Atos 10

Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Aɣrəm wa n-Qăyṣăra, izzaɣ-t kăbtăn n-kăl-Roma s-isəm-net Kărnəlyus, ănnihăḍ dăɣ-ejhăn n-əssărdusa wi hănen taggayt ta s-itawănna: Iṭali.
1 E havia em Cesareia um varão por nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 Ăhaləs ăddiinăn a ămoos ənta hakd kăl-eɣewən-net, itəkkat, infa tamətte s-a ăjjeen, hărkuk daɣ itəddal Măssinăɣ.
2 piedoso e temente a Deus, com toda a sua casa, o qual fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 Ašăl iyyăn, ebre n-tezzar, ɣur ăssaɣăt wa s-kăraḍ, ănfalăl-as-dd ănjălos n-Măssinăɣ dăɣ-ehăn-net s-ălmăɣna ăsisăjrăhăn, innʼ-as: «Kărnəlyus!»
3 Este, quase à hora nona do dia, viu claramente numa visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e dizia: Cornélio!
4 Issəjrăh Kărnəlyus dăɣ-ănjălos dăɣ-a-s irmaɣ, innʼ-as: «Emăli, năkk-da, ma tənned?» Innʼ-as ănjălos: «Tittar-năk, d-tikutawen-năk, əwwăḍnăt Măssinăɣ, wăr kăy-in-ittəwa,
4 Este, fixando os olhos nele e muito atemorizado, disse: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus.
5 šəmmišəl ămăra meddən s-Žafa i-ad-hak-dd aɣrən Simyon wa s-itawănna Bəṭrus,
5 Agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 ăzzubbăt ɣur-Simyon wa isafalăn ilămawăn s-t-illa ehăn-net dăɣ-asălim n-ejărew wa səmmăn.»
6 Este está com um certo Simão, curtidor, que tem a sua casa junto do mar. Ele te dirá o que deves fazer.
7 Ifăl-t ănjălos wa hasăn-imməjrădăn ɣas, issăɣră-dd Kărnəlyus əssin dăɣ-inaxdimăn-net, ăsdăw-tăn d-əssărdasi ăddinăn dăɣ-wi ăɣlăfnen ehăn-net, ikna tafləst.
7 E, retirando-se o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus criados e a um piedoso soldado dos que estavam ao seu serviço.
8 Ijă dăɣ-săn isălan n-a-wa ijăn iket-net təzzar, ăšmašăl-tăn s-Žafa.
8 E, havendo-lhes contado tudo, os enviou a Jope.
9 Hărwa han tabarăt ašăl wa iyyăḍăn, ad-iwwăn Bəṭrus afălla n-ehăn s-tarăhut, ad-itəddal Măssinăɣ.
9 E, no dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao terraço para orar, quase à hora sexta.
10 Itəddal Măssinăɣ dihen-dăɣ a-s ălluẓ, ăsdărhăn a ikša. Samăjnen-as ăddinăt imənsiwăn dihen-dăɣ a-s t-irmăs hărăt,
10 E, tendo fome, quis comer; e, enquanto lhe preparavam, sobreveio-lhe um arrebatamento de sentidos,
11 ojja išənnawăn a-s dd-ămerăn, ifăl-tăn-dd ăssărer măqqoorăn ătiwăṭṭăfăn s-əkkoẓ išrutăn-net, insă-dd data-s.
11 e viu o céu aberto e que descia um vaso, como se fosse um grande lençol atado pelas quatro pontas, vindo para a terra,
12 Ăssărer-en, iskar fălla-s a-wa t-illăn dăɣ-irəzzejăn d-iẓlulam d-igḍaḍ.
12 no qual havia de todos os animais quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Innʼ-as emăsli iyyăn ălwăqq-wen: «Bəṭrus, ăɣrəs, ăkš.»
13 E foi-lhe dirigida uma voz: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Innʼ-as Bəṭrus: «Făw Emăli! Năkk, wăr kăla əkšeɣ a xăramăn wăla a ămmiḍăsăn.»
14 Mas Pedro disse: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Innʼ-as emăsli daɣ: «Wăr kăy-iwer asăxrəm n-a-wa issăxlăl Măssinăɣ.»
15 E segunda vez lhe disse a voz: Não faças tu comum ao que Deus purificou.
16 Itajj ănjălos măjrăd-wənnin-dăɣ i-Bəṭrus har kăraḍ ihăndăggan təzzar, imməḍkăl data-s ăssărer s-išənnawăn.
16 E aconteceu isto por três vezes; e o vaso tornou a recolher-se no céu.
17 Iqqăn a-wen-dăɣ eɣăf-net, ad-isiməktəw, itassăn ad-ijrăh ălmăɣna n-a-wa has-dd-ănfalălăn. Tamăzăyyat-ten-dăɣ a dăɣ-dd-əbdădăn meddən dăr-s sastannen dat-emm n-ehăn wa n-Simyon-i ɣur-ăzzubbăt,
17 E, estando Pedro duvidando entre si acerca do que seria aquela visão que tinha visto, eis que os varões que foram enviados por Cornélio pararam à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 əssəstănăn s-afălla kunta ehăn-wen-dăɣ a dăɣ-izzaɣ Simyon wa s-itawănna Bəṭrus.
18 E, chamando, perguntaram se Simão, que tinha por sobrenome Pedro, morava ali.
19 Isiməktəw Bəṭrus dăɣ-isălan n-tănăfalilt-ta-dăɣ a-s has-innă Unfas Šăddijăn: «Sastanăn dăr-k kăraḍ meddən,
19 E, pensando Pedro naquela visão, disse-lhe o Espírito: Eis que três varões te buscam.
20 wăr tăsmăsăndădăd tidawt dăr-săn ed năkk a tăn-dd-ăšmašălăn săr-k.»
20 Levanta-te, pois, e desce, e vai com eles, não duvidando; porque eu os enviei.
21 Ăzzubbăt-dd săr-săn Bəṭrus, ăzozăy-tăn iman-net, issəstăn-tăn d-ăddălil wa făl dăr-s sastanăn.
21 E, descendo Pedro para junto dos varões que lhe foram enviados por Cornélio, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que estais aqui?
22 Ǝnnăn-as: «Kărnəlyus wa n-kăbtăn n-Roma a hanăɣ-dd-ăšmašălăn săr-k, ăhaləs n-ămaɣdal n-ămaksaḍ n-Măssinăɣ, ăssiimɣărăn kăl-Ălyăhud iket-năsăn a ămoos. A ilan išilan d-has-dd-ănfalăl ănjălos n-eməššeddəj n-Măssinăɣ t-ăsmătărăn d-ad-kăy-dd-isəssăɣăr, isəjəd i-a-wa has-mad-tənnəd afăl t-dd-tosed.»
22 E eles disseram: Cornélio, o centurião, varão justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação dos judeus, foi avisado por um santo anjo para que te chamasse a sua casa e ouvisse as tuas palavras.
23 Ăsbărrăkăt Bəṭrus meddən wi dd-ăšmašăl Kărnəlyus, ăsmăjarăt-tăn. Ăffăw ɣas, ărkăbăn, ăddewăn dăr-săn hărăt dăɣ-ayətma-săn dăɣ-ăddin əzzaɣnen Žafa.
23 Então, chamando-os para dentro, os recebeu em casa. No dia seguinte, foi Pedro com eles, e foram com ele alguns irmãos de Jope.
24 Ǝwwăḍăn-in ašăl wa iyyăḍăn Qăyṣăra. A-s hin-osăn, iqqal-asăn Kărnəlyus ənta d-kăl-eɣewən-net d-inaflisăn-net.
24 E, no dia imediato, chegaram a Cesareia. E Cornélio os estava esperando, tendo já convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Irăs-dd Bəṭrus ehăn ɣas, ilkăḍ-as-dd Kărnəlyus, oḍa daw-iḍarăn-net, irkăɣ data-s
25 E aconteceu que, entrando Pedro, saiu Cornélio a recebê-lo e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 măšan, issəbdăd-t-dd Bəṭrus, innʼ-as: «Ahaa, wăr jed a-di, năkk-dăɣ ăgg-adəm ɣas a ămoosăɣ.»
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Ădiiwănnen har-əjjăšăn făll-ălžămaɣăt wa ăqqiimăn dăɣ-ammas n-ehăn.
27 E, falando com ele, entrou e achou muitos que ali se haviam ajuntado.
28 Iḍkăl Bəṭrus măjrăd, innʼ-asăn: «Təssanăm kăwăneḍ iman-năwăn a-s ăssixrăm alămăr wa n-kăl-Ălyăhud i-iyyăn dăɣ-săn ujəš n-ehăn, wăla təmmidəwa d-ere d-wăr-oher ăddin măšan, năkk-i-hi, innʼ-ahi Măssinăɣ a-s wăr leɣ s-ad-səjrăhăɣ ăwadəm wălʼ iyyăn i-ad-t-ăjăɣ a xăramăn wăla a ămmiḍăsăn.
28 E disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um varão judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem chame comum ou imundo.
29 Təssəba n-a-wen-dăɣ afăl wăr jeɣ ăsaru wălʼ iyyăn i-ad-wăr kăwăn-dd-əkkeɣ, lăɣătăt-ahi ămăra, ăddălil wa făl hi-dd-təssăɣrăm.»
29 Pelo que, sendo chamado, vim sem contradizer. Pergunto, pois: por que razão mandastes chamar-me?
30 Innʼ-as Kărnəlyus: «A ilan kăraḍ išilan, s-ăssaɣăt šund-wa-dăɣ, təddalăɣ Măssinăɣ s-tezzar dăɣ-ehăn-in, har šik-dăɣ, ibdăd-dd ăhaləs ilsan imălsan ăsimăɣmăɣnen dat-i,
30 E disse Cornélio: Há quatro dias estava eu em jejum até esta hora, orando em minha casa à hora nona.
31 innʼ-ahi: ‹Kărnəlyus, tittar-năk d-tikutawen-năk, əwwăḍnăt Măssinăɣ, wăr kăy-in-ittəwa,
31 E eis que diante de mim se apresentou um varão com vestes resplandecentes e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 šəmmišəl ămăra meddən s-aɣrəm wa n-Žafa i-ad-dd-idawăn d-ăhaləs s-isəm-net Simyon wa s-itawănna Bəṭrus, ăzzubbăt dăɣ-ehăn n-Simyon wa isafalăn ilămawăn, ehăn-net, ihʼ asălim n-ejărew wa səmmăn.›
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar Simão, o que tem por sobrenome Pedro; este está em casa de Simão, curtidor, junto do mar, e ele, vindo, te falará.
33 Ăšmašălăɣ-in săr-k ălwăqq-wen-dăɣ meddən-in, irăš-ak Măssinăɣ ass wa hi-dd-jed. Ămăra, iket-dăɣ-nănăɣ da-dăɣ, Măssinăɣ a dăɣ-nəjar ăṭṭăma, năsijăd daɣ iket-nănăɣ i-a-wa s-hak-inna Emăli ad-hanăɣ-t-səlmədăd.»
33 E logo mandei chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora, pois, estamos todos presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto por Deus te é mandado.
34 Iḍkăl Bəṭrus măjrăd, innă: «Tidət-dăɣ a-s, iket əjrăhăɣ a-s, Măssinăɣ, wăr-iẓley ăddinăt,
34 E, abrindo Pedro a boca, disse: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 ănn-ak, e d t-illăm ere t-ăksuḍăn, itamašal erhet-net s-iqqud, tawset t-təlăt-dăɣ, ijraẓ-as.
35 mas que lhe é agradável aquele que, em qualquer nação, o teme e faz o que é justo.
36 Măssinăɣ, ăssawăy-dd s-tizarăt măjrăd-net i-kăl-Iṣrayil i-ad-tăn-isəlməd s-ălxer wa tăn-mad-ăkf ƔisaĂlmasex-i n-Emăli n-e d t-illăm ăgg-adəm.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo (este é o Senhor de todos),
37 Təssanăm a-wa ijăn dăɣ-Galila d-Ălyăhudəyăt ḍarăt asəlmaɣ wa ijʼ Exya i-ăddinăt dăɣ-aman.
37 esta palavra, vós bem sabeis, veio por toda a Judeia, começando pela Galileia, depois do batismo que João pregou;
38 Ɣisa wa n-Năṣirăt, ăsnăfrăn-t Măssinăɣ, ikfʼ-e Unfas, issăɣlăy-dd ăkall iket-net, itajj ălxer, izizuy ăddinăt iket-năsăn wi ăssirmăɣ Iblis.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com virtude; o qual andou fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele.
39 Năjjəyh i-a-wa ija iket-net dăɣ-teje ta n-Ălyăhudəyăt d-aɣrəm wa n-Yărussălam hundăɣ har ašăl wa d-t-ărmăsăn kăl-Ălyăhud, əṣlăbăn-t făll-tajəttewt
39 E nós somos testemunhas de todas as coisas que fez, tanto na terra da Judeia como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 măšan, issənkăr-t-dd Măssinăɣ s-tărna-net jer-inəmmuttan ašăl wa s kăraḍ i-ad-t-ənhəyăn ăddinăt, iddar,
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e fez que se manifestasse,
41 wădden ăddinăt iket-năsăn a t-ənhăynen, wăr t-inhey ar wi ăsnăfrăn ənta iman-net i-a-wen. Ăddinăt-en, nəhʼ-en năkkăneḍ-i ohărnen išəkša d-isəswa d-Ɣisa ḍarăt a-s t-dd-ăssinkăr Măssinăɣ jer-inəmmuttan.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós que comemos e bebemos juntamente com ele, depois que ressuscitou dos mortos.
42 Ǝnta-en-dăɣ a hanăɣ-ăsnăfrănăn, omăr-anăɣ s-axăṭṭab n-isălan-net i-ăddinăt, nəsəlməd-tăn a-s Ɣisa a ăsnăfrăn Măssinăɣ i-ad-išrăɣ e d t-illăm ăgg-adəm, wi ăba hakd wi əddărnen.
42 E nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Dăɣ-isălan-net ənta-en-dăɣ a dăɣ-ăjjəyhăn, ənnăn ănnăbităn iket-dăɣ-năsăn a-s, ere săr-s omănăn-dăɣ, ad-ijrəw tenăšše n-ibăkkaḍăn-net s-tărna n-isəm-net.»
43 A este dão testemunho todos os profetas, de que todos os que nele creem receberão o perdão dos pecados pelo seu nome.
44 Ijanna Bəṭrus a-wen-dăɣ a-s dd-ăzzubbăt Unfas Šăddijăn făll-ălžămaɣăt-en iket-net.
44 E, dizendo Pedro ainda estas palavras, caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Iqqăn a-wen eɣăf n-imumənăn wi n-kăl-Ălyăhud ămelăynen ăddewnen d-Bəṭrus ed ənhăyăn Unfas Šăddijăn har dd-ăzzubbăt făll-ăddinăt s-alăṣăl-năsăn, inəẓẓulam a ămoosăn.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que o dom do Espírito Santo se derramasse também sobre os gentios.
46 Sallăn-asăn daɣ ămmiijrădăn awalăn ăynaynen, samɣarăn Măssinăɣ.
46 Porque os ouviam falar em línguas e magnificar a Deus.
47 Innʼ-asăn Bəṭrus ḍarăt-a-wen: «Ak, ma igdalăn i-ăddinăt făll-dd-ăzzubbăt Unfas Šăddijăn s-əmmək wa s-fălla-năɣ dd-ăzzubbăt ad-ətwəsəlmăɣăn dăɣ-aman?»
47 Respondeu, então, Pedro: Pode alguém, porventura, recusar a água, para que não sejam batizados estes que também receberam, como nós, o Espírito Santo?
48 Omăr ălwăqq-wen-dăɣ s-ad-ətwəsəmăɣăn dăɣ-aman s-isəm n-Ɣisa Ălmasex.
48 E mandou que fossem batizados em nome do Senhor. Então, rogaram-lhe que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.