Apocalipse 12
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs BKJ
1 Ḍarăt-a-wen, təzjăr-dd tăkunt tăssuksăḍăt išənnawăn. Ǝnhăyăɣ tamăḍt tăɣnasăt tăfukt təbdad făll-ewăr, tăsiiwăr măraw etran d-əssin eɣăf-net, măraw etran d-əssin əddasnen šund takənbut n-ămănokal eɣăf-net.
1 E apareceu uma grande maravilha no céu: Uma mulher vestida com o sol, com a lua debaixo de seus pés, e sobre a sua cabeça uma coroa de doze estrelas.
2 Tamăḍt-ənnin, la ənniyăt, tărmas-tăt tiẓẓurt n-ajăraw n-eɣăf, tăsikălăl a-wa dăɣ-has-ja tisnant.
2 E ela, estando grávida gritava, com dores de parto, sofrendo para dar à luz.
3 Tănfalăl-dd tăkunt tiyyăt daɣ dăɣ-išənnawăn, ənhăyăɣ ămudăr măqqorăn šăggăɣăn han ifăqqăn n-ăɣata ilan əssa iɣăfawăn d-măraw iskawăn, hak eɣaf-net-dăɣ, təwar-t takənbut n-təmmənukəla.
3 E apareceu outro sinal no céu; e eis um grande dragão vermelho, tendo sete cabeças e dez chifres, e sete coroas sobre suas cabeças.
4 Ifrăḍ-dd s-telănkăwt-net əttələt n-etran wi hănen išənnawăn, ijăr-tăn-dd făll-akăll. Ibdăd-dd ḍarăt-a-wen dat-tamăḍt i-ad-hin-ilməẓ ara-net afăl dd-iwă.
4 E a sua cauda arrastou a terça parte das estrelas do céu, e lançou-as sobre a terra; e o dragão parou diante da mulher que estava pronta para dar à luz, para devorar o seu filho assim que nascer.
5 Təkrăš tamăḍt alyaḍ s-ənta a madăn-ixkəm s-tărna tolăhăt d-ta n-tăẓoli făll-əddəwəlăn iket-năsăn, iwă-dd alyaḍ ɣas imməḍkăl ălwăqq-wen-dăɣ, ămewăy s-Măssinăɣ d-tasăqqaymut ta n-təmmənukəla-net.
5 E ela deu à luz a um filho homem, que há de governar todas as nações com um cetro de ferro; e o seu filho foi arrebatado para Deus e para o seu trono.
6 Tamăḍt ənta, tăjewăḍ s-tanăẓruf-i-dăɣ has-itwăr Măssinăɣ edăgg dăɣ-mad-has-iṭṭaf tenăfăkt har tăj efăḍ n-ašăl d-sănatăt timaḍ d-săḍisăt timərwen.
6 E a mulher fugiu para o deserto, onde ela tem um lugar preparado por Deus, para que a alimentassem ali por mil duzentos e sessenta dias.
7 Inkăr ḍarăt-a-wen amjăr măqqoorăn dăɣ-išənnawăn. Imăl-t amjăr ăṣṣoohen jer-Mikaylu d-ănjălosăn wi has-əlkamnen d-ămudăr wa hăn ifăqqăn n-ăɣata d-ănjălosăn wi has-əlkamnen.
7 E houve guerra no céu; Miguel e os seus anjos lutaram contra o dragão, e lutou o dragão e os seus anjos,
8 Ătwărna ăɣata d-ănjălosăn wi has-əlkamnen, ăbas hasăn-t-təlla taɣimit dăɣ-išənnawăn.
8 e não prevaleceram, nem o seu lugar se achou mais no céu.
9 Ătwăjăr-dd ăɣata wa măqqărăn, ătwăstăɣ-dd, izjăr-dd išənnawăn. Ǝnta a-s aššăl wa n-ibda s-itawănna Iblis meɣ Ăššăyṭan-i n-eməkkerrəs n-ăddunya təmda, ătwăjăr-dd făll-ăkall ənta d-ănjălosăn-net.
9 E o grande dragão foi lançado fora, aquela antiga serpente, chamada de Diabo, e Satanás, que engana todo o mundo; ele foi lançado à terra, e os seus anjos foram lançados com ele.
10 Ǝsleɣ ḍarăt-a-wen i-emăsli ăṣṣoohen ijannen dăɣ-išənnawăn:
10 E eu ouvi uma alta voz dizendo no céu: Agora chegou a salvação, e a força, e o reino do nosso Deus, e o poder do seu Cristo; porque o acusador de nossos irmãos é derrubado, o qual os acusava dia e noite diante de nosso Deus.
11 Ǝkrăšăn fălla-s ayətma-năɣ tărna
11 E eles o venceram pelo sangue do Cordeiro, e pela palavra do seu testemunho; e eles não amaram as suas vidas até a morte.
12 A-wen-dăɣ a făl išənnawăn
12 Por isso regozijai-vos ó céus, e vós que neles habitais. Ai dos que habitam a terra e o mar! porque o diabo desceu até vós com grande ira, pois ele sabe que pouco tempo lhe resta.
13 Ilmăd ămudăr wa hăn ifăqqăn n-ăɣata a-s ătwăstăɣ-dd dăɣ-išənnawăn, ătrăkkăt-dd făll-ăkall ɣas, ăstăɣăynăn tamăḍt ta torăwăt alyaḍ.
13 E, quando o dragão viu que fora lançado na terra, ele perseguiu a mulher que dera à luz o filho homem.
14 Măšan təjraw tamăḍt afrewăn əssin n-ejăft măqqoorăn, təggăd săr-săn hăr tăwwăḍ edăgg wa has-itwărăn dăɣ-tanəẓruft i-ad-dăɣ-s təjrəw tenăfăkt, tətwigăẓ dăɣ-aššăl har tăj dihen kăraḍ iwətyan d-tăẓune.
14 E à mulher foram dadas duas asas de uma grande águia, para que ela pudesse voar para o deserto, ao seu lugar, ali onde é alimentada por um tempo, e tempos, e meio tempo, longe da face da serpente.
15 Inhăy aššăl a-s tăbok tamăḍt ad-t-təjmăḍ ɣas, ora emm-net, ijăr-tăt s-ajəju n-aman ogdăhăn d-ejărew i-ad-tăt-əkšən.
15 E a serpente lançou da sua boca água como a de uma inundação atrás da mulher, para fazer com que ela fosse carregada pela inundação.
16 Măšan, ohăɣ ăkall tinahăɣen i-tamăḍt, ămeră-dd, ilmăẓ-in aman wi-s ijăr ăɣata tamăḍt.
16 E a terra ajudou a mulher; e a terra abriu a sua boca, e engoliu a inundação que o dragão lançara da sua boca.
17 Iknʼ aḍkăr n-tamăḍt ujəš n-ăɣata, iglă i-ad-iknəs a-wa dd-ăqqimăn dăɣ-aratăn-net, a tăn-ămoosăn ăddinăt iket-năsăn wi tamašalnen alămărăn n-Măssinăɣ tajăyhen dăɣ-isălan n-Ɣisa.
17 E o dragão irou-se com a mulher, e foi fazer guerra ao remanescente da sua semente, os que guardam os mandamentos de Deus, e têm o testemunho de Jesus Cristo.
18 Osă-dd ăɣata, ibdăd dăɣ-asălim n-ejărew wa səmmăn.
18 — ausente —
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.