Atos 14
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ARC
1 Olăs Buləs d-Bărnăbbas dăɣ-Ikanyun iji n-a-wa s-əzzăyăn iji-net dăɣ-ăzzăman-en-dăɣ, əjjăšăn ehăn n-ăddin wa n-kăl-Ălyăhud, jăn dăɣ-s măjrăd-wa-dăɣ făl omănăn kăl-Ălyăhud ăjjootnen d-tamətte tăjjeet dăɣ-ta n-kăl-Ălyunan,
1 E aconteceu que, em Icônio, entraram juntos na sinagoga dos judeus e falaram de tal modo, que creu uma grande multidão, não só de judeus, mas também de gregos.
2 măšan, əssənkărăn-dd kăl-Ălyăhud wi s-ăqqurăn ulhawăn-năsăn inəẓẓulam, jăn dăɣ-săn erk iman i-ad-əššunjen ăddinăt-wi omănnen s-Ɣisa.
2 Mas os judeus incrédulos incitaram e irritaram, contra os irmãos, os ânimos dos gentios.
3 Ădwănnăt Buləs d-Bărnăbbas dăr-săn har jăn ăzzăman, tajjăn-asăn măjrăd ădduutten, tajăyhen-asăn făll-Emăli. Ikfʼ-en daɣ Măssinăɣ ănnuɣmăt s-tajjăn ijităn n-Măssinăɣ d-hărătăn ăssuksăḍnen, wăr t-illa a tăn-ăssirmăɣăn, ed ăsiwăr-tăn Emăli tărna-net.
3 Detiveram-se, pois, muito tempo, falando ousadamente acerca do Senhor, o qual dava testemunho à palavra da sua graça, permitindo que por suas mãos se fizessem sinais e prodígios.
4 Təbḍa tamətte n-aɣrəm iket-net, əlkămăn iyyăḍ i-kăl-Ălyăhud, əlkămăn wi iyyăḍnen i-inəmmušal.
4 E dividiu-se a multidão da cidade: uns eram pelos judeus, e outros, pelos apóstolos.
5 Ǝjjăšăn-dd erk iman inəẓẓulam d-kăl-Ălyăhud iyyăḍ d-imizărăn-năsăn, ad-tattărăn əmmək s-ăsmăḍrăyăn Buləs d-Bărnăbbas, əkfən-tăn sămmăjori n-tihun,
5 E, havendo um motim, tanto dos judeus como dos gentios com os seus principais, para os insultarem e apedrejarem,
6 əlmădăn inəṭṭulab s-a-wen ɣas, ăjewăḍăn s-Likawni d-Listra d-Darba d-attayăn n-tidbi-tin-dăɣ.
6 sabendo-o eles, fugiram para Listra e Derbe, cidades da Licaônia, e para a província circunvizinha;
7 Jăn isălan n-Ălənžil dăɣ-iɣărman-win-dăɣ iket-năsăn.
7 e ali pregavam o evangelho.
8 Aɣrəm wa n-Listra, ihʼ-e ăhaləs n-anăbdon s-a dd-iwa-dăɣ, ibdan.
8 E estava assentado em Listra certo varão leso dos pés, coxo desde o seu nascimento, o qual nunca tinha andado.
9 Islă i-Buləs ămmijrăd ɣas, ăsjăd-as. Inhăy Buləs dăɣ-tiṭṭawen-net a-s ila immun t-ăzozăyăn, iɣləs ɣas,
9 Este ouviu falar Paulo, que, fixando nele os olhos e vendo que tinha fé para ser curado,
10 innʼ-as s-afălla: «Ǝbdəd făll-iman-năk.» Iggăd ăhaləs, irjăš.
10 disse em voz alta: Levanta-te direito sobre teus pés. E ele saltou e andou.
11 Ǝnhăyăn ăddinăt a-wa ija Buləs ɣas, ăsɣăren, ənnăn dăɣ-tawalt ta n-Likawni: «Ašăl-i, məssaw-năɣ dd-falnen išənnawăn dăɣ-taɣəssa n-dăgg-adəm a dd-ăzzubbătnen fălla-năɣ.»
11 E as multidões, vendo o que Paulo fizera, levantaram a voz, dizendo em língua licaônica: Fizeram-se os deuses semelhantes aos homens e desceram até nós.
12 Jăn i-Bărnăbbas isəm Zuss, jăn i-Buləs isəm Armas ed, ənta a ămmijrădăn ăssaɣăt-wen-dăɣ.
12 E chamavam Júpiter a Barnabé, e Mercúrio, a Paulo, porque este era o que falava.
13 Ošăl-dd u-tikutawen wa n-Zuss ila ehăn-n-ămudd wa ihăn emm n-aɣrəm, ilwăy-dd iwdesăn d-tăboyt n-isəhhəska, ad-itattăr ənta d-tamətte əmmək s-jăn hărătăn-win-dăɣ takute i-Buləs d-Bărnăbbas.
13 E o sacerdote de Júpiter, cujo templo estava em frente da cidade, trazendo para a entrada da porta touros e grinaldas, queria com a multidão sacrificar- lhes.
14 Ǝlmădăn inəmmušal s-a-wen ɣas, ăsɣărrawen inkubba-năsăn făll-iman-năsăn, ošălăn s-tamətte ăseɣăren,
14 Ouvindo, porém, isto os apóstolos Barnabé e Paulo, rasgaram as suas vestes e saltaram para o meio da multidão, clamando
15 jannen: «Ya meddən! Wăr jem a-di, ma ămoos a-wa s-tăbokăm iji-net? Năkkăneḍ dăgg-adəm ɣas a nămoos, wăr t-illa a dăr-wăn nəẓlay. Isălan n-ălxer a hăwăn-năwway i-ad-təbḍəwăm d-mălayăɣna, tutabăm s-Măssinăɣ-i n-Ămaɣlal dd-ixlăkăn išənnawăn d-ăkall d-ijərwan d-a-wa tăn-ihăn iket-net.
15 e dizendo: Varões, por que fazeis essas coisas? Nós também somos homens como vós, sujeitos às mesmas paixões, e vos anunciamos que vos convertais dessas vaidades ao Deus vivo, que fez o céu, e a terra, e o mar, e tudo quanto há neles;
16 Ibda, oyya əzzurəyyatăn-ti okăynen əlkamnăt i-erhet n-iman-năsnăt
16 o qual, nos tempos passados, deixou andar todos os povos em seus próprios caminhos;
17 măšan hakd a-wen-dăɣ, wăr hin-issəbdăd fălla-snăt ălxer-net. Ǝnta a fălla-wăn dd-ăzzăbben ijənnawăn, iɣmăr-kăwăn s-ăzzămanăn olaɣnen, ikfʼ-iwăn isudar, ijʼ ălxer dăɣ-ulhawăn-năwăn.»
17 contudo, não se deixou a si mesmo sem testemunho, beneficiando-vos lá do céu, dando-vos chuvas e tempos frutíferos, enchendo de mantimento e de alegria o vosso coração.
18 Jannen-asăn a-wen-dăɣ măšan, šărnaš d-əgdălăn tikutawen-ti s-ărhan ăddinăt a tănăt-əjən dăɣ-təssəba-năsăn.
18 Dizendo isto, com dificuldade impediram que as multidões lhes sacrificassem.
19 Osăn-dd hărăt dăɣ-kăl-Ălyăhud dd-falnen Intyuš d-Ikanyun, əzzănăn s-Buləs. Ǝkfăn-t sămmăjori n-tihun təzzar, ăšrăwrăwăn-t har t-əzzəzjărăn aɣrəm ed, ăɣelăn ăba-t.
19 Sobrevieram, porém, uns judeus de Antioquia e de Icônio, que, tendo convencido a multidão, apedrejaram a Paulo e o arrastaram para fora da cidade, cuidando que estava morto.
20 Ǝlkămăn-as-dd inəṭṭulab-net, ăɣlăyɣălăyăn-t ɣas, inkăr-dd, olăs ujəš n-aɣrəm. Ăffăw ɣas, ăddew d-Bărnăbbas s-Darba.
20 Mas, rodeando-o os discípulos, levantou-se e entrou na cidade. E, no dia seguinte, saiu, com Barnabé, para Derbe.
21 Ăslănžen aɣrəm-wen-dăɣ, jăn dăɣ-s inəṭṭulab ăwwăḍnen hărăt təzzar, əqqălăn Listra d-Ikanyun d-Intyuš.
21 E, tendo anunciado o evangelho naquela cidade e feito muitos discípulos, voltaram para Listra, e Icônio, e Antioquia,
22 Samătarăn inəṭṭulab dăɣ-idăggan-win-dăɣ d-ad-əṭṭəfăn immun s-Măssinăɣ ed, itbat a-s ujəš n-Təmmənəya n-Măssinăɣ, ăddeew daɣ d-ălɣizabăt ăjjeen.
22 confirmando o ânimo dos discípulos, exortando-os a permanecer na fé, pois que por muitas tribulações nos importa entrar no Reino de Deus.
23 Ălkănisăt əmmărăn-dăɣ, a dăɣ-s səbdədăn inušămăn, ədələn-asăn Măssinăɣ, uẓamăn təzzar, săɣləfăn-tăn i-tărna n-Emăli-i s-omănăn i-ad-dăɣ-săn ăj ălbăraka.
23 E, havendo-lhes por comum consentimento eleito anciãos em cada igreja, orando com jejuns, os encomendaram ao Senhor em quem haviam crido.
24 Ǝjlăyăn ḍarăt-a-wen teje ta n-Bəssidi, okăyăn s-ta n-Bănfəli,
24 Passando depois por Pisídia, dirigiram-se a Panfília.
25 ăxṭăbăn dăɣ-aɣrəm wa n-Birga təzzar ătrarăn s-Antalya.
25 E, tendo anunciado a palavra em Perge, desceram a Atália.
26 Ǝjjăšăn turăft n-aman dihen, jăn tamdujt ta n-Intyuš-i-dăɣ dd-ămešălăn ḍarăt a-s ăssiiɣlăfăn imumənăn i-ănnuɣmăt n-Măssinăɣ.
26 E dali navegaram para Antioquia, onde tinham sido recomendados à graça de Deus para a obra que já haviam cumprido.
27 Osăn-in ɣas, ăsdăwăn-dd ălkănisăt, ad-siɣulăn i-imumənăn isălan n-a-wa s-tăn-ikfa Măssinăɣ turhajăt n-iji-net, d-əmmək wa s-ora Măssinăɣ emm n-ehăn n-immun i-inəẓẓulam.
27 E, quando chegaram e reuniram a igreja, relataram quão grandes coisas Deus fizera por eles e como abrira aos gentios a porta da fé.
28 Ăhojăn ḍarăt-a-wen əzzaɣăn ɣur-inəṭṭulab wi n-dihen.
28 E ficaram ali não pouco tempo com os discípulos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.