Apocalipse 9
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NTLH
1 Ăshăḍ ănjălos wa s-səmmos tăsinsăɣt-net, ənhăyăɣ atăr dd-ifalăn išənnawăn har dd-oḍă făll-ăkall, ătwăkfʼ-e asăyar n-anu wa wărăn ila ider ihăn ălaxărăt.
1 Depois o quinto anjo tocou a sua trombeta, e eu vi uma estrela que tinha caído do céu na terra, e ela recebeu a chave do abismo .
2 Orʼ atăr-ənnin anu-en, izjăr-t-dd a olăhăn d-tahəst-i-dăɣ tăssuksăḍăt, issəkwăl ăho wa dd-izjărăn anu tăfukt d-ălhăwa.
2 A estrela abriu o poço do abismo, e dele saiu fumaça, como se fosse de uma grande fornalha. E o sol e o ar escureceram com a fumaça que saía do abismo.
3 Ăho-ənnin-dăɣ, təzjăr-t-dd tašwalt təlsăt ărori n-ăkall, tašwalt-en, təjraw ăssăm olăhăn d-wa ihăn iẓurdam.
3 De dentro da fumaça saíram gafanhotos, que desceram sobre a terra e receberam o mesmo poder que os escorpiões têm.
4 Təjrăw tašwalt-ənnin-dăɣ alămăr n-ad-wăr ḍes teyəšše wăla ihəškan wăla idommăn, ătwănnʼ-as ɣas ad-ăkk ăššar-net dăgg-adəm wi s-wăr-iwer ešwăl wa n-Măssinăɣ timmawen-năsăn.
4 Foi dito aos gafanhotos que não fizessem estragos nas ervas, nem nas árvores, nem em qualquer outra planta; somente podiam ferir as pessoas que não tivessem a marca do sinete de Deus na testa.
5 Ăddinăt-en, wăr təjrew tašwalt turhajăt n-tenăɣe-năsăn, wăr təjrew a săl turhajăt n-aɣəzzəbu-năsăn har fălla-săn takəy tăqqăn n-səmmos orăn. Təsəmme n-tisnant n-ălɣizabăt-net tolăh d-a-wa s-itifrəy ăwadəm ăkiwăttăt eẓerdəm.
5 Os gafanhotos não tiveram permissão para matar essas pessoas; eles podiam apenas torturá-las durante cinco meses. A dor que causavam nessa tortura era como a dor da picada de um escorpião.
6 Tăqqăn-ten-dăɣ n-səmmos orăn, ad-takəy tammăɣăn dăgg-adəm i-tamăttant măšan, wăr tăt-jărrəwăn, sadărhanăn-tăt măšan, tifăqqut-asăn.
6 Naqueles cinco meses as pessoas procurarão a morte, mas não a encontrarão; vão querer morrer, mas a morte fugirá delas.
7 Tašwalt-ənnin, tolăh d-ibəjwan ăsidăwnen i-tikawt n-amjăr, iɣăfawăn-năsăn, iwar-tăn a olăhăn d-koronatăn, a-wen, tikənbuten n-orăɣ, olăhăn idmawăn-năsăn d-wi n-dăgg-adəm,
7 Os gafanhotos pareciam cavalos prontos para a batalha. Na cabeça tinham uma coisa parecida com uma coroa de ouro, e a cara deles era como o rosto de um ser humano.
8 lan amẓadăn olăhnen d-tišəkkaḍ n-tiḍeḍen, lan daɣ isenăn olăhnen d-wi n-ehran.
8 Os seus cabelos eram como cabelos de mulher, e os dentes eram como dentes de leão.
9 Ijərjar-năsăn, s-tənnəd, tăẓoli a tăn-ilsan, emăsli n-afrewăn-năsăn, olăh d-turfen ti n-amjăr tihubun ibəjwan əkkanen edăgg n-amjăr.
9 As suas couraças eram parecidas com couraças de ferro, e o barulho das suas asas era como o barulho de carros puxados por muitos cavalos quando correm para a batalha.
10 Lan tilănkăwen lanen teskărt šund ta n-iẓurdam, tilănkăwen-năsăn en-dăɣ a ihʼ ăssăm wa s-tikwəttin dăgg-adəm har ăkəyən səmmos orăn.
10 Os gafanhotos tinham rabos e ferrões como os de escorpiões, e era com os rabos que tinham o poder de ferir as pessoas por cinco meses.
11 Lan ămănokal wa ănnihăḍăn dăɣ-anu wa wărăn ila ider ihăn ălaxărăt s-ənta a-s ănjălos wa n-ălaxărăt, isəm-net dăɣ-Ɣăbranəyya: Abbădon; isəm-net dăɣ-Tălyunanit: Abbolyon. Almăɣna n-isəm-net: Ămahlak.
11 Eles tinham um rei que os governava, que era o anjo que toma conta do abismo. O seu nome em hebraico é Abadom e em grego é Apolião (isso quer dizer “O Destruidor”).
12 Ălmăṣṣibăt wa ăzzarăn okăy măšan, əlkamăn-as-dd əssin hărwa.
12 O primeiro “ai” já passou. Depois disso dois outros “ais” devem vir ainda.
13 Ăshăḍ ănjălos wa s-săḍis tăsinsăɣt-net, əsleɣ i-emăsli dd-ifalăn tisəttuytay ti n-əkkoẓăt n-tasəskărt n-orăɣ ta n-tikutawen t-təllăt dat-Măssinăɣ.
13 Então o sexto anjo tocou a sua trombeta, e eu ouvi uma voz que vinha dos quatro cantos do altar de ouro que está diante de Deus.
14 Innʼ emăsli-en i-ănjălos wa s-săḍis iṭṭăfăn tăsinsăɣt: «Arr-in ănjălosăn wi n-əkkoẓ əkrădnen edes i-ejărew wa măqqărăn s-isəm-net Ifrăyti.»
14 E ao sexto anjo, que tinha nas mãos a trombeta, a voz disse: — Solte os quatro anjos que estão amarrados perto do grande rio Eufrates !
15 Ămerăn-dd ănjălosăn-win-dăɣ n-əkkoẓ ăssaɣăt-wen-dăɣ n-ašăl-wen-dăɣ n-ewăr-wen-dăɣ n-awătay-wen-dăɣ i-ad-ănɣən əttələt n-dăgg-adəm ed a-wen-dăɣ a-s ətwarăn a ijă a-wa-dăɣ.
15 Os quatro anjos foram soltos. Eles estavam preparados para essa hora, dia, mês e ano a fim de matar a terça parte da humanidade.
16 Ătwănnʼ-ahi a-wa dăr-ogdăh əlɣəskăr wa inăyăn ibəjwan, oseɣ-t iwwăḍ sănatăt timaḍ n-ajjim n-ăwadəm.
16 E me foi dito que os soldados a cavalo eram duzentos milhões.
17 Ibəjwan-ənnin d-ăddinăt wi tăn-năynen, ənta da əmmək wa s-hi-dd-ănfalălăn: imălsan-năsăn, i n-tăẓoli šăggăɣăt šund efew, i dalatnen šund tekădăyt ta n-telăllit lăt ălqim s-itawănna: Safir; ja tăroɣe ta ităjj əlkăbrit. Iɣăfawăn n-ibəjwan, olăhăn d-iɣăfawăn n-ehran, izajjăr-dd efew d-ihohan d-əlkăbrit imawăn-năsăn.
17 Na minha visão vi os cavalos e os seus cavaleiros. Os cavaleiros tinham no peito couraças vermelhas como fogo, azuis como safira e amarelas como enxofre. A cabeça dos cavalos era como cabeça de leão, e da boca deles saía fogo, fumaça e enxofre.
18 Ălmăṣṣibatăn-winnin-dăɣ n-kăraḍ dd-zajjărnen imawăn n-ibəjwan, efew d-ăho d-əlkăbrit, əlhăsăn əttələt n-dăgg-adəm
18 A terça parte da humanidade foi morta por estas três pragas: o fogo, a fumaça e o enxofre que saíam da boca dos cavalos.
19 ed ibəjwan ənnin-dăɣ, ăššar-năsăn, imawăn-năsăn d-tilănkăwen-năsăn a iha făl-a-s olăhnăt tilănkăwen-năsăn d-taššălen, lan iɣăfawăn s-tiḍărrun dăgg-adəm.
19 Pois o poder dos cavalos está na boca deles e também no rabo. O rabo parecia uma cobra com a cabeça na ponta dele, e com ele os cavalos feriam o povo.
20 Unjăy a-wa dd-ăqqimăn dăɣ-dăgg-adəm wăr-ănɣen ălmăṣṣibatăn-ənnin-dăɣ s-ad-ibḍəw d-ăṣṣănămăn wi əknăn s-ifassăn-năsăn, unjăyăn s-ad-əbḍəwăn d-ălɣibadăt n-alšinăn d-ăṣṣănămăn wi əknăn i-iman-năsăn s-orăɣ d-aẓrəf d-daroɣ d-tihun d-isăɣerăn wăren ăddobăt ahănay wăla măsăllăt wăla răjjoš.
20 O resto da humanidade, isto é, todos os que não tinham sido mortos por essas pragas, não abandonou aquilo que eles haviam feito com as suas próprias mãos : eles não pararam de adorar os demônios e os ídolos de ouro, de prata, de bronze, de pedra e de madeira, que não podem ver, nem ouvir, nem andar.
21 Unjăyăn daɣ s-ad-əbḍəwăn d-iji n-iman d-əkkəriku d-asəmmăḍəs n-iman d-tikra.
21 Também não se arrependeram dos seus crimes de morte, nem das suas feitiçarias, nem da sua imoralidade sexual, nem dos seus roubos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.