Atos 17
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ARC
1 Ǝjlăyăn Ănfibbolis d-Abuləbbis, osăn-dd Tăslonika ɣas, ijjăš Buləs ehăn n-ăddin wa n-kăl-Ălyăhud
1 E, passando por Anfípolis e Apolônia, chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga de judeus.
2 ed a-wen-dăɣ a-s izzay ad-t-ăj. Ija dihen kăraḍ əssəbətăn itidwənnit d-kăl-Ălyăhud dăɣ-isălan n-a-wa ənnăn əlkəttabăn n-Măssinăɣ.
2 E Paulo, como tinha por costume, foi ter com eles e, por três sábados, disputou com eles sobre as Escrituras,
3 Itafăssar-asăn-tăn, isatbat-asăn a-s iktab dăɣ-săn a-s Ălmasex, ilzam-t ad-inhəy tersəmmawen, ămmăt təzzar, inkăr-dd jer-inəmmuttan. Ijannʼ-asăn daɣ a-s Ɣisa-wa hasăn-ixaṭṭăb a-s Ălmasex.
3 expondo e demonstrando que convinha que o Cristo padecesse e ressuscitasse dos mortos. E este Jesus, que vos anuncio, dizia ele, é o Cristo.
4 Ǝkkăsăn iyyăḍ dăɣ-săn ăššăk dăɣ-a-wa hasăn-ijanna, əlkămăn-asăn daɣ kăl-Ălyunan ăjjootnen ăddinnen d-tiḍeḍen ăjjootnen lanen isəm dăɣ-aɣrəm.
4 E alguns deles creram e ajuntaram-se com Paulo e Silas; e também uma grande multidão de gregos religiosos e não poucas mulheres distintas.
5 Măšan, osămăn fălla-săn kăl-Ălyăhud, əglăn, ăsdăwăn-dd hărăt dăɣ-erk ăddinăt, ăsmădărwăyăn aɣrəm təzzar, əkkăn ehăn wa n-Yazun, əmmaɣăn i-Buləs d-Sillas i-ad-tăn-səbdədăn dat-tamətte, təšrăɣ-tăn.
5 Mas os judeus desobedientes, movidos de inveja, tomaram consigo alguns homens perversos dentre os vadios, e, ajuntando o povo, alvoroçaram a cidade, e, assaltando a casa de Jasom, procuravam tirá-los para junto do povo.
6 Wăr tăn-in-ogeẓăn dihen ɣas, oḍăn făll-Yazun iman-net, ăšrăwrăwăn-t ənta d-imumənăn iyyăḍ, əssəbdădăn-tăn dat-imănnăhăḍăn n-aɣrəm, ad-tăn-sawarăn kăl-Ălyăhud uḍlem, jannen: «Ăddinăt-wi-dăɣ, ăkall iket-net a ăsnăxănbălăn siha d-siha təzzar, əwwăḍăn-anăɣ-dd ămăra,
6 Porém, não os achando, trouxeram Jasom e alguns irmãos à presença dos magistrados da cidade, clamando: Estes que têm alvoroçado o mundo chegaram também aqui,
7 əntăneḍ-da-dăɣ ăsmăjarăt Yazun, ad-tajjăn hărătăn əšlaynen i-a-wa innă ămănokal wa măqqărăn ed, jannen illʼ-e ămănokal săl Qăyṣăr s-isəm-net Ɣisa.»
7 os quais Jasom recolheu. Todos estes procedem contra os decretos de César, dizendo que há outro rei, Jesus.
8 Wăr-əjreẓăn isălan-wi-dăɣ i-tamətte wăla i-imănnăhăḍăn n-aɣrəm,
8 E alvoroçaram a multidão e os principais da cidade, que ouviram estas coisas.
9 ăɣtăsăn i-Yazun d-imumənăn wi iyyăḍnen ăddăyyăt s-lan s-ad-t-əẓələn i-əlxəkum təzzar, ətwəyyən-in.
9 Tendo, porém, recebido satisfação de Jasom e dos demais, os soltaram.
10 Ǝnhăyăn imumənăn tukəse n-talɣa-ta-dăɣ ɣas, əssəjmăḍăn Buləs d-Sillas ehăḍ-wen-dăɣ, ăssokăn-tăn aɣrəm wa n-Biri. Ǝwwăḍăn-in dihen ɣas, əkkăn ehăn n-ăddin wa n-kăl-Ălyăhud.
10 E logo os irmãos enviaram de noite Paulo e Silas a Bereia; e eles, chegando lá, foram à sinagoga dos judeus.
11 Ǝssəknăn-tăn kăl-aɣrəm wa n-Biri tărha tojărăt ta n-kăl-Tăslonika, ed əntăneḍ, əslăn i-măjrăd n-Măssinăɣ ɣas, omănăn săr-s šik, ad-ɣarrăn hak ašăl əlkəttabăn, tassănăn a-wa hasăn-itawănnen tidət meɣ.
11 Ora, estes foram mais nobres do que os que estavam em Tessalônica, porque de bom grado receberam a palavra, examinando cada dia nas Escrituras se estas coisas eram assim.
12 Omănăn dăɣ-săn ăddinăt ăjjootnen hanăt tiḍeḍen ăjjootnen n-Tălyunaniten lanen isəm d-meddən daɣ ăjjootnen.
12 De sorte que creram muitos deles, e também mulheres gregas da classe nobre, e não poucos varões.
13 Ǝslăn kăl-Ălyăhud wi n-Tăslonika a-s itajj Buləs isălan n-măjrăd n-Măssinăɣ dăɣ-Biri ɣas, əlkămăn-as-dd, ad-tattărăn daɣ asənkar n-tamətte fălla-s ənta d-imidiwăn-net;
13 Mas, logo que os judeus de Tessalônica souberam que a palavra de Deus também era anunciada por Paulo em Bereia, foram lá e excitaram as multidões.
14 əssəglăn imumənăn Buləs ḍarăt-a-wen dăɣ-armuḍ, əssəjmăḍăn-t aɣrəm s-ašrut wa n-ejărew măšan, ăqqimă-dd ɣur-săn Sillas d-Timoti.
14 No mesmo instante, os irmãos mandaram a Paulo que fosse até ao mar, mas Silas e Timóteo ficaram ali.
15 Ăddewăn meddən wi hin-ăssofăḍnen Buləs har hin-əwwăḍăn aɣrəm wa n-Atinya təzzar, ənnăḍăn-dd, ăssawăy-tăn Buləs ămašal i-ad-has-dd-ilkəm Sillas d-Timoti dăɣ-armuḍ.
15 E os que acompanhavam Paulo o levaram até Atenas e, recebendo ordem para que Silas e Timóteo fossem ter com ele o mais depressa possível, partiram.
16 Isimăqqul-asăn Buləs dăɣ-Atinya dihen-dăɣ a-s inxăs a-wa ihannăy iman-net făl əjut-i-dăɣ jăn ăṣṣănămăn dăɣ-aɣrəm-en-dăɣ.
16 E, enquanto Paulo os esperava em Atenas, o seu espírito se comovia em si mesmo, vendo a cidade tão entregue à idolatria.
17 Iglă, ădwănnăt d-kăl-Ălyăhud dăɣ-ehăn n-ăddin-năsăn, ad-itidwənnit daɣ hak ašăl d-inaɣbadăn n-Măssinăɣ wi hănen eɣărɣăr wa n-tamɣənnant s-itawănna Larofaž.
17 De sorte que disputava na sinagoga com os judeus e religiosos e, todos os dias, na praça, com os que se apresentavam.
18 Ădwănnen dăr-s dihen kăl-fălṣăfa wi s-itawănna kăl-Ibbikur d-iyyăḍ s-itawănna kăl-Stoyis. Jannen dăɣ-săn iyyăḍ: «Ak i n-iləs šəjren-wa, ma ijanna?» Jannen wi iyyăḍnen: «A-wa məssaw-năɣ iyyăḍ făll-wăr nəssen əzzaɣnen išənnawăn a-s hanăɣ-ixaṭṭăb isălan-năsăn.» Jannen a-wen făl-a-s ijʼ-asăn Buləs isălan n-ălxer n-Ɣisa d-isălan n-tanăkra jer-inəmmuttan.
18 E alguns dos filósofos epicureus e estoicos contendiam com ele. Uns diziam: Que quer dizer este paroleiro? E outros: Parece que é pregador de deuses estranhos. Porque lhes anunciava a Jesus e a ressurreição.
19 Ărmăsăn Buləs ḍarăt-a-wen, əlwăyăn-t s-Larofaž, ənnăn-as. «Săsəl-anăɣ ya ămăra isălan n-teɣăre ta tăynayăt dăr-hanăɣ-dd-tosed
19 E, tomando-o, o levaram ao Areópago, dizendo: Poderemos nós saber que nova doutrina é essa de que falas?
20 făl-a-s kăyy, tikunen ti s-hanăɣ-săsled, wăr kăla hasnăt-nəsla dăɣ-ăddunya, făssăr-anăɣ ălmăɣna-năsnăt.»
20 Pois coisas estranhas nos trazes aos ouvidos; queremos, pois, saber o que vem a ser isso.
21 Ăzzăman-en, kăl-Atinya hakd-dăɣ imăjarăn-năsăn, wăr t-illa ere s-wădden issan a-s wăr-oren timəẓẓujen ar dăɣ-umaɣ n-isălan d-iji-năsăn.
21 (Pois todos os atenienses e estrangeiros residentes de nenhuma outra coisa se ocupavam senão de dizer e ouvir alguma novidade.)
22 Ibdăd-dd Buləs dăɣ-ămmas n-Larofaž, eɣărɣăr wa n-tamɣənnant, innă: «Ya kăl-Atinya, dăɣ-a-wa hannăyăɣ, ijmaḍ-t ăššăk a-s təjlayăm hullan dăɣ-ăddin wa hăm,
22 E, estando Paulo no meio do Areópago, disse: Varões atenienses, em tudo vos vejo um tanto supersticiosos;
23 əssăɣlăyăɣ-dd dăɣ-aɣrəm-năwăn, əkneɣ azəjjəzz n-idăggan n-ălɣibadăt-năwăn, əgleɣ făw har oḍeɣ făll-edăgg n-tikutawen-năwăn făll-iktăb:
23 porque, passando eu e vendo os vossos santuários, achei também um altar em que estava escrito: Ao Deus Desconhecido . Esse, pois, que vós honrais não o conhecendo é o que eu vos anuncio.
24 Măssinăɣ-i dd-ixlăkăn ăddunya d-a-wa tăt-ihăn iket-net, ənta-i n-Emăli n-išənnawăn d-ăkall, wăr-itəzzăɣ ehăn dayăn ifassăn-n-ăgg-adəm,
24 O Deus que fez o mundo e tudo que nele há, sendo Senhor do céu e da terra, não habita em templos feitos por mãos de homens.
25 wăr-ămɣatăr s-tadhəlt n-ifassăn n-ăgg-adəm wăla s-hărăt wălʼ iyyăn ed, ənta a ihakkăn e d t-illăm ăgg-adəm tămudre, ənta daɣ a ihakkăn unfas d-tămudre i-hărăt iket-net.
25 Nem tampouco é servido por mãos de homens, como que necessitando de alguma coisa; pois ele mesmo é quem dá a todos a vida, a respiração e todas as coisas;
26 Ǝnta a dd-ixlăkăn ăhaləs-wa dd-ăshăyăwăn e d t-illăm ăgg-adəm iwarăn ărori n-ăkall, ənta a iɣtăsăn tăkost n-ikallăn wi tazzăɣăn, ənta daɣ a hanăɣ-dd ijăn ăzzămanăn.
26 e de um só fez toda a geração dos homens para habitar sobre toda a face da terra, determinando os tempos já dantes ordenados e os limites da sua habitação,
27 A-wen, ijʼ-e Măssinăɣ i-ad-has-əmmăɣăn ăddinăt kud-dăɣ s-ekălelaf i-ad-t-əjrəwăn ed, ijmaḍ-t ăššăk a-s Măssinăɣ, wăr hanăɣ-iha i ujəj.
27 para que buscassem ao Senhor, se, porventura, tateando, o pudessem achar, ainda que não está longe de cada um de nós;
28 Ǝnta a hanăɣ-ikfăn tămudre d-emăremar d-tumast. Măjrăd-wen-dăɣ, tăsdăttăt tăsawit-năwăn ta tənnăt:
28 porque nele vivemos, e nos movemos, e existimos, como também alguns dos vossos poetas disseram: Pois somos também sua geração.
29 Ɣas, šămad nămoos aratăn-net, adiš təlăš fălla-năɣ torda n-a-s Măssinăɣ ănifăqqa d-a ămoosăn orăɣ meɣ aẓrəf meɣ tăhunt meɣ ăṭṭăṣwer dd-izjarăn tăhore wăla tayətte n-ăgg-adəm.
29 Sendo nós, pois, geração de Deus, não havemos de cuidar que a divindade seja semelhante ao ouro, ou à prata, ou à pedra esculpida por artifício e imaginação dos homens.
30 Ǝlmədăt a-s Măssinăɣ, iwətyan-wi ăssakăyăn ăddinăt dăɣ-ălžăhalăt, wăr tăn-ixseb făll-errawăn-năsăn, a-wen-dăɣ a făl ămăra, omar i-e d t-illăm ăgg-adəm dăɣ-e d-t-illăm edăgg s-ad-utab
30 Mas Deus, não tendo em conta os tempos da ignorância, anuncia agora a todos os homens, em todo lugar, que se arrependam,
31 făl-a-s ăssiibdăd ašăl dăɣ-mad-išrăɣ ăddunya-ta-dăɣ s-ăhaləs-wa ăsnăfrăn tat-madăn-išrăɣ s-iqqud. A-wen, issətbăt-t Măssinăɣ i-tamətte iket-net s-əmmək wa s-dd-issənkăr Ɣisa jer-inəmmuttan.»
31 porquanto tem determinado um dia em que com justiça há de julgar o mundo, por meio do varão que destinou; e disso deu certeza a todos, ressuscitando-o dos mortos.
32 Təslă tamətte i-isălan n-tanăkra jer-inəmmuttan ɣas, jăn-t iyyăḍ tekăškăšt, ənnăn-as iyyăḍ: «Ǝgləw, tăqqəlăd-anăɣ-dd ašăl iyyăn săl wa i-ad-naləs asjəd i-isălan-wi-dăɣ.»
32 E, como ouviram falar da ressurreição dos mortos, uns escarneciam, e outros diziam: Acerca disso te ouviremos outra vez.
33 Ifăl Buləs jere-săn ălwăqq-wen-dăɣ măšan, əlkămăn-as iyyăḍ omănnen s-a-wa innă.
33 E assim Paulo saiu do meio deles.
34 Ăddinăt-en, ihʼ-en Denis wa ijăn ənniyăt i-Larofaž d-tamăḍt tiyyăt s-isəm-net Dămaris d-iyyăḍ daɣ săl-win-dăɣ.
34 Todavia, chegando alguns varões a ele, creram: entre os quais estava Dionísio, o areopagita, e uma mulher por nome Dâmaris, e, com eles, outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.