Atos 14

Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Olăs Buləs d-Bărnăbbas dăɣ-Ikanyun iji n-a-wa s-əzzăyăn iji-net dăɣ-ăzzăman-en-dăɣ, əjjăšăn ehăn n-ăddin wa n-kăl-Ălyăhud, jăn dăɣ-s măjrăd-wa-dăɣ făl omănăn kăl-Ălyăhud ăjjootnen d-tamətte tăjjeet dăɣ-ta n-kăl-Ălyunan,
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé também foram à sinagoga judaica e falaram de tal modo que muitos creram, tanto judeus como gentios.
2 măšan, əssənkărăn-dd kăl-Ălyăhud wi s-ăqqurăn ulhawăn-năsăn inəẓẓulam, jăn dăɣ-săn erk iman i-ad-əššunjen ăddinăt-wi omănnen s-Ɣisa.
2 Alguns dos judeus que não creram, porém, incitaram os gentios e envenenaram a mente deles contra Paulo e Barnabé.
3 Ădwănnăt Buləs d-Bărnăbbas dăr-săn har jăn ăzzăman, tajjăn-asăn măjrăd ădduutten, tajăyhen-asăn făll-Emăli. Ikfʼ-en daɣ Măssinăɣ ănnuɣmăt s-tajjăn ijităn n-Măssinăɣ d-hărătăn ăssuksăḍnen, wăr t-illa a tăn-ăssirmăɣăn, ed ăsiwăr-tăn Emăli tărna-net.
3 Ainda assim, os apóstolos passaram bastante tempo ali, falando corajosamente da graça do Senhor, que confirmava a mensagem deles concedendo-lhes poder para realizar sinais e maravilhas.
4 Təbḍa tamətte n-aɣrəm iket-net, əlkămăn iyyăḍ i-kăl-Ălyăhud, əlkămăn wi iyyăḍnen i-inəmmušal.
4 Com isso, o povo da cidade ficou dividido: alguns tomaram partido dos judeus, e outros, dos apóstolos.
5 Ǝjjăšăn-dd erk iman inəẓẓulam d-kăl-Ălyăhud iyyăḍ d-imizărăn-năsăn, ad-tattărăn əmmək s-ăsmăḍrăyăn Buləs d-Bărnăbbas, əkfən-tăn sămmăjori n-tihun,
5 Então um grupo de gentios, judeus e seus líderes resolveu atacá-los e apedrejá-los.
6 əlmădăn inəṭṭulab s-a-wen ɣas, ăjewăḍăn s-Likawni d-Listra d-Darba d-attayăn n-tidbi-tin-dăɣ.
6 Quando os apóstolos souberam disso, fugiram para a região da Licaônia, para as cidades de Listra e Derbe e seus arredores.
7 Jăn isălan n-Ălənžil dăɣ-iɣărman-win-dăɣ iket-năsăn.
7 E ali anunciaram as boas-novas.
8 Aɣrəm wa n-Listra, ihʼ-e ăhaləs n-anăbdon s-a dd-iwa-dăɣ, ibdan.
8 Enquanto estavam em Listra, Paulo e Barnabé encontraram um homem com os pés aleijados. Sofria desse problema desde o nascimento e, portanto, nunca tinha andado. Estava sentado
9 Islă i-Buləs ămmijrăd ɣas, ăsjăd-as. Inhăy Buləs dăɣ-tiṭṭawen-net a-s ila immun t-ăzozăyăn, iɣləs ɣas,
9 e ouvia Paulo pregar. Paulo olhou diretamente para ele e, vendo que ele tinha fé para ser curado,
10 innʼ-as s-afălla: «Ǝbdəd făll-iman-năk.» Iggăd ăhaləs, irjăš.
10 disse em alta voz: “Levante-se!”. O homem se levantou de um salto e começou a andar.
11 Ǝnhăyăn ăddinăt a-wa ija Buləs ɣas, ăsɣăren, ənnăn dăɣ-tawalt ta n-Likawni: «Ašăl-i, məssaw-năɣ dd-falnen išənnawăn dăɣ-taɣəssa n-dăgg-adəm a dd-ăzzubbătnen fălla-năɣ.»
11 A multidão, vendo o que Paulo havia feito, gritou no dialeto local: “Os deuses vieram até nós em forma de homens!”.
12 Jăn i-Bărnăbbas isəm Zuss, jăn i-Buləs isəm Armas ed, ənta a ămmijrădăn ăssaɣăt-wen-dăɣ.
12 Concluíram que Barnabé era o deus grego Zeus, e Paulo, o deus Hermes, pois era ele quem proclamava a mensagem.
13 Ošăl-dd u-tikutawen wa n-Zuss ila ehăn-n-ămudd wa ihăn emm n-aɣrəm, ilwăy-dd iwdesăn d-tăboyt n-isəhhəska, ad-itattăr ənta d-tamətte əmmək s-jăn hărătăn-win-dăɣ takute i-Buləs d-Bărnăbbas.
13 O sacerdote do templo de Zeus, que ficava na entrada da cidade, trouxe touros e coroas de flores até as portas da cidade, pois ele e a multidão queriam oferecer sacrifícios aos apóstolos.
14 Ǝlmădăn inəmmušal s-a-wen ɣas, ăsɣărrawen inkubba-năsăn făll-iman-năsăn, ošălăn s-tamətte ăseɣăren,
14 Quando Barnabé e Paulo ouviram o que estava acontecendo, rasgaram as roupas e correram para o meio do povo, gritando:
15 jannen: «Ya meddən! Wăr jem a-di, ma ămoos a-wa s-tăbokăm iji-net? Năkkăneḍ dăgg-adəm ɣas a nămoos, wăr t-illa a dăr-wăn nəẓlay. Isălan n-ălxer a hăwăn-năwway i-ad-təbḍəwăm d-mălayăɣna, tutabăm s-Măssinăɣ-i n-Ămaɣlal dd-ixlăkăn išənnawăn d-ăkall d-ijərwan d-a-wa tăn-ihăn iket-net.
15 “Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Somos homens como vocês! Viemos lhes anunciar as boas-novas, para que abandonem estas coisas sem valor e se voltem para o Deus vivo, que fez os céus e a terra, o mar e tudo que neles há.
16 Ibda, oyya əzzurəyyatăn-ti okăynen əlkamnăt i-erhet n-iman-năsnăt
16 No passado, ele permitiu que as nações seguissem seus próprios caminhos,
17 măšan hakd a-wen-dăɣ, wăr hin-issəbdăd fălla-snăt ălxer-net. Ǝnta a fălla-wăn dd-ăzzăbben ijənnawăn, iɣmăr-kăwăn s-ăzzămanăn olaɣnen, ikfʼ-iwăn isudar, ijʼ ălxer dăɣ-ulhawăn-năwăn.»
17 mas nunca as deixou sem evidências de sua existência e de sua bondade. Ele lhes concede chuvas e boas colheitas, e também alimento e um coração alegre”.
18 Jannen-asăn a-wen-dăɣ măšan, šărnaš d-əgdălăn tikutawen-ti s-ărhan ăddinăt a tănăt-əjən dăɣ-təssəba-năsăn.
18 Apesar dessas palavras, Paulo e Barnabé tiveram dificuldade para impedir que o povo lhes oferecesse sacrifícios.
19 Osăn-dd hărăt dăɣ-kăl-Ălyăhud dd-falnen Intyuš d-Ikanyun, əzzănăn s-Buləs. Ǝkfăn-t sămmăjori n-tihun təzzar, ăšrăwrăwăn-t har t-əzzəzjărăn aɣrəm ed, ăɣelăn ăba-t.
19 Então alguns judeus chegaram de Antioquia e Icônio e instigaram a multidão. Apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, pensando que ele estivesse morto.
20 Ǝlkămăn-as-dd inəṭṭulab-net, ăɣlăyɣălăyăn-t ɣas, inkăr-dd, olăs ujəš n-aɣrəm. Ăffăw ɣas, ăddew d-Bărnăbbas s-Darba.
20 No entanto, quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou novamente na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 Ăslănžen aɣrəm-wen-dăɣ, jăn dăɣ-s inəṭṭulab ăwwăḍnen hărăt təzzar, əqqălăn Listra d-Ikanyun d-Intyuš.
21 Depois de terem anunciado as boas-novas em Derbe e feito muitos discípulos, Paulo e Barnabé voltaram a Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia,
22 Samătarăn inəṭṭulab dăɣ-idăggan-win-dăɣ d-ad-əṭṭəfăn immun s-Măssinăɣ ed, itbat a-s ujəš n-Təmmənəya n-Măssinăɣ, ăddeew daɣ d-ălɣizabăt ăjjeen.
22 onde fortaleceram os discípulos. Eles os encorajaram a permanecer na fé, lembrando-os de que é necessário passar por muitos sofrimentos até entrar no reino de Deus.
23 Ălkănisăt əmmărăn-dăɣ, a dăɣ-s səbdədăn inušămăn, ədələn-asăn Măssinăɣ, uẓamăn təzzar, săɣləfăn-tăn i-tărna n-Emăli-i s-omănăn i-ad-dăɣ-săn ăj ălbăraka.
23 Paulo e Barnabé também escolheram presbíteros em cada igreja e, com orações e jejuns, os entregaram aos cuidados do Senhor, em quem haviam crido.
24 Ǝjlăyăn ḍarăt-a-wen teje ta n-Bəssidi, okăyăn s-ta n-Bănfəli,
24 Então viajaram de volta pela Pisídia até a Panfília.
25 ăxṭăbăn dăɣ-aɣrəm wa n-Birga təzzar ătrarăn s-Antalya.
25 Pregaram a palavra em Perge e desceram para Atália.
26 Ǝjjăšăn turăft n-aman dihen, jăn tamdujt ta n-Intyuš-i-dăɣ dd-ămešălăn ḍarăt a-s ăssiiɣlăfăn imumənăn i-ănnuɣmăt n-Măssinăɣ.
26 Por fim, voltaram de navio para Antioquia, onde sua viagem tinha começado e onde haviam sido entregues à graça de Deus para realizar o trabalho que agora completavam.
27 Osăn-in ɣas, ăsdăwăn-dd ălkănisăt, ad-siɣulăn i-imumənăn isălan n-a-wa s-tăn-ikfa Măssinăɣ turhajăt n-iji-net, d-əmmək wa s-ora Măssinăɣ emm n-ehăn n-immun i-inəẓẓulam.
27 Quando chegaram a Antioquia, reuniram a igreja e relataram tudo que Deus tinha feito por meio deles e como tinha aberto a porta da fé também para os gentios.
28 Ăhojăn ḍarăt-a-wen əzzaɣăn ɣur-inəṭṭulab wi n-dihen.
28 E permaneceram ali com os discípulos por muito tempo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.