Atos 17
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NTLH
1 Ǝjlăyăn Ănfibbolis d-Abuləbbis, osăn-dd Tăslonika ɣas, ijjăš Buləs ehăn n-ăddin wa n-kăl-Ălyăhud
1 Paulo e Silas passaram pelas cidades de Anfípolis e Apolônia e chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga .
2 ed a-wen-dăɣ a-s izzay ad-t-ăj. Ija dihen kăraḍ əssəbətăn itidwənnit d-kăl-Ălyăhud dăɣ-isălan n-a-wa ənnăn əlkəttabăn n-Măssinăɣ.
2 Conforme o seu costume, Paulo foi lá e nos três sábados seguintes falou sobre as Escrituras Sagradas com as pessoas que estavam ali na sinagoga.
3 Itafăssar-asăn-tăn, isatbat-asăn a-s iktab dăɣ-săn a-s Ălmasex, ilzam-t ad-inhəy tersəmmawen, ămmăt təzzar, inkăr-dd jer-inəmmuttan. Ijannʼ-asăn daɣ a-s Ɣisa-wa hasăn-ixaṭṭăb a-s Ălmasex.
3 Paulo lhes explicava e provava que o Messias precisava sofrer e que, depois de morrer, tinha de ressuscitar. Ele dizia: — Este Jesus que estou anunciando a vocês é o Messias.
4 Ǝkkăsăn iyyăḍ dăɣ-săn ăššăk dăɣ-a-wa hasăn-ijanna, əlkămăn-asăn daɣ kăl-Ălyunan ăjjootnen ăddinnen d-tiḍeḍen ăjjootnen lanen isəm dăɣ-aɣrəm.
4 Paulo e Silas conseguiram convencer disso algumas daquelas pessoas, as quais se juntaram a eles. Um grande número de não judeus convertidos ao Judaísmo e muitas senhoras da alta sociedade também se juntaram ao grupo.
5 Măšan, osămăn fălla-săn kăl-Ălyăhud, əglăn, ăsdăwăn-dd hărăt dăɣ-erk ăddinăt, ăsmădărwăyăn aɣrəm təzzar, əkkăn ehăn wa n-Yazun, əmmaɣăn i-Buləs d-Sillas i-ad-tăn-səbdədăn dat-tamətte, təšrăɣ-tăn.
5 Mas os judeus ficaram com inveja. Eles foram buscar alguns homens maus entre os malandros das ruas e formaram um grupo de desordeiros. Estes fizeram muita confusão na cidade e atacaram a casa de Jasão, procurando Paulo e Silas a fim de os levar para o meio do povo.
6 Wăr tăn-in-ogeẓăn dihen ɣas, oḍăn făll-Yazun iman-net, ăšrăwrăwăn-t ənta d-imumənăn iyyăḍ, əssəbdădăn-tăn dat-imănnăhăḍăn n-aɣrəm, ad-tăn-sawarăn kăl-Ălyăhud uḍlem, jannen: «Ăddinăt-wi-dăɣ, ăkall iket-net a ăsnăxănbălăn siha d-siha təzzar, əwwăḍăn-anăɣ-dd ămăra,
6 Mas, como não os encontraram, levaram à força Jasão e alguns outros irmãos até a presença das autoridades da cidade, gritando: — Aqueles homens têm provocado desordens em todos os lugares! Agora chegaram até a nossa cidade,
7 əntăneḍ-da-dăɣ ăsmăjarăt Yazun, ad-tajjăn hărătăn əšlaynen i-a-wa innă ămănokal wa măqqărăn ed, jannen illʼ-e ămănokal săl Qăyṣăr s-isəm-net Ɣisa.»
7 e Jasão os hospedou na casa dele. Eles estão desobedecendo às leis do Imperador romano, dizendo que existe outro rei, chamado Jesus.
8 Wăr-əjreẓăn isălan-wi-dăɣ i-tamətte wăla i-imănnăhăḍăn n-aɣrəm,
8 Tanto a multidão como as autoridades ficaram agitadas quando ouviram essas palavras.
9 ăɣtăsăn i-Yazun d-imumənăn wi iyyăḍnen ăddăyyăt s-lan s-ad-t-əẓələn i-əlxəkum təzzar, ətwəyyən-in.
9 E as autoridades soltaram Jasão e os outros, depois que eles pagaram a quantia exigida para isso.
10 Ǝnhăyăn imumənăn tukəse n-talɣa-ta-dăɣ ɣas, əssəjmăḍăn Buləs d-Sillas ehăḍ-wen-dăɣ, ăssokăn-tăn aɣrəm wa n-Biri. Ǝwwăḍăn-in dihen ɣas, əkkăn ehăn n-ăddin wa n-kăl-Ălyăhud.
10 Logo que anoiteceu, os irmãos enviaram Paulo e Silas para a cidade de Bereia. Quando chegaram lá, eles foram à sinagoga .
11 Ǝssəknăn-tăn kăl-aɣrəm wa n-Biri tărha tojărăt ta n-kăl-Tăslonika, ed əntăneḍ, əslăn i-măjrăd n-Măssinăɣ ɣas, omănăn săr-s šik, ad-ɣarrăn hak ašăl əlkəttabăn, tassănăn a-wa hasăn-itawănnen tidət meɣ.
11 As pessoas dali eram mais bem-educadas do que as de Tessalônica e ouviam a mensagem com muito interesse. Todos os dias estudavam as Escrituras Sagradas para saber se o que Paulo dizia era mesmo verdade.
12 Omănăn dăɣ-săn ăddinăt ăjjootnen hanăt tiḍeḍen ăjjootnen n-Tălyunaniten lanen isəm d-meddən daɣ ăjjootnen.
12 Assim muitos judeus naquela cidade creram, e também não judeus, tanto mulheres da alta sociedade como também muitos homens.
13 Ǝslăn kăl-Ălyăhud wi n-Tăslonika a-s itajj Buləs isălan n-măjrăd n-Măssinăɣ dăɣ-Biri ɣas, əlkămăn-as-dd, ad-tattărăn daɣ asənkar n-tamətte fălla-s ənta d-imidiwăn-net;
13 Mas, quando os judeus de Tessalônica souberam que Paulo tinha anunciado a palavra de Deus também em Bereia, foram até lá e começaram a agitar e atiçar o povo contra eles.
14 əssəglăn imumənăn Buləs ḍarăt-a-wen dăɣ-armuḍ, əssəjmăḍăn-t aɣrəm s-ašrut wa n-ejărew măšan, ăqqimă-dd ɣur-săn Sillas d-Timoti.
14 Então os irmãos enviaram Paulo imediatamente para o litoral; porém Silas e Timóteo ficaram em Bereia.
15 Ăddewăn meddən wi hin-ăssofăḍnen Buləs har hin-əwwăḍăn aɣrəm wa n-Atinya təzzar, ənnăḍăn-dd, ăssawăy-tăn Buləs ămašal i-ad-has-dd-ilkəm Sillas d-Timoti dăɣ-armuḍ.
15 Os irmãos que protegiam Paulo o levaram até a cidade de Atenas. Depois voltaram para Bereia, levando um recado de Paulo; ele pedia que Silas e Timóteo fossem encontrá-lo em Atenas o mais depressa possível.
16 Isimăqqul-asăn Buləs dăɣ-Atinya dihen-dăɣ a-s inxăs a-wa ihannăy iman-net făl əjut-i-dăɣ jăn ăṣṣănămăn dăɣ-aɣrəm-en-dăɣ.
16 Enquanto estava esperando Silas e Timóteo em Atenas, Paulo ficou revoltado ao ver a cidade tão cheia de ídolos.
17 Iglă, ădwănnăt d-kăl-Ălyăhud dăɣ-ehăn n-ăddin-năsăn, ad-itidwənnit daɣ hak ašăl d-inaɣbadăn n-Măssinăɣ wi hănen eɣărɣăr wa n-tamɣənnant s-itawănna Larofaž.
17 Ele ia para a sinagoga e ali falava com os judeus e com os não judeus convertidos ao Judaísmo. E todos os dias, na praça pública, ele falava com as pessoas que se encontravam ali.
18 Ădwănnen dăr-s dihen kăl-fălṣăfa wi s-itawănna kăl-Ibbikur d-iyyăḍ s-itawănna kăl-Stoyis. Jannen dăɣ-săn iyyăḍ: «Ak i n-iləs šəjren-wa, ma ijanna?» Jannen wi iyyăḍnen: «A-wa məssaw-năɣ iyyăḍ făll-wăr nəssen əzzaɣnen išənnawăn a-s hanăɣ-ixaṭṭăb isălan-năsăn.» Jannen a-wen făl-a-s ijʼ-asăn Buləs isălan n-ălxer n-Ɣisa d-isălan n-tanăkra jer-inəmmuttan.
18 Alguns professores epicureus e alguns estoicos discutiam com ele e perguntavam: — O que é que esse ignorante está querendo dizer? Outros comentavam: — Parece que ele está falando de deuses estrangeiros. Diziam isso porque Paulo estava anunciando Jesus e a ressurreição .
19 Ărmăsăn Buləs ḍarăt-a-wen, əlwăyăn-t s-Larofaž, ənnăn-as. «Săsəl-anăɣ ya ămăra isălan n-teɣăre ta tăynayăt dăr-hanăɣ-dd-tosed
19 Então eles o levaram a uma reunião da Câmara Municipal e disseram: — Gostaríamos de saber que novo ensinamento é esse que você está trazendo para nós.
20 făl-a-s kăyy, tikunen ti s-hanăɣ-săsled, wăr kăla hasnăt-nəsla dăɣ-ăddunya, făssăr-anăɣ ălmăɣna-năsnăt.»
20 Pois você diz algumas coisas que nos parecem esquisitas, e nós gostaríamos de saber o que elas querem dizer.
21 Ăzzăman-en, kăl-Atinya hakd-dăɣ imăjarăn-năsăn, wăr t-illa ere s-wădden issan a-s wăr-oren timəẓẓujen ar dăɣ-umaɣ n-isălan d-iji-năsăn.
21 É que todos os moradores de Atenas e os estrangeiros que viviam ali gostavam de passar o tempo contando e ouvindo as últimas novidades.
22 Ibdăd-dd Buləs dăɣ-ămmas n-Larofaž, eɣărɣăr wa n-tamɣənnant, innă: «Ya kăl-Atinya, dăɣ-a-wa hannăyăɣ, ijmaḍ-t ăššăk a-s təjlayăm hullan dăɣ-ăddin wa hăm,
22 Então Paulo ficou de pé diante deles, na reunião da Câmara Municipal, e disse: — Atenienses! Vejo que em todas as coisas vocês são muito religiosos.
23 əssăɣlăyăɣ-dd dăɣ-aɣrəm-năwăn, əkneɣ azəjjəzz n-idăggan n-ălɣibadăt-năwăn, əgleɣ făw har oḍeɣ făll-edăgg n-tikutawen-năwăn făll-iktăb:
23 De fato, quando eu estava andando pela cidade e olhava os lugares onde vocês adoram os seus deuses, encontrei um altar em que está escrito: “ Ao Deus Desconhecido ”. Pois esse Deus que vocês adoram sem conhecer é justamente aquele que eu estou anunciando a vocês.
24 Măssinăɣ-i dd-ixlăkăn ăddunya d-a-wa tăt-ihăn iket-net, ənta-i n-Emăli n-išənnawăn d-ăkall, wăr-itəzzăɣ ehăn dayăn ifassăn-n-ăgg-adəm,
24 — Deus, que fez o mundo e tudo o que nele existe, é o Senhor do céu e da terra e não mora em templos feitos por seres humanos.
25 wăr-ămɣatăr s-tadhəlt n-ifassăn n-ăgg-adəm wăla s-hărăt wălʼ iyyăn ed, ənta a ihakkăn e d t-illăm ăgg-adəm tămudre, ənta daɣ a ihakkăn unfas d-tămudre i-hărăt iket-net.
25 E também não precisa que façam nada por ele, pois é ele mesmo quem dá a todos vida, respiração e tudo mais.
26 Ǝnta a dd-ixlăkăn ăhaləs-wa dd-ăshăyăwăn e d t-illăm ăgg-adəm iwarăn ărori n-ăkall, ənta a iɣtăsăn tăkost n-ikallăn wi tazzăɣăn, ənta daɣ a hanăɣ-dd ijăn ăzzămanăn.
26 De um só homem ele criou todas as raças humanas para viverem na terra. Antes de criar os povos, Deus marcou para eles os lugares onde iriam morar e quanto tempo ficariam lá.
27 A-wen, ijʼ-e Măssinăɣ i-ad-has-əmmăɣăn ăddinăt kud-dăɣ s-ekălelaf i-ad-t-əjrəwăn ed, ijmaḍ-t ăššăk a-s Măssinăɣ, wăr hanăɣ-iha i ujəj.
27 Ele fez isso para que todos pudessem procurá-lo e talvez encontrá-lo, embora ele não esteja longe de cada um de nós.
28 Ǝnta a hanăɣ-ikfăn tămudre d-emăremar d-tumast. Măjrăd-wen-dăɣ, tăsdăttăt tăsawit-năwăn ta tənnăt:
28 Porque, como alguém disse: “Nele vivemos, nos movemos e existimos.” E alguns dos poetas de vocês disseram: “Nós também somos filhos dele.”
29 Ɣas, šămad nămoos aratăn-net, adiš təlăš fălla-năɣ torda n-a-s Măssinăɣ ănifăqqa d-a ămoosăn orăɣ meɣ aẓrəf meɣ tăhunt meɣ ăṭṭăṣwer dd-izjarăn tăhore wăla tayətte n-ăgg-adəm.
29 E, já que somos filhos dele, não devemos pensar que Deus é parecido com um ídolo de ouro, de prata ou de pedra, feito pela arte e habilidade das pessoas.
30 Ǝlmədăt a-s Măssinăɣ, iwətyan-wi ăssakăyăn ăddinăt dăɣ-ălžăhalăt, wăr tăn-ixseb făll-errawăn-năsăn, a-wen-dăɣ a făl ămăra, omar i-e d t-illăm ăgg-adəm dăɣ-e d-t-illăm edăgg s-ad-utab
30 No passado Deus não levou em conta essa ignorância. Mas agora ele manda que todas as pessoas, em todos os lugares, se arrependam dos seus pecados.
31 făl-a-s ăssiibdăd ašăl dăɣ-mad-išrăɣ ăddunya-ta-dăɣ s-ăhaləs-wa ăsnăfrăn tat-madăn-išrăɣ s-iqqud. A-wen, issətbăt-t Măssinăɣ i-tamətte iket-net s-əmmək wa s-dd-issənkăr Ɣisa jer-inəmmuttan.»
31 Pois ele marcou o dia em que vai julgar o mundo com justiça, por meio de um homem que escolheu. E deu prova disso a todos quando ressuscitou esse homem.
32 Təslă tamətte i-isălan n-tanăkra jer-inəmmuttan ɣas, jăn-t iyyăḍ tekăškăšt, ənnăn-as iyyăḍ: «Ǝgləw, tăqqəlăd-anăɣ-dd ašăl iyyăn săl wa i-ad-naləs asjəd i-isălan-wi-dăɣ.»
32 Quando ouviram Paulo falar a respeito de ressurreição, alguns zombaram dele, mas outros disseram: — Em outra ocasião queremos ouvir você falar sobre este assunto.
33 Ifăl Buləs jere-săn ălwăqq-wen-dăɣ măšan, əlkămăn-as iyyăḍ omănnen s-a-wa innă.
33 Então Paulo foi embora dali.
34 Ăddinăt-en, ihʼ-en Denis wa ijăn ənniyăt i-Larofaž d-tamăḍt tiyyăt s-isəm-net Dămaris d-iyyăḍ daɣ săl-win-dăɣ.
34 Mas algumas pessoas creram e se juntaram a ele. Entre essas estavam Dionísio, que era membro da Câmara Municipal, uma mulher chamada Dâmaris e mais outras pessoas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.