Apocalipse 16
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ARA
1 Ḍarăt a-wen-dăɣ, olăsăɣ i-măsăllăt n-emăsli ăṣṣoohen dd-ifalăn ehăn n-ămudd wa măqqărăn. Innă i-ănjălosăn wi n-əssa: «Ăglăt, sănɣəlăt făll-ăkall əssa alkasăn wi əḍkărnen aḍkăr n-Măssinăɣ.»
1 Ouvi, vinda do santuário, uma grande voz, dizendo aos sete anjos: Ide e derramai pela terra as sete taças da cólera de Deus.
2 Iglʼ ănjălos wa ăzzarăn, issănɣăl alkas-net făll-ăkall. Ija a-wen ɣas, əzjărnăt-dd tikussawen sămuumnen lăbasnen ăddinăt wi iwăr ešwăl n-ămudăr, ɣabbădnen tele-net.
2 Saiu, pois, o primeiro anjo e derramou a sua taça pela terra, e, aos homens portadores da marca da besta e adoradores da sua imagem, sobrevieram úlceras malignas e perniciosas.
3 Issănɣăl ănjălos wa s-əssin alkas-net dăɣ-ejărew wa səmmăn. Ija a-wen ɣas, olăhăn aman n-ejărew d-ašni n-enəmmettən, ămmut a-wa-dăɣ ihăn ejărew wa səmmăn iket-dăɣ-net.
3 Derramou o segundo a sua taça no mar, e este se tornou em sangue como de morto, e morreu todo ser vivente que havia no mar.
4 Iglʼ ănjălos wa s-kăraḍ, issănɣăl alkas-net dăɣ-ijərwan d-ersan wi n-aman, əqqălăn aman-năsăn ašni.
4 Derramou o terceiro a sua taça nos rios e nas fontes das águas, e se tornaram em sangue.
5 Ǝsleɣ ălwăqq-wen i-ănjălos wa ănnihăḍăn făll-aman a-s innă:
5 Então, ouvi o anjo das águas dizendo: Tu és justo, tu que és e que eras, o Santo, pois julgaste estas coisas;
6 făl-a-s dăgg-adəm, əssănɣălăn ašni n-iməsšeddəjăn d-ănnăbităn. Ămăra, təkfed-tăn ašni i-ad-t-əswən ed a-wen-dăɣ a dăr-ăniihăjjăn.»
6 porquanto derramaram sangue de santos e de profetas, também sangue lhes tens dado a beber; são dignos disso.
7 Olăsăɣ măsăllăt n-emăsli dd-ifalăn tasəskărt ta n-tikutawen hăt ehăn n-ămudd wa măqqărăn, innă: «Emăli Măssinăɣ-i ilăn tărna iket-net, ăššăreɣatăn-năk, tidət, oɣadăn iket-dăɣ-năsăn.»
7 Ouvi do altar que se dizia: Certamente, ó Senhor Deus, Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.
8 Issănɣăl ḍarăt-a-wen ănjălos wa s-əkkoẓ alkas-net făll-tăfukt, təjrăw tăfukt turhajăt n-ad-səkkənənnəwət e d t-illăm ăgg-adəm s-tukəse-net.
8 O quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe dado queimar os homens com fogo.
9 Ad-siknənnəwət tukəse-i-dăɣ măqqărăt dd-ja tăfukt dăgg-adəm. Hakd a-wen-dăɣ, gaggărăn dăgg-adəm Măssinăɣ-i iṭṭafăn ălmăṣṣibatăn-en, unjăyăn s-ad-utabăn i-ad-səmɣărăn Măssinăɣ.
9 Com efeito, os homens se queimaram com o intenso calor, e blasfemaram o nome de Deus, que tem autoridade sobre estes flagelos, e nem se arrependeram para lhe darem glória.
10 Issănɣăl ănjălos wa s-səmmos alkas-net făll-tasăqqaymut n-təmmənukəla ta n-ămudăr. Ija a-wen ɣas, jănăt tihay făll-lamu-net iket-net. Tărmăs tisnant-i-dăɣ măqqărăt dăgg-adəm har dd-əqqălăn ɣas təddadăn ilsawăn-năsăn,
10 Derramou o quinto a sua taça sobre o trono da besta, cujo reino se tornou em trevas, e os homens remordiam a língua por causa da dor que sentiam
11 gaggărăn Măssinăɣ-i ihăn išənnawăn dăɣ-təssəba n-tisnant-năsăn d-tikussawen ti săr-săn dd-orăw măšan, hakd a-wen-dăɣ, wăr săr-săn dd-orew a-wen tătubt dăɣ-erk imojjan-năsăn.
11 e blasfemaram o Deus do céu por causa das angústias e das úlceras que sofriam; e não se arrependeram de suas obras.
12 Issănɣăl ămăra ănjălos wa s-săḍis alkas-net făll-ejărew wa măqqărăn s-itawănna Ifrăyti; ăqqur-in ejărew-en; əjrăwăn imănokalăn wi dd-fălnen emăynăj zăbo, okăyăn.
12 Derramou o sexto a sua taça sobre o grande rio Eufrates, cujas águas secaram, para que se preparasse o caminho dos reis que vêm do lado do nascimento do sol.
13 Ḍarăt-a-wen, ənhăyăɣ kăraḍ unfasăn ămmiḍăsnen olăhnen d-ijăran dd-əzjarnen emm n-ăɣata d-emm n-ămudăr d-emm n-ănnăbi wa n-ănăsbahu.
13 Então, vi sair da boca do dragão, da boca da besta e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs;
14 A-wen, unfasăn n-alšinăn wi tajjănen ălmăt a olăhăn d-ijităn n-Măssinăɣ; əkkăn imănokalăn n-ăkall iket-net i-ad-tăn dd-sədəwən i-ašăl wa n-amjăr wa măqqărăn n-Măssinăɣ-i ilăn tărna.
14 porque eles são espíritos de demônios, operadores de sinais, e se dirigem aos reis do mundo inteiro com o fim de ajuntá-los para a peleja do grande Dia do Deus Todo-Poderoso.
15 Innă Emăli: «Ǝnhəywăt, ăqqalăɣ-kăwăn-in šund emăkrăḍ; tənḍəḍ i-ere wa ogăẓăn iman-net dăɣ-uzəf, ad-irjəš wăr tătwănhăy tăkrakiḍt-net.»
15 (Eis que venho como vem o ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e não se veja a sua vergonha.)
16 Ăsdăwăn-dd unfasăn ənnin n-kăraḍ imănokalăn n-ăkall s-edăgg wa s-itawănna dăɣ-Ɣăbranəyya: «Ărmagidun.»
16 Então, os ajuntaram no lugar que em hebraico se chama Armagedom.
17 Issănɣăl ălwăqq-wen ănjălos wa s-əssa alkas-net dăɣ-ălhăwa, ija a-wen ɣas, izjăr-dd emăsli ăṣṣoohen tasăqqaymut ta n-təmmənukəla hăt ehăn n-ămudd wa măqqărăn; innă emăsli-en: «A-wa ijăn, ijă, isălan əmdăn.»
17 Então, derramou o sétimo anjo a sua taça pelo ar, e saiu grande voz do santuário, do lado do trono, dizendo: Feito está!
18 Jăn essamăn d-imăslan, d-ejjajăn, ijă ăkall aškəḍkəḍ ăssuksăḍăn s-a dd-iwăr ăgg-adəm ărori n-ăkall-dăɣ, wăr kăla ija-i dăr-s olăhăn.
18 E sobrevieram relâmpagos, vozes e trovões, e ocorreu grande terremoto, como nunca houve igual desde que há gente sobre a terra; tal foi o terremoto, forte e grande.
19 Ijʼ aɣrəm wa măqqărăn kăraḍăt tirəẓẓ, oḍăn iɣărman n-e d t-illăm əddəwəl; wăr hin-ittəwa Măssinăɣ aɣrəm wa măqqărăn s-itawănna Băbilun; ăssoḍă-dd aḍkăr-net făll-imuzăɣăn-net šund a-s asməd a əswan kăl-ăkall-en, ikkăs dăɣ-săn ənniyăt. Issəswʼ-e ənta əlxəmăr wa ihăn alkas-net, a-wen a t-ămoosăn, asməd n-aḍkăr-net wa ojărăn.
19 E a grande cidade se dividiu em três partes, e caíram as cidades das nações. E lembrou-se Deus da grande Babilônia para dar-lhe o cálice do vinho do furor da sua ira.
20 Ǝlsăn aman ikallăn wi hănen iwtəlăn, ăbas t-illa a dd-ăẓẓinjăẓăn;
20 Todas as ilhas fugiram, e os montes não foram achados;
21 oḍăn-dd ijidrăšăn šuharnen făll-dăgg-adəm, ad-sikuforăn dăɣ-təssəba n-ălmăṣṣibăt wa n-ijidrăšăn făl-a-s ălmăṣṣibăt-en, ija təsəmme n-tikunen.
21 também desabou do céu sobre os homens grande saraivada, com pedras que pesavam cerca de um talento; e, por causa do flagelo da chuva de pedras, os homens blasfemaram de Deus, porquanto o seu flagelo era sobremodo grande.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.