2 Coríntios 6
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NAA
1 Năkkăneḍ, Măssinăɣ a dăr-nănnixdăm, a-wen-dăɣ a făl kăwăn-năsimătăr d-ad-wăr hin-tăsbăṭṭălăm ănnuɣmăt n-Măssinăɣ-wa kăwăn-ikfa
1 E nós, na qualidade de cooperadores com ele, também exortamos a que vocês não recebam em vão a graça de Deus.
2 ed Măssinăɣ iman-net innă:
2 Porque ele diz: “No tempo aceitável escutei você e no dia da salvação eu o socorri.” Eis agora o tempo oportuno! Eis agora o dia da salvação!
3 Năkkăneḍ, wăr t-illa a nətajj i-ad-nəkkəs ăwadəm dăɣ-tuksəḍa n-Măssinăɣ, i-ad-wăr-ijărrəw ăwadəm a lăbasăn innă dăɣ-ămašal wa nəha.
3 Não queremos dar nenhum motivo de escândalo em coisa alguma, para que o ministério não seja censurado.
4 A-wa nətăjj iket-net, nətajjʼ-e i-ad-itbət dat-ăddinăt, a-s inaxdimăn dd-ăšimašăl Măssinăɣ a nămoos. A ijăn-dăɣ, nəbdad făll-iman-nănăɣ, wăr t-illa aɣăna s-wădden nəhannăy-t jer-ălɣizabăt, wăla tissust, wăla tirəmmaɣ măšan, nəṣbar dăɣ-a-wen-dăɣ iket-net.
4 Pelo contrário, em tudo nos recomendamos a nós mesmos como ministros de Deus: na muita paciência, nas aflições, nas privações, nas angústias,
5 Ǝjjăšnăt-anăɣ tiwit, nəjjăš tikărmuten, oẓăyăn-anăɣ ăddinăt, ehăḍ d-ašăl nălluyyăɣ ed nəšɣal, dehiyyăn făw wăr nəjărrəw s-eḍəs, nətajj išilan wăr t-illa a nəkša.
5 nos açoites, nas prisões, nos tumultos, nos trabalhos, nas vigílias, nos jejuns,
6 Măšan, šăddiij tămudre-nănăɣ, tămudre n-ăddinăt əzzaynen Măssinăɣ. Hanăɣ-taẓidert, noolaɣ, idhal-anăɣ Unfas Šăddijăn, nărha ăddinăt s-ulh imdan.
6 na pureza, no saber, na paciência, na bondade, no Espírito Santo, no amor não fingido,
7 Nəxaṭṭăb măjrăd n-Măssinăɣ s-tidət-net d-tărna-net, iqqud a-s hărăt dăɣ-imutaj wi s-nəkannăs d-išənja-nănăɣ, ənta a nəja tăkoba hakd aɣărh.
7 na palavra da verdade, no poder de Deus; pelas armas da justiça, tanto para atacar como para defender;
8 Dăɣ-a-wa nəha, ăssiimɣărăn-anăɣ iyyăḍ, əlkăhăn-anăɣ iyyăḍ; təmmalăn-anăɣ iyyăḍ, gaggărăn-anăɣ iyyăḍ; jan-anăɣ iyyăḍ inəsbuha, a-s ija a-wen, wăr t-illa a dd-izajjărăn imawăn-nănăɣ săl tidət;
8 por honra e por desonra, por infâmia e por boa fama; como enganadores e sendo verdadeiros;
9 jan-anăɣ iyyăḍ ăddinăt wăren ătwăssăn, a-s ija a-wen, nəkna atwəzzi; ija ɣur-iyyăḍ a-s năssijja-hin făw măšan, wăr nămmut hărwa, ăɣtasăn-anăɣ tamăttant măšan, nəddar hărwa.
9 como desconhecidos, mas sendo bem-conhecidos; como se estivéssemos morrendo, mas eis que vivemos; como castigados, porém não mortos;
10 Jan-anăɣ iyyăḍ iməskay măšan, hărkuk năddiwăt; jan-anăɣ iyyăḍ tilăqqiwen măšan, nətirəw-dd ărrəzăɣ s-ăddinăt ăjjootnen; jan-anăɣ iyyăḍ ăddinăt s-wăr t-illa a lan uhən-dăɣ, wăr t-illa a hin-noḍan.
10 como entristecidos, mas sempre alegres; como pobres, mas enriquecendo a muitos; como nada tendo, mas possuindo tudo.
11 Ayətma-ɣ wi n-kăl-Kurənta, wăr t-ihʼ ăššăk a-s norʼ-awăn imawăn-nănăɣ i-tidət, norʼ-awăn daɣ ulhawăn-nănăɣ, wăr t-illa făw a hawăn-nəffar;
11 Ó coríntios, temos falado com toda a franqueza e estamos de coração aberto para vocês.
12 ănn-ak, ulhawăn-wi-di-dăɣ-năwăn a hanăɣ-wăren-olwa, ənnăr wădden a-wen, olwan-awăn wi-nănăɣ hullan hullan.
12 Nosso afeto por vocês não tem limites; vocês é que estão limitados em seu afeto por nós.
13 Šămad ilyaḍăn-in a tămoosăm, ăyyăt-ahi ad-hawăn-ăjăɣ măjrăd wa he-ăj abba i-aratăn-net: ăjăt-anăɣ a-wa hawăn-nəja, arăt-anăɣ ulhawăn-năwăn s-əmmək wa s-hawăn-nora wi-nănăɣ.
13 Ora, como justa retribuição — e falo a vocês como a filhos — peço que também vocês abram o seu coração para nós.
14 Wăr toseɣăm iman-năwăn d-ăddinăt wi wăren oher hărăt d-Emăli. Ma ohar a-wa olăɣăn d-a-wa lăbasăn, meɣ ma ohar ănnur d-tihay?
14 Não se ponham em jugo desigual com os descrentes. Pois que sociedade pode haver entre a justiça e a iniquidade? Ou que comunhão existe entre a luz e as trevas?
15 Ma tămoos tassaɣt ta t-təllăt jer-Ălmasex d-Iblis meɣ jer-amumən d-ănăẓẓalim?
15 Que harmonia pode haver entre Cristo e o Maligno? Ou que união existe entre o crente e o descrente?
16 Ma ohar ehăn wa šăddijăn n-Măssinăɣ d-ăṣṣănămăn. Ǝlmədăt a-s năkkăneḍ a-s ehăn n-ămudd wa šăddijăn n-Măssinăɣ. Măssinăɣ-i iddărăn innă:
16 Que ligação há entre o santuário de Deus e os ídolos? Porque nós somos santuário do Deus vivo, como ele próprio disse: “Habitarei e andarei entre eles; serei o seu Deus, e eles serão o meu povo.”
17 A-wen-dăɣ a făl innă Emăli:
17 Por isso, o Senhor diz: “Saiam do meio deles e separem-se deles. Não toquem em coisa impura, e eu os receberei.”
18 umasăɣ-awăn Abba,
18 “Serei o Pai de vocês, e vocês serão meus filhos e minhas filhas”, diz o Senhor Todo-Poderoso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.