Atos 11
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NVI
1 Ǝslăn inəmmušal d-ayətma wi iyyăḍnen hănen teje ta n-Ălyăhudəyăt a-s iyyăḍ dăɣ-inəẓẓulam omănăn s-măjrăd n-Măssinăɣ.
1 Os apóstolos e os irmãos de toda a Judéia ouviram falar que os gentios também haviam recebido a palavra de Deus.
2 Ălwăqq wa dd-iqqăl Bəṭrus Yărussălam, ămẓăyẓăyăn-t imumənăn wi n-dăgg-Ălyăhud jănen amili hărăt, ənnăn-as:
2 Assim, quando Pedro subiu a Jerusalém, os que eram do partido dos circuncisos o criticavam, dizendo:
3 «Kăyy, ma kăy-ăsihălăn ujəš n-ehăn n-ăddinăt wăren ămelăy tihərəd dăr-săn imənsiwăn?»
3 "Você entrou na casa de homens incircuncisos e comeu com eles".
4 Issəntʼ-asăn Bəṭrus afəssăr n-isălan s-iyyăn-iyyăn ɣur-alăṣăl-năsăn har ašăl-i-dăɣ, innʼ-asăn:
4 Pedro, então, começou a explicar-lhes exatamente como tudo havia acontecido:
5 «Heɣ aɣrəm wa n-Žafa, təddalăɣ Măssinăɣ a-s dd-heɣ oḍeɣ, irmăs-ahi hărăt, ănfalăl-ahi-dd ăssărer dd-ifalăn išənnawăn
5 "Eu estava na cidade de Jope orando; caindo em êxtase, tive uma visão. Vi algo parecido com um grande lençol sendo baixado do céu, preso pelas quatro pontas, e que vinha até o lugar onde eu estava.
6 făll-ənsanăt taɣsiwen d-tawăqqast d-iẓlulam d-igḍaḍ. Zajăzzeɣ a-wa insăn făll-ăssărer-en-dăɣ
6 Olhei para dentro dele e notei que havia ali quadrúpedes da terra, animais selvagens, répteis e aves do céu.
7 a-s əsleɣ i-emăsli hi-innăn: ‹Bəṭrus, ăɣrəs, ăkš›
7 Então ouvi uma voz que me dizia: ‘Levante-se, Pedro; mate e coma’.
8 măšan, ənneɣ-as: ‹Făw Emăli! Năkk, wăr kăla əkšeɣ a xăramăn wăla a ămmiḍăsăn.›
8 "Eu respondi: De modo nenhum, Senhor! Nunca entrou em minha boca algo impuro ou imundo.
9 Innʼ-ahi emăsli-ənnin daɣ: ‹Wăr kăy-iwer asăxrəm n-a-wa issăxlăl Măssinăɣ.›
9 "A voz falou do céu segunda vez: ‘Não chame impuro ao que Deus purificou’.
10 Itajj a-wen har kăraḍ ihăndăggan təzzar, imməḍkăl dat-i ăssărer s-išənnawăn.
10 Isso aconteceu três vezes, e então tudo foi recolhido ao céu.
11 Iqqan a-wa ijăn eɣăf-in dihen-dăɣ a-s dd-əbdădăn kăraḍ meddən dd-falnen Qăyṣăra dat-emm n-ehăn wa ɣur-ăzzubbeɣ,
11 "Na mesma hora chegaram à casa em que eu estava hospedado três homens que me haviam sido enviados de Cesaréia.
12 innʼ-ahi Unfas Šăddijăn ad-dăr-săn idawăɣ šik. Ăddewăɣ dăr-săn, ăddeewăɣ daɣ d-săḍis ayətma wi t-əllănen data-wăn ămăra-dăɣ s-ehăn n-Kărnəlyus-i hi-dd-issăɣrăn.
12 O Espírito me disse que não hesitasse em ir com eles. Estes seis irmãos também foram comigo, e entramos na casa de um certo homem.
13 Năwwăḍ-in ɣas, ija dăɣ-năɣ Kărnəlyus isălan n-əmmək wa s-has-dd-ănfalăl ănjălos wa has-innăn: ‹Šəmmišəl ămăra ăwadəm s-aɣrəm wa n-Žafa i-ad-dd-idaw d-ăhaləs s-isəm-net Simyon wa s-itawănna Bəṭrus.
13 Ele nos contou como um anjo lhe tinha aparecido em sua casa e dissera: ‘Mande buscar, em Jope, a Simão, chamado Pedro.
14 Afăl dd-osa, ad-hak-ăllăɣăt əmmək wa s-mad-tăɣləsăd kăyy d-eɣewən-năk.›
14 Ele lhe trará uma mensagem por meio da qual serão salvos você e todos os da sua casa’.
15 Ămmiijrădăɣ-asăn dihen-dăɣ, a-s fălla-săn dd-ăzzubbăt Unfas Šăddijăn iket-năsăn s-əmmək wa s-fălla-năɣ dd-ăzzubbăt năkkăneḍ ašăl ăzzarăn.
15 "Quando comecei a falar, o Espírito Santo desceu sobre eles como sobre nós no princípio.
16 Ǝkteɣ-dd ălwăqq-wen măjrăd n-Emăli Ɣisa a-s inna: ‹Exya, issəlmăɣ dăɣ-aman măšan, kăwăneḍ, ad-tətwəsəlmăɣăm dăɣ-Unfas Šăddijăn.›
16 Então me lembrei do que o Senhor tinha dito: ‘João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo’.
17 Ɣas šămad ijʼ-asăn Măssinăɣ ihuk šund wi hanăɣ-ija a-s nomăn s-Emăli ƔisaĂlmasex, mi ămoosăɣ timsəgəggiyăɣ d-Măssinăɣ?»
17 Se, pois, Deus lhes deu o mesmo dom que nos dera quando cremos no Senhor Jesus Cristo, quem era eu para pensar em opor-me a Deus? "
18 Islʼ ălžămaɣăt i-isălan-win-dăɣ ɣas, sămmeḍ ənniyăt-net ad-tiimələn Măssinăɣ, jannen: «Itbat a-s inəẓẓulam-dăɣ, ikfʼ-en Măssinăɣ turhajăt n-ad-utabăn, amənăn săr-s, əjrəwăn əntăneḍ-dăɣ tămudre ta n-tidət.»
18 Ouvindo isso, não apresentaram mais objeções e louvaram a Deus, dizendo: "Então, Deus concedeu arrependimento para a vida até mesmo aos gentios! "
19 Imumənăn wi əmmăhăšnen ḍarăt tissust ta təlkămăt i-tamăttant n-Stifan, əkkăn dăɣ-săn iyyăḍ ăkall wa n-Finisya, əkkăn iyyăḍ awtəl wa n-Qəbrus, əkkăn iyyăḍ aɣrəm wa n-Intyuš, măšan wăr xəṭṭəb təššəm-năsăn ar i-kăl-Ălyăhud.
19 Os que tinham sido dispersos por causa da perseguição desencadeada com a morte de Estêvão chegaram até à Fenícia, Chipre e Antioquia, anunciando a mensagem apenas aos judeus.
20 Dăɣ-a-wen-dăɣ a dăɣ-săn əkkăn iyyăḍ əwanen dăɣ-ăkall wa n-Qəbrus d-wa n-Libya aɣrəm wa n-Intyuš, ad-xaṭṭăbăn dihen isălan n-ălxer n-Emăli Ɣisa i-kăl-Ălyunan.
20 Alguns deles, todavia, cipriotas e cireneus, foram a Antioquia e começaram a falar também aos gregos, contando-lhes as boas novas a respeito do Senhor Jesus.
21 Idhal-tăn Emăli dăɣ-a-wa tăjjăn. Omănăn ăddinăt ăjjootnen dăɣ-a-wen-dăɣ, əkfăn iman-năsăn i-Emăli.
21 A mão do Senhor estava com eles, e muitos creram e se converteram ao Senhor.
22 Təslʼ ălkănisăt ta hăt Yărussălam i-a-wen ɣas, tăšmašăl-dd Bărnăbbas s-aɣrəm wa n-Intyuš.
22 Notícias desse fato chegaram aos ouvidos da igreja em Jerusalém, e eles enviaram Barnabé a Antioquia.
23 Osa-hin, inhăy tihusay n-ănnuɣmăt n-Măssinăɣ ɣas, ăsdăwăt-t a-wen, ad-isamătar imumənăn d-ad-əknən uḍəf n-Emăli s-ulhawăn əjlaynen.
23 Este, ali chegando e vendo a graça de Deus, ficou alegre e os animou a permanecerem fiéis ao Senhor, de todo o coração.
24 Ămoos ənta iman-net ăhaləs n-emăssărho, iḍnay Unfas Šăddijăn, ăṣṣoohăt daɣ dăɣ-immun-net. Išilan-en-dăɣ, omănăn ăddinăt ăjjootnen s-Emăli.
24 Ele era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé; e muitas pessoas foram acrescentadas ao Senhor.
25 Dăɣ-a-wen-dăɣ ad-ikka Bărnăbbas taɣrəmt ta n-Tarša itammăɣ i-Sawəl, ijrăw-t ɣas, ilwăy-t-dd s-Intyuš.
25 Então Barnabé foi a Tarso procurar Saulo
26 Jăn dihen awătay imdan ănniixdămăn d-ălkănisăt n-aɣrəm-en, saɣrʼ-en tamətte tăjjet. Aɣrəm-wen-dăɣ n-Intyuš a dăɣ-ătwăɣrăn inəṭṭulab n-Ɣisa s-isəm wa n-ălmăssexităn s-tizarăt.
26 e, quando o encontrou, levou-o para Antioquia. Assim, durante um ano inteiro Barnabé e Saulo se reuniram com a igreja e ensinaram a muitos. Em Antioquia, os discípulos foram pela primeira vez chamados cristãos.
27 Ăzzăman-en-dăɣ ad-dd-fălăn ănnăbităn iha Ăggăbbas aɣrəm wa n-Yărussălam, əkkăn-dd Intyuš.
27 Naqueles dias alguns profetas desceram de Jerusalém para Antioquia.
28 Ǝnta-en-dăɣ a ibdădăn, ălolăy s-tărna n-Unfas Šăddijăn n-a-s ilkam ad-ăj laẓ lăbasăn făll-ărori n-ăkall iket-net. Ija daɣ a-wen s-əmmək-wen-dăɣ s-tăn-innă dăɣ-ăzzăman wa d-ămoos Kəlod ămănokal n-ăkall.
28 Um deles, Ágabo, levantou-se e pelo Espírito predisse que uma grande fome sobreviria a todo o mundo romano, o que aconteceu durante o reinado de Cláudio.
29 Təssəba n-a-wen-dăɣ a făl, ănmănnakăn imumənăn wi hănen Intyuš i-ad-arəj hak iyyăn dăɣ-săn s-a-wa iṭṭăf d-a-wa s-ăddoobăt i-ayətma-săn dăɣ-ăddin wi hănen Ălyăhudəyăt.
29 Os discípulos, cada um segundo as suas possibilidades, decidiram providenciar ajuda para os irmãos que viviam na Judéia.
30 Ǝjăn a-wen s-əmmək-en-dăɣ təzzar, jăn tasəssiwit-ten-dăɣ jer-ifassăn n-Bărnăbbas d-Sawəl i-ad-tăt-in-səssiwəḍăn inušămăn n-ălkănisăt ta hăt Ălyăhudəyăt.
30 E o fizeram, enviando suas ofertas aos presbíteros pelas mãos de Barnabé e Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.