Atos 13
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs VC
1 Ălkănisăt ta hăt aɣrəm wa n-Intyuš, ănnăbităn-net d-imăsăɣran-net da: Bărnăbbas, Simyon wa s-itawănna «Ekăwel», Lisyus wa n-ăkall wa n-Qərwan, Mănahin wa s-ənta d-Harudəs Intibbas a ədwălnen dăɣ-iyyăn n-ehăn d-Sawəl.
1 Havia então na Igreja de Antioquia profetas e doutores, entre eles Barnabé, Simão, apelidado o Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, companheiro de infância do tetrarca Herodes, e Saulo.
2 Ašăl wa n-ălɣibadăt n-Emăli, ăẓuumăn imumənăn, ăžžiimmăɣăn dăɣ-iyyăn n-edăgg, ɣabbădăn Emăli a-s hasăn-innă Unfas Šăddijăn. «Ăjăt-ahi Bărnăbbas d-Sawəl s-edes i-ămašal wa s-tăn-dd-ăɣreɣ.»
2 Enquanto celebravam o culto do Senhor, depois de terem jejuado, disse-lhes o Espírito Santo: Separai-me Barnabé e Saulo para a obra a que os tenho destinado.
3 Ăẓumăn, dălăn Măssinăɣ təzzar, ăswărăn ifassăn-năsăn Bărnăbbas d-Sawəl, oyyăn-tăn, əglăn.
3 Então, jejuando e orando, impuseram-lhes as mãos e os despediram.
4 Oɣăd-tăn Unfas Šăddijăn, ăzzubben s-aɣrəm wa n-Slukya təzzar əjjăšăn turăft n-aman, jăn tamdujt ta n-Qəbrus;
4 Enviados assim pelo Espírito Santo, foram a Selêucia e dali navegaram para a ilha de Chipre.
5 əwwăḍăn-in taɣrəmt s-isəm-net Sălamin ɣas, jăn isălan n-măjrăd n-Măssinăɣ dăɣ-ihănan n-ăddin wi n-kăl-Ălyăhud, ămoos-asăn Exya Marqəs ămadhal.
5 Chegados a Salamina, pregavam a palavra de Deus nas sinagogas dos judeus. Tinham com eles João para auxiliá-los.
6 Ǝjlăyăn awtəl wa n-Qərwan iket-net har Bafus, əjrăwăn dihen ăgg-Ălyăhud n-emăssăxăr s-isəm-net Bărɣisa, ijanna s-bahu, ănnăbi a ămoos,
6 Percorreram toda a ilha até Pafos e acharam um judeu chamado Barjesus, mago e falso profeta,
7 izzaɣ ɣur-Saržus Buləs-i n-ămănokal n-awtəl, ăhaləs, a-wen, iknan terše n-tayətte. Isla ămănokal Bărnăbbas d-Sawəl ɣas, issăɣrʼ-en-dd dăɣ-derhan n-ad-t-səslən măjrăd n-Măssinăɣ.
7 que vivia na companhia do procônsul Sérgio Paulo, homem sensato. Este chamou Barnabé e Saulo, e exprimiu-lhes o desejo de ouvir a palavra de Deus.
8 Iggăd-dd Ɣəlimas wa n-emăssăxăr, a-wen isəm-net dăɣ-Tălyunanit, ăšmăšăkkăt-asăn măjrăd, ad-itattăr ad-hin-išəšləl ămănokal făll-isălan n-immun.
8 Mas Élimas, o Mago - pois assim é interpretado o seu nome -, se lhes opunha, procurando desviar da fé o procônsul.
9 Ibdăd-dd săr-s Sawəl-i s-itawănna daɣ Buləs, iḍkar-t Unfas Šăddijăn, ikna asəns n-akăyad-net făll-Ɣəlimas,
9 Então Saulo, chamado também Paulo, cheio do Espírito Santo, cravou nele os olhos e disse-lhe:
10 innʼ-as: «Ǝyya isəm n-ăgg-Iblis, kăyy wăr təḍneyăd a săl amsud d-təlmənufăɣa, ašănjo n-a-wa oɣădăn a tămoosăd, isəm n-eməkkerrəs, ɣas ăba-hak a kăy-išilləwăn ar asəfraɣ n-tabarăt ta toɣădăt n-Emăli.
10 Filho do demônio, cheio de todo engano e de toda astúcia, inimigo de toda justiça, não cessas de perverter os caminhos retos do Senhor!
11 Ămăra, səjəd-ahi: ad-fălla-k isăns Emăli ăfuss-net, tăddărɣălăd, tăhajəd wăr tənheyăd tăfukt s-tiṭṭawen-năk.» Wărnăt tihay d-tăhoẓt tiṭṭawen-net ăssaɣăt-wen-dăɣ, ad-isikluluf siha d-siha, itammăɣ i-ere t-ilwăyăn.
11 Eis que agora está sobre ti a mão do Senhor e ficarás cego. Não verás o sol até nova ordem! Caíram logo sobre ele a escuridão e as trevas, e, andando à roda, buscava quem lhe desse a mão.
12 Inhăy ămănokal n-ăkall a-wa ijăn ɣas, omăn, təḍăs teɣăre ta s-islă făll-Emăli ulh-net.
12 À vista deste prodígio, o procônsul abraçou a fé, admirando vivamente a doutrina do Senhor.
13 Ijjăš Buləs d-imidiwăn-net turăft n-aman dăɣ-Bafus, əkkăn aɣrəm wa n-Birga dăɣ-ăkall wa n-Bănfəli, dihen-dăɣ a dăr-săn ibḍa Marqəs, ăssof ad-iqqəl Yărussălam.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram de Pafos e chegaram a Perge, na Panfília, de onde João, apartando-se deles, voltou para Jerusalém.
14 Fălăn Birga, əkkăn Intyuš ta n-teje ta n-Bəssidi. Ijʼ-en ašăl wa n-əssəbət dihen ɣas, əkkăn ehăn n-ăddin wa n-kăl-Ălyăhud.
14 Mas eles, deixando Perge, foram para Antioquia da Pisídia. Ali entraram em dia de sábado na sinagoga, e sentaram-se.
15 Ăqqimăn dihen-dăɣ, itawăɣra alămăr n-Măssinăɣ d-a-wa ənnăn ănnăbităn dăɣ-əlkəttabăn ɣas, ənnăn-asăn imizărăn n-ehăn wa n-ăddin: «Meddən, ayətma-năɣ, kunta lam isəmməterăn s-tărham ad-tăn-təjəm i-ăddinăt, ăxṭəbăt-asăn.»
15 Depois da leitura da lei e dos profetas, mandaram-lhes dizer os chefes da sinagoga: Irmãos, se tendes alguma palavra de exortação ao povo, falai-a.
16 Ăstafăy Buləs i-ălžămaɣăt, ibdăd, innʼ-asăn: «Kăl-Iṣrayil d-imaksaḍăn n-Măssinăɣ, săjdăt-ahi.
16 Paulo levantou-se, fez um sinal com a mão e falou: Homens de Israel e vós que temeis a Deus, ouvi.
17 Măssinăɣ n-tamətte-ta-dăɣ n-Iṣrayil, ənta a ăsnăfrănăn abbatăn-nănăɣ, ăssetʼ-en hărwa han ăkall wa n-Miṣra təzzar, izzəzjăr-asăn-t-dd s-tărna n-ăfuss-net,
17 O Deus do povo de Israel escolheu nossos pais e exaltou este povo no tempo em que habitava na terra do Egito, de onde os tirou com o poder de seu braço.
18 wăr t-illa erk ălxal wăr has-əjješăn măšan, ăẓẓăydăr fălla-săn har jăn əkkoẓăt timərwen n-awătay dăɣ-tenere.
18 Por espaço de quarenta anos alimentou-os no deserto.
19 Ḍarăt a-s tăn-ikfa tărna făll-əssa əddəwəlăn dăɣ-Xăna a tăn-ikfa tăkasit ta hasăn-ămoos ăkall-wen-dăɣ.
19 Destruiu sete nações na terra de Canaã e distribuiu-lhes por sorte aquela terra durante quase quatrocentos e cinqüenta anos.
20 Okăy ḍarăt-a-wen a ojărăn əkkoẓăt timaḍ n-awătay d-səmmosăt timərwen təzzar, ikfʼ-en ălqaḷḷităn-i fălla-săn ămnakălnen hundăɣ har ăzzăman wa n-ănnăbi Sumăyla.
20 Em seguida, lhes deu juízes até o profeta Samuel.
21 Ǝnta-en-dăɣ a dăɣ-əttărăn kăl-Iṣrayil ere fălla-săn ămnakălăn, ijʼ-asăn a-wa dăɣ-s əttărăn, ikfʼ-en Măssinăɣ Sayəl ăgg Kis wa n-tawset ta n-Bănyamin. Ămnakăl fălla-săn əkkoẓăt timərwen n-awătay
21 Pediram então um rei, e Deus lhes deu, por quarenta anos, Saul, filho de Cis, da tribo de Benjamim.
22 măšan, innăḍ fălla-s Măssinăɣ, ijă-dd Dawəd ăgg Yasa-i s-ənta a făll inna Măssinăɣ:
22 Depois, Deus o rejeitou e mandou-lhes Davi como rei, de quem deu este testemunho: Achei Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, que fará todas as minhas vontades.
23 Ijəllan n-Dawəd-en-dăɣ a dăɣ-dd-ikkăs Măssinăɣ Ɣisa-i s-ənta a-s Ămaɣlas wa s-ijjăš ărkăwăl-net i-kăl-Iṣrayil.
23 De sua descendência, conforme a promessa, Deus fez sair para Israel o Salvador Jesus.
24 Ɣisa, a-s ija Exya isălan-net hărwa wăr-issənta ămašal-net ălwăqq wa d-ixaṭṭăb asəlmaɣ dăɣ-aman i-ad-umas a-wen ašămol n-tătubt i-tamətte n-Iṣrayil iket-net.
24 João tinha pregado, desde antes da sua vinda, o batismo do arrependimento a todo o povo de Israel.
25 Ălwăqq wa dd-tohăẓ tamăttant n-Exya, innă i-tamətte: ‹Mi s-tordam ămoosăɣ-t? Wăr teɣalăt năkk a-s ătwănna ilkam a dd-asăɣ; wa s-ătwănna ilkam a dd-ass, imal-dd, ənta-en, wăr-ănhăjjăɣ wăla-dăɣ d-ad-əkkəsăɣ tifădelen dăɣ-iḍarăn-net.›
25 Terminando a sua carreira, dizia: Eu não sou aquele que vós pensais, mas após mim virá aquele de quem não sou digno de desatar o calçado.
26 Ayətma-ɣ wi n-ihăyawăn n-Ibrahim, kăwăneḍ-i ăksuḍnen Măssinăɣ, năkkăneḍ a-s dd-ăssawăy Emăli măjrăd wa n-əlɣəllas.
26 Irmãos, filhos de Abraão, e os que entre vós temem a Deus: a nós é que foi dirigida a mensagem de salvação.
27 Ădduuttăt a-s Yărussălam d-imizărăn-net, əžžəžhălăn iman-năsăn i-Ɣisa, wăr t-illa a əfhamăn dăɣ-a-wa ənnăn ănnăbităn dăɣ-əlkəttabăn wi titwăɣrinen hak əssəbət n-ălɣibadăt dăɣ-ihănan n-ăddin, ăswărăn Ɣisa uḍlem, ittărmăs,
27 Com efeito, os habitantes de Jerusalém e os seus magistrados não conheceram Jesus, e, sentenciando-o, cumpriram os oráculos dos profetas, que cada sábado são lidos.
28 a-s ija a-wen, wăr t-illa uḍlem fălla-s ăttijrăwăn, hakd a-wen-dăɣ, əttărăn dăɣ-Bilatəs ad-ətwəjjən iman-net.
28 Embora não achassem nele culpa alguma de morte, pediram a Pilatos que lhe tirasse a vida.
29 Ǝssətbătăn a-wa fălla-s ənnăn əlkəttabăn ɣas, əkkăsăn-t-dd făll-tajəttewt, jăn-t dăɣ-aẓəkka
29 Depois de realizarem todas as coisas que dele estavam escritas, tirando-o do madeiro, puseram-no num sepulcro.
30 măšan, issənkăr-t-dd Măssinăɣ jer-inəmmuttan.
30 Mas Deus o ressuscitou dentre os mortos.
31 Ănfalăl-dd i-ăddinăt ăjjootnen dăɣ-wi dăr-s ăddewnen wa-dăɣ n-Galila har Yărussălam, ija išilan ăjjootnen illʼ-e jere-săn. Ămăra, ăddinăt-win-dăɣ s-dd-ănfalăl a tajăyhanen i-isălan-win-dăɣ data-wăn.
31 Durante muitos dias apareceu àqueles que com ele subiram da Galiléia a Jerusalém, os quais até agora são testemunhas dele junto ao povo.
32 Năkkăneḍ ămăra, nətajjʼ-awăn isălan-win-dăɣ n-ălxer s-ătwăjja ărkăwăl-năsăn i-abbatăn-nănăɣ.
32 Nós vos anunciamos: a promessa feita a nossos pais,
33 Ărkăwăl-en, năkkăneḍ-i ămoosnen ihăyawăn-năsăn a-s t-ijjăš Măssinăɣ ənta-i dd-issənkărăn Ɣisa jer-inəmmuttan s-əmmək wa s-iktăb dăɣ-əlxəsəb-wa s-əssin n-əlkəttab wa n-Ăẓẓăbur, innă Măssinăɣ dăɣ-isălan n-Ɣisa:
33 Deus a tem cumprido diante de nós, seus filhos, suscitando Jesus, como também está escrito no Salmo segundo: Tu és meu Filho, eu hoje te gerei {Sl 2,7}.
34 Ăywa, Ɣisa ya, Măssinăɣ iman-net a innăn, a t-dd-issənkărăn jer-inəmmuttan hărwa wăr-inhey mărkăhaw wa n-aẓəkka. A-wen-dăɣ daɣ a făl innă dăɣ-isălan-net:
34 Que Deus o ressuscitou dentre os mortos, para nunca mais tornar à corrupção, ele o declarou desta maneira: Eu vos darei as coisas sagradas prometidas a Davi {Is 55,3}.
35 Iktab daɣ a-s:
35 E diz também noutra passagem: Não permitirás que teu Santo experimente a corrupção {Sl 15,10}.
36 Təssanăm a-s Dawəd ənta iman-net ămešăl a-wa fălla-s irha Măssinăɣ dăɣ-ăzzăman-net təzzar, ămmut, inhăy mărkăhaw wa n-aẓəkka šund a-wa jăn abbatăn-net wi has-dd ăzzarnen
36 Ora, Davi, depois de ter servido em vida aos desígnios de Deus, morreu. Foi reunido a seus pais e experimentou a corrupção.
37 măšan Ɣisa ənta, wăr-inhey mărkăhaw-wen-dăɣ ed, issənkăr-t-dd Măssinăɣ jer-inəmmuttan.
37 Mas aquele a quem Deus ressuscitou não experimentou a corrupção.
38 Ayətma, əlmədăt a-s Ɣisa-i, ənta a ɣur-hawăn-t-təlla tenăšše n-ibăkkaḍăn, ənta a-s sămdo n-a-wa hawăn-ihăn alămăr wa dd-ăzzăbbăt Măssinăɣ făll-ănnăbi Mosa iket-net,
38 Sabei, pois, irmãos, que por ele se vos anuncia a remissão dos pecados.
39 ənta a ɣur-ijarrăw e d t-illăm amumən idəm dat-Măssinăɣ,
39 Todo aquele que crê é justificado por ele de tudo aquilo que não pôde ser pela Lei de Moisés.
40 a-wen-dăɣ a făl, agəẓăt iman-năwăn iket-di d-wăr fălla-wăn oḍa ăššar-wa s-ənnăn ănnăbităn. Innă Măssinăɣ:
40 Cuidai, pois, que não venha sobre vós o que foi dito pelos profetas:
41 ‹Ǝnhəywăt, kăwăneḍ-i əḍnăynen kəssən,
41 Vede, ó desprezadores, pasmai e morrei de espanto. Pois eu vou realizar uma obra em vossos dias, obra a que não creríeis, se alguém vo-la contasse {Hab 1,5}.
42 Izjăr-dd Buləs d-Bărnăbbas ehăn n-ăddin ɣas, əttărăn dăɣ-săn ăddinăt a dd-aləsăn uɣəl əssəbət-wa ilkămăn i-ad-hasăn-aləsən iji n-isălan-wi-dăɣ.
42 Ao saírem, rogavam que lhes repetissem essas palavras no sábado seguinte.
43 Immăhăš ălžămaɣăt ɣas, əlkămăn-asăn kăl-Ălyăhud ăjjootnen d-iyyăḍ əlkamnen i-ăddin wa n-kăl-Ălyăhud, ădwănnen dăr-săn, sisibuyunăn-tăn, sikusăn-tăn ăššăk n-ad-ăqqăymən əṭṭafăn ănnuɣmăt n-Măssinăɣ.
43 Depois que a assembléia terminou, muitos judeus e prosélitos devotos seguiram Paulo e Barnabé, os quais com muitas palavras os exortavam a perseverar na graça de Deus.
44 Ijă ašăl wa n-əssəbət-i n-tăsonfat ɣas, ăddew-dd aɣrəm iket-dăɣ-net i-ad-isəjəd i-măjrăd n-Emăli.
44 No sábado seguinte, afluiu quase toda a cidade para ouvir a palavra de Deus.
45 Ǝnhăyăn kăl-Ălyăhud əjut n-tamətte ɣas, osămăn, ad-šimšəkken măjrăd i-Buləs, jannen isikufor.
45 Os judeus, vendo a multidão, encheram-se de inveja e puseram-se a protestar com injúrias contra o que Paulo falava.
46 Buləs d-Bărnăbbas ămoosăn meddən ozjanen s-itbat immun-năsăn, ənnăn-asăn: «Kăwăneḍ a-s ăniihăjja ad-hawăn-itwăxṭəb măjrăd n-Măssinăɣ s-tizarăt măšan, tunjăyăm săr-s ed, wăr tăsnăhăjjăm iman-năwăn d-tămudre ta tăɣlălăt, a-wen-dăɣ a făl ămăra, əlmədăt a-s ad-nənnăḍ s-inəẓẓulam.
46 Então Paulo e Barnabé disseram-lhes resolutamente: Era a vós que em primeiro lugar se devia anunciar a palavra de Deus. Mas, porque a rejeitais e vos julgais indignos da vida eterna, eis que nos voltamos para os pagãos.
47 Ǝnta-den-dăɣ a-wa s-hanăɣ-omăr Emăli dăɣ-əlkəttab-net a-s innă:
47 Porque o Senhor assim no-lo mandou: Eu te estabeleci para seres luz das nações, e levares a salvação até os confins da terra {Is 49,6}.
48 Ǝslăn inəẓẓulam i-a-wen ɣas, əddəwen, ad-timələn măjrăd n-Emăli, omănăn wi s-ătiwatăs ad-əjrəwăn tămudre ta tăɣlălăt iket-năsăn.
48 Estas palavras encheram de alegria os pagãos que glorificavam a palavra do Senhor. Todos os que estavam predispostos para a vida eterna fizeram ato de fé.
49 Intăj măjrăd n-Emăli dăɣ-ăkall iket-net.
49 Divulgava-se, assim, a palavra do Senhor por toda a região.
50 Jăn kăl-Ălyăhud erk iman dăɣ-tiḍeḍen ătiwăsămɣărnen d-imuzărăn n-aɣrəm, oḍă-dd ălɣizabăt səmmăn făll-Buləs d-Bărnăbbas, ăsmăhăḍăn dăɣ-săn ăddinăt i-ad-əzjărăn isăɣlay n-ăkall-năsăn.
50 Mas os judeus instigaram certas mulheres religiosas da aristocracia e os principais da cidade, que excitaram uma perseguição contra Paulo e Barnabé e os expulsaram do seu território.
51 Ǝbbəkbăkăn ăboqqal n-iḍarăn-năsăn făll-aɣrəm-en təzzar, əkkăn aɣrəm wa n-Ikanyun.
51 Estes sacudiram contra eles o pó dos seus pés, e foram a Icônio.
52 Ăqqimăn-dd inəṭṭulab wi n-Intyuš ḍarăt tekle-năsăn, əknan dăɣ-tedăwit, iḍnay-tăn daɣ Unfas Šăddijăn.
52 Os discípulos, por sua vez, estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.