Atos 18

Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ifăl Buləs Atinya ḍarăt-a-wen, ikkă aɣrəm wa n-Kurənta.
1 Algum tempo depois, Paulo deixou Atenas e foi para Corinto.
2 Ămmoqqăs dihen d-ăgg-Ălyăhud n-ăkall wa n-Fon s-isəm-net Akilas. Iket-dd ifăl Iṭali ənta d-hănne-s s-isəm-net Briska făl-a-s ăzziizjăr-dd ămănokal n-ăkall Kəlod alămăr dăɣ-iktab a-s, əzjărnet kăl-Ălyăhud iket-năsăn Roma.
2 Ali encontrou um judeu chamado Áquila, natural do Ponto, que havia chegado recentemente da Itália com sua esposa, Priscila, depois que Cláudio César expulsou todos os judeus de Roma.
3 Ămedăw Buləs d-Akilas ed oharăn ălxidmăt wa n-iji n-ihəktan.
3 Paulo foi morar e trabalhar com eles, pois eram fabricantes de tendas, como ele.
4 Hak əssəbət-i n-tăsonfat, isatbat Buləs isălan i-ăddinăt dăɣ-ehăn n-ăddin i-kăl-Ălyăhud hakd-dăɣ kăl-Ălyunan.
4 Todos os sábados, Paulo ia à sinagoga e buscava convencer tanto judeus como gregos.
5 Iwwăḍ-dd Sillas d-Timoti Buləs, falăn-dd Masidunya ɣas, oyyă iji n-ihəktan, ikfă iman-net axăṭab n-măjrăd n-Măssinăɣ, itajăyha i-kăl-Ălyăhud a-s Ɣisa a-s Ălmasex.
5 Depois que Silas e Timóteo chegaram da Macedônia, Paulo se dedicou totalmente à pregação da palavra e testemunhava aos judeus que Jesus era o Cristo.
6 Ăšmăšăkken a-wa hasăn-ijanna, ad-sikuforăn. Ibbəkbăk Buləs isəlsa-net, innʼ-asăn: «Ǝḍmanăn dăɣ-wăn iman-năwăn, ăbas dăɣ-i əḍmanăn, ămăra, inəẓẓulam a-s e-ənnăḍăɣ, ăjăɣ-asăn isălan.»
6 Mas, quando eles se opuseram a Paulo e o insultaram, ele sacudiu o pó da roupa e disse: “Vocês são responsáveis por sua própria destruição! Eu sou inocente. De agora em diante, pregarei aos gentios”.
7 Ifăl Buləs dihen, ikkʼ ehăn n-ăhaləs s-isəm-net Titus Istus, ănaɣbad n-Măssinăɣ s-ănimăltaɣ ehăn-net d-wa n-ăddin.
7 Então saiu dali e foi à casa de Tício Justo, um gentio temente a Deus que morava ao lado da sinagoga.
8 Dăɣ-a-wen-dăɣ, ad-omăn Krisbus wa n-ălfăqqi n-ehăn n-ăddin s-Emăli ənta hakd d-ejădăš-net d-kăl-Kurənta ăjjootnen ăsijădnen i-Buləs; omănăn, ad-titwəsəlmiɣăn dăɣ-aman.
8 Crispo, o líder da sinagoga, e toda a sua família creram no Senhor. Muitos outros em Corinto também ouviram Paulo, creram e foram batizados.
9 Ehăḍ iyyăn, ănfalăl-dd Emăli i-Buləs, innʼ-as: «Buləs, wăr kăy-isărmaɣet hărăt, măjrăd, wăr tăssosămăd,
9 Certa noite, o Senhor falou a Paulo numa visão: “Não tenha medo! Continue a falar e não se cale,
10 əlleɣ-t edes-hak, ədhalăɣ-kăy, wăr t-illa ere hak madăn-iɣšəd hărăt făl-a-s leɣ tamətte tăjjeet s-ărheeɣ ad-tăt-ăɣləsăɣ dăɣ-aɣrəm-wa-dăɣ.»
10 pois estou com você, e ninguém o atacará nem lhe fará mal, porque muita gente nesta cidade me pertence”.
11 Izzăɣ Buləs dihen har ija awătay d-săḍis orăn, isaɣra ăddinăt măjrăd n-Măssinăɣ.
11 Então Paulo permaneceu ali um ano e meio, ensinando a palavra de Deus.
12 Ăzzăman wa d-ămoos Galyon gəfar n-Akaya, ănmănnakăn kăl-Ălyăhud făll-Buləs, ăɣrăn-t s-ălqaḷḷităn i-ad-t-əšrăɣăn.
12 Quando Gálio se tornou governador da Acaia, alguns judeus se levantaram contra Paulo e o levaram diante do governador para ser julgado.
13 Ăswărăn-t uḍlem dat-gəfăr, ənnăn-as: «Ăhaləs-i, isaɣra ăddinăt ălɣibadăt n-Măssinăɣ s-ălɣadăt ănimăšrayăn i-a-wa innă alămăr.»
13 Eles o acusaram de convencer as pessoas a adorar a Deus de maneira contrária à lei judaica.
14 Ittăr Buləs ad-arr emm-net i-ad-ămmăjrăd ɣas, innă Galyon i-kăl-Ălyăhud: «Ǝnnăr anməšri i-ăššăreɣa meɣ erk ămašal a făl hi-dd-təkkăm i-ad-hawăn-arăɣ ăššăreɣa-net, ăjăɣ-awăn-t
14 Mas, assim que Paulo começou a apresentar sua defesa, Gálio se voltou para os acusadores e disse: “Ouçam, judeus! Se sua queixa envolvesse algum delito ou crime grave, eu teria motivo para aceitar o caso.
15 măšan, šămad a-wa tamădašt jat fall-tijəttewen n-teɣăre-năwăn d-ismawăn wi əktăbnen dăɣ-alămăr-năwăn, wăr-ărheɣ ad-umasăɣ ălqaḷḷi-năwăn dăɣ-isălan-win-dăɣ, əšrăɣăt-tăn kăwăneḍ iman-năwăn.»
15 Mas, como se trata apenas de uma questão de palavras e nomes e da sua lei, resolvam isso vocês mesmos. Recuso-me a julgar essas coisas”.
16 Ăsfăl-tăn Galyon ehăn wa n-ăššăreɣa ḍarăt-a-wen.
16 E os expulsou do tribunal.
17 Təzzăn tamətte iket-net s-Sustin wa n-ălfăqqi n-ehăn n-ăddin, ad-t-təggatăn dat-ălqaḷḷităn măšan, wăr t-illa a hasăn-inna Galyon wa n-gəfăr.
17 A multidão agarrou Sóstenes, o novo líder da sinagoga, e o espancou ali mesmo, no tribunal. Gálio, no entanto, não se importou com isso.
18 Ăhoja Buləs dăɣ-Kurənta təzzar, ăssăllăm făll-imumənăn, əkfăn-t turăft n-aman ijjăš s-ăkall wa n-Surya, igla, ăddew d-Briska d-Akilas. Ǝwwăḍăn-in aɣrəm wa n-Sănkərya ɣas, ăstăbălbăl Buləs i-ad-umas a-wen a ăssitbătăn ărkăwăl wa ijjăš.
18 Paulo ainda permaneceu em Corinto por algum tempo. Então se despediu dos irmãos e foi a Cencreia, onde raspou a cabeça, de acordo com o costume judaico para marcar o fim de um voto. Em seguida, partiu de navio para a Síria, levando consigo Priscila e Áquila.
19 Osăn-dd aɣrəm wa n-Ifăsus ɣas, ibḍa dăr-săn Buləs, ijjăš ehăn n-ăddin, ad-itidwənnit d-kăl-Ălyăhud.
19 Chegaram ao porto de Éfeso, onde Paulo os deixou. Enquanto estava ali, foi à sinagoga para debater com os judeus.
20 Ǝttărăn dăɣ-s ad-ɣur-săn ăhaj
20 Eles pediram que ficasse mais tempo, mas ele recusou.
21 măšan, wăr hasăn-irḍa s-a-wen ed, innʼ-asăn: «Kunta otăs Măssinăɣ a-wen, ilkam ad-kăwăn-dd-ăqqəlăɣ.» Ifăl-tăn, ijjăš turăft n-aman,
21 Ao despedir-se, Paulo disse: “Voltarei depois, se Deus quiser”. Então zarpou de Éfeso.
22 ăzzubbăt dăɣ-Qăyṣăra ḍarăt-a-wen. Ijjăš aɣrəm, ăssăllăm făll-ălkănisăt təzzar, okăy s-Intyuš.
22 A parada seguinte foi no porto de Cesareia, de onde subiu a Jerusalém e visitou a igreja. Em seguida, voltou para Antioquia.
23 Ija hărăt n-išilan dihen ɣas, ijlăy s-teje ta n-Gălasya d-ta n-Frižya. Edăgg immăr-dăɣ, ad-dăɣ-s isəmmətăr inəṭṭulab i-ad-isəṣṣuhət immun-năsăn.
23 Depois de passar algum tempo ali, voltou pela Galácia e pela Frígia, visitando e fortalecendo todos os discípulos.
24 A-s ităjj a-wen-dăɣ, aɣrəm wa n-Ifăsus, ihʼ-e ăhaləs n-ăgg-Ălyăhud ilʼ aɣrəm wa n-Iskăndərya s-isəm-net Ăbbăloš. Ălɣalim iknan musnăt n-măjrăd a ămoos, ikna daɣ teɣăre n-a-wa ənnăn əlkəttabăn.
24 Enquanto isso, chegou a Éfeso vindo de Alexandria, no Egito, um judeu chamado Apolo. Era um orador eloquente que conhecia bem as Escrituras.
25 Han-t isălan n-tabarăt n-Emăli, ijlay hullan dăɣ-a-wa iha, itamăjrad, isaɣra s-ălmăɣna oɣadăn isălan n-Ɣisa dăɣ-a-s wăr t-təha tijya ar ta n-asəlmaɣ dăɣ-aman wa n-Exya.
25 Tinha sido instruído no caminho do Senhor e ensinava a respeito de Jesus com profundo entusiasmo e exatidão, embora só conhecesse o batismo de João.
26 Təslʼ-as Briska d-Akilas a-s ixṭăb s-tihusay dăɣ-ehăn n-ăddin wa n-Ifăsus ɣas, ăɣrăn-t-dd s-iman-năsăn, ad-t-sasaɣadăn, tafăssarăn-as tabarăt n-Măssinăɣ.
26 Quando o ouviram falar corajosamente na sinagoga, Priscila e Áquila o chamaram de lado e lhe explicaram com mais exatidão o caminho de Deus.
27 Ăsdărhăn Ăbbăloš ḍarăt-a-wen tikawt n-ăkall wa n-Akaya, ədhălăn-t imumənăn dăɣ-derhan-net wen-dăɣ, əkfăn-t tăkarḍe i-inəṭṭulab wi n-ăkall-en i-ad-t-səbbărrəkăn afăl tăn-in-iwwăḍ. Iwwăḍ-in ɣas, ămoos tadhəlt măqqoorăt i-ăddinăt-wi omănnen s-ănnuɣmăt n-Măssinăɣ.
27 Apolo queria percorrer a Acaia, e os irmãos de Éfeso o incentivaram. Escreveram uma carta aos discípulos de lá, pedindo que o recebessem bem. Ao chegar, foi de grande ajuda àqueles que, pela graça, haviam crido,
28 Isibəggut s-tayətte kăl-Ălyăhud dat-tamətte, isasăjrăh-tăn a-s Ɣisa a-s Ălmasex.
28 pois, em debates públicos, refutava os judeus com fortes argumentos. Usando as Escrituras, demonstrava-lhes que Jesus é o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.