Atos 14
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NVI
1 Olăs Buləs d-Bărnăbbas dăɣ-Ikanyun iji n-a-wa s-əzzăyăn iji-net dăɣ-ăzzăman-en-dăɣ, əjjăšăn ehăn n-ăddin wa n-kăl-Ălyăhud, jăn dăɣ-s măjrăd-wa-dăɣ făl omănăn kăl-Ălyăhud ăjjootnen d-tamətte tăjjeet dăɣ-ta n-kăl-Ălyunan,
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé, como de costume, foram à sinagoga judaica. Ali falaram de tal modo que veio a crer grande multidão de judeus e gentios.
2 măšan, əssənkărăn-dd kăl-Ălyăhud wi s-ăqqurăn ulhawăn-năsăn inəẓẓulam, jăn dăɣ-săn erk iman i-ad-əššunjen ăddinăt-wi omănnen s-Ɣisa.
2 Mas os judeus que se tinham recusado a crer incitaram os gentios e irritaram-lhes os ânimos contra os irmãos.
3 Ădwănnăt Buləs d-Bărnăbbas dăr-săn har jăn ăzzăman, tajjăn-asăn măjrăd ădduutten, tajăyhen-asăn făll-Emăli. Ikfʼ-en daɣ Măssinăɣ ănnuɣmăt s-tajjăn ijităn n-Măssinăɣ d-hărătăn ăssuksăḍnen, wăr t-illa a tăn-ăssirmăɣăn, ed ăsiwăr-tăn Emăli tărna-net.
3 Paulo e Barnabé passaram bastante tempo ali, falando corajosamente do Senhor, que confirmava a mensagem de sua graça realizando sinais e maravilhas pelas mãos deles.
4 Təbḍa tamətte n-aɣrəm iket-net, əlkămăn iyyăḍ i-kăl-Ălyăhud, əlkămăn wi iyyăḍnen i-inəmmušal.
4 O povo da cidade ficou dividido: alguns estavam a favor dos judeus, outros a favor dos apóstolos.
5 Ǝjjăšăn-dd erk iman inəẓẓulam d-kăl-Ălyăhud iyyăḍ d-imizărăn-năsăn, ad-tattărăn əmmək s-ăsmăḍrăyăn Buləs d-Bărnăbbas, əkfən-tăn sămmăjori n-tihun,
5 Formou-se uma conspiração de gentios e judeus, juntamente com os seus líderes, para maltratá-los e apedrejá-los.
6 əlmădăn inəṭṭulab s-a-wen ɣas, ăjewăḍăn s-Likawni d-Listra d-Darba d-attayăn n-tidbi-tin-dăɣ.
6 Quando eles souberam disso, fugiram para as cidades licaônicas de Listra e Derbe, e seus arredores,
7 Jăn isălan n-Ălənžil dăɣ-iɣărman-win-dăɣ iket-năsăn.
7 onde continuaram a pregar as boas novas.
8 Aɣrəm wa n-Listra, ihʼ-e ăhaləs n-anăbdon s-a dd-iwa-dăɣ, ibdan.
8 Em Listra havia um homem paralítico dos pés, aleijado desde o nascimento, que vivia ali sentado e nunca tinha andado.
9 Islă i-Buləs ămmijrăd ɣas, ăsjăd-as. Inhăy Buləs dăɣ-tiṭṭawen-net a-s ila immun t-ăzozăyăn, iɣləs ɣas,
9 Ele ouvira Paulo falar. Quando Paulo olhou diretamente para ele e viu que o homem tinha fé para ser curado,
10 innʼ-as s-afălla: «Ǝbdəd făll-iman-năk.» Iggăd ăhaləs, irjăš.
10 disse em alta voz: "Levante-se! Fique de pé! " Com isso, o homem deu um salto e começou a andar.
11 Ǝnhăyăn ăddinăt a-wa ija Buləs ɣas, ăsɣăren, ənnăn dăɣ-tawalt ta n-Likawni: «Ašăl-i, məssaw-năɣ dd-falnen išənnawăn dăɣ-taɣəssa n-dăgg-adəm a dd-ăzzubbătnen fălla-năɣ.»
11 Ao ver o que Paulo fizera, a multidão começou a gritar em língua licaônica: "Os deuses desceram até nós em forma humana! "
12 Jăn i-Bărnăbbas isəm Zuss, jăn i-Buləs isəm Armas ed, ənta a ămmijrădăn ăssaɣăt-wen-dăɣ.
12 A Barnabé chamavam Zeus e a Paulo Hermes, porque era ele quem trazia a palavra.
13 Ošăl-dd u-tikutawen wa n-Zuss ila ehăn-n-ămudd wa ihăn emm n-aɣrəm, ilwăy-dd iwdesăn d-tăboyt n-isəhhəska, ad-itattăr ənta d-tamətte əmmək s-jăn hărătăn-win-dăɣ takute i-Buləs d-Bărnăbbas.
13 O sacerdote de Zeus, cujo templo ficava diante da cidade, trouxe bois e coroas de flores à porta da cidade, porque ele e a multidão queriam oferecer-lhes sacrifícios.
14 Ǝlmădăn inəmmušal s-a-wen ɣas, ăsɣărrawen inkubba-năsăn făll-iman-năsăn, ošălăn s-tamətte ăseɣăren,
14 Ouvindo isso, os apóstolos Barnabé e Paulo rasgaram as roupas e correram para o meio da multidão, gritando:
15 jannen: «Ya meddən! Wăr jem a-di, ma ămoos a-wa s-tăbokăm iji-net? Năkkăneḍ dăgg-adəm ɣas a nămoos, wăr t-illa a dăr-wăn nəẓlay. Isălan n-ălxer a hăwăn-năwway i-ad-təbḍəwăm d-mălayăɣna, tutabăm s-Măssinăɣ-i n-Ămaɣlal dd-ixlăkăn išənnawăn d-ăkall d-ijərwan d-a-wa tăn-ihăn iket-net.
15 "Homens, por que vocês estão fazendo isso? Nós também somos humanos como vocês. Estamos trazendo boas novas para vocês, dizendo-lhes que se afastem dessas coisas vãs e se voltem para o Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
16 Ibda, oyya əzzurəyyatăn-ti okăynen əlkamnăt i-erhet n-iman-năsnăt
16 No passado ele permitiu que todas as nações seguissem os seus próprios caminhos.
17 măšan hakd a-wen-dăɣ, wăr hin-issəbdăd fălla-snăt ălxer-net. Ǝnta a fălla-wăn dd-ăzzăbben ijənnawăn, iɣmăr-kăwăn s-ăzzămanăn olaɣnen, ikfʼ-iwăn isudar, ijʼ ălxer dăɣ-ulhawăn-năwăn.»
17 Contudo, não ficou sem testemunho: mostrou sua bondade, dando-lhes chuva do céu e colheitas no tempo certo, concedendo-lhes sustento com fartura e enchendo de alegria os seus corações".
18 Jannen-asăn a-wen-dăɣ măšan, šărnaš d-əgdălăn tikutawen-ti s-ărhan ăddinăt a tănăt-əjən dăɣ-təssəba-năsăn.
18 Apesar dessas palavras, eles tiveram dificuldade para impedir que a multidão lhes oferecesse sacrifícios.
19 Osăn-dd hărăt dăɣ-kăl-Ălyăhud dd-falnen Intyuš d-Ikanyun, əzzănăn s-Buləs. Ǝkfăn-t sămmăjori n-tihun təzzar, ăšrăwrăwăn-t har t-əzzəzjărăn aɣrəm ed, ăɣelăn ăba-t.
19 Então alguns judeus chegaram de Antioquia e de Icônio e mudaram o ânimo das multidões. Apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, pensando que estivesse morto.
20 Ǝlkămăn-as-dd inəṭṭulab-net, ăɣlăyɣălăyăn-t ɣas, inkăr-dd, olăs ujəš n-aɣrəm. Ăffăw ɣas, ăddew d-Bărnăbbas s-Darba.
20 Mas quando os discípulos se ajuntaram em volta de Paulo, ele se levantou e voltou à cidade. No dia seguinte, ele e Barnabé partiram para Derbe.
21 Ăslănžen aɣrəm-wen-dăɣ, jăn dăɣ-s inəṭṭulab ăwwăḍnen hărăt təzzar, əqqălăn Listra d-Ikanyun d-Intyuš.
21 Eles pregaram as boas novas naquela cidade e fizeram muitos discípulos. Então voltaram para Listra, Icônio e Antioquia,
22 Samătarăn inəṭṭulab dăɣ-idăggan-win-dăɣ d-ad-əṭṭəfăn immun s-Măssinăɣ ed, itbat a-s ujəš n-Təmmənəya n-Măssinăɣ, ăddeew daɣ d-ălɣizabăt ăjjeen.
22 fortalecendo os discípulos e encorajando-os a permanecer na fé, dizendo: "É necessário que passemos por muitas tribulações para entrarmos no Reino de Deus".
23 Ălkănisăt əmmărăn-dăɣ, a dăɣ-s səbdədăn inušămăn, ədələn-asăn Măssinăɣ, uẓamăn təzzar, săɣləfăn-tăn i-tărna n-Emăli-i s-omănăn i-ad-dăɣ-săn ăj ălbăraka.
23 Paulo e Barnabé designaram-lhes presbíteros em cada igreja; tendo orado e jejuado, eles os encomendaram ao Senhor, em quem haviam confiado.
24 Ǝjlăyăn ḍarăt-a-wen teje ta n-Bəssidi, okăyăn s-ta n-Bănfəli,
24 Passando pela Pisídia, chegaram à Panfília
25 ăxṭăbăn dăɣ-aɣrəm wa n-Birga təzzar ătrarăn s-Antalya.
25 e, tendo pregado a palavra em Perge, desceram para Atália.
26 Ǝjjăšăn turăft n-aman dihen, jăn tamdujt ta n-Intyuš-i-dăɣ dd-ămešălăn ḍarăt a-s ăssiiɣlăfăn imumənăn i-ănnuɣmăt n-Măssinăɣ.
26 De Atália navegaram de volta a Antioquia, onde tinham sido recomendados à graça de Deus para a missão que agora haviam completado.
27 Osăn-in ɣas, ăsdăwăn-dd ălkănisăt, ad-siɣulăn i-imumənăn isălan n-a-wa s-tăn-ikfa Măssinăɣ turhajăt n-iji-net, d-əmmək wa s-ora Măssinăɣ emm n-ehăn n-immun i-inəẓẓulam.
27 Chegando ali, reuniram a igreja e relataram tudo o que Deus tinha feito por meio deles e como abrira a porta da fé aos gentios.
28 Ăhojăn ḍarăt-a-wen əzzaɣăn ɣur-inəṭṭulab wi n-dihen.
28 E ficaram ali muito tempo com os discípulos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.