2 Coríntios 5
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NTLH
1 Ămăra, nəssan a-s taɣəssa-ta-dăɣ nəha tolăhăt ɣas d-ehăket, ilkam ad-tumas šund ebăršăj măšan, nəssan a-s ašăl wa n-sămdo n-hărăt iket-net, a-s e-ăj, ăsimăjnăt-anăɣ-dd Măssinăɣ ehăket ăynayăn dăɣ-išənnawăn. Wen ənta, wădden a əknan ifassăn n-ăgg-adəm, Măssinăɣ iman-net a t-dd-iknăn, iɣlal daɣ.
1 De fato, nós sabemos que, quando for destruída esta barraca em que vivemos, que é o nosso corpo aqui na terra, Deus nos dará, para morarmos nela, uma casa no céu. Essa casa não foi feita por mãos humanas; foi Deus quem a fez, e ela durará para sempre.
2 Ămăra, noẓar dăɣ-ehăket-wa-dăɣ, năsidărhăn ad-nəddək ɣur-Măssinăɣ i-ad-nəjjəš ehăket wa n-tiɣəswen ti ăynaynen,
2 Por isso gememos enquanto vivemos nesta casa de agora, pois gostaríamos de nos mudarmos já para a nossa nova casa no céu. Aquela casa será o nosso corpo celestial,
3 s-afăl ašăl wa tănăt-nəjjăš, ad-ăbas nəzzaf.
3 e, quando nos vestirmos com ele, não ficaremos sem corpo.
4 A nəkka nəzzaɣ dăɣ-taɣəssa-ta-dăɣ, ad-noẓar, năsnin hak ašăl măšan, wădden arurəd a nəja ad-hanăɣ-ikkəs Măssinăɣ dăɣ-ăddunya-ta-dăɣ, ănn-ak a nărha, ad-fălla-năɣ-in-ikkəs taɣəssa ta tărəwăt s-hak ašăl tamăttat, ăj ta tăɣlălăt dăɣ-edăgg-net.
4 Gememos aflitos enquanto vivemos nesta barraca, que é o nosso corpo. Isso não é porque queiramos ficar livres do nosso corpo terreno; o que desejamos é receber o corpo celestial para que a vida faça com que o que é mortal desapareça.
5 Măssinăɣ iman-net a hanăɣ-dd-ixlăkăn i-a-wen, ənta-i hanăɣ-ikfăn Unfas-net i-ad-umas tasətbat d-ăḍḍimmana n-ărkăwăl wa hanăɣ-ijjăš.
5 E foi Deus quem nos preparou para essa mudança e nos deu o seu Espírito como garantia de tudo o que ele tem para nos dar.
6 Ăsikayăd-anăɣ a-wen-dăɣ hak ašăl ed, nəssan a-s a nəkka nəha taɣəssa-ta-dăɣ, ad-nujəj Emăli.
6 Estamos sempre muito animados, pois sabemos que, enquanto vivemos neste corpo, estamos longe do lar do Senhor.
7 Tidət, wăr t-nəhənnəy s-tiṭṭawen-nănăɣ ămăra-dăɣ măšan, năkkăneḍ immun wădden a-wa hannăynăt tiṭṭawen-nănăɣ a făl năsifălla.
7 Porque vivemos pela fé e não pelo que vemos.
8 Nəflas hullan a-wa s-nomăn măšan, năssoof ad-năhan, nəzjăr taɣəssa-ta-dăɣ, nəddək edes i-Emăli.
8 Estamos muito animados e gostaríamos de deixar de viver neste corpo para irmos viver com o Senhor.
9 A-wen-dăɣ a făl jer-năqqima dăɣ-taɣəssa-ta-dăɣ wăla nəzjar-tăt, nəjrəẓet i-Emăli dăɣ-hărăt iket-net,
9 Porém, acima de tudo, o que nós queremos é agradar o Senhor, seja vivendo no nosso corpo aqui, seja vivendo lá com o Senhor.
10 făl-a-s ăhhuuššăl, ad-dd-nəbdəd iket dăɣ-nănăɣ dăɣ-edăgg n-ăššăreɣa wa n-Ălmasex i-ad-hanăɣ-išrăɣ. Dihen, hak ăwadəm d-a-wa has-jăn imojjan-net. Wa ămešălăn a-wa olăɣăn, ad-ijrəw marušăt-net, wa s-a-wa lăbasăn daɣ ɣas a ămešăl, ad-ijrəw ălhăk-net.
10 Porque todos nós temos de nos apresentar diante de Cristo para sermos julgados por ele. E cada um vai receber o que merece, de acordo com o que fez de bom ou de mau na sua vida aqui na terra.
11 Šămad nəssan a-wa s-itawănna tuksəḍa n-Emăli, nətattăr daɣ ad-təjjəš tuksəḍa-ten-dăɣ ulhawăn n-dăgg-adəm, Măssinăɣ, wăr has-tədrej talɣa-nănăɣ, norda daɣ a-s kăwăneḍ, dăɣ-ulhawăn-năwăn, təssanăm fălla-năɣ.
11 Sabemos o que quer dizer temer o Senhor e por isso procuramos levar as pessoas à verdade. Deus nos conhece completamente, e espero que no seu coração vocês me conheçam também.
12 A-wa hawăn-nəjanna, wăr hawăn-t-nəjənn făl-a-s innin nărha ad-hanăɣ-in-təjrăhăm, ănn-ak, nəjannʼ-awăn-t i-ad-tudabem abăraj dăɣ-təssəba n-a-wa năxdăm jere-wăn, dihen, ad-təlmədăm a-wa mad-tənnəm i-wi tabărajnen dat-ăddinăt, a-s ija a-wen, wăr šăddijăn ulhawăn-năsăn.
12 Não estamos querendo nos elogiar a nós mesmos outra vez para vocês. Pelo contrário, queremos lhes dar motivo para terem orgulho de nós a fim de que tenham o que responder aos que se sentem orgulhosos por causa da aparência de uma pessoa e não por causa do que ela é.
13 Kunta iyyăḍ ija ɣur-săn a-s iba n-tayətte a hanăɣ-irmasăn, wăr-iɣšed hărăt a-wen ed ălxidmăt n-Măssinăɣ wa nəha, a hasăn-ijrăwăn tənna n-a-wen; kunta daɣ, jăn-anăɣ ăddinăt əssannen a-wa hăn, a-wen, tănfo-năwăn.
13 Pois, se estamos loucos, é em favor de Deus; e, se temos juízo, é em favor de vocês.
14 Ălxidmăt wa nəha, təntaj-anăɣ săr-s tărha ta măqqărăt hanăɣ-ija Ălmasex, a-wen-dăɣ a făl nədgaẓ. Nəkkas ăššăk a-s ənta-i n-iyyăn, ămmut dăɣ-təssəba-năwăn, ămoos a-wen-dăɣ a-s šund iket-dăɣ-nănăɣ a ămmutnen dăɣ-a-wa ămoosăn amišəl n-erk hărătăn wi nətamašal ibda.
14 Porque somos dominados pelo amor que Cristo tem por nós, pois reconhecemos que um homem, Jesus Cristo, morreu por todos, o que quer dizer que todos tomam parte na sua morte.
15 Dăɣ-təssəba-nănăɣ iket-nănăɣ a făl ămmut i-ad-umas a-s ăddinăt wi ikfa tămudre ta tăynayăt, ad-ăbas ărjašăn dăɣ-derhan n-iman-năsăn, ănn-ak, ărjašăn s-a-wa fălla-săn irha Ălmasex-i ămmun, inkăr-dd jer-inəmmuttan.
15 Ele morreu por todos para que os que vivem não vivam mais para si mesmos, mas vivam para aquele que morreu e foi ressuscitado para a salvação deles.
16 Ašăl-i, ăbas nəḍkaḍ ăwadəm wălʼ iyyăn s-a-wa s-t-əḍkăḍăn dăgg-adəm. Ibda a-wen-dăɣ a-s nəḍkaḍ Ălmasex iman-net măšan ămăra, wădden tayətte-ten-dăɣ a-s nəgla.
16 Por isso, daqui em diante, não vamos mais usar regras humanas quando julgarmos alguém. E, se antes de nos termos tornado cristãos julgamos Cristo de acordo com regras humanas, agora não fazemos mais isso.
17 E-d osăɣ ăwadəm d-Ălmasex-dăɣ, ămoos ăwadəm ăynayăn, a-wa n-ibda ibbədăy; ənhəywăt-t, hărăt iket-net, ăynay-dd săr-s.
17 Quem está unido com Cristo é uma nova pessoa; acabou-se o que era velho, e já chegou o que é novo.
18 A-wen, Măssinăɣ-i hanăɣ-ăẓmăẓălăn d-iman-net s-Ălmasex a t-ijăn, ijă daɣ ašăl-i-dăɣ ămašal-wen-dăɣ n-aẓəmmăẓəl n-dăgg-adəm d-Măssinăɣ dăɣ-ifassăn-nănăɣ.
18 Tudo isso é feito por Deus, o qual, por meio de Cristo, nos transforma de inimigos em amigos dele. E Deus nos deu a tarefa de fazer com que os outros também sejam amigos dele.
19 Dăɣ-təssəba n-tărna n-Ălmasex-en-dăɣ, ad-ija Măssinăɣ tanməẓalt dăr-s d-ăddinăt iket-dăɣ-năsăn, ənta a ijjăšăn ărkăwăl wa n-ad-ăbas hasăn-e-iṭṭaf uḍlem-năsăn, ijʼ-anăɣ năkkăneḍ-dăɣ inəmmejrədăn ăwwikkălnen tanməẓalt-net.
19 A nossa mensagem é esta: Deus não leva em conta os pecados dos seres humanos e, por meio de Cristo, ele está fazendo com que eles sejam seus amigos. E Deus nos mandou entregar a mensagem que fala da maneira como ele faz com que eles se tornem seus amigos.
20 Ămăra, năkkăneḍ a-s ălžămaɣăt n-imawayăn n-isălan n-ălxer n-Ălmasex šund ɣas a-s Măssinăɣ iman-net a itamăjradăn i-dăgg-adəm dăɣ-təssəba-nănăɣ; a-wen-dăɣ a făl dăɣ-wăn nətattăr, nəjʼ-awăn isəm wa n-Ălmasex, ehăff, măẓălăt d-Măssinăɣ iket-di.
20 Portanto, estamos aqui falando em nome de Cristo, como se o próprio Deus estivesse pedindo por meio de nós. Em nome de Cristo nós pedimos a vocês que deixem que Deus os transforme de inimigos em amigos dele.
21 Ɣisa-i s-wăr kăla ofa abăkkaḍ, ijʼ-e Măssinăɣ dăɣ-edăgg n-inăsbăkkaḍăn i-ad-nasăɣ dăr-s, nəkrəš idəm dat-Măssinăɣ.
21 Em Cristo não havia pecado. Mas Deus colocou sobre Cristo a culpa dos nossos pecados para que nós, em união com ele, vivamos de acordo com a vontade de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.