2 Coríntios 5
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs VC
1 Ămăra, nəssan a-s taɣəssa-ta-dăɣ nəha tolăhăt ɣas d-ehăket, ilkam ad-tumas šund ebăršăj măšan, nəssan a-s ašăl wa n-sămdo n-hărăt iket-net, a-s e-ăj, ăsimăjnăt-anăɣ-dd Măssinăɣ ehăket ăynayăn dăɣ-išənnawăn. Wen ənta, wădden a əknan ifassăn n-ăgg-adəm, Măssinăɣ iman-net a t-dd-iknăn, iɣlal daɣ.
1 Sabemos, com efeito, que ao se desfazer a tenda que habitamos neste mundo, recebemos uma casa preparada por Deus e não por mãos humanas, uma habitação eterna no céu.
2 Ămăra, noẓar dăɣ-ehăket-wa-dăɣ, năsidărhăn ad-nəddək ɣur-Măssinăɣ i-ad-nəjjəš ehăket wa n-tiɣəswen ti ăynaynen,
2 E por isto suspiramos e anelamos ser sobrevestidos da nossa habitação celeste,
3 s-afăl ašăl wa tănăt-nəjjăš, ad-ăbas nəzzaf.
3 contanto que sejamos achados vestidos e não despidos.
4 A nəkka nəzzaɣ dăɣ-taɣəssa-ta-dăɣ, ad-noẓar, năsnin hak ašăl măšan, wădden arurəd a nəja ad-hanăɣ-ikkəs Măssinăɣ dăɣ-ăddunya-ta-dăɣ, ănn-ak a nărha, ad-fălla-năɣ-in-ikkəs taɣəssa ta tărəwăt s-hak ašăl tamăttat, ăj ta tăɣlălăt dăɣ-edăgg-net.
4 Pois, enquanto permanecemos nesta tenda, gememos oprimidos: desejamos ser não despojados, mas revestidos com uma veste nova por cima da outra, de modo que o que há de mortal em nós seja absorvido pela vida.
5 Măssinăɣ iman-net a hanăɣ-dd-ixlăkăn i-a-wen, ənta-i hanăɣ-ikfăn Unfas-net i-ad-umas tasətbat d-ăḍḍimmana n-ărkăwăl wa hanăɣ-ijjăš.
5 Aquele que nos formou para este destino é Deus mesmo, que nos deu por penhor o seu Espírito.
6 Ăsikayăd-anăɣ a-wen-dăɣ hak ašăl ed, nəssan a-s a nəkka nəha taɣəssa-ta-dăɣ, ad-nujəj Emăli.
6 Por isso, estamos sempre cheios de confiança. Sabemos que todo o tempo que passamos no corpo é um exílio longe do Senhor.
7 Tidət, wăr t-nəhənnəy s-tiṭṭawen-nănăɣ ămăra-dăɣ măšan, năkkăneḍ immun wădden a-wa hannăynăt tiṭṭawen-nănăɣ a făl năsifălla.
7 Andamos na fé e não na visão.
8 Nəflas hullan a-wa s-nomăn măšan, năssoof ad-năhan, nəzjăr taɣəssa-ta-dăɣ, nəddək edes i-Emăli.
8 Estamos, repito, cheios de confiança, preferindo ausentar-nos deste corpo para ir habitar junto do Senhor.
9 A-wen-dăɣ a făl jer-năqqima dăɣ-taɣəssa-ta-dăɣ wăla nəzjar-tăt, nəjrəẓet i-Emăli dăɣ-hărăt iket-net,
9 É também por isso que, vivos ou mortos, nos esforçamos por agradar-lhe.
10 făl-a-s ăhhuuššăl, ad-dd-nəbdəd iket dăɣ-nănăɣ dăɣ-edăgg n-ăššăreɣa wa n-Ălmasex i-ad-hanăɣ-išrăɣ. Dihen, hak ăwadəm d-a-wa has-jăn imojjan-net. Wa ămešălăn a-wa olăɣăn, ad-ijrəw marušăt-net, wa s-a-wa lăbasăn daɣ ɣas a ămešăl, ad-ijrəw ălhăk-net.
10 Porque teremos de comparecer diante do tribunal de Cristo. Ali cada um receberá o que mereceu, conforme o bem ou o mal que tiver feito enquanto estava no corpo.
11 Šămad nəssan a-wa s-itawănna tuksəḍa n-Emăli, nətattăr daɣ ad-təjjəš tuksəḍa-ten-dăɣ ulhawăn n-dăgg-adəm, Măssinăɣ, wăr has-tədrej talɣa-nănăɣ, norda daɣ a-s kăwăneḍ, dăɣ-ulhawăn-năwăn, təssanăm fălla-năɣ.
11 Compenetrados do temor do Senhor, procuramos persuadir os homens. Estamos a descoberto aos olhos de Deus, e espero que o estejamos também ante as vossas consciências.
12 A-wa hawăn-nəjanna, wăr hawăn-t-nəjənn făl-a-s innin nărha ad-hanăɣ-in-təjrăhăm, ănn-ak, nəjannʼ-awăn-t i-ad-tudabem abăraj dăɣ-təssəba n-a-wa năxdăm jere-wăn, dihen, ad-təlmədăm a-wa mad-tənnəm i-wi tabărajnen dat-ăddinăt, a-s ija a-wen, wăr šăddijăn ulhawăn-năsăn.
12 Não estamos a gabar-nos ante os vossos olhos, mas damo-vos ocasião de vos gloriardes por nossa causa. Tereis assim o que responder àqueles que se prevalecem das aparências e não do que há no coração.
13 Kunta iyyăḍ ija ɣur-săn a-s iba n-tayətte a hanăɣ-irmasăn, wăr-iɣšed hărăt a-wen ed ălxidmăt n-Măssinăɣ wa nəha, a hasăn-ijrăwăn tənna n-a-wen; kunta daɣ, jăn-anăɣ ăddinăt əssannen a-wa hăn, a-wen, tănfo-năwăn.
13 De fato, se ficamos arrebatados fora dos sentidos, é por Deus; e se raciocinamos sobriamente, é por vós.
14 Ălxidmăt wa nəha, təntaj-anăɣ săr-s tărha ta măqqărăt hanăɣ-ija Ălmasex, a-wen-dăɣ a făl nədgaẓ. Nəkkas ăššăk a-s ənta-i n-iyyăn, ămmut dăɣ-təssəba-năwăn, ămoos a-wen-dăɣ a-s šund iket-dăɣ-nănăɣ a ămmutnen dăɣ-a-wa ămoosăn amišəl n-erk hărătăn wi nətamašal ibda.
14 O amor de Cristo nos constrange, considerando que, se um só morreu por todos, logo todos morreram.
15 Dăɣ-təssəba-nănăɣ iket-nănăɣ a făl ămmut i-ad-umas a-s ăddinăt wi ikfa tămudre ta tăynayăt, ad-ăbas ărjašăn dăɣ-derhan n-iman-năsăn, ănn-ak, ărjašăn s-a-wa fălla-săn irha Ălmasex-i ămmun, inkăr-dd jer-inəmmuttan.
15 Sim, ele morreu por todos, a fim de que os que vivem já não vivam para si, mas para aquele que por eles morreu e ressurgiu.
16 Ašăl-i, ăbas nəḍkaḍ ăwadəm wălʼ iyyăn s-a-wa s-t-əḍkăḍăn dăgg-adəm. Ibda a-wen-dăɣ a-s nəḍkaḍ Ălmasex iman-net măšan ămăra, wădden tayətte-ten-dăɣ a-s nəgla.
16 Por isso, nós daqui em diante a ninguém conhecemos de um modo humano. Muito embora tenhamos considerado Cristo dessa maneira, agora já não o julgamos assim.
17 E-d osăɣ ăwadəm d-Ălmasex-dăɣ, ămoos ăwadəm ăynayăn, a-wa n-ibda ibbədăy; ənhəywăt-t, hărăt iket-net, ăynay-dd săr-s.
17 Todo aquele que está em Cristo é uma nova criatura. Passou o que era velho; eis que tudo se fez novo!
18 A-wen, Măssinăɣ-i hanăɣ-ăẓmăẓălăn d-iman-net s-Ălmasex a t-ijăn, ijă daɣ ašăl-i-dăɣ ămašal-wen-dăɣ n-aẓəmmăẓəl n-dăgg-adəm d-Măssinăɣ dăɣ-ifassăn-nănăɣ.
18 Tudo isso vem de Deus, que nos reconciliou consigo, por Cristo, e nos confiou o ministério desta reconciliação.
19 Dăɣ-təssəba n-tărna n-Ălmasex-en-dăɣ, ad-ija Măssinăɣ tanməẓalt dăr-s d-ăddinăt iket-dăɣ-năsăn, ənta a ijjăšăn ărkăwăl wa n-ad-ăbas hasăn-e-iṭṭaf uḍlem-năsăn, ijʼ-anăɣ năkkăneḍ-dăɣ inəmmejrədăn ăwwikkălnen tanməẓalt-net.
19 Porque é Deus que, em Cristo, reconciliava consigo o mundo, não levando mais em conta os pecados dos homens, e pôs em nossos lábios a mensagem da reconciliação.
20 Ămăra, năkkăneḍ a-s ălžămaɣăt n-imawayăn n-isălan n-ălxer n-Ălmasex šund ɣas a-s Măssinăɣ iman-net a itamăjradăn i-dăgg-adəm dăɣ-təssəba-nănăɣ; a-wen-dăɣ a făl dăɣ-wăn nətattăr, nəjʼ-awăn isəm wa n-Ălmasex, ehăff, măẓălăt d-Măssinăɣ iket-di.
20 Portanto, desempenhamos o encargo de embaixadores em nome de Cristo, e é Deus mesmo que exorta por nosso intermédio. Em nome de Cristo vos rogamos: reconciliai-vos com Deus!
21 Ɣisa-i s-wăr kăla ofa abăkkaḍ, ijʼ-e Măssinăɣ dăɣ-edăgg n-inăsbăkkaḍăn i-ad-nasăɣ dăr-s, nəkrəš idəm dat-Măssinăɣ.
21 Aquele que não conheceu o pecado, Deus o fez pecado por nós, para que nele nós nos tornássemos justiça de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.