Apocalipse 12
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ARC
1 Ḍarăt-a-wen, təzjăr-dd tăkunt tăssuksăḍăt išənnawăn. Ǝnhăyăɣ tamăḍt tăɣnasăt tăfukt təbdad făll-ewăr, tăsiiwăr măraw etran d-əssin eɣăf-net, măraw etran d-əssin əddasnen šund takənbut n-ămănokal eɣăf-net.
1 E viu-se um grande sinal no céu: uma mulher vestida do sol, tendo a lua debaixo dos pés e uma coroa de doze estrelas sobre a cabeça.
2 Tamăḍt-ənnin, la ənniyăt, tărmas-tăt tiẓẓurt n-ajăraw n-eɣăf, tăsikălăl a-wa dăɣ-has-ja tisnant.
2 E estava grávida e com dores de parto e gritava com ânsias de dar à luz.
3 Tănfalăl-dd tăkunt tiyyăt daɣ dăɣ-išənnawăn, ənhăyăɣ ămudăr măqqorăn šăggăɣăn han ifăqqăn n-ăɣata ilan əssa iɣăfawăn d-măraw iskawăn, hak eɣaf-net-dăɣ, təwar-t takənbut n-təmmənukəla.
3 E viu-se outro sinal no céu, e eis que era um grande dragão vermelho, que tinha sete cabeças e dez chifres e, sobre as cabeças, sete diademas.
4 Ifrăḍ-dd s-telănkăwt-net əttələt n-etran wi hănen išənnawăn, ijăr-tăn-dd făll-akăll. Ibdăd-dd ḍarăt-a-wen dat-tamăḍt i-ad-hin-ilməẓ ara-net afăl dd-iwă.
4 E a sua cauda levou após si a terça parte das estrelas do céu e lançou-as sobre a terra; e o dragão parou diante da mulher que havia de dar à luz, para que, dando ela à luz, lhe tragasse o filho.
5 Təkrăš tamăḍt alyaḍ s-ənta a madăn-ixkəm s-tărna tolăhăt d-ta n-tăẓoli făll-əddəwəlăn iket-năsăn, iwă-dd alyaḍ ɣas imməḍkăl ălwăqq-wen-dăɣ, ămewăy s-Măssinăɣ d-tasăqqaymut ta n-təmmənukəla-net.
5 E deu à luz um filho, um varão que há de reger todas as nações com vara de ferro; e o seu filho foi arrebatado para Deus e para o seu trono.
6 Tamăḍt ənta, tăjewăḍ s-tanăẓruf-i-dăɣ has-itwăr Măssinăɣ edăgg dăɣ-mad-has-iṭṭaf tenăfăkt har tăj efăḍ n-ašăl d-sănatăt timaḍ d-săḍisăt timərwen.
6 E a mulher fugiu para o deserto, onde já tinha lugar preparado por Deus para que ali fosse alimentada durante mil duzentos e sessenta dias.
7 Inkăr ḍarăt-a-wen amjăr măqqoorăn dăɣ-išənnawăn. Imăl-t amjăr ăṣṣoohen jer-Mikaylu d-ănjălosăn wi has-əlkamnen d-ămudăr wa hăn ifăqqăn n-ăɣata d-ănjălosăn wi has-əlkamnen.
7 E houve batalha no céu: Miguel e os seus anjos batalhavam contra o dragão; e batalhavam o dragão e os seus anjos,
8 Ătwărna ăɣata d-ănjălosăn wi has-əlkamnen, ăbas hasăn-t-təlla taɣimit dăɣ-išənnawăn.
8 mas não prevaleceram; nem mais o seu lugar se achou nos céus.
9 Ătwăjăr-dd ăɣata wa măqqărăn, ătwăstăɣ-dd, izjăr-dd išənnawăn. Ǝnta a-s aššăl wa n-ibda s-itawănna Iblis meɣ Ăššăyṭan-i n-eməkkerrəs n-ăddunya təmda, ătwăjăr-dd făll-ăkall ənta d-ănjălosăn-net.
9 E foi precipitado o grande dragão, a antiga serpente, chamada o diabo e Satanás, que engana todo o mundo; ele foi precipitado na terra, e os seus anjos foram lançados com ele.
10 Ǝsleɣ ḍarăt-a-wen i-emăsli ăṣṣoohen ijannen dăɣ-išənnawăn:
10 E ouvi uma grande voz no céu, que dizia: Agora chegada está a salvação, e a força, e o reino do nosso Deus, e o poder do seu Cristo; porque já o acusador de nossos irmãos é derribado, o qual diante do nosso Deus os acusava de dia e de noite.
11 Ǝkrăšăn fălla-s ayətma-năɣ tărna
11 E eles o venceram pelo sangue do Cordeiro e pela palavra do seu testemunho; e não amaram a sua vida até à morte.
12 A-wen-dăɣ a făl išənnawăn
12 Pelo que alegrai-vos, ó céus, e vós que neles habitais. Ai dos que habitam na terra e no mar! Porque o diabo desceu a vós e tem grande ira, sabendo que já tem pouco tempo.
13 Ilmăd ămudăr wa hăn ifăqqăn n-ăɣata a-s ătwăstăɣ-dd dăɣ-išənnawăn, ătrăkkăt-dd făll-ăkall ɣas, ăstăɣăynăn tamăḍt ta torăwăt alyaḍ.
13 E, quando o dragão viu que fora lançado na terra, perseguiu a mulher que dera à luz o varão.
14 Măšan təjraw tamăḍt afrewăn əssin n-ejăft măqqoorăn, təggăd săr-săn hăr tăwwăḍ edăgg wa has-itwărăn dăɣ-tanəẓruft i-ad-dăɣ-s təjrəw tenăfăkt, tətwigăẓ dăɣ-aššăl har tăj dihen kăraḍ iwətyan d-tăẓune.
14 E foram dadas à mulher duas asas de grande águia, para que voasse para o deserto, ao seu lugar, onde é sustentada por um tempo, e tempos, e metade de um tempo, fora da vista da serpente.
15 Inhăy aššăl a-s tăbok tamăḍt ad-t-təjmăḍ ɣas, ora emm-net, ijăr-tăt s-ajəju n-aman ogdăhăn d-ejărew i-ad-tăt-əkšən.
15 E a serpente lançou da sua boca, atrás da mulher, água como um rio, para que pela corrente a fizesse arrebatar.
16 Măšan, ohăɣ ăkall tinahăɣen i-tamăḍt, ămeră-dd, ilmăẓ-in aman wi-s ijăr ăɣata tamăḍt.
16 E a terra ajudou a mulher; e a terra abriu a boca e tragou o rio que o dragão lançara da sua boca.
17 Iknʼ aḍkăr n-tamăḍt ujəš n-ăɣata, iglă i-ad-iknəs a-wa dd-ăqqimăn dăɣ-aratăn-net, a tăn-ămoosăn ăddinăt iket-năsăn wi tamašalnen alămărăn n-Măssinăɣ tajăyhen dăɣ-isălan n-Ɣisa.
17 E o dragão irou-se contra a mulher e foi fazer guerra ao resto da sua semente, os que guardam os mandamentos de Deus e têm o testemunho de Jesus Cristo.
18 Osă-dd ăɣata, ibdăd dăɣ-asălim n-ejărew wa səmmăn.
18 — ausente —
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.