Apocalipse 18
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NTLH
1 Ḍarăt hărătăn-win-dăɣ, ənhăyăɣ ănjălos iyyăn a-s dd-ăzzubbăt išənnawăn. Ănjălos-en, emăṣṣehi n-tikunen a ămoos, ăsmălăwlăw s-ănnur-net ăkall iket-net.
1 Depois disso vi outro anjo descendo do céu. Ele tinha um grande poder, e o seu brilho iluminava toda a terra.
2 Iḍkăl emăsli-net s-afălla, innă:
2 E gritava com voz forte: — Caiu! Caiu a grande Babilônia ! Agora quem vive ali são os demônios e todos os espíritos imundos. Todos os tipos de aves e feras imundas e nojentas vivem nela.
3 Ǝddəwəlăn iket-dăɣ-năsăn a əswănen dăɣ-asməd n-əlkăxbu-net wa wărăn ila eket. Imănokalăn n-ăkall iket-net ohărăn dăr-s əlkăxbu-net. Ăttužžar n-ăkall iket-dăɣ-năsăn, ărzăɣăn dăɣ-ilalăn-net wi s-wăr t-illa a dăr-olăhăn tihusay wăla nefran.»
3 Pois todas as nações beberam do seu vinho, o vinho forte do seu desejo imoral. Os reis do mundo inteiro cometeram imoralidade sexual com ela, e os homens de negócio deste mundo se enriqueceram à custa das práticas sexuais sujas da prostituta.
4 Olăsăɣ daɣ măsăllăt n-emăsli dd-ifalăn išənnawăn innăn:
4 Então ouvi outra voz do céu, que disse: — Saia dessa cidade, meu povo! Saiam todos dela para não tomarem parte nos seus pecados e para não participarem dos seus castigos!
5 făl-a-s ibăkkaḍăn-net, timtulun har əwwăḍăn išənnawăn. Măssinăɣ daɣ, wăr hin-ittəwa erk imojjan-net.
5 Pois os seus pecados estão amontoados até o céu, e Deus lembra das suas maldades.
6 Ăjăt-as a-wa təja i-ăddinăt wi iyyăḍnen, ăɣšədăt-as anăḍfus n-a-wa tăɣšăd; sənnəḍfəsăt-as ăṣṣahăt n-alkas-net n-asməd wa təssəswă tamətte.
6 Deem a ela o mesmo que ela deu a vocês; paguem em dobro o que ela fez. Encham a taça dela com bebida duas vezes mais forte do que a bebida que ela preparou para vocês.
7 Săknăt-tăt ălɣizabăt d-aɣăna ogdăhnen d-ălxurmăt d-tănoflayt ta təkfă iman-net ənta-i jănnet dăɣ-iman-net: ‹Năkk, tămănokalt a ămoosăɣ, wăr heɣ miši n-ad-iba ăhaləs-in, wăr-ilkem daɣ ad-ăqqalăɣ tănuḍăft.›
7 Deem a ela tanto sofrimento e tristeza quanto luxo e ela deu a si mesma. Porque ela pensa assim: “Estou sentada aqui como rainha! Não sou viúva e nunca mais vou sofrer!”
8 A-wen-dăɣ a făl ălmăṣṣibatăn wi has-ətwărnen, ad-fălla-s dd-əjən iyyăn n-ejăḍăl dăɣ-iyyăn n-ašăl, tiḍəw-dd fălla-s tamăttant d-tahăla d-laẓ, ăkš-et efew făl-a-s Emăli-i tăt-e-išrăɣăn, ila tărna.»
8 Por isso num mesmo dia cairão sobre ela estas pragas: doenças, dor e fome, e ela será queimada no fogo. Pois o Senhor Deus, que a julga, é poderoso.
9 Ălwăqq-wen, ad-əlhən imănokalăn n-ăkall wi dăr-s ohărnen əlkăxbu-net d-tănoflayt-net, ad-səkkələlăn fălla-s afăl ənhăyăn ăho n-efew wa tăt-itattăn ikkʼ išənnawăn,
9 Os reis do mundo inteiro que tomaram parte na imoralidade e na corrupção dela vão gritar e chorar quando virem a fumaça do seu incêndio.
10 ad-əbdədăn imămokalăn-ənnin-dăɣ ijəj făl tuksəḍa n-ad-tăn-irməs ălmăṣṣibăt wa oḍăn făll-aɣrəm. Ǝbdədăn dihen, ad-jannen:
10 Eles ficam de longe porque têm medo de tomar parte no castigo que ela vai sofrer e dizem: — Ai de você! Ai de você, Babilônia, grande e poderosa cidade! Em apenas uma hora você já foi castigada!
11 Ăttužžar n-ăkall, ad-əlhən əntăneḍ-dăɣ, əṭṭəfăn iba n-aɣrəm wa n-Babilun ed ăbas t-illa ere ižžənšăn ilalăn-năsăn.
11 Os comerciantes do mundo inteiro também gritam e se lamentam por causa dela porque ninguém mais compra os produtos deles.
12 Orăɣ-năsăn d-aẓrəf d-tikădăyen ti n-tilăllaten d-timăɣwanen d-ălxărerăn-năsăn d-tabduɣt ta šăggăɣăt tăsmăɣmăɣăt lăt ălqim, d-e d t-illăm ănnuɣ ihan isăɣerăn wi s-wăr răqqis ajăraw-năsăn d-e d t-illăm ănnuɣ n-tăhore jat s-isenăn n-elwan meɣ dăɣ-ihəškan n-aḍutăn meɣ dăɣ-daroɣ meɣ dăɣ-tăẓoli meɣ dăɣ-ălhor
12 Ninguém compra o seu ouro, prata, pedras preciosas e pérolas; nem o seu linho finíssimo, a sua púrpura , a sua seda e a sua lã vermelha; nem qualquer espécie de madeira rara ou qualquer tipo de objetos feitos de marfim e de madeira cara, de bronze, ferro e mármore;
13 d-əlɣənfărăn d-iẓədraẓ wi iyyăḍnen d-aḍutăn d-telḍəḍt d-matălxer d-asməd d-əzzăyt d-ejel n-ălkăma d-iwan d-tihatten d-ibəjwan d-turfen ti n-amjăr d-eklan d-wăla iman n-ăddinăt.
13 nem canela, cardamomo , incenso, mirra ou perfumes. Ninguém compra o seu vinho, azeite, farinha de trigo e trigo em grão; nem gado e ovelhas, cavalos e carruagens, nem escravos ou outros seres humanos.
14 Ad-ăj a-wen-dăɣ iket-net, ad-itawănna dăɣ-Babilun: «Xăxx, unhh, xăxx-dăɣ! Hărătăn wi s-kăla tăn-təkned tărha iket-năsăn ăbă-tăn fălla-m, ărrəzăɣ-năm d-tănoflayt iket-net, ad-t-iba fălla-m, wăr-ilkem daɣ ad-tăn-tolasăd ajăraw.
14 Os comerciantes dizem à cidade: — Acabaram todas aquelas coisas boas que você tanto desejava, e você perdeu para sempre toda a riqueza e toda a fama que possuía e não as encontrará mais.
15 Ăttužžar daɣ wi ărzăɣnen s-mamăla wa s-kăla t-əjăn dăɣ-aɣrəm, ad-has-əbdadăn dăɣ-ijəj făl tuksəḍa n-ad-fălla-săn iḍəw ălmăṣṣibăt wa oḍăn făll-aɣrəm, ad-hallăn, əṭṭafăn iba.
15 E os comerciantes, que se tornaram ricos negociando naquela cidade, ficarão de longe, com medo de serem castigados junto com ela. Eles vão gritar e lamentar assim:
16 Jannen:
16 — Ai da grande cidade! Ai da cidade que estava vestida de linho finíssimo, de púrpura e de lã vermelha e que se enfeitava com joias de ouro, com pedras preciosas e com pérolas!
17 Ɣas ehăre ogdăhăn d-wa-dăɣ iket-net, ăsbăt-t-in fălla-m iyyăn n-ăssaɣăt. Ăddinăt daɣ iket-năsăn wi šašalnen turfen ti n-aman d-iməssukal wi tiwəyən dăɣ-turfen-năsăn, d-wi xaddămnen dăɣ-turfen-năsăn d-wi əddarnen s-a-wa dd-izajjărăn ejărew iket-net, əbdadăn iket-năsăn dăɣ-ijəj,
17 Em somente uma hora ela perdeu toda a sua riqueza! Todos os capitães de navios e todos os passageiros, marinheiros e outros que ganham a vida no mar ficaram de longe.
18 əkyadăn dăɣ-ăho n-aɣrəm wa dăɣ-irɣa efew, jannen: ‹Wăr kăla t-imăl aɣrəm ogdăhăn d-wa-dăɣ təmɣăre.›
18 Então, vendo a fumaça do incêndio da cidade, gritaram: — Nunca houve uma cidade igual a esta grande cidade!
19 Ad-sawarăn ăkall iɣăfawăn-năsăn, hallăn, širšun, əṭṭafăn iba, jannen:
19 Em sinal de tristeza eles jogaram pó sobre a cabeça, choraram e gritaram assim: — Ai da grande cidade! Ai da cidade onde, à custa da sua grande riqueza, se enriqueceram todos os que tinham navios no mar! E em apenas uma hora ela perdeu tudo!
20 Ya kăl-išənnawăn, dăwătăt dăɣ-təssəba n-a-wa s-Babilun, toḍă, təhlăk. Tăddăwătet tamətte ta n-iməššeddəjăn n-Măssinăɣ d-inəmmušal d-ănnăbităn făl-a-s, iẓăl dăɣ-s Măssinăɣ terwidəma ta kăwăn-təssəkna.»
20 Alegrem-se, ó céus, por causa da destruição dessa cidade! Alegrem-se, povo de Deus, apóstolos e profetas ! Pois Deus a condenou pelo que ela fez a vocês!
21 Irmăs ălwăqq-wen ănjălos ăṣṣoohen tăhunt ta măqqărăt tolăhăt d-ta făll-itəẓẓad ălkăma, ijăr-tăt-in dăɣ-ejărew, innă:
21 Então um anjo forte levantou uma pedra do tamanho de uma grande pedra de moinho e a jogou no mar. E disse: — É assim que a grande cidade de Babilônia será jogada fora com violência e nunca mais será vista.
22 Wăr-ilkem ad-dăɣ-s ija emăsli
22 A música dos tocadores de harpa , de flauta e de trombeta e as vozes dos cantores nunca mais serão ouvidas em você, e em você nunca mais será encontrado nenhum trabalhador de qualquer ofício, e nunca mais se ouvirá em você o barulho das pedras de moinho!
23 Wăr-ilkem ad-dăɣ-s tărɣa tefătelt,
23 Em você jamais brilhará a luz de uma lamparina, e nunca mais se ouvirá em você a voz dos noivos e das noivas. Os seus comerciantes foram os mais poderosos do mundo, e com feitiçaria você enganou todos os povos da terra.
24 Babilun ənta, a dăɣ-inɣăl ašni n-ănnăbităn
24 A grande Babilônia foi castigada porque nela foi encontrado o sangue dos profetas, o sangue do povo de Deus e o de todos os que foram assassinados na terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.