2 Coríntios 6
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs VC
1 Năkkăneḍ, Măssinăɣ a dăr-nănnixdăm, a-wen-dăɣ a făl kăwăn-năsimătăr d-ad-wăr hin-tăsbăṭṭălăm ănnuɣmăt n-Măssinăɣ-wa kăwăn-ikfa
1 Na qualidade de colaboradores seus, exortamo-vos a que não recebais a graça de Deus em vão.
2 ed Măssinăɣ iman-net innă:
2 Pois ele diz: Eu te ouvi no tempo favorável e te ajudei no dia da salvação {Is 49,8}. Agora é o tempo favorável, agora é o dia da salvação.
3 Năkkăneḍ, wăr t-illa a nətajj i-ad-nəkkəs ăwadəm dăɣ-tuksəḍa n-Măssinăɣ, i-ad-wăr-ijărrəw ăwadəm a lăbasăn innă dăɣ-ămašal wa nəha.
3 A ninguém damos qualquer motivo de escândalo, para que o nosso ministério não seja criticado.
4 A-wa nətăjj iket-net, nətajjʼ-e i-ad-itbət dat-ăddinăt, a-s inaxdimăn dd-ăšimašăl Măssinăɣ a nămoos. A ijăn-dăɣ, nəbdad făll-iman-nănăɣ, wăr t-illa aɣăna s-wădden nəhannăy-t jer-ălɣizabăt, wăla tissust, wăla tirəmmaɣ măšan, nəṣbar dăɣ-a-wen-dăɣ iket-net.
4 Mas em todas as coisas nos apresentamos como ministros de Deus, por uma grande constância nas tribulações, nas misérias, nas angústias,
5 Ǝjjăšnăt-anăɣ tiwit, nəjjăš tikărmuten, oẓăyăn-anăɣ ăddinăt, ehăḍ d-ašăl nălluyyăɣ ed nəšɣal, dehiyyăn făw wăr nəjărrəw s-eḍəs, nətajj išilan wăr t-illa a nəkša.
5 nos açoites, nos cárceres, nos tumultos populares, nos trabalhos, nas vigílias, nas privações;
6 Măšan, šăddiij tămudre-nănăɣ, tămudre n-ăddinăt əzzaynen Măssinăɣ. Hanăɣ-taẓidert, noolaɣ, idhal-anăɣ Unfas Šăddijăn, nărha ăddinăt s-ulh imdan.
6 pela pureza, pela ciência, pela longanimidade, pela bondade, pelo Espírito Santo, por uma caridade sincera,
7 Nəxaṭṭăb măjrăd n-Măssinăɣ s-tidət-net d-tărna-net, iqqud a-s hărăt dăɣ-imutaj wi s-nəkannăs d-išənja-nănăɣ, ənta a nəja tăkoba hakd aɣărh.
7 pela palavra da verdade, pelo poder de Deus; pelas armas da justiça ofensivas e defensivas,
8 Dăɣ-a-wa nəha, ăssiimɣărăn-anăɣ iyyăḍ, əlkăhăn-anăɣ iyyăḍ; təmmalăn-anăɣ iyyăḍ, gaggărăn-anăɣ iyyăḍ; jan-anăɣ iyyăḍ inəsbuha, a-s ija a-wen, wăr t-illa a dd-izajjărăn imawăn-nănăɣ săl tidət;
8 através da honra e da desonra, da boa e da má fama.
9 jan-anăɣ iyyăḍ ăddinăt wăren ătwăssăn, a-s ija a-wen, nəkna atwəzzi; ija ɣur-iyyăḍ a-s năssijja-hin făw măšan, wăr nămmut hărwa, ăɣtasăn-anăɣ tamăttant măšan, nəddar hărwa.
9 Tidos por impostores, somos, no entanto, sinceros; por desconhecidos, somos bem conhecidos; por agonizantes, estamos com vida; por condenados e, no entanto, estamos livres da morte.
10 Jan-anăɣ iyyăḍ iməskay măšan, hărkuk năddiwăt; jan-anăɣ iyyăḍ tilăqqiwen măšan, nətirəw-dd ărrəzăɣ s-ăddinăt ăjjootnen; jan-anăɣ iyyăḍ ăddinăt s-wăr t-illa a lan uhən-dăɣ, wăr t-illa a hin-noḍan.
10 Somos julgados tristes, nós que estamos sempre contentes; indigentes, porém enriquecendo a muitos; sem posses, nós que tudo possuímos!
11 Ayətma-ɣ wi n-kăl-Kurənta, wăr t-ihʼ ăššăk a-s norʼ-awăn imawăn-nănăɣ i-tidət, norʼ-awăn daɣ ulhawăn-nănăɣ, wăr t-illa făw a hawăn-nəffar;
11 Ó coríntios, acabamos de vos falar com toda a franqueza. O nosso coração está todo ele aberto.
12 ănn-ak, ulhawăn-wi-di-dăɣ-năwăn a hanăɣ-wăren-olwa, ənnăr wădden a-wen, olwan-awăn wi-nănăɣ hullan hullan.
12 Não é estreito o lugar que nele ocupais. Estreito, isso sim, é vosso íntimo.
13 Šămad ilyaḍăn-in a tămoosăm, ăyyăt-ahi ad-hawăn-ăjăɣ măjrăd wa he-ăj abba i-aratăn-net: ăjăt-anăɣ a-wa hawăn-nəja, arăt-anăɣ ulhawăn-năwăn s-əmmək wa s-hawăn-nora wi-nănăɣ.
13 Correspondei-me com igual ternura. Falo como a meus filhos: também vós outros abri largamente os vossos corações.
14 Wăr toseɣăm iman-năwăn d-ăddinăt wi wăren oher hărăt d-Emăli. Ma ohar a-wa olăɣăn d-a-wa lăbasăn, meɣ ma ohar ănnur d-tihay?
14 Não vos prendais ao mesmo jugo com os infiéis. Que união pode haver entre a justiça e a iniqüidade? Ou que comunidade entre a luz e as trevas?
15 Ma tămoos tassaɣt ta t-təllăt jer-Ălmasex d-Iblis meɣ jer-amumən d-ănăẓẓalim?
15 Que compatibilidade pode haver entre Cristo e Belial? Ou que acordo entre o fiel e o infiel?
16 Ma ohar ehăn wa šăddijăn n-Măssinăɣ d-ăṣṣănămăn. Ǝlmədăt a-s năkkăneḍ a-s ehăn n-ămudd wa šăddijăn n-Măssinăɣ. Măssinăɣ-i iddărăn innă:
16 Como conciliar o templo de Deus e os ídolos? Porque somos o templo de Deus vivo, como o próprio Deus disse: Eu habitarei e andarei entre eles, e serei o seu Deus e eles serão o meu povo {Lv 26,11s}.
17 A-wen-dăɣ a făl innă Emăli:
17 Portanto, saí do meio deles e separai-vos, diz o Senhor. Não toqueis no que é impuro, e vos receberei.
18 umasăɣ-awăn Abba,
18 Serei para vós um Pai e vós sereis para mim filhos e filhas, diz o Senhor todo-poderoso {Is 52,11; Jr 31,9}.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.