Atos 13
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NTLH
1 Ălkănisăt ta hăt aɣrəm wa n-Intyuš, ănnăbităn-net d-imăsăɣran-net da: Bărnăbbas, Simyon wa s-itawănna «Ekăwel», Lisyus wa n-ăkall wa n-Qərwan, Mănahin wa s-ənta d-Harudəs Intibbas a ədwălnen dăɣ-iyyăn n-ehăn d-Sawəl.
1 Na igreja de Antioquia havia os seguintes profetas e mestres: Barnabé; Simeão, chamado “o Negro”; Lúcio, de Cirene; Manaém, que havia sido criado junto com o governador Herodes ; e Saulo.
2 Ašăl wa n-ălɣibadăt n-Emăli, ăẓuumăn imumənăn, ăžžiimmăɣăn dăɣ-iyyăn n-edăgg, ɣabbădăn Emăli a-s hasăn-innă Unfas Šăddijăn. «Ăjăt-ahi Bărnăbbas d-Sawəl s-edes i-ămašal wa s-tăn-dd-ăɣreɣ.»
2 Certa vez, quando eles estavam adorando o Senhor e jejuando, o Espírito Santo disse: — Separem para mim Barnabé e Saulo a fim de fazerem o trabalho para o qual eu os tenho chamado.
3 Ăẓumăn, dălăn Măssinăɣ təzzar, ăswărăn ifassăn-năsăn Bărnăbbas d-Sawəl, oyyăn-tăn, əglăn.
3 Então eles jejuaram, e oraram, e puseram as mãos sobre Barnabé e Saulo. E os enviaram na sua missão.
4 Oɣăd-tăn Unfas Šăddijăn, ăzzubben s-aɣrəm wa n-Slukya təzzar əjjăšăn turăft n-aman, jăn tamdujt ta n-Qəbrus;
4 Barnabé e Saulo, tendo sido enviados pelo Espírito Santo, foram até a cidade de Selêucia e dali embarcaram para a ilha de Chipre.
5 əwwăḍăn-in taɣrəmt s-isəm-net Sălamin ɣas, jăn isălan n-măjrăd n-Măssinăɣ dăɣ-ihănan n-ăddin wi n-kăl-Ălyăhud, ămoos-asăn Exya Marqəs ămadhal.
5 Quando chegaram à cidade de Salamina, começaram a anunciar a palavra de Deus nas sinagogas . E eles tinham João Marcos para ajudá-los no trabalho missionário.
6 Ǝjlăyăn awtəl wa n-Qərwan iket-net har Bafus, əjrăwăn dihen ăgg-Ălyăhud n-emăssăxăr s-isəm-net Bărɣisa, ijanna s-bahu, ănnăbi a ămoos,
6 Eles atravessaram toda a ilha, chegando até a cidade de Pafos. Ali encontraram um judeu que era mágico e falso
7 izzaɣ ɣur-Saržus Buləs-i n-ămănokal n-awtəl, ăhaləs, a-wen, iknan terše n-tayətte. Isla ămănokal Bărnăbbas d-Sawəl ɣas, issăɣrʼ-en-dd dăɣ-derhan n-ad-t-səslən măjrăd n-Măssinăɣ.
7 Ele era amigo de Sérgio Paulo, o governador da ilha, que era um homem muito inteligente. O Governador mandou chamar Barnabé e Saulo, pois queria ouvir a palavra de Deus.
8 Iggăd-dd Ɣəlimas wa n-emăssăxăr, a-wen isəm-net dăɣ-Tălyunanit, ăšmăšăkkăt-asăn măjrăd, ad-itattăr ad-hin-išəšləl ămănokal făll-isălan n-immun.
8 Mas o mágico Elimas (este é o nome dele em grego ) era contra os apóstolos . Ele não queria que o Governador aceitasse a fé cristã.
9 Ibdăd-dd săr-s Sawəl-i s-itawănna daɣ Buləs, iḍkar-t Unfas Šăddijăn, ikna asəns n-akăyad-net făll-Ɣəlimas,
9 Então Saulo, também conhecido como Paulo , cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para Elimas
10 innʼ-as: «Ǝyya isəm n-ăgg-Iblis, kăyy wăr təḍneyăd a săl amsud d-təlmənufăɣa, ašănjo n-a-wa oɣădăn a tămoosăd, isəm n-eməkkerrəs, ɣas ăba-hak a kăy-išilləwăn ar asəfraɣ n-tabarăt ta toɣădăt n-Emăli.
10 e disse: — Filho do Diabo! Inimigo de tudo o que é bom! Homem mau e mentiroso! Por que é que você não para de torcer o verdadeiro ensinamento do Senhor?
11 Ămăra, səjəd-ahi: ad-fălla-k isăns Emăli ăfuss-net, tăddărɣălăd, tăhajəd wăr tənheyăd tăfukt s-tiṭṭawen-năk.» Wărnăt tihay d-tăhoẓt tiṭṭawen-net ăssaɣăt-wen-dăɣ, ad-isikluluf siha d-siha, itammăɣ i-ere t-ilwăyăn.
11 Agora escute! O Senhor vai castigá-lo. Você ficará cego e não verá a luz do sol por algum tempo. No mesmo instante Elimas sentiu uma nuvem escura cobrir os seus olhos e ele começou a se virar para todos os lados, procurando alguém que o guiasse pela mão.
12 Inhăy ămănokal n-ăkall a-wa ijăn ɣas, omăn, təḍăs teɣăre ta s-islă făll-Emăli ulh-net.
12 Quando o Governador viu isso, creu e ficou muito admirado com os ensinamentos a respeito do Senhor Jesus.
13 Ijjăš Buləs d-imidiwăn-net turăft n-aman dăɣ-Bafus, əkkăn aɣrəm wa n-Birga dăɣ-ăkall wa n-Bănfəli, dihen-dăɣ a dăr-săn ibḍa Marqəs, ăssof ad-iqqəl Yărussălam.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram da cidade de Pafos até Perge, uma cidade da província da Panfília. Porém João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Fălăn Birga, əkkăn Intyuš ta n-teje ta n-Bəssidi. Ijʼ-en ašăl wa n-əssəbət dihen ɣas, əkkăn ehăn n-ăddin wa n-kăl-Ălyăhud.
14 Eles continuaram a viagem, indo de Perge até a cidade de Antioquia, no distrito da Pisídia. No sábado entraram na sinagoga e sentaram-se.
15 Ăqqimăn dihen-dăɣ, itawăɣra alămăr n-Măssinăɣ d-a-wa ənnăn ănnăbităn dăɣ-əlkəttabăn ɣas, ənnăn-asăn imizărăn n-ehăn wa n-ăddin: «Meddən, ayətma-năɣ, kunta lam isəmməterăn s-tărham ad-tăn-təjəm i-ăddinăt, ăxṭəbăt-asăn.»
15 Depois da leitura da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , os chefes da sinagoga mandaram dizer a eles: — Irmãos, se vocês têm alguma palavra para animar o povo, podem falar agora.
16 Ăstafăy Buləs i-ălžămaɣăt, ibdăd, innʼ-asăn: «Kăl-Iṣrayil d-imaksaḍăn n-Măssinăɣ, săjdăt-ahi.
16 Então Paulo se levantou, fez um sinal com a mão, pedindo silêncio, e começou a dizer: — Homens de Israel e todos vocês não judeus que
17 Măssinăɣ n-tamətte-ta-dăɣ n-Iṣrayil, ənta a ăsnăfrănăn abbatăn-nănăɣ, ăssetʼ-en hărwa han ăkall wa n-Miṣra təzzar, izzəzjăr-asăn-t-dd s-tărna n-ăfuss-net,
17 O Deus do povo de Israel escolheu os nossos antepassados quando moravam na terra do Egito e fez deles um grande povo. Ele os tirou de lá com grande poder
18 wăr t-illa erk ălxal wăr has-əjješăn măšan, ăẓẓăydăr fălla-săn har jăn əkkoẓăt timərwen n-awătay dăɣ-tenere.
18 e, no deserto, aguentou aquela gente durante quarenta anos.
19 Ḍarăt a-s tăn-ikfa tărna făll-əssa əddəwəlăn dăɣ-Xăna a tăn-ikfa tăkasit ta hasăn-ămoos ăkall-wen-dăɣ.
19 Ele destruiu sete povos na terra de Canaã, e o povo de Israel se tornou dono das terras deles.
20 Okăy ḍarăt-a-wen a ojărăn əkkoẓăt timaḍ n-awătay d-səmmosăt timərwen təzzar, ikfʼ-en ălqaḷḷităn-i fălla-săn ămnakălnen hundăɣ har ăzzăman wa n-ănnăbi Sumăyla.
20 Tudo isso levou uns quatrocentos e cinquenta anos. — Depois disso Deus lhes deu juízes, até o tempo de Samuel.
21 Ǝnta-en-dăɣ a dăɣ-əttărăn kăl-Iṣrayil ere fălla-săn ămnakălăn, ijʼ-asăn a-wa dăɣ-s əttărăn, ikfʼ-en Măssinăɣ Sayəl ăgg Kis wa n-tawset ta n-Bănyamin. Ămnakăl fălla-săn əkkoẓăt timərwen n-awătay
21 Quando o povo pediu um rei, ele lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, para ser rei deles durante quarenta anos.
22 măšan, innăḍ fălla-s Măssinăɣ, ijă-dd Dawəd ăgg Yasa-i s-ənta a făll inna Măssinăɣ:
22 Depois que tirou Saul, Deus pôs Davi como rei e disse isto a respeito dele: “Encontrei em Davi, filho de Jessé, o tipo de pessoa que eu quero e que vai fazer tudo o que eu desejo.”
23 Ijəllan n-Dawəd-en-dăɣ a dăɣ-dd-ikkăs Măssinăɣ Ɣisa-i s-ənta a-s Ămaɣlas wa s-ijjăš ărkăwăl-net i-kăl-Iṣrayil.
23 Um dos descendentes de Davi foi Jesus, a quem Deus pôs como Salvador de Israel, como havia prometido.
24 Ɣisa, a-s ija Exya isălan-net hărwa wăr-issənta ămašal-net ălwăqq wa d-ixaṭṭăb asəlmaɣ dăɣ-aman i-ad-umas a-wen ašămol n-tătubt i-tamətte n-Iṣrayil iket-net.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou a sua mensagem a todo o povo de Israel, dizendo que eles deviam se arrepender e ser batizados.
25 Ălwăqq wa dd-tohăẓ tamăttant n-Exya, innă i-tamətte: ‹Mi s-tordam ămoosăɣ-t? Wăr teɣalăt năkk a-s ătwănna ilkam a dd-asăɣ; wa s-ătwănna ilkam a dd-ass, imal-dd, ənta-en, wăr-ănhăjjăɣ wăla-dăɣ d-ad-əkkəsăɣ tifădelen dăɣ-iḍarăn-net.›
25 Mas, quando João estava terminando a sua missão, disse ao povo: “Quem é que vocês pensam que eu sou? Eu não sou aquele que vocês estão esperando. Mas escutem! Ele vem depois de mim, porém eu não mereço a honra de tirar as sandálias dos pés dele.”
26 Ayətma-ɣ wi n-ihăyawăn n-Ibrahim, kăwăneḍ-i ăksuḍnen Măssinăɣ, năkkăneḍ a-s dd-ăssawăy Emăli măjrăd wa n-əlɣəllas.
26 Paulo continuou: — Meus irmãos, descendentes de Abraão, e também vocês não judeus que temem a Deus, escutem! Essa mensagem de salvação foi mandada para todos nós.
27 Ădduuttăt a-s Yărussălam d-imizărăn-net, əžžəžhălăn iman-năsăn i-Ɣisa, wăr t-illa a əfhamăn dăɣ-a-wa ənnăn ănnăbităn dăɣ-əlkəttabăn wi titwăɣrinen hak əssəbət n-ălɣibadăt dăɣ-ihănan n-ăddin, ăswărăn Ɣisa uḍlem, ittărmăs,
27 De fato, os moradores de Jerusalém e os seus líderes não entenderam que Jesus é o Salvador. E também não compreenderam as palavras dos livros dos Profetas, que são lidos todos os sábados. Mesmo assim, ao condenarem Jesus, eles estavam cumprindo essas profecias .
28 a-s ija a-wen, wăr t-illa uḍlem fălla-s ăttijrăwăn, hakd a-wen-dăɣ, əttărăn dăɣ-Bilatəs ad-ətwəjjən iman-net.
28 E, embora não encontrassem nenhuma razão para condená-lo à morte, pediram a Pilatos que mandasse matá-lo.
29 Ǝssətbătăn a-wa fălla-s ənnăn əlkəttabăn ɣas, əkkăsăn-t-dd făll-tajəttewt, jăn-t dăɣ-aẓəkka
29 Depois de fazerem tudo o que as Escrituras Sagradas falam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o puseram num túmulo.
30 măšan, issənkăr-t-dd Măssinăɣ jer-inəmmuttan.
30 Mas Deus o ressuscitou,
31 Ănfalăl-dd i-ăddinăt ăjjootnen dăɣ-wi dăr-s ăddewnen wa-dăɣ n-Galila har Yărussălam, ija išilan ăjjootnen illʼ-e jere-săn. Ămăra, ăddinăt-win-dăɣ s-dd-ănfalăl a tajăyhanen i-isălan-win-dăɣ data-wăn.
31 e durante muitos dias ele apareceu às pessoas que o tinham acompanhado da Galileia até Jerusalém. Agora essas pessoas são testemunhas que falam a respeito de Jesus ao povo de Israel.
32 Năkkăneḍ ămăra, nətajjʼ-awăn isălan-win-dăɣ n-ălxer s-ătwăjja ărkăwăl-năsăn i-abbatăn-nănăɣ.
32 — E nós estamos aqui para trazer o evangelho a vocês.
33 Ărkăwăl-en, năkkăneḍ-i ămoosnen ihăyawăn-năsăn a-s t-ijjăš Măssinăɣ ənta-i dd-issənkărăn Ɣisa jer-inəmmuttan s-əmmək wa s-iktăb dăɣ-əlxəsəb-wa s-əssin n-əlkəttab wa n-Ăẓẓăbur, innă Măssinăɣ dăɣ-isălan n-Ɣisa:
33 Deus fez agora para nós o que havia prometido aos nossos antepassados: ele ressuscitou Jesus, como está escrito no Salmo número dois: “Você é o meu Filho; hoje eu me tornei o seu Pai.”
34 Ăywa, Ɣisa ya, Măssinăɣ iman-net a innăn, a t-dd-issənkărăn jer-inəmmuttan hărwa wăr-inhey mărkăhaw wa n-aẓəkka. A-wen-dăɣ daɣ a făl innă dăɣ-isălan-net:
34 — E foi isto o que Deus disse a respeito da ressurreição de Jesus, afirmando que ele nunca seria destruído pela morte: “Eu vou dar a vocês as bênçãos sagradas e certas que prometi a Davi.”
35 Iktab daɣ a-s:
35 E em outra parte das Escrituras lemos também: “Tu não deixarás que o teu dedicado servo apodreça na sepultura.”
36 Təssanăm a-s Dawəd ənta iman-net ămešăl a-wa fălla-s irha Măssinăɣ dăɣ-ăzzăman-net təzzar, ămmut, inhăy mărkăhaw wa n-aẓəkka šund a-wa jăn abbatăn-net wi has-dd ăzzarnen
36 E Paulo disse ainda: — Na verdade, Davi, no seu tempo, cumpriu os planos de Deus. Depois morreu, foi sepultado ao lado dos seus antepassados e apodreceu na sepultura.
37 măšan Ɣisa ənta, wăr-inhey mărkăhaw-wen-dăɣ ed, issənkăr-t-dd Măssinăɣ jer-inəmmuttan.
37 Mas isso não aconteceu com aquele que Deus ressuscitou. Meus irmãos, todos vocês precisam saber com certeza que é por meio de Jesus que a mensagem do perdão de pecados é anunciada a vocês. Precisam saber também que quem crê é libertado de todos os pecados dos quais a Lei de Moisés não pode livrar.
38 Ayətma, əlmədăt a-s Ɣisa-i, ənta a ɣur-hawăn-t-təlla tenăšše n-ibăkkaḍăn, ənta a-s sămdo n-a-wa hawăn-ihăn alămăr wa dd-ăzzăbbăt Măssinăɣ făll-ănnăbi Mosa iket-net,
38 — ausente —
39 ənta a ɣur-ijarrăw e d t-illăm amumən idəm dat-Măssinăɣ,
39 — ausente —
40 a-wen-dăɣ a făl, agəẓăt iman-năwăn iket-di d-wăr fălla-wăn oḍa ăššar-wa s-ənnăn ănnăbităn. Innă Măssinăɣ:
40 Portanto, tenham cuidado para que não aconteça o que os profetas disseram:
41 ‹Ǝnhəywăt, kăwăneḍ-i əḍnăynen kəssən,
41 “Prestem atenção, vocês que zombam de Deus! Fiquem espantados e morram. Pois o que vou fazer agora é uma coisa em que vocês não acreditariam, mesmo que alguém explicasse.”
42 Izjăr-dd Buləs d-Bărnăbbas ehăn n-ăddin ɣas, əttărăn dăɣ-săn ăddinăt a dd-aləsăn uɣəl əssəbət-wa ilkămăn i-ad-hasăn-aləsən iji n-isălan-wi-dăɣ.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da reunião, as pessoas pediram com insistência que eles voltassem no sábado seguinte a fim de falarem sobre o mesmo assunto.
43 Immăhăš ălžămaɣăt ɣas, əlkămăn-asăn kăl-Ălyăhud ăjjootnen d-iyyăḍ əlkamnen i-ăddin wa n-kăl-Ălyăhud, ădwănnen dăr-săn, sisibuyunăn-tăn, sikusăn-tăn ăššăk n-ad-ăqqăymən əṭṭafăn ănnuɣmăt n-Măssinăɣ.
43 Depois da reunião, muitos judeus e outras pessoas convertidas ao Judaísmo acompanharam Paulo e Barnabé, que falavam com eles e animavam todos para que continuassem firmes na graça de Deus.
44 Ijă ašăl wa n-əssəbət-i n-tăsonfat ɣas, ăddew-dd aɣrəm iket-dăɣ-net i-ad-isəjəd i-măjrăd n-Emăli.
44 No sábado seguinte quase todos os moradores da cidade foram ouvir a palavra do Senhor.
45 Ǝnhăyăn kăl-Ălyăhud əjut n-tamətte ɣas, osămăn, ad-šimšəkken măjrăd i-Buləs, jannen isikufor.
45 Quando os judeus viram aquela multidão, ficaram com muita inveja. Então começaram a dizer o contrário do que Paulo dizia e o insultaram.
46 Buləs d-Bărnăbbas ămoosăn meddən ozjanen s-itbat immun-năsăn, ənnăn-asăn: «Kăwăneḍ a-s ăniihăjja ad-hawăn-itwăxṭəb măjrăd n-Măssinăɣ s-tizarăt măšan, tunjăyăm săr-s ed, wăr tăsnăhăjjăm iman-năwăn d-tămudre ta tăɣlălăt, a-wen-dăɣ a făl ămăra, əlmədăt a-s ad-nənnăḍ s-inəẓẓulam.
46 Porém Paulo e Barnabé falaram com mais coragem ainda. Eles disseram: — Era necessário que a palavra de Deus fosse anunciada primeiro a vocês que são judeus. Mas, como vocês não querem aceitá-la e acham que não merecem receber a vida eterna, então agora nós vamos anunciar a palavra aos não judeus.
47 Ǝnta-den-dăɣ a-wa s-hanăɣ-omăr Emăli dăɣ-əlkəttab-net a-s innă:
47 Pois esta é a ordem que o Senhor Deus deu a nós, o seu povo: “Eu coloquei você como luz para os outros povos, a fim de que você leve a salvação ao mundo inteiro.”
48 Ǝslăn inəẓẓulam i-a-wen ɣas, əddəwen, ad-timələn măjrăd n-Emăli, omănăn wi s-ătiwatăs ad-əjrəwăn tămudre ta tăɣlălăt iket-năsăn.
48 Quando os não judeus ouviram isso, ficaram muito alegres e começaram a dizer que a palavra do Senhor era boa. E creram todos os que tinham sido escolhidos para ter a vida eterna.
49 Intăj măjrăd n-Emăli dăɣ-ăkall iket-net.
49 A palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Jăn kăl-Ălyăhud erk iman dăɣ-tiḍeḍen ătiwăsămɣărnen d-imuzărăn n-aɣrəm, oḍă-dd ălɣizabăt səmmăn făll-Buləs d-Bărnăbbas, ăsmăhăḍăn dăɣ-săn ăddinăt i-ad-əzjărăn isăɣlay n-ăkall-năsăn.
50 Mas os judeus atiçaram as mulheres não judias da alta sociedade convertidas ao Judaísmo e também os homens mais importantes da cidade. E começaram a perseguir Paulo e Barnabé e os expulsaram daquela região.
51 Ǝbbəkbăkăn ăboqqal n-iḍarăn-năsăn făll-aɣrəm-en təzzar, əkkăn aɣrəm wa n-Ikanyun.
51 Então os apóstolos sacudiram a poeira das suas sandálias, em sinal de protesto contra eles, e foram para a cidade de Icônio.
52 Ăqqimăn-dd inəṭṭulab wi n-Intyuš ḍarăt tekle-năsăn, əknan dăɣ-tedăwit, iḍnay-tăn daɣ Unfas Šăddijăn.
52 E os cristãos de Antioquia continuaram muito alegres e cheios do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.