, em Jerusalém no dia de Pentecostes.
17 Ălwăqq wa d-năsjăn dăɣ-Milati, ăssoka Buləs inušămăn n-ălkănisăt ta n-Ifăsus.
17 De Mileto, mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Osăn-t-dd ɣas, innʼ-asăn: «Təssanăm kăwăneḍ iman-năwăn tămudre ta əṭṭăfăɣ ɣur-wăn dăɣ-a-wa əkkăsăɣ əlleɣ jere-wăn ašăl wa d-kăwăn-dd-oseɣ dăɣ-teje ta n-Azya,
18 E, logo que chegaram junto dele, disse-lhes: Vós bem sabeis, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia, como em todo esse tempo me portei no meio de vós,
19 təssanăm əmmək wa s-ăsrăsăɣ iman-in data-wăn dăɣ-ălxidmăt wa heɣ i-Emăli. A-wen, jeɣ-t s-imeṭṭawăn d-ahănay n-talɣiwen sămumnen săr-i dd-orawăn kăl-Ălyăhud.
19 servindo ao Senhor com toda a humildade e com muitas lágrimas e tentações que, pelas ciladas dos judeus, me sobrevieram;
20 Təssanăm daɣ a-s wăr t-illa a hawăn-əffarăɣ, ăxṭăbăɣ-awăn, əssăɣrăɣ-kăwăn dăɣ-ihănan-năwăn hakd tifărrawen a-wa hawăn-iha ălfăyda iket-net,
20 como nada, que útil seja, deixei de vos anunciar e ensinar publicamente e pelas casas,
21 wăr kăla hi-okăy ašăl d-wăr-ăsmătărăɣ kăl-Ălyăhud hakd inəẓẓulam d-ad-utabăn i-Măssinăɣ, əjən immun-năsăn dăɣ-Emăli Ɣisa.
21 testificando, tanto aos judeus como aos gregos, a conversão a Deus e a fé em nosso Senhor Jesus Cristo.
22 Ămăra năkk da-hi, izzəlzăm Unfas Šăddijăn tikawt n-Yărussălam, wăr-əssenăɣ a hi-iqqălăn dăɣ-s
22 E, agora, eis que, ligado eu pelo espírito, vou para Jerusalém, não sabendo o que lá me há de acontecer,
23 măšan, ikkas-ahi Unfas Šăddijăn dăɣ-taɣdărt n-a-s taɣrəmt oseɣ-dăɣ, ăjăɣet făll-ujəš n-tišəm d-ahănay n-aɣăna.
23 senão o que o Espírito Santo, de cidade em cidade, me revela, dizendo que me esperam prisões e tribulações.
24 Diha t-əlleɣ, wăr-əjeɣ tămudre-nin hărăt, wăr fălla-s ărmeɣăɣ ed, wăr hənnəyăɣ a săl ittus wa s-ošalăɣ i-ad-hin-səssiwəḍăɣ amăšal wa hi-issăɣlăf Emăli Ɣisa, ăxṭəbăɣ isălan n-Ălənžil-i hăn isălan n-ănnuɣmăt n-Măssinăɣ.
24 Mas em nada tenho a minha vida por preciosa, contanto que cumpra com alegria a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho do evangelho da graça de Deus.
25 Ămăra, kăwăneḍ-i jer-ăxṭăbăɣ isălan n-Təmmənəya n-Măssinăɣ, əssanăɣ a-s ăbas ilkam ad-tənhayăm idəm-in,
25 E, agora, na verdade, sei que todos vós, por quem passei pregando o Reino de Deus, não vereis mais o meu rosto.
26 əkkasăɣ-kăwăn dăɣ-taɣdărt iket-dăɣ-năwăn, ăbas dăɣ-i əḍmanăn iman-năwăn ed, a-wa ămoosăn ălmăɣna n-əlɣəllas n-Măssinăɣ wa hawăn-irha,
26 Portanto, no dia de hoje, vos protesto que estou limpo do sangue de todos;
27 əssăɣrăɣ-kăwăn tayətte-net iket-net, wăr dăɣ-s-in-oyyeɣ hărăt.
27 porque nunca deixei de vos anunciar todo o conselho de Deus.
28 Ămăra, ăjăt ənniyăt i-iman-năwăn, tagəẓăm daɣ ălžămaɣăt n-imumənăn wa kăwăn-issăɣlăf Unfas Šăddijăn, umasăt šund imăḍanăn ăɣdalnen, agəẓăt ălkănisăt n-Măssinăɣ ta ikfă iman-net s-ašni-net wa inɣălăn.
28 Olhai, pois, por vós e por todo o rebanho sobre que o Espírito Santo vos constituiu bispos, para apascentardes a igreja de Deus, que ele resgatou com seu próprio sangue.
29 Ǝssanăɣ a-s afăl kăwăn-əfălăɣ, ad-jere-wăn dd-əlmuməsnăt tiɣəs wăren-e-aḍən tăhanint i-tahrut ta n-imumənăn.
29 Porque eu sei isto: que, depois da minha partida, entrarão no meio de vós lobos cruéis, que não perdoarão o rebanho.
30 Ad-kăwăn-dd-əzjărăn meddən n-inəsbuha maden-əttăr ere ăslălăn ḍara-săn,
30 E que, dentre vós mesmos, se levantarão homens que falarão coisas perversas, para atraírem os discípulos após si.
31 a-wen-dăɣ a făl, ăjăt ənniyăt, əktəwăt-dd a-s kăraḍ iwətyan-wi əkkăsăɣ jere-wăn, ehăḍ d-ašăl, samătarăɣ-kăwăn s-iyyăn-iyyăn, dehiyyăn făw, imeṭṭawăn a-s jeɣ a-wen.
31 Portanto, vigiai, lembrando-vos de que, durante três anos, não cessei, noite e dia, de admoestar, com lágrimas, a cada um de vós.
32 Ămăra, ayətma, ăssiiɣlăfăɣ-kăwăn i-Măssinăɣ d-ănnuɣmăt n-măjrăd-net, Măssinăɣ a ilan tărna n-ad-kăwăn-isədwəl dăɣ-immun-năwăn, isətbət tăkasit ta itwăr i-iməššeddəjăn iket-dăɣ-năsăn.
32 Agora, pois, irmãos, encomendo-vos a Deus e à palavra da sua graça; a ele, que é poderoso para vos edificar e dar herança entre todos os santificados.
33 A-s t-əlleɣ jere-wăn, wăr-ăsdărhănăɣ aẓrəf wăla orăɣ wăla isəlsa n-wălʼ iyyăn dăɣ-wăn,
33 De ninguém cobicei a prata, nem o ouro, nem a veste.
34 səjrăhăt ifassăn-in, təssanăm kăwăneḍ iman-năwăn a-s ifassăn-in a-s ăxdămăɣ i-a-wa s-ămiɣatărăɣ, năkk d-meddən-wi dăr-i ăddewnen,
34 Vós mesmos sabeis que, para o que me era necessário, a mim e aos que estão comigo, estas mãos me serviram.
35 əssəknăɣ-kăwăn hak ašăl a-s a-wen-dăɣ a-s təlam s-ad-t-təjəm i-ad-tədhəlăm tilăqqiwen. Ǝktəwăt-dd a-wa innă Emăli Ɣisa a-s innă:
35 Tenho-vos mostrado em tudo que, trabalhando assim, é necessário auxiliar os enfermos e recordar as palavras do Senhor Jesus, que disse: Mais bem-aventurada coisa é dar do que receber.
36 Issəmdă Buləs d-timtăr-tin-dăɣ ɣas, ărkăɣăn iket-dăɣ-năsăn, ad-hasăn-itəddal Măssinăɣ.
36 E, havendo dito isto, pôs-se de joelhos e orou com todos eles.
37 Hallăn iket-dăɣ-năsăn, tikrirəyăn dăɣ-s, tisəsăn-t dăɣ-idmarăn-năsăn,
37 E levantou-se um grande pranto entre todos e, lançando-se ao pescoço de Paulo, o beijavam,
38 ăsniinăn iman-năsăn făll-a-wa s-hasăn-innă, ăbas ilkam ad-t-ənhayăn. Ăssofăḍăn-t-in ḍarăt-a-wen hundăɣ har ijjăš turăft n-aman təzzar, əqqălăn.
38 entristecendo-se muito, principalmente pela palavra que dissera, que não veriam mais o seu rosto. E acompanharam-no até ao navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.