Apocalipse 18
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ARC
1 Ḍarăt hărătăn-win-dăɣ, ənhăyăɣ ănjălos iyyăn a-s dd-ăzzubbăt išənnawăn. Ănjălos-en, emăṣṣehi n-tikunen a ămoos, ăsmălăwlăw s-ănnur-net ăkall iket-net.
1 E, depois destas coisas, vi descer do céu outro anjo, que tinha grande poder, e a terra foi iluminada com a sua glória.
2 Iḍkăl emăsli-net s-afălla, innă:
2 E clamou fortemente com grande voz, dizendo: Caiu! Caiu a grande Babilônia e se tornou morada de demônios, e abrigo de todo espírito imundo, e refúgio de toda ave imunda e aborrecível!
3 Ǝddəwəlăn iket-dăɣ-năsăn a əswănen dăɣ-asməd n-əlkăxbu-net wa wărăn ila eket. Imănokalăn n-ăkall iket-net ohărăn dăr-s əlkăxbu-net. Ăttužžar n-ăkall iket-dăɣ-năsăn, ărzăɣăn dăɣ-ilalăn-net wi s-wăr t-illa a dăr-olăhăn tihusay wăla nefran.»
3 Porque todas as nações beberam do vinho da ira da sua prostituição. Os reis da terra se prostituíram com ela. E os mercadores da terra se enriqueceram com a abundância de suas delícias.
4 Olăsăɣ daɣ măsăllăt n-emăsli dd-ifalăn išənnawăn innăn:
4 E ouvi outra voz do céu, que dizia: Sai dela, povo meu, para que não sejas participante dos seus pecados e para que não incorras nas suas pragas.
5 făl-a-s ibăkkaḍăn-net, timtulun har əwwăḍăn išənnawăn. Măssinăɣ daɣ, wăr hin-ittəwa erk imojjan-net.
5 Porque já os seus pecados se acumularam até ao céu, e Deus se lembrou das iniquidades dela.
6 Ăjăt-as a-wa təja i-ăddinăt wi iyyăḍnen, ăɣšədăt-as anăḍfus n-a-wa tăɣšăd; sənnəḍfəsăt-as ăṣṣahăt n-alkas-net n-asməd wa təssəswă tamətte.
6 Tornai-lhe a dar como ela vos tem dado e retribuí-lhe em dobro conforme as suas obras; no cálice em que vos deu de beber, dai-lhe a ela em dobro.
7 Săknăt-tăt ălɣizabăt d-aɣăna ogdăhnen d-ălxurmăt d-tănoflayt ta təkfă iman-net ənta-i jănnet dăɣ-iman-net: ‹Năkk, tămănokalt a ămoosăɣ, wăr heɣ miši n-ad-iba ăhaləs-in, wăr-ilkem daɣ ad-ăqqalăɣ tănuḍăft.›
7 Quanto ela se glorificou e em delícias esteve, foi-lhe outro tanto de tormento e pranto, porque diz em seu coração: Estou assentada como rainha, não sou viúva e não verei o pranto.
8 A-wen-dăɣ a făl ălmăṣṣibatăn wi has-ətwărnen, ad-fălla-s dd-əjən iyyăn n-ejăḍăl dăɣ-iyyăn n-ašăl, tiḍəw-dd fălla-s tamăttant d-tahăla d-laẓ, ăkš-et efew făl-a-s Emăli-i tăt-e-išrăɣăn, ila tărna.»
8 Portanto, num dia virão as suas pragas: a morte, e o pranto, e a fome; e será queimada no fogo, porque é forte o Senhor Deus, que a julga.
9 Ălwăqq-wen, ad-əlhən imănokalăn n-ăkall wi dăr-s ohărnen əlkăxbu-net d-tănoflayt-net, ad-səkkələlăn fălla-s afăl ənhăyăn ăho n-efew wa tăt-itattăn ikkʼ išənnawăn,
9 E os reis da terra, que se prostituíram com ela e viveram em delícias, a chorarão e sobre ela prantearão, quando virem a fumaça do seu incêndio.
10 ad-əbdədăn imămokalăn-ənnin-dăɣ ijəj făl tuksəḍa n-ad-tăn-irməs ălmăṣṣibăt wa oḍăn făll-aɣrəm. Ǝbdədăn dihen, ad-jannen:
10 Estarão de longe pelo temor do seu tormento, dizendo: Ai! Ai daquela grande Babilônia, aquela forte cidade! Pois numa hora veio o seu juízo.
11 Ăttužžar n-ăkall, ad-əlhən əntăneḍ-dăɣ, əṭṭəfăn iba n-aɣrəm wa n-Babilun ed ăbas t-illa ere ižžənšăn ilalăn-năsăn.
11 E sobre ela choram e lamentam os mercadores da terra, porque ninguém mais compra as suas mercadorias:
12 Orăɣ-năsăn d-aẓrəf d-tikădăyen ti n-tilăllaten d-timăɣwanen d-ălxărerăn-năsăn d-tabduɣt ta šăggăɣăt tăsmăɣmăɣăt lăt ălqim, d-e d t-illăm ănnuɣ ihan isăɣerăn wi s-wăr răqqis ajăraw-năsăn d-e d t-illăm ănnuɣ n-tăhore jat s-isenăn n-elwan meɣ dăɣ-ihəškan n-aḍutăn meɣ dăɣ-daroɣ meɣ dăɣ-tăẓoli meɣ dăɣ-ălhor
12 mercadorias de ouro, e de prata, e de pedras preciosas, e de pérolas, e de linho fino, e de púrpura, e de seda, e de escarlata; e toda madeira odorífera, e todo vaso de marfim, e todo vaso de madeira preciosíssima, de bronze e de ferro, e de mármore;
13 d-əlɣənfărăn d-iẓədraẓ wi iyyăḍnen d-aḍutăn d-telḍəḍt d-matălxer d-asməd d-əzzăyt d-ejel n-ălkăma d-iwan d-tihatten d-ibəjwan d-turfen ti n-amjăr d-eklan d-wăla iman n-ăddinăt.
13 e cinamomo, e cardamomo, e perfume, e mirra, e incenso, e vinho, e azeite, e flor de farinha, e trigo, e cavalgaduras, e ovelhas; e mercadorias de cavalos, e de carros, e de corpos e de almas de homens.
14 Ad-ăj a-wen-dăɣ iket-net, ad-itawănna dăɣ-Babilun: «Xăxx, unhh, xăxx-dăɣ! Hărătăn wi s-kăla tăn-təkned tărha iket-năsăn ăbă-tăn fălla-m, ărrəzăɣ-năm d-tănoflayt iket-net, ad-t-iba fălla-m, wăr-ilkem daɣ ad-tăn-tolasăd ajăraw.
14 E o fruto do desejo da tua alma foi-se de ti, e todas as coisas gostosas e excelentes se foram de ti, e não mais as acharás.
15 Ăttužžar daɣ wi ărzăɣnen s-mamăla wa s-kăla t-əjăn dăɣ-aɣrəm, ad-has-əbdadăn dăɣ-ijəj făl tuksəḍa n-ad-fălla-săn iḍəw ălmăṣṣibăt wa oḍăn făll-aɣrəm, ad-hallăn, əṭṭafăn iba.
15 Os mercadores destas coisas, que com elas se enriqueceram, estarão de longe, pelo temor do seu tormento, chorando, e lamentando,
16 Jannen:
16 e dizendo: Ai! Ai daquela grande cidade, que estava vestida de linho fino, de púrpura, de escarlata, adornada com ouro e pedras preciosas e pérolas! Porque numa hora foram assoladas tantas riquezas.
17 Ɣas ehăre ogdăhăn d-wa-dăɣ iket-net, ăsbăt-t-in fălla-m iyyăn n-ăssaɣăt. Ăddinăt daɣ iket-năsăn wi šašalnen turfen ti n-aman d-iməssukal wi tiwəyən dăɣ-turfen-năsăn, d-wi xaddămnen dăɣ-turfen-năsăn d-wi əddarnen s-a-wa dd-izajjărăn ejărew iket-net, əbdadăn iket-năsăn dăɣ-ijəj,
17 E todo piloto, e todo o que navega em naus, e todo marinheiro, e todos os que negociam no mar se puseram de longe.
18 əkyadăn dăɣ-ăho n-aɣrəm wa dăɣ-irɣa efew, jannen: ‹Wăr kăla t-imăl aɣrəm ogdăhăn d-wa-dăɣ təmɣăre.›
18 E, vendo a fumaça do seu incêndio, clamaram, dizendo: Que cidade é semelhante a esta grande cidade?
19 Ad-sawarăn ăkall iɣăfawăn-năsăn, hallăn, širšun, əṭṭafăn iba, jannen:
19 E lançaram pó sobre a cabeça e clamaram, chorando, e lamentando, e dizendo: Ai! Ai daquela grande cidade, na qual todos os que tinham naus no mar se enriqueceram em razão da sua opulência! Porque numa hora foi assolada.
20 Ya kăl-išənnawăn, dăwătăt dăɣ-təssəba n-a-wa s-Babilun, toḍă, təhlăk. Tăddăwătet tamətte ta n-iməššeddəjăn n-Măssinăɣ d-inəmmušal d-ănnăbităn făl-a-s, iẓăl dăɣ-s Măssinăɣ terwidəma ta kăwăn-təssəkna.»
20 Alegra-te sobre ela, ó céu, e vós, santos apóstolos e profetas, porque já Deus julgou a vossa causa quanto a ela.
21 Irmăs ălwăqq-wen ănjălos ăṣṣoohen tăhunt ta măqqărăt tolăhăt d-ta făll-itəẓẓad ălkăma, ijăr-tăt-in dăɣ-ejărew, innă:
21 E um forte anjo levantou uma pedra como uma grande mó e lançou- a no mar, dizendo: Com igual ímpeto será lançada Babilônia, aquela grande cidade, e não será jamais achada.
22 Wăr-ilkem ad-dăɣ-s ija emăsli
22 E em ti não se ouvirá mais a voz de harpistas, e de músicos, e de flauteiros, e de trombeteiros, e nenhum artífice de arte alguma se achará mais em ti; e ruído de mó em ti se não ouvirá mais;
23 Wăr-ilkem ad-dăɣ-s tărɣa tefătelt,
23 e luz de candeia não mais luzirá em ti, e voz de esposo e de esposa não mais em ti se ouvirá; porque os teus mercadores eram os grandes da terra; porque todas as nações foram enganadas pelas tuas feitiçarias.
24 Babilun ənta, a dăɣ-inɣăl ašni n-ănnăbităn
24 E nela se achou o sangue dos profetas, e dos santos, e de todos os que foram mortos na terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.