Atos 17
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ARA
1 Ǝjlăyăn Ănfibbolis d-Abuləbbis, osăn-dd Tăslonika ɣas, ijjăš Buləs ehăn n-ăddin wa n-kăl-Ălyăhud
1 Tendo passado por Anfípolis e Apolônia, chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga de judeus.
2 ed a-wen-dăɣ a-s izzay ad-t-ăj. Ija dihen kăraḍ əssəbətăn itidwənnit d-kăl-Ălyăhud dăɣ-isălan n-a-wa ənnăn əlkəttabăn n-Măssinăɣ.
2 Paulo, segundo o seu costume, foi procurá-los e, por três sábados, arrazoou com eles acerca das Escrituras,
3 Itafăssar-asăn-tăn, isatbat-asăn a-s iktab dăɣ-săn a-s Ălmasex, ilzam-t ad-inhəy tersəmmawen, ămmăt təzzar, inkăr-dd jer-inəmmuttan. Ijannʼ-asăn daɣ a-s Ɣisa-wa hasăn-ixaṭṭăb a-s Ălmasex.
3 expondo e demonstrando ter sido necessário que o Cristo padecesse e ressurgisse dentre os mortos; e este, dizia ele, é o Cristo, Jesus, que eu vos anuncio.
4 Ǝkkăsăn iyyăḍ dăɣ-săn ăššăk dăɣ-a-wa hasăn-ijanna, əlkămăn-asăn daɣ kăl-Ălyunan ăjjootnen ăddinnen d-tiḍeḍen ăjjootnen lanen isəm dăɣ-aɣrəm.
4 Alguns deles foram persuadidos e unidos a Paulo e Silas, bem como numerosa multidão de gregos piedosos e muitas distintas mulheres.
5 Măšan, osămăn fălla-săn kăl-Ălyăhud, əglăn, ăsdăwăn-dd hărăt dăɣ-erk ăddinăt, ăsmădărwăyăn aɣrəm təzzar, əkkăn ehăn wa n-Yazun, əmmaɣăn i-Buləs d-Sillas i-ad-tăn-səbdədăn dat-tamətte, təšrăɣ-tăn.
5 Os judeus, porém, movidos de inveja, trazendo consigo alguns homens maus dentre a malandragem, ajuntando a turba, alvoroçaram a cidade e, assaltando a casa de Jasom, procuravam trazê-los para o meio do povo.
6 Wăr tăn-in-ogeẓăn dihen ɣas, oḍăn făll-Yazun iman-net, ăšrăwrăwăn-t ənta d-imumənăn iyyăḍ, əssəbdădăn-tăn dat-imănnăhăḍăn n-aɣrəm, ad-tăn-sawarăn kăl-Ălyăhud uḍlem, jannen: «Ăddinăt-wi-dăɣ, ăkall iket-net a ăsnăxănbălăn siha d-siha təzzar, əwwăḍăn-anăɣ-dd ămăra,
6 Porém, não os encontrando, arrastaram Jasom e alguns irmãos perante as autoridades, clamando: Estes que têm transtornado o mundo chegaram também aqui,
7 əntăneḍ-da-dăɣ ăsmăjarăt Yazun, ad-tajjăn hărătăn əšlaynen i-a-wa innă ămănokal wa măqqărăn ed, jannen illʼ-e ămănokal săl Qăyṣăr s-isəm-net Ɣisa.»
7 os quais Jasom hospedou. Todos estes procedem contra os decretos de César, afirmando ser Jesus outro rei.
8 Wăr-əjreẓăn isălan-wi-dăɣ i-tamətte wăla i-imănnăhăḍăn n-aɣrəm,
8 Tanto a multidão como as autoridades ficaram agitadas ao ouvirem estas palavras;
9 ăɣtăsăn i-Yazun d-imumənăn wi iyyăḍnen ăddăyyăt s-lan s-ad-t-əẓələn i-əlxəkum təzzar, ətwəyyən-in.
9 contudo, soltaram Jasom e os mais, após terem recebido deles a fiança estipulada.
10 Ǝnhăyăn imumənăn tukəse n-talɣa-ta-dăɣ ɣas, əssəjmăḍăn Buləs d-Sillas ehăḍ-wen-dăɣ, ăssokăn-tăn aɣrəm wa n-Biri. Ǝwwăḍăn-in dihen ɣas, əkkăn ehăn n-ăddin wa n-kăl-Ălyăhud.
10 E logo, durante a noite, os irmãos enviaram Paulo e Silas para Bereia; ali chegados, dirigiram-se à sinagoga dos judeus.
11 Ǝssəknăn-tăn kăl-aɣrəm wa n-Biri tărha tojărăt ta n-kăl-Tăslonika, ed əntăneḍ, əslăn i-măjrăd n-Măssinăɣ ɣas, omănăn săr-s šik, ad-ɣarrăn hak ašăl əlkəttabăn, tassănăn a-wa hasăn-itawănnen tidət meɣ.
11 Ora, estes de Bereia eram mais nobres que os de Tessalônica; pois receberam a palavra com toda a avidez, examinando as Escrituras todos os dias para ver se as coisas eram, de fato, assim.
12 Omănăn dăɣ-săn ăddinăt ăjjootnen hanăt tiḍeḍen ăjjootnen n-Tălyunaniten lanen isəm d-meddən daɣ ăjjootnen.
12 Com isso, muitos deles creram, mulheres gregas de alta posição e não poucos homens.
13 Ǝslăn kăl-Ălyăhud wi n-Tăslonika a-s itajj Buləs isălan n-măjrăd n-Măssinăɣ dăɣ-Biri ɣas, əlkămăn-as-dd, ad-tattărăn daɣ asənkar n-tamətte fălla-s ənta d-imidiwăn-net;
13 Mas, logo que os judeus de Tessalônica souberam que a palavra de Deus era anunciada por Paulo também em Bereia, foram lá excitar e perturbar o povo.
14 əssəglăn imumənăn Buləs ḍarăt-a-wen dăɣ-armuḍ, əssəjmăḍăn-t aɣrəm s-ašrut wa n-ejărew măšan, ăqqimă-dd ɣur-săn Sillas d-Timoti.
14 Então, os irmãos promoveram, sem detença, a partida de Paulo para os lados do mar. Porém Silas e Timóteo continuaram ali.
15 Ăddewăn meddən wi hin-ăssofăḍnen Buləs har hin-əwwăḍăn aɣrəm wa n-Atinya təzzar, ənnăḍăn-dd, ăssawăy-tăn Buləs ămašal i-ad-has-dd-ilkəm Sillas d-Timoti dăɣ-armuḍ.
15 Os responsáveis por Paulo levaram-no até Atenas e regressaram trazendo ordem a Silas e Timóteo para que, o mais depressa possível, fossem ter com ele.
16 Isimăqqul-asăn Buləs dăɣ-Atinya dihen-dăɣ a-s inxăs a-wa ihannăy iman-net făl əjut-i-dăɣ jăn ăṣṣănămăn dăɣ-aɣrəm-en-dăɣ.
16 Enquanto Paulo os esperava em Atenas, o seu espírito se revoltava em face da idolatria dominante na cidade.
17 Iglă, ădwănnăt d-kăl-Ălyăhud dăɣ-ehăn n-ăddin-năsăn, ad-itidwənnit daɣ hak ašăl d-inaɣbadăn n-Măssinăɣ wi hănen eɣărɣăr wa n-tamɣənnant s-itawănna Larofaž.
17 Por isso, dissertava na sinagoga entre os judeus e os gentios piedosos; também na praça, todos os dias, entre os que se encontravam ali.
18 Ădwănnen dăr-s dihen kăl-fălṣăfa wi s-itawănna kăl-Ibbikur d-iyyăḍ s-itawănna kăl-Stoyis. Jannen dăɣ-săn iyyăḍ: «Ak i n-iləs šəjren-wa, ma ijanna?» Jannen wi iyyăḍnen: «A-wa məssaw-năɣ iyyăḍ făll-wăr nəssen əzzaɣnen išənnawăn a-s hanăɣ-ixaṭṭăb isălan-năsăn.» Jannen a-wen făl-a-s ijʼ-asăn Buləs isălan n-ălxer n-Ɣisa d-isălan n-tanăkra jer-inəmmuttan.
18 E alguns dos filósofos epicureus e estoicos contendiam com ele, havendo quem perguntasse: Que quer dizer esse tagarela? E outros: Parece pregador de estranhos deuses; pois pregava a Jesus e a ressurreição.
19 Ărmăsăn Buləs ḍarăt-a-wen, əlwăyăn-t s-Larofaž, ənnăn-as. «Săsəl-anăɣ ya ămăra isălan n-teɣăre ta tăynayăt dăr-hanăɣ-dd-tosed
19 Então, tomando-o consigo, o levaram ao Areópago, dizendo: Poderemos saber que nova doutrina é essa que ensinas?
20 făl-a-s kăyy, tikunen ti s-hanăɣ-săsled, wăr kăla hasnăt-nəsla dăɣ-ăddunya, făssăr-anăɣ ălmăɣna-năsnăt.»
20 Posto que nos trazes aos ouvidos coisas estranhas, queremos saber o que vem a ser isso.
21 Ăzzăman-en, kăl-Atinya hakd-dăɣ imăjarăn-năsăn, wăr t-illa ere s-wădden issan a-s wăr-oren timəẓẓujen ar dăɣ-umaɣ n-isălan d-iji-năsăn.
21 Pois todos os de Atenas e os estrangeiros residentes de outra coisa não cuidavam senão dizer ou ouvir as últimas novidades.
22 Ibdăd-dd Buləs dăɣ-ămmas n-Larofaž, eɣărɣăr wa n-tamɣənnant, innă: «Ya kăl-Atinya, dăɣ-a-wa hannăyăɣ, ijmaḍ-t ăššăk a-s təjlayăm hullan dăɣ-ăddin wa hăm,
22 Então, Paulo, levantando-se no meio do Areópago, disse: Senhores atenienses! Em tudo vos vejo acentuadamente religiosos;
23 əssăɣlăyăɣ-dd dăɣ-aɣrəm-năwăn, əkneɣ azəjjəzz n-idăggan n-ălɣibadăt-năwăn, əgleɣ făw har oḍeɣ făll-edăgg n-tikutawen-năwăn făll-iktăb:
23 porque, passando e observando os objetos de vosso culto, encontrei também um altar no qual está inscrito: Ao Deus Desconhecido . Pois esse que adorais sem conhecer é precisamente aquele que eu vos anuncio.
24 Măssinăɣ-i dd-ixlăkăn ăddunya d-a-wa tăt-ihăn iket-net, ənta-i n-Emăli n-išənnawăn d-ăkall, wăr-itəzzăɣ ehăn dayăn ifassăn-n-ăgg-adəm,
24 O Deus que fez o mundo e tudo o que nele existe, sendo ele Senhor do céu e da terra, não habita em santuários feitos por mãos humanas.
25 wăr-ămɣatăr s-tadhəlt n-ifassăn n-ăgg-adəm wăla s-hărăt wălʼ iyyăn ed, ənta a ihakkăn e d t-illăm ăgg-adəm tămudre, ənta daɣ a ihakkăn unfas d-tămudre i-hărăt iket-net.
25 Nem é servido por mãos humanas, como se de alguma coisa precisasse; pois ele mesmo é quem a todos dá vida, respiração e tudo mais;
26 Ǝnta a dd-ixlăkăn ăhaləs-wa dd-ăshăyăwăn e d t-illăm ăgg-adəm iwarăn ărori n-ăkall, ənta a iɣtăsăn tăkost n-ikallăn wi tazzăɣăn, ənta daɣ a hanăɣ-dd ijăn ăzzămanăn.
26 de um só fez toda a raça humana para habitar sobre toda a face da terra, havendo fixado os tempos previamente estabelecidos e os limites da sua habitação;
27 A-wen, ijʼ-e Măssinăɣ i-ad-has-əmmăɣăn ăddinăt kud-dăɣ s-ekălelaf i-ad-t-əjrəwăn ed, ijmaḍ-t ăššăk a-s Măssinăɣ, wăr hanăɣ-iha i ujəj.
27 para buscarem a Deus se, porventura, tateando, o possam achar, bem que não está longe de cada um de nós;
28 Ǝnta a hanăɣ-ikfăn tămudre d-emăremar d-tumast. Măjrăd-wen-dăɣ, tăsdăttăt tăsawit-năwăn ta tənnăt:
28 pois nele vivemos, e nos movemos, e existimos, como alguns dos vossos poetas têm dito: Porque dele também somos geração.
29 Ɣas, šămad nămoos aratăn-net, adiš təlăš fălla-năɣ torda n-a-s Măssinăɣ ănifăqqa d-a ămoosăn orăɣ meɣ aẓrəf meɣ tăhunt meɣ ăṭṭăṣwer dd-izjarăn tăhore wăla tayətte n-ăgg-adəm.
29 Sendo, pois, geração de Deus, não devemos pensar que a divindade é semelhante ao ouro, à prata ou à pedra, trabalhados pela arte e imaginação do homem.
30 Ǝlmədăt a-s Măssinăɣ, iwətyan-wi ăssakăyăn ăddinăt dăɣ-ălžăhalăt, wăr tăn-ixseb făll-errawăn-năsăn, a-wen-dăɣ a făl ămăra, omar i-e d t-illăm ăgg-adəm dăɣ-e d-t-illăm edăgg s-ad-utab
30 Ora, não levou Deus em conta os tempos da ignorância; agora, porém, notifica aos homens que todos, em toda parte, se arrependam;
31 făl-a-s ăssiibdăd ašăl dăɣ-mad-išrăɣ ăddunya-ta-dăɣ s-ăhaləs-wa ăsnăfrăn tat-madăn-išrăɣ s-iqqud. A-wen, issətbăt-t Măssinăɣ i-tamətte iket-net s-əmmək wa s-dd-issənkăr Ɣisa jer-inəmmuttan.»
31 porquanto estabeleceu um dia em que há de julgar o mundo com justiça, por meio de um varão que destinou e acreditou diante de todos, ressuscitando-o dentre os mortos.
32 Təslă tamətte i-isălan n-tanăkra jer-inəmmuttan ɣas, jăn-t iyyăḍ tekăškăšt, ənnăn-as iyyăḍ: «Ǝgləw, tăqqəlăd-anăɣ-dd ašăl iyyăn săl wa i-ad-naləs asjəd i-isălan-wi-dăɣ.»
32 Quando ouviram falar de ressurreição de mortos, uns escarneceram, e outros disseram: A respeito disso te ouviremos noutra ocasião.
33 Ifăl Buləs jere-săn ălwăqq-wen-dăɣ măšan, əlkămăn-as iyyăḍ omănnen s-a-wa innă.
33 A essa altura, Paulo se retirou do meio deles.
34 Ăddinăt-en, ihʼ-en Denis wa ijăn ənniyăt i-Larofaž d-tamăḍt tiyyăt s-isəm-net Dămaris d-iyyăḍ daɣ săl-win-dăɣ.
34 Houve, porém, alguns homens que se agregaram a ele e creram; entre eles estava Dionísio, o areopagita, uma mulher chamada Dâmaris e, com eles, outros mais.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.