Atos 11
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ARC
1 Ǝslăn inəmmušal d-ayətma wi iyyăḍnen hănen teje ta n-Ălyăhudəyăt a-s iyyăḍ dăɣ-inəẓẓulam omănăn s-măjrăd n-Măssinăɣ.
1 E ouviram os apóstolos e os irmãos que estavam na Judeia que também os gentios tinham recebido a palavra de Deus.
2 Ălwăqq wa dd-iqqăl Bəṭrus Yărussălam, ămẓăyẓăyăn-t imumənăn wi n-dăgg-Ălyăhud jănen amili hărăt, ənnăn-as:
2 E, subindo Pedro a Jerusalém, disputavam com ele os que eram da circuncisão,
3 «Kăyy, ma kăy-ăsihălăn ujəš n-ehăn n-ăddinăt wăren ămelăy tihərəd dăr-săn imənsiwăn?»
3 dizendo: Entraste em casa de varões incircuncisos e comeste com eles.
4 Issəntʼ-asăn Bəṭrus afəssăr n-isălan s-iyyăn-iyyăn ɣur-alăṣăl-năsăn har ašăl-i-dăɣ, innʼ-asăn:
4 Mas Pedro começou a fazer-lhes uma exposição por ordem, dizendo:
5 «Heɣ aɣrəm wa n-Žafa, təddalăɣ Măssinăɣ a-s dd-heɣ oḍeɣ, irmăs-ahi hărăt, ănfalăl-ahi-dd ăssărer dd-ifalăn išənnawăn
5 Estando eu orando na cidade de Jope, tive, num arrebatamento dos sentidos, uma visão; via um vaso, como um grande lençol que descia do céu e vinha até junto de mim.
6 făll-ənsanăt taɣsiwen d-tawăqqast d-iẓlulam d-igḍaḍ. Zajăzzeɣ a-wa insăn făll-ăssărer-en-dăɣ
6 E, pondo nele os olhos, considerei e vi animais da terra, quadrúpedes, e feras, e répteis, e aves do céu.
7 a-s əsleɣ i-emăsli hi-innăn: ‹Bəṭrus, ăɣrəs, ăkš›
7 E ouvi uma voz que me dizia: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
8 măšan, ənneɣ-as: ‹Făw Emăli! Năkk, wăr kăla əkšeɣ a xăramăn wăla a ămmiḍăsăn.›
8 Mas eu disse: De maneira nenhuma, Senhor; pois nunca em minha boca entrou coisa alguma comum ou imunda.
9 Innʼ-ahi emăsli-ənnin daɣ: ‹Wăr kăy-iwer asăxrəm n-a-wa issăxlăl Măssinăɣ.›
9 Mas a voz respondeu-me do céu segunda vez: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
10 Itajj a-wen har kăraḍ ihăndăggan təzzar, imməḍkăl dat-i ăssărer s-išənnawăn.
10 E sucedeu isto por três vezes; e tudo tornou a recolher-se no céu.
11 Iqqan a-wa ijăn eɣăf-in dihen-dăɣ a-s dd-əbdădăn kăraḍ meddən dd-falnen Qăyṣăra dat-emm n-ehăn wa ɣur-ăzzubbeɣ,
11 E eis que, na mesma hora, pararam junto da casa em que eu estava três varões que me foram enviados de Cesareia.
12 innʼ-ahi Unfas Šăddijăn ad-dăr-săn idawăɣ šik. Ăddewăɣ dăr-săn, ăddeewăɣ daɣ d-săḍis ayətma wi t-əllănen data-wăn ămăra-dăɣ s-ehăn n-Kărnəlyus-i hi-dd-issăɣrăn.
12 E disse-me o Espírito que fosse com eles, nada duvidando; e também estes seis irmãos foram comigo, e entramos em casa daquele varão.
13 Năwwăḍ-in ɣas, ija dăɣ-năɣ Kărnəlyus isălan n-əmmək wa s-has-dd-ănfalăl ănjălos wa has-innăn: ‹Šəmmišəl ămăra ăwadəm s-aɣrəm wa n-Žafa i-ad-dd-idaw d-ăhaləs s-isəm-net Simyon wa s-itawănna Bəṭrus.
13 E contou-nos como vira em pé um anjo em sua casa, e lhe dissera: Envia varões a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro,
14 Afăl dd-osa, ad-hak-ăllăɣăt əmmək wa s-mad-tăɣləsăd kăyy d-eɣewən-năk.›
14 o qual te dirá palavras com que te salves, tu e toda a tua casa.
15 Ămmiijrădăɣ-asăn dihen-dăɣ, a-s fălla-săn dd-ăzzubbăt Unfas Šăddijăn iket-năsăn s-əmmək wa s-fălla-năɣ dd-ăzzubbăt năkkăneḍ ašăl ăzzarăn.
15 E, quando comecei a falar, caiu sobre eles o Espírito Santo, como também sobre nós ao princípio.
16 Ǝkteɣ-dd ălwăqq-wen măjrăd n-Emăli Ɣisa a-s inna: ‹Exya, issəlmăɣ dăɣ-aman măšan, kăwăneḍ, ad-tətwəsəlmăɣăm dăɣ-Unfas Šăddijăn.›
16 E lembrei-me do dito do Senhor, quando disse: João certamente batizou com água, mas vós sereis batizados com o Espírito Santo.
17 Ɣas šămad ijʼ-asăn Măssinăɣ ihuk šund wi hanăɣ-ija a-s nomăn s-Emăli ƔisaĂlmasex, mi ămoosăɣ timsəgəggiyăɣ d-Măssinăɣ?»
17 Portanto, se Deus lhes deu o mesmo dom que a nós, quando cremos no Senhor Jesus Cristo, quem era, então, eu, para que pudesse resistir a Deus?
18 Islʼ ălžămaɣăt i-isălan-win-dăɣ ɣas, sămmeḍ ənniyăt-net ad-tiimələn Măssinăɣ, jannen: «Itbat a-s inəẓẓulam-dăɣ, ikfʼ-en Măssinăɣ turhajăt n-ad-utabăn, amənăn săr-s, əjrəwăn əntăneḍ-dăɣ tămudre ta n-tidət.»
18 E, ouvindo estas coisas, apaziguaram-se e glorificaram a Deus, dizendo: Na verdade, até aos gentios deu Deus o arrependimento para a vida.
19 Imumənăn wi əmmăhăšnen ḍarăt tissust ta təlkămăt i-tamăttant n-Stifan, əkkăn dăɣ-săn iyyăḍ ăkall wa n-Finisya, əkkăn iyyăḍ awtəl wa n-Qəbrus, əkkăn iyyăḍ aɣrəm wa n-Intyuš, măšan wăr xəṭṭəb təššəm-năsăn ar i-kăl-Ălyăhud.
19 E os que foram dispersos pela perseguição que sucedeu por causa de Estêvão caminharam até à Fenícia, Chipre e Antioquia, não anunciando a ninguém a palavra senão somente aos judeus.
20 Dăɣ-a-wen-dăɣ a dăɣ-săn əkkăn iyyăḍ əwanen dăɣ-ăkall wa n-Qəbrus d-wa n-Libya aɣrəm wa n-Intyuš, ad-xaṭṭăbăn dihen isălan n-ălxer n-Emăli Ɣisa i-kăl-Ălyunan.
20 E havia entre eles alguns varões de Chipre e de Cirene, os quais, entrando em Antioquia, falaram aos gregos, anunciando o Senhor Jesus.
21 Idhal-tăn Emăli dăɣ-a-wa tăjjăn. Omănăn ăddinăt ăjjootnen dăɣ-a-wen-dăɣ, əkfăn iman-năsăn i-Emăli.
21 E a mão do Senhor era com eles; e grande número creu e se converteu ao Senhor.
22 Təslʼ ălkănisăt ta hăt Yărussălam i-a-wen ɣas, tăšmašăl-dd Bărnăbbas s-aɣrəm wa n-Intyuš.
22 E chegou a fama destas coisas aos ouvidos da igreja que estava em Jerusalém; e enviaram Barnabé até Antioquia,
23 Osa-hin, inhăy tihusay n-ănnuɣmăt n-Măssinăɣ ɣas, ăsdăwăt-t a-wen, ad-isamătar imumənăn d-ad-əknən uḍəf n-Emăli s-ulhawăn əjlaynen.
23 o qual, quando chegou e viu a graça de Deus, se alegrou e exortou a todos a que, com firmeza de coração, permanecessem no Senhor.
24 Ămoos ənta iman-net ăhaləs n-emăssărho, iḍnay Unfas Šăddijăn, ăṣṣoohăt daɣ dăɣ-immun-net. Išilan-en-dăɣ, omănăn ăddinăt ăjjootnen s-Emăli.
24 Porque era homem de bem e cheio do Espírito Santo e de fé. E muita gente se uniu ao Senhor.
25 Dăɣ-a-wen-dăɣ ad-ikka Bărnăbbas taɣrəmt ta n-Tarša itammăɣ i-Sawəl, ijrăw-t ɣas, ilwăy-t-dd s-Intyuš.
25 E partiu Barnabé para Tarso, a buscar Saulo; e, achando-o, o conduziu para Antioquia.
26 Jăn dihen awătay imdan ănniixdămăn d-ălkănisăt n-aɣrəm-en, saɣrʼ-en tamətte tăjjet. Aɣrəm-wen-dăɣ n-Intyuš a dăɣ-ătwăɣrăn inəṭṭulab n-Ɣisa s-isəm wa n-ălmăssexităn s-tizarăt.
26 E sucedeu que todo um ano se reuniram naquela igreja e ensinaram muita gente. Em Antioquia, foram os discípulos, pela primeira vez, chamados cristãos.
27 Ăzzăman-en-dăɣ ad-dd-fălăn ănnăbităn iha Ăggăbbas aɣrəm wa n-Yărussălam, əkkăn-dd Intyuš.
27 Naqueles dias, desceram profetas de Jerusalém para Antioquia.
28 Ǝnta-en-dăɣ a ibdădăn, ălolăy s-tărna n-Unfas Šăddijăn n-a-s ilkam ad-ăj laẓ lăbasăn făll-ărori n-ăkall iket-net. Ija daɣ a-wen s-əmmək-wen-dăɣ s-tăn-innă dăɣ-ăzzăman wa d-ămoos Kəlod ămănokal n-ăkall.
28 E, levantando-se um deles, por nome Ágabo, dava a entender, pelo Espírito, que haveria uma grande fome em todo o mundo, e isso aconteceu no tempo de Cláudio César.
29 Təssəba n-a-wen-dăɣ a făl, ănmănnakăn imumənăn wi hănen Intyuš i-ad-arəj hak iyyăn dăɣ-săn s-a-wa iṭṭăf d-a-wa s-ăddoobăt i-ayətma-săn dăɣ-ăddin wi hănen Ălyăhudəyăt.
29 E os discípulos determinaram mandar, cada um conforme o que pudesse, socorro aos irmãos que habitavam na Judeia.
30 Ǝjăn a-wen s-əmmək-en-dăɣ təzzar, jăn tasəssiwit-ten-dăɣ jer-ifassăn n-Bărnăbbas d-Sawəl i-ad-tăt-in-səssiwəḍăn inušămăn n-ălkănisăt ta hăt Ălyăhudəyăt.
30 O que eles com efeito fizeram, enviando-o aos anciãos por mão de Barnabé e de Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.