Atos 10

Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Aɣrəm wa n-Qăyṣăra, izzaɣ-t kăbtăn n-kăl-Roma s-isəm-net Kărnəlyus, ănnihăḍ dăɣ-ejhăn n-əssărdusa wi hănen taggayt ta s-itawănna: Iṭali.
1 Havia em Cesaréia um homem, por nome Cornélio, centurião da coorte que se chamava Itálica.
2 Ăhaləs ăddiinăn a ămoos ənta hakd kăl-eɣewən-net, itəkkat, infa tamətte s-a ăjjeen, hărkuk daɣ itəddal Măssinăɣ.
2 Era religioso; ele e todos os de sua casa eram tementes a Deus. Dava muitas esmolas ao povo e orava constantemente.
3 Ašăl iyyăn, ebre n-tezzar, ɣur ăssaɣăt wa s-kăraḍ, ănfalăl-as-dd ănjălos n-Măssinăɣ dăɣ-ehăn-net s-ălmăɣna ăsisăjrăhăn, innʼ-as: «Kărnəlyus!»
3 Este homem viu claramente numa visão, pela hora nona do dia, aproximar-se dele um anjo de Deus e o chamar: Cornélio!
4 Issəjrăh Kărnəlyus dăɣ-ănjălos dăɣ-a-s irmaɣ, innʼ-as: «Emăli, năkk-da, ma tənned?» Innʼ-as ănjălos: «Tittar-năk, d-tikutawen-năk, əwwăḍnăt Măssinăɣ, wăr kăy-in-ittəwa,
4 Cornélio fixou nele os olhos e, possuído de temor, perguntou: Que há, Senhor? O anjo replicou: As tuas orações e as tuas esmolas subiram à presença de Deus como uma oferta de lembrança.
5 šəmmišəl ămăra meddən s-Žafa i-ad-hak-dd aɣrən Simyon wa s-itawănna Bəṭrus,
5 Agora envia homens a Jope e faze vir aqui um certo Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 ăzzubbăt ɣur-Simyon wa isafalăn ilămawăn s-t-illa ehăn-net dăɣ-asălim n-ejărew wa səmmăn.»
6 Ele se acha hospedado em casa de Simão, um curtidor, cuja casa fica junto ao mar.
7 Ifăl-t ănjălos wa hasăn-imməjrădăn ɣas, issăɣră-dd Kărnəlyus əssin dăɣ-inaxdimăn-net, ăsdăw-tăn d-əssărdasi ăddinăn dăɣ-wi ăɣlăfnen ehăn-net, ikna tafləst.
7 Quando se retirou o anjo que lhe falara, chamou dois dos seus criados e um soldado temente ao Senhor, daqueles que estavam às suas ordens.
8 Ijă dăɣ-săn isălan n-a-wa ijăn iket-net təzzar, ăšmašăl-tăn s-Žafa.
8 Contou-lhes tudo e enviou-os a Jope.
9 Hărwa han tabarăt ašăl wa iyyăḍăn, ad-iwwăn Bəṭrus afălla n-ehăn s-tarăhut, ad-itəddal Măssinăɣ.
9 No dia seguinte, enquanto estavam em viagem e se aproximavam da cidade - pelo meio-dia -, Pedro subiu ao terraço da casa para fazer oração.
10 Itəddal Măssinăɣ dihen-dăɣ a-s ălluẓ, ăsdărhăn a ikša. Samăjnen-as ăddinăt imənsiwăn dihen-dăɣ a-s t-irmăs hărăt,
10 Então, como sentisse fome, quis comer. Mas, enquanto lho preparavam, caiu em êxtase.
11 ojja išənnawăn a-s dd-ămerăn, ifăl-tăn-dd ăssărer măqqoorăn ătiwăṭṭăfăn s-əkkoẓ išrutăn-net, insă-dd data-s.
11 Viu o céu aberto e descer uma coisa parecida com uma grande toalha que baixava do céu à terra, segura pelas quatro pontas.
12 Ăssărer-en, iskar fălla-s a-wa t-illăn dăɣ-irəzzejăn d-iẓlulam d-igḍaḍ.
12 Nela havia de todos os quadrúpedes, dos répteis da terra e das aves do céu.
13 Innʼ-as emăsli iyyăn ălwăqq-wen: «Bəṭrus, ăɣrəs, ăkš.»
13 Uma voz lhe falou: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Innʼ-as Bəṭrus: «Făw Emăli! Năkk, wăr kăla əkšeɣ a xăramăn wăla a ămmiḍăsăn.»
14 Disse Pedro: De modo algum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma profana e impura.
15 Innʼ-as emăsli daɣ: «Wăr kăy-iwer asăxrəm n-a-wa issăxlăl Măssinăɣ.»
15 Esta voz lhe falou pela segunda vez: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
16 Itajj ănjălos măjrăd-wənnin-dăɣ i-Bəṭrus har kăraḍ ihăndăggan təzzar, imməḍkăl data-s ăssărer s-išənnawăn.
16 Isto se repetiu três vezes e logo a toalha foi recolhida ao céu.
17 Iqqăn a-wen-dăɣ eɣăf-net, ad-isiməktəw, itassăn ad-ijrăh ălmăɣna n-a-wa has-dd-ănfalălăn. Tamăzăyyat-ten-dăɣ a dăɣ-dd-əbdădăn meddən dăr-s sastannen dat-emm n-ehăn wa n-Simyon-i ɣur-ăzzubbăt,
17 Desconcertado, Pedro refletia consigo mesmo sobre o que significava a visão que tivera, quando os homens, enviados por Cornélio, se apresentaram à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 əssəstănăn s-afălla kunta ehăn-wen-dăɣ a dăɣ-izzaɣ Simyon wa s-itawănna Bəṭrus.
18 Eles chamaram e indagaram se ali estava hospedado Simão, com o sobrenome Pedro.
19 Isiməktəw Bəṭrus dăɣ-isălan n-tănăfalilt-ta-dăɣ a-s has-innă Unfas Šăddijăn: «Sastanăn dăr-k kăraḍ meddən,
19 Enquanto Pedro refletia na visão, disse o Espírito: Eis aí três homens que te procuram.
20 wăr tăsmăsăndădăd tidawt dăr-săn ed năkk a tăn-dd-ăšmašălăn săr-k.»
20 Levanta-te! Desce e vai com eles sem hesitar, porque sou eu quem os enviou.
21 Ăzzubbăt-dd săr-săn Bəṭrus, ăzozăy-tăn iman-net, issəstăn-tăn d-ăddălil wa făl dăr-s sastanăn.
21 Pedro desceu ao encontro dos homens e disse-lhes: Aqui me tendes, sou eu a quem buscais. Qual é o motivo por que viestes aqui?
22 Ǝnnăn-as: «Kărnəlyus wa n-kăbtăn n-Roma a hanăɣ-dd-ăšmašălăn săr-k, ăhaləs n-ămaɣdal n-ămaksaḍ n-Măssinăɣ, ăssiimɣărăn kăl-Ălyăhud iket-năsăn a ămoos. A ilan išilan d-has-dd-ănfalăl ănjălos n-eməššeddəj n-Măssinăɣ t-ăsmătărăn d-ad-kăy-dd-isəssăɣăr, isəjəd i-a-wa has-mad-tənnəd afăl t-dd-tosed.»
22 Responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus, o qual goza de excelente reputação entre todos os judeus, recebeu dum santo anjo o aviso de te mandar chamar à sua casa e de ouvir as tuas palavras.
23 Ăsbărrăkăt Bəṭrus meddən wi dd-ăšmašăl Kărnəlyus, ăsmăjarăt-tăn. Ăffăw ɣas, ărkăbăn, ăddewăn dăr-săn hărăt dăɣ-ayətma-săn dăɣ-ăddin əzzaɣnen Žafa.
23 Então Pedro os mandou entrar e hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles, e alguns dos irmãos de Jope o acompanharam.
24 Ǝwwăḍăn-in ašăl wa iyyăḍăn Qăyṣăra. A-s hin-osăn, iqqal-asăn Kărnəlyus ənta d-kăl-eɣewən-net d-inaflisăn-net.
24 No outro dia chegaram a Cesaréia. Cornélio os estava esperando, tendo convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Irăs-dd Bəṭrus ehăn ɣas, ilkăḍ-as-dd Kărnəlyus, oḍa daw-iḍarăn-net, irkăɣ data-s
25 Quando Pedro estava para entrar, Cornélio saiu a recebê-lo e prostrou-se aos seus pés para adorá-lo.
26 măšan, issəbdăd-t-dd Bəṭrus, innʼ-as: «Ahaa, wăr jed a-di, năkk-dăɣ ăgg-adəm ɣas a ămoosăɣ.»
26 Pedro, porém, o ergueu, dizendo: Levanta-te! Também eu sou um homem!
27 Ădiiwănnen har-əjjăšăn făll-ălžămaɣăt wa ăqqiimăn dăɣ-ammas n-ehăn.
27 E, falando com ele, entrou e achou ali muitas pessoas que se tinham reunido e disse:
28 Iḍkăl Bəṭrus măjrăd, innʼ-asăn: «Təssanăm kăwăneḍ iman-năwăn a-s ăssixrăm alămăr wa n-kăl-Ălyăhud i-iyyăn dăɣ-săn ujəš n-ehăn, wăla təmmidəwa d-ere d-wăr-oher ăddin măšan, năkk-i-hi, innʼ-ahi Măssinăɣ a-s wăr leɣ s-ad-səjrăhăɣ ăwadəm wălʼ iyyăn i-ad-t-ăjăɣ a xăramăn wăla a ămmiḍăsăn.
28 Vós sabeis que é proibido a um judeu aproximar-se dum estrangeiro ou ir à sua casa. Todavia, Deus me mostrou que nenhum homem deve ser considerado profano ou impuro.
29 Təssəba n-a-wen-dăɣ afăl wăr jeɣ ăsaru wălʼ iyyăn i-ad-wăr kăwăn-dd-əkkeɣ, lăɣătăt-ahi ămăra, ăddălil wa făl hi-dd-təssăɣrăm.»
29 Por isso vim sem hesitar, logo que fui chamado. Pergunto, pois, por que motivo me chamastes.
30 Innʼ-as Kărnəlyus: «A ilan kăraḍ išilan, s-ăssaɣăt šund-wa-dăɣ, təddalăɣ Măssinăɣ s-tezzar dăɣ-ehăn-in, har šik-dăɣ, ibdăd-dd ăhaləs ilsan imălsan ăsimăɣmăɣnen dat-i,
30 Disse Cornélio: Faz hoje quatro dias que estava eu a orar em minha casa, à hora nona, quando se pôs diante de mim um homem com vestes resplandecentes, que disse:
31 innʼ-ahi: ‹Kărnəlyus, tittar-năk d-tikutawen-năk, əwwăḍnăt Măssinăɣ, wăr kăy-in-ittəwa,
31 Cornélio, a tua oração foi atendida e Deus se lembrou de tuas esmolas.
32 šəmmišəl ămăra meddən s-aɣrəm wa n-Žafa i-ad-dd-idawăn d-ăhaləs s-isəm-net Simyon wa s-itawănna Bəṭrus, ăzzubbăt dăɣ-ehăn n-Simyon wa isafalăn ilămawăn, ehăn-net, ihʼ asălim n-ejărew wa səmmăn.›
32 Envia alguém a Jope e manda vir Simão, que tem por sobrenome Pedro. Está hospedado perto do mar em casa do curtidor Simão.
33 Ăšmašălăɣ-in săr-k ălwăqq-wen-dăɣ meddən-in, irăš-ak Măssinăɣ ass wa hi-dd-jed. Ămăra, iket-dăɣ-nănăɣ da-dăɣ, Măssinăɣ a dăɣ-nəjar ăṭṭăma, năsijăd daɣ iket-nănăɣ i-a-wa s-hak-inna Emăli ad-hanăɣ-t-səlmədăd.»
33 Por isso mandei chamar-te logo e felicito-te por teres vindo. Agora, pois, eis-nos todos reunidos na presença de Deus para ouvir tudo o que Deus te ordenou de nos dizer.
34 Iḍkăl Bəṭrus măjrăd, innă: «Tidət-dăɣ a-s, iket əjrăhăɣ a-s, Măssinăɣ, wăr-iẓley ăddinăt,
34 Então Pedro tomou a palavra e disse: Em verdade, reconheço que Deus não faz distinção de pessoas,
35 ănn-ak, e d t-illăm ere t-ăksuḍăn, itamašal erhet-net s-iqqud, tawset t-təlăt-dăɣ, ijraẓ-as.
35 mas em toda nação lhe é agradável aquele que o temer e fizer o que é justo.
36 Măssinăɣ, ăssawăy-dd s-tizarăt măjrăd-net i-kăl-Iṣrayil i-ad-tăn-isəlməd s-ălxer wa tăn-mad-ăkf ƔisaĂlmasex-i n-Emăli n-e d t-illăm ăgg-adəm.
36 Deus enviou a sua palavra aos filhos de Israel, anunciando-lhes a boa nova da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Təssanăm a-wa ijăn dăɣ-Galila d-Ălyăhudəyăt ḍarăt asəlmaɣ wa ijʼ Exya i-ăddinăt dăɣ-aman.
37 Vós sabeis como tudo isso aconteceu na Judéia, depois de ter começado na Galiléia, após o batismo que João pregou.
38 Ɣisa wa n-Năṣirăt, ăsnăfrăn-t Măssinăɣ, ikfʼ-e Unfas, issăɣlăy-dd ăkall iket-net, itajj ălxer, izizuy ăddinăt iket-năsăn wi ăssirmăɣ Iblis.
38 Vós sabeis como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com o poder, como ele andou fazendo o bem e curando todos os oprimidos do demônio, porque Deus estava com ele.
39 Năjjəyh i-a-wa ija iket-net dăɣ-teje ta n-Ălyăhudəyăt d-aɣrəm wa n-Yărussălam hundăɣ har ašăl wa d-t-ărmăsăn kăl-Ălyăhud, əṣlăbăn-t făll-tajəttewt
39 E nós somos testemunhas de tudo o que fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Eles o mataram, suspendendo-o num madeiro.
40 măšan, issənkăr-t-dd Măssinăɣ s-tărna-net jer-inəmmuttan ašăl wa s kăraḍ i-ad-t-ənhəyăn ăddinăt, iddar,
40 Mas Deus o ressuscitou ao terceiro dia e permitiu que aparecesse,
41 wădden ăddinăt iket-năsăn a t-ənhăynen, wăr t-inhey ar wi ăsnăfrăn ənta iman-net i-a-wen. Ăddinăt-en, nəhʼ-en năkkăneḍ-i ohărnen išəkša d-isəswa d-Ɣisa ḍarăt a-s t-dd-ăssinkăr Măssinăɣ jer-inəmmuttan.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus havia predestinado, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressuscitou.
42 Ǝnta-en-dăɣ a hanăɣ-ăsnăfrănăn, omăr-anăɣ s-axăṭṭab n-isălan-net i-ăddinăt, nəsəlməd-tăn a-s Ɣisa a ăsnăfrăn Măssinăɣ i-ad-išrăɣ e d t-illăm ăgg-adəm, wi ăba hakd wi əddărnen.
42 Ele nos mandou pregar ao povo e testemunhar que é ele quem foi constituído por Deus juiz dos vivos e dos mortos.
43 Dăɣ-isălan-net ənta-en-dăɣ a dăɣ-ăjjəyhăn, ənnăn ănnăbităn iket-dăɣ-năsăn a-s, ere săr-s omănăn-dăɣ, ad-ijrəw tenăšše n-ibăkkaḍăn-net s-tărna n-isəm-net.»
43 Dele todos os profetas dão testemunho, anunciando que todos os que nele crêem recebem o perdão dos pecados por meio de seu nome.
44 Ijanna Bəṭrus a-wen-dăɣ a-s dd-ăzzubbăt Unfas Šăddijăn făll-ălžămaɣăt-en iket-net.
44 Estando Pedro ainda a falar, o Espírito Santo desceu sobre todos os que ouviam a {santa} palavra.
45 Iqqăn a-wen eɣăf n-imumənăn wi n-kăl-Ălyăhud ămelăynen ăddewnen d-Bəṭrus ed ənhăyăn Unfas Šăddijăn har dd-ăzzubbăt făll-ăddinăt s-alăṣăl-năsăn, inəẓẓulam a ămoosăn.
45 Os fiéis da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, profundamente se admiraram, vendo que o dom do Espírito Santo era derramado também sobre os pagãos;
46 Sallăn-asăn daɣ ămmiijrădăn awalăn ăynaynen, samɣarăn Măssinăɣ.
46 pois eles os ouviam falar em outras línguas e glorificar a Deus.
47 Innʼ-asăn Bəṭrus ḍarăt-a-wen: «Ak, ma igdalăn i-ăddinăt făll-dd-ăzzubbăt Unfas Šăddijăn s-əmmək wa s-fălla-năɣ dd-ăzzubbăt ad-ətwəsəlmăɣăn dăɣ-aman?»
47 Então Pedro tomou a palavra: Porventura pode-se negar a água do batismo a estes que receberam o Espírito Santo como nós?
48 Omăr ălwăqq-wen-dăɣ s-ad-ətwəsəmăɣăn dăɣ-aman s-isəm n-Ɣisa Ălmasex.
48 E mandou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Rogaram-lhe então que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.