Atos 10

Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Aɣrəm wa n-Qăyṣăra, izzaɣ-t kăbtăn n-kăl-Roma s-isəm-net Kărnəlyus, ănnihăḍ dăɣ-ejhăn n-əssărdusa wi hănen taggayt ta s-itawănna: Iṭali.
1 Morava em Cesareia um homem de nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 Ăhaləs ăddiinăn a ămoos ənta hakd kăl-eɣewən-net, itəkkat, infa tamətte s-a ăjjeen, hărkuk daɣ itəddal Măssinăɣ.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa e que fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 Ašăl iyyăn, ebre n-tezzar, ɣur ăssaɣăt wa s-kăraḍ, ănfalăl-as-dd ănjălos n-Măssinăɣ dăɣ-ehăn-net s-ălmăɣna ăsisăjrăhăn, innʼ-as: «Kărnəlyus!»
3 Esse homem observou claramente durante uma visão, cerca da hora nona do dia, um anjo de Deus que se aproximou dele e lhe disse:
4 Issəjrăh Kărnəlyus dăɣ-ănjălos dăɣ-a-s irmaɣ, innʼ-as: «Emăli, năkk-da, ma tənned?» Innʼ-as ănjălos: «Tittar-năk, d-tikutawen-năk, əwwăḍnăt Măssinăɣ, wăr kăy-in-ittəwa,
4 Cornélio! Este, fixando nele os olhos e possuído de temor, perguntou: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas subiram para memória diante de Deus.
5 šəmmišəl ămăra meddən s-Žafa i-ad-hak-dd aɣrən Simyon wa s-itawănna Bəṭrus,
5 Agora, envia mensageiros a Jope e manda chamar Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 ăzzubbăt ɣur-Simyon wa isafalăn ilămawăn s-t-illa ehăn-net dăɣ-asălim n-ejărew wa səmmăn.»
6 Ele está hospedado com Simão, curtidor, cuja residência está situada à beira-mar.
7 Ifăl-t ănjălos wa hasăn-imməjrădăn ɣas, issăɣră-dd Kărnəlyus əssin dăɣ-inaxdimăn-net, ăsdăw-tăn d-əssărdasi ăddinăn dăɣ-wi ăɣlăfnen ehăn-net, ikna tafləst.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus domésticos e um soldado piedoso dos que estavam a seu serviço
8 Ijă dăɣ-săn isălan n-a-wa ijăn iket-net təzzar, ăšmašăl-tăn s-Žafa.
8 e, havendo-lhes contado tudo, enviou-os a Jope.
9 Hărwa han tabarăt ašăl wa iyyăḍăn, ad-iwwăn Bəṭrus afălla n-ehăn s-tarăhut, ad-itəddal Măssinăɣ.
9 No dia seguinte, indo eles de caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado, por volta da hora sexta, a fim de orar.
10 Itəddal Măssinăɣ dihen-dăɣ a-s ălluẓ, ăsdărhăn a ikša. Samăjnen-as ăddinăt imənsiwăn dihen-dăɣ a-s t-irmăs hărăt,
10 Estando com fome, quis comer; mas, enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase;
11 ojja išənnawăn a-s dd-ămerăn, ifăl-tăn-dd ăssărer măqqoorăn ătiwăṭṭăfăn s-əkkoẓ išrutăn-net, insă-dd data-s.
11 então, viu o céu aberto e descendo um objeto como se fosse um grande lençol, o qual era baixado à terra pelas quatro pontas,
12 Ăssărer-en, iskar fălla-s a-wa t-illăn dăɣ-irəzzejăn d-iẓlulam d-igḍaḍ.
12 contendo toda sorte de quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Innʼ-as emăsli iyyăn ălwăqq-wen: «Bəṭrus, ăɣrəs, ăkš.»
13 E ouviu-se uma voz que se dirigia a ele: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Innʼ-as Bəṭrus: «Făw Emăli! Năkk, wăr kăla əkšeɣ a xăramăn wăla a ămmiḍăsăn.»
14 Mas Pedro replicou: De modo nenhum, Senhor! Porque jamais comi coisa alguma comum e imunda.
15 Innʼ-as emăsli daɣ: «Wăr kăy-iwer asăxrəm n-a-wa issăxlăl Măssinăɣ.»
15 Segunda vez, a voz lhe falou: Ao que Deus purificou não consideres comum.
16 Itajj ănjălos măjrăd-wənnin-dăɣ i-Bəṭrus har kăraḍ ihăndăggan təzzar, imməḍkăl data-s ăssărer s-išənnawăn.
16 Sucedeu isto por três vezes, e, logo, aquele objeto foi recolhido ao céu.
17 Iqqăn a-wen-dăɣ eɣăf-net, ad-isiməktəw, itassăn ad-ijrăh ălmăɣna n-a-wa has-dd-ănfalălăn. Tamăzăyyat-ten-dăɣ a dăɣ-dd-əbdădăn meddən dăr-s sastannen dat-emm n-ehăn wa n-Simyon-i ɣur-ăzzubbăt,
17 Enquanto Pedro estava perplexo sobre qual seria o significado da visão, eis que os homens enviados da parte de Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam junto à porta;
18 əssəstănăn s-afălla kunta ehăn-wen-dăɣ a dăɣ-izzaɣ Simyon wa s-itawănna Bəṭrus.
18 e, chamando, indagavam se estava ali hospedado Simão, por sobrenome Pedro.
19 Isiməktəw Bəṭrus dăɣ-isălan n-tănăfalilt-ta-dăɣ a-s has-innă Unfas Šăddijăn: «Sastanăn dăr-k kăraḍ meddən,
19 Enquanto meditava Pedro acerca da visão, disse-lhe o Espírito: Estão aí dois homens que te procuram;
20 wăr tăsmăsăndădăd tidawt dăr-săn ed năkk a tăn-dd-ăšmašălăn săr-k.»
20 levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu os enviei.
21 Ăzzubbăt-dd săr-săn Bəṭrus, ăzozăy-tăn iman-net, issəstăn-tăn d-ăddălil wa făl dăr-s sastanăn.
21 E, descendo Pedro para junto dos homens, disse: Aqui me tendes; sou eu a quem buscais? A que viestes?
22 Ǝnnăn-as: «Kărnəlyus wa n-kăbtăn n-Roma a hanăɣ-dd-ăšmašălăn săr-k, ăhaləs n-ămaɣdal n-ămaksaḍ n-Măssinăɣ, ăssiimɣărăn kăl-Ălyăhud iket-năsăn a ămoos. A ilan išilan d-has-dd-ănfalăl ănjălos n-eməššeddəj n-Măssinăɣ t-ăsmătărăn d-ad-kăy-dd-isəssăɣăr, isəjəd i-a-wa has-mad-tənnəd afăl t-dd-tosed.»
22 Então, disseram: O centurião Cornélio, homem reto e temente a Deus e tendo bom testemunho de toda a nação judaica, foi instruído por um santo anjo para chamar-te a sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Ăsbărrăkăt Bəṭrus meddən wi dd-ăšmašăl Kărnəlyus, ăsmăjarăt-tăn. Ăffăw ɣas, ărkăbăn, ăddewăn dăr-săn hărăt dăɣ-ayətma-săn dăɣ-ăddin əzzaɣnen Žafa.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles; também alguns irmãos dos que habitavam em Jope foram em sua companhia.
24 Ǝwwăḍăn-in ašăl wa iyyăḍăn Qăyṣăra. A-s hin-osăn, iqqal-asăn Kărnəlyus ənta d-kăl-eɣewən-net d-inaflisăn-net.
24 No dia imediato, entrou em Cesareia. Cornélio estava esperando por eles, tendo reunido seus parentes e amigos íntimos.
25 Irăs-dd Bəṭrus ehăn ɣas, ilkăḍ-as-dd Kărnəlyus, oḍa daw-iḍarăn-net, irkăɣ data-s
25 Aconteceu que, indo Pedro a entrar, lhe saiu Cornélio ao encontro e, prostrando-se-lhe aos pés, o adorou.
26 măšan, issəbdăd-t-dd Bəṭrus, innʼ-as: «Ahaa, wăr jed a-di, năkk-dăɣ ăgg-adəm ɣas a ămoosăɣ.»
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Ergue-te, que eu também sou homem.
27 Ădiiwănnen har-əjjăšăn făll-ălžămaɣăt wa ăqqiimăn dăɣ-ammas n-ehăn.
27 Falando com ele, entrou, encontrando muitos reunidos ali,
28 Iḍkăl Bəṭrus măjrăd, innʼ-asăn: «Təssanăm kăwăneḍ iman-năwăn a-s ăssixrăm alămăr wa n-kăl-Ălyăhud i-iyyăn dăɣ-săn ujəš n-ehăn, wăla təmmidəwa d-ere d-wăr-oher ăddin măšan, năkk-i-hi, innʼ-ahi Măssinăɣ a-s wăr leɣ s-ad-səjrăhăɣ ăwadəm wălʼ iyyăn i-ad-t-ăjăɣ a xăramăn wăla a ămmiḍăsăn.
28 a quem se dirigiu, dizendo: Vós bem sabeis que é proibido a um judeu ajuntar-se ou mesmo aproximar-se a alguém de outra raça; mas Deus me demonstrou que a nenhum homem considerasse comum ou imundo;
29 Təssəba n-a-wen-dăɣ afăl wăr jeɣ ăsaru wălʼ iyyăn i-ad-wăr kăwăn-dd-əkkeɣ, lăɣătăt-ahi ămăra, ăddălil wa făl hi-dd-təssăɣrăm.»
29 por isso, uma vez chamado, vim sem vacilar. Pergunto, pois: por que razão me mandastes chamar?
30 Innʼ-as Kărnəlyus: «A ilan kăraḍ išilan, s-ăssaɣăt šund-wa-dăɣ, təddalăɣ Măssinăɣ s-tezzar dăɣ-ehăn-in, har šik-dăɣ, ibdăd-dd ăhaləs ilsan imălsan ăsimăɣmăɣnen dat-i,
30 Respondeu-lhe Cornélio: Faz, hoje, quatro dias que, por volta desta hora, estava eu observando em minha casa a hora nona de oração, e eis que se apresentou diante de mim um varão de vestes resplandecentes
31 innʼ-ahi: ‹Kărnəlyus, tittar-năk d-tikutawen-năk, əwwăḍnăt Măssinăɣ, wăr kăy-in-ittəwa,
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas, lembradas na presença de Deus.
32 šəmmišəl ămăra meddən s-aɣrəm wa n-Žafa i-ad-dd-idawăn d-ăhaləs s-isəm-net Simyon wa s-itawănna Bəṭrus, ăzzubbăt dăɣ-ehăn n-Simyon wa isafalăn ilămawăn, ehăn-net, ihʼ asălim n-ejărew wa səmmăn.›
32 Manda, pois, alguém a Jope a chamar Simão, por sobrenome Pedro; acha-se este hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Ăšmašălăɣ-in săr-k ălwăqq-wen-dăɣ meddən-in, irăš-ak Măssinăɣ ass wa hi-dd-jed. Ămăra, iket-dăɣ-nănăɣ da-dăɣ, Măssinăɣ a dăɣ-nəjar ăṭṭăma, năsijăd daɣ iket-nănăɣ i-a-wa s-hak-inna Emăli ad-hanăɣ-t-səlmədăd.»
33 Portanto, sem demora, mandei chamar-te, e fizeste bem em vir. Agora, pois, estamos todos aqui, na presença de Deus, prontos para ouvir tudo o que te foi ordenado da parte do Senhor.
34 Iḍkăl Bəṭrus măjrăd, innă: «Tidət-dăɣ a-s, iket əjrăhăɣ a-s, Măssinăɣ, wăr-iẓley ăddinăt,
34 Então, falou Pedro, dizendo: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 ănn-ak, e d t-illăm ere t-ăksuḍăn, itamašal erhet-net s-iqqud, tawset t-təlăt-dăɣ, ijraẓ-as.
35 pelo contrário, em qualquer nação, aquele que o teme e faz o que é justo lhe é aceitável.
36 Măssinăɣ, ăssawăy-dd s-tizarăt măjrăd-net i-kăl-Iṣrayil i-ad-tăn-isəlməd s-ălxer wa tăn-mad-ăkf ƔisaĂlmasex-i n-Emăli n-e d t-illăm ăgg-adəm.
36 Esta é a palavra que Deus enviou aos filhos de Israel, anunciando-lhes o evangelho da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Təssanăm a-wa ijăn dăɣ-Galila d-Ălyăhudəyăt ḍarăt asəlmaɣ wa ijʼ Exya i-ăddinăt dăɣ-aman.
37 Vós conheceis a palavra que se divulgou por toda a Judeia, tendo começado desde a Galileia, depois do batismo que João pregou,
38 Ɣisa wa n-Năṣirăt, ăsnăfrăn-t Măssinăɣ, ikfʼ-e Unfas, issăɣlăy-dd ăkall iket-net, itajj ălxer, izizuy ăddinăt iket-năsăn wi ăssirmăɣ Iblis.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder, o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele;
39 Năjjəyh i-a-wa ija iket-net dăɣ-teje ta n-Ălyăhudəyăt d-aɣrəm wa n-Yărussălam hundăɣ har ašăl wa d-t-ărmăsăn kăl-Ălyăhud, əṣlăbăn-t făll-tajəttewt
39 e nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém; ao qual também tiraram a vida, pendurando-o no madeiro.
40 măšan, issənkăr-t-dd Măssinăɣ s-tărna-net jer-inəmmuttan ašăl wa s kăraḍ i-ad-t-ənhəyăn ăddinăt, iddar,
40 A este ressuscitou Deus no terceiro dia e concedeu que fosse manifesto,
41 wădden ăddinăt iket-năsăn a t-ənhăynen, wăr t-inhey ar wi ăsnăfrăn ənta iman-net i-a-wen. Ăddinăt-en, nəhʼ-en năkkăneḍ-i ohărnen išəkša d-isəswa d-Ɣisa ḍarăt a-s t-dd-ăssinkăr Măssinăɣ jer-inəmmuttan.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que foram anteriormente escolhidas por Deus, isto é, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressurgiu dentre os mortos;
42 Ǝnta-en-dăɣ a hanăɣ-ăsnăfrănăn, omăr-anăɣ s-axăṭṭab n-isălan-net i-ăddinăt, nəsəlməd-tăn a-s Ɣisa a ăsnăfrăn Măssinăɣ i-ad-išrăɣ e d t-illăm ăgg-adəm, wi ăba hakd wi əddărnen.
42 e nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é quem foi constituído por Deus Juiz de vivos e de mortos.
43 Dăɣ-isălan-net ənta-en-dăɣ a dăɣ-ăjjəyhăn, ənnăn ănnăbităn iket-dăɣ-năsăn a-s, ere săr-s omănăn-dăɣ, ad-ijrəw tenăšše n-ibăkkaḍăn-net s-tărna n-isəm-net.»
43 Dele todos os profetas dão testemunho de que, por meio de seu nome, todo aquele que nele crê recebe remissão de pecados.
44 Ijanna Bəṭrus a-wen-dăɣ a-s dd-ăzzubbăt Unfas Šăddijăn făll-ălžămaɣăt-en iket-net.
44 Ainda Pedro falava estas coisas quando caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Iqqăn a-wen eɣăf n-imumənăn wi n-kăl-Ălyăhud ămelăynen ăddewnen d-Bəṭrus ed ənhăyăn Unfas Šăddijăn har dd-ăzzubbăt făll-ăddinăt s-alăṣăl-năsăn, inəẓẓulam a ămoosăn.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, que vieram com Pedro, admiraram-se, porque também sobre os gentios foi derramado o dom do Espírito Santo;
46 Sallăn-asăn daɣ ămmiijrădăn awalăn ăynaynen, samɣarăn Măssinăɣ.
46 pois os ouviam falando em línguas e engrandecendo a Deus. Então, perguntou Pedro:
47 Innʼ-asăn Bəṭrus ḍarăt-a-wen: «Ak, ma igdalăn i-ăddinăt făll-dd-ăzzubbăt Unfas Šăddijăn s-əmmək wa s-fălla-năɣ dd-ăzzubbăt ad-ətwəsəlmăɣăn dăɣ-aman?»
47 Porventura, pode alguém recusar a água, para que não sejam batizados estes que, assim como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Omăr ălwăqq-wen-dăɣ s-ad-ətwəsəmăɣăn dăɣ-aman s-isəm n-Ɣisa Ălmasex.
48 E ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então, lhe pediram que permanecesse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.