Apocalipse 12
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ARA
1 Ḍarăt-a-wen, təzjăr-dd tăkunt tăssuksăḍăt išənnawăn. Ǝnhăyăɣ tamăḍt tăɣnasăt tăfukt təbdad făll-ewăr, tăsiiwăr măraw etran d-əssin eɣăf-net, măraw etran d-əssin əddasnen šund takənbut n-ămănokal eɣăf-net.
1 Viu-se grande sinal no céu, a saber, uma mulher vestida do sol com a lua debaixo dos pés e uma coroa de doze estrelas na cabeça,
2 Tamăḍt-ənnin, la ənniyăt, tărmas-tăt tiẓẓurt n-ajăraw n-eɣăf, tăsikălăl a-wa dăɣ-has-ja tisnant.
2 que, achando-se grávida, grita com as dores de parto, sofrendo tormentos para dar à luz.
3 Tănfalăl-dd tăkunt tiyyăt daɣ dăɣ-išənnawăn, ənhăyăɣ ămudăr măqqorăn šăggăɣăn han ifăqqăn n-ăɣata ilan əssa iɣăfawăn d-măraw iskawăn, hak eɣaf-net-dăɣ, təwar-t takənbut n-təmmənukəla.
3 Viu-se, também, outro sinal no céu, e eis um dragão, grande, vermelho, com sete cabeças, dez chifres e, nas cabeças, sete diademas.
4 Ifrăḍ-dd s-telănkăwt-net əttələt n-etran wi hănen išənnawăn, ijăr-tăn-dd făll-akăll. Ibdăd-dd ḍarăt-a-wen dat-tamăḍt i-ad-hin-ilməẓ ara-net afăl dd-iwă.
4 A sua cauda arrastava a terça parte das estrelas do céu, as quais lançou para a terra; e o dragão se deteve em frente da mulher que estava para dar à luz, a fim de lhe devorar o filho quando nascesse.
5 Təkrăš tamăḍt alyaḍ s-ənta a madăn-ixkəm s-tărna tolăhăt d-ta n-tăẓoli făll-əddəwəlăn iket-năsăn, iwă-dd alyaḍ ɣas imməḍkăl ălwăqq-wen-dăɣ, ămewăy s-Măssinăɣ d-tasăqqaymut ta n-təmmənukəla-net.
5 Nasceu-lhe, pois, um filho varão, que há de reger todas as nações com cetro de ferro. E o seu filho foi arrebatado para Deus até ao seu trono.
6 Tamăḍt ənta, tăjewăḍ s-tanăẓruf-i-dăɣ has-itwăr Măssinăɣ edăgg dăɣ-mad-has-iṭṭaf tenăfăkt har tăj efăḍ n-ašăl d-sănatăt timaḍ d-săḍisăt timərwen.
6 A mulher, porém, fugiu para o deserto, onde lhe havia Deus preparado lugar para que nele a sustentem durante mil duzentos e sessenta dias.
7 Inkăr ḍarăt-a-wen amjăr măqqoorăn dăɣ-išənnawăn. Imăl-t amjăr ăṣṣoohen jer-Mikaylu d-ănjălosăn wi has-əlkamnen d-ămudăr wa hăn ifăqqăn n-ăɣata d-ănjălosăn wi has-əlkamnen.
7 Houve peleja no céu. Miguel e os seus anjos pelejaram contra o dragão. Também pelejaram o dragão e seus anjos;
8 Ătwărna ăɣata d-ănjălosăn wi has-əlkamnen, ăbas hasăn-t-təlla taɣimit dăɣ-išənnawăn.
8 todavia, não prevaleceram; nem mais se achou no céu o lugar deles.
9 Ătwăjăr-dd ăɣata wa măqqărăn, ătwăstăɣ-dd, izjăr-dd išənnawăn. Ǝnta a-s aššăl wa n-ibda s-itawănna Iblis meɣ Ăššăyṭan-i n-eməkkerrəs n-ăddunya təmda, ătwăjăr-dd făll-ăkall ənta d-ănjălosăn-net.
9 E foi expulso o grande dragão, a antiga serpente, que se chama diabo e Satanás, o sedutor de todo o mundo, sim, foi atirado para a terra, e, com ele, os seus anjos.
10 Ǝsleɣ ḍarăt-a-wen i-emăsli ăṣṣoohen ijannen dăɣ-išənnawăn:
10 Então, ouvi grande voz do céu, proclamando: Agora, veio a salvação, o poder, o reino do nosso Deus e a autoridade do seu Cristo, pois foi expulso o acusador de nossos irmãos, o mesmo que os acusa de dia e de noite, diante do nosso Deus.
11 Ǝkrăšăn fălla-s ayətma-năɣ tărna
11 Eles, pois, o venceram por causa do sangue do Cordeiro e por causa da palavra do testemunho que deram e, mesmo em face da morte, não amaram a própria vida.
12 A-wen-dăɣ a făl išənnawăn
12 Por isso, festejai, ó céus, e vós, os que neles habitais. Ai da terra e do mar, pois o diabo desceu até vós, cheio de grande cólera, sabendo que pouco tempo lhe resta.
13 Ilmăd ămudăr wa hăn ifăqqăn n-ăɣata a-s ătwăstăɣ-dd dăɣ-išənnawăn, ătrăkkăt-dd făll-ăkall ɣas, ăstăɣăynăn tamăḍt ta torăwăt alyaḍ.
13 Quando, pois, o dragão se viu atirado para a terra, perseguiu a mulher que dera à luz o filho varão;
14 Măšan təjraw tamăḍt afrewăn əssin n-ejăft măqqoorăn, təggăd săr-săn hăr tăwwăḍ edăgg wa has-itwărăn dăɣ-tanəẓruft i-ad-dăɣ-s təjrəw tenăfăkt, tətwigăẓ dăɣ-aššăl har tăj dihen kăraḍ iwətyan d-tăẓune.
14 e foram dadas à mulher as duas asas da grande águia, para que voasse até ao deserto, ao seu lugar, aí onde é sustentada durante um tempo, tempos e metade de um tempo, fora da vista da serpente.
15 Inhăy aššăl a-s tăbok tamăḍt ad-t-təjmăḍ ɣas, ora emm-net, ijăr-tăt s-ajəju n-aman ogdăhăn d-ejărew i-ad-tăt-əkšən.
15 Então, a serpente arrojou da sua boca, atrás da mulher, água como um rio, a fim de fazer com que ela fosse arrebatada pelo rio.
16 Măšan, ohăɣ ăkall tinahăɣen i-tamăḍt, ămeră-dd, ilmăẓ-in aman wi-s ijăr ăɣata tamăḍt.
16 A terra, porém, socorreu a mulher; e a terra abriu a boca e engoliu o rio que o dragão tinha arrojado de sua boca.
17 Iknʼ aḍkăr n-tamăḍt ujəš n-ăɣata, iglă i-ad-iknəs a-wa dd-ăqqimăn dăɣ-aratăn-net, a tăn-ămoosăn ăddinăt iket-năsăn wi tamašalnen alămărăn n-Măssinăɣ tajăyhen dăɣ-isălan n-Ɣisa.
17 Irou-se o dragão contra a mulher e foi pelejar com os restantes da sua descendência, os que guardam os mandamentos de Deus e têm o testemunho de Jesus; e se pôs em pé sobre a areia do mar.
18 Osă-dd ăɣata, ibdăd dăɣ-asălim n-ejărew wa səmmăn.
18 — ausente —
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.