2 Coríntios 5
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NVI
1 Ămăra, nəssan a-s taɣəssa-ta-dăɣ nəha tolăhăt ɣas d-ehăket, ilkam ad-tumas šund ebăršăj măšan, nəssan a-s ašăl wa n-sămdo n-hărăt iket-net, a-s e-ăj, ăsimăjnăt-anăɣ-dd Măssinăɣ ehăket ăynayăn dăɣ-išənnawăn. Wen ənta, wădden a əknan ifassăn n-ăgg-adəm, Măssinăɣ iman-net a t-dd-iknăn, iɣlal daɣ.
1 Sabemos que, se for destruída a temporária habitação terrena em que vivemos, temos da parte de Deus um edifício, uma casa eterna no céu, não construída por mãos humanas.
2 Ămăra, noẓar dăɣ-ehăket-wa-dăɣ, năsidărhăn ad-nəddək ɣur-Măssinăɣ i-ad-nəjjəš ehăket wa n-tiɣəswen ti ăynaynen,
2 Enquanto isso, gememos, desejando ser revestidos da nossa habitação celestial,
3 s-afăl ašăl wa tănăt-nəjjăš, ad-ăbas nəzzaf.
3 porque, estando vestidos, não seremos encontrados nus.
4 A nəkka nəzzaɣ dăɣ-taɣəssa-ta-dăɣ, ad-noẓar, năsnin hak ašăl măšan, wădden arurəd a nəja ad-hanăɣ-ikkəs Măssinăɣ dăɣ-ăddunya-ta-dăɣ, ănn-ak a nărha, ad-fălla-năɣ-in-ikkəs taɣəssa ta tărəwăt s-hak ašăl tamăttat, ăj ta tăɣlălăt dăɣ-edăgg-net.
4 Pois, enquanto estamos nesta casa, gememos e nos angustiamos, porque não queremos ser despidos, mas revestidos da nossa habitação celestial, para que aquilo que é mortal seja absorvido pela vida.
5 Măssinăɣ iman-net a hanăɣ-dd-ixlăkăn i-a-wen, ənta-i hanăɣ-ikfăn Unfas-net i-ad-umas tasətbat d-ăḍḍimmana n-ărkăwăl wa hanăɣ-ijjăš.
5 Foi Deus que nos preparou para esse propósito, dando-nos o Espírito como garantia do que está por vir.
6 Ăsikayăd-anăɣ a-wen-dăɣ hak ašăl ed, nəssan a-s a nəkka nəha taɣəssa-ta-dăɣ, ad-nujəj Emăli.
6 Portanto, temos sempre confiança e sabemos que, enquanto estamos no corpo, estamos longe do Senhor.
7 Tidət, wăr t-nəhənnəy s-tiṭṭawen-nănăɣ ămăra-dăɣ măšan, năkkăneḍ immun wădden a-wa hannăynăt tiṭṭawen-nănăɣ a făl năsifălla.
7 Porque vivemos por fé, e não pelo que vemos.
8 Nəflas hullan a-wa s-nomăn măšan, năssoof ad-năhan, nəzjăr taɣəssa-ta-dăɣ, nəddək edes i-Emăli.
8 Temos, pois, confiança e preferimos estar ausentes do corpo e habitar com o Senhor.
9 A-wen-dăɣ a făl jer-năqqima dăɣ-taɣəssa-ta-dăɣ wăla nəzjar-tăt, nəjrəẓet i-Emăli dăɣ-hărăt iket-net,
9 Por isso, temos o propósito de lhe agradar, quer estejamos no corpo, quer o deixemos.
10 făl-a-s ăhhuuššăl, ad-dd-nəbdəd iket dăɣ-nănăɣ dăɣ-edăgg n-ăššăreɣa wa n-Ălmasex i-ad-hanăɣ-išrăɣ. Dihen, hak ăwadəm d-a-wa has-jăn imojjan-net. Wa ămešălăn a-wa olăɣăn, ad-ijrəw marušăt-net, wa s-a-wa lăbasăn daɣ ɣas a ămešăl, ad-ijrəw ălhăk-net.
10 Pois todos nós devemos comparecer perante o tribunal de Cristo, para que cada um receba de acordo com as obras praticadas por meio do corpo, quer sejam boas quer sejam más.
11 Šămad nəssan a-wa s-itawănna tuksəḍa n-Emăli, nətattăr daɣ ad-təjjəš tuksəḍa-ten-dăɣ ulhawăn n-dăgg-adəm, Măssinăɣ, wăr has-tədrej talɣa-nănăɣ, norda daɣ a-s kăwăneḍ, dăɣ-ulhawăn-năwăn, təssanăm fălla-năɣ.
11 Uma vez que conhecemos o temor ao Senhor, procuramos persuadir os homens. O que somos está manifesto diante de Deus, e esperamos que esteja manifesto também diante da consciência de vocês.
12 A-wa hawăn-nəjanna, wăr hawăn-t-nəjənn făl-a-s innin nărha ad-hanăɣ-in-təjrăhăm, ănn-ak, nəjannʼ-awăn-t i-ad-tudabem abăraj dăɣ-təssəba n-a-wa năxdăm jere-wăn, dihen, ad-təlmədăm a-wa mad-tənnəm i-wi tabărajnen dat-ăddinăt, a-s ija a-wen, wăr šăddijăn ulhawăn-năsăn.
12 Não estamos tentando novamente recomendar-nos a vocês, porém lhes estamos dando a oportunidade de exultarem em nós, para que tenham o que responder aos que se vangloriam das aparências e não do que está no coração.
13 Kunta iyyăḍ ija ɣur-săn a-s iba n-tayətte a hanăɣ-irmasăn, wăr-iɣšed hărăt a-wen ed ălxidmăt n-Măssinăɣ wa nəha, a hasăn-ijrăwăn tənna n-a-wen; kunta daɣ, jăn-anăɣ ăddinăt əssannen a-wa hăn, a-wen, tănfo-năwăn.
13 Se enlouquecemos, é por amor a Deus; se conservamos o juízo, é por amor a vocês.
14 Ălxidmăt wa nəha, təntaj-anăɣ săr-s tărha ta măqqărăt hanăɣ-ija Ălmasex, a-wen-dăɣ a făl nədgaẓ. Nəkkas ăššăk a-s ənta-i n-iyyăn, ămmut dăɣ-təssəba-năwăn, ămoos a-wen-dăɣ a-s šund iket-dăɣ-nănăɣ a ămmutnen dăɣ-a-wa ămoosăn amišəl n-erk hărătăn wi nətamašal ibda.
14 Pois o amor de Cristo nos constrange, porque estamos convencidos de que um morreu por todos; logo, todos morreram.
15 Dăɣ-təssəba-nănăɣ iket-nănăɣ a făl ămmut i-ad-umas a-s ăddinăt wi ikfa tămudre ta tăynayăt, ad-ăbas ărjašăn dăɣ-derhan n-iman-năsăn, ănn-ak, ărjašăn s-a-wa fălla-săn irha Ălmasex-i ămmun, inkăr-dd jer-inəmmuttan.
15 E ele morreu por todos para que aqueles que vivem já não vivam mais para si mesmos, mas para aquele que por eles morreu e ressuscitou.
16 Ašăl-i, ăbas nəḍkaḍ ăwadəm wălʼ iyyăn s-a-wa s-t-əḍkăḍăn dăgg-adəm. Ibda a-wen-dăɣ a-s nəḍkaḍ Ălmasex iman-net măšan ămăra, wădden tayətte-ten-dăɣ a-s nəgla.
16 De modo que, de agora em diante, a ninguém mais consideramos do ponto de vista humano. Ainda que antes tenhamos considerado a Cristo dessa forma, agora já não o consideramos assim.
17 E-d osăɣ ăwadəm d-Ălmasex-dăɣ, ămoos ăwadəm ăynayăn, a-wa n-ibda ibbədăy; ənhəywăt-t, hărăt iket-net, ăynay-dd săr-s.
17 Portanto, se alguém está em Cristo, é nova criação. As coisas antigas já passaram; eis que surgiram coisas novas!
18 A-wen, Măssinăɣ-i hanăɣ-ăẓmăẓălăn d-iman-net s-Ălmasex a t-ijăn, ijă daɣ ašăl-i-dăɣ ămašal-wen-dăɣ n-aẓəmmăẓəl n-dăgg-adəm d-Măssinăɣ dăɣ-ifassăn-nănăɣ.
18 Tudo isso provém de Deus, que nos reconciliou consigo mesmo por meio de Cristo e nos deu o ministério da reconciliação,
19 Dăɣ-təssəba n-tărna n-Ălmasex-en-dăɣ, ad-ija Măssinăɣ tanməẓalt dăr-s d-ăddinăt iket-dăɣ-năsăn, ənta a ijjăšăn ărkăwăl wa n-ad-ăbas hasăn-e-iṭṭaf uḍlem-năsăn, ijʼ-anăɣ năkkăneḍ-dăɣ inəmmejrədăn ăwwikkălnen tanməẓalt-net.
19 ou seja, que Deus em Cristo estava reconciliando consigo o mundo, não lançando em conta os pecados dos homens, e nos confiou a mensagem da reconciliação.
20 Ămăra, năkkăneḍ a-s ălžămaɣăt n-imawayăn n-isălan n-ălxer n-Ălmasex šund ɣas a-s Măssinăɣ iman-net a itamăjradăn i-dăgg-adəm dăɣ-təssəba-nănăɣ; a-wen-dăɣ a făl dăɣ-wăn nətattăr, nəjʼ-awăn isəm wa n-Ălmasex, ehăff, măẓălăt d-Măssinăɣ iket-di.
20 Portanto, somos embaixadores de Cristo, como se Deus estivesse fazendo o seu apelo por nosso intermédio. Por amor a Cristo lhes suplicamos: Reconciliem-se com Deus.
21 Ɣisa-i s-wăr kăla ofa abăkkaḍ, ijʼ-e Măssinăɣ dăɣ-edăgg n-inăsbăkkaḍăn i-ad-nasăɣ dăr-s, nəkrəš idəm dat-Măssinăɣ.
21 Deus tornou pecado por nós aquele que não tinha pecado, para que nele nos tornássemos justiça de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.