2 Coríntios 3
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs VC
1 Edăwănne-wa s-iket hawăn-t-jeɣ, ajăn idəm ăynayăn a nətattăr ɣur-wăn? Ăbo! Meɣ ajăn năkkăneḍ, nămiiɣatăr s-tăkarḍe əktabăn dăgg-adəm tăssiilmădăt a-s inəmmušal s-tidət a nămoos? Ǝllan-t ăddinăt ămiɣatărnen s-a-wen i-ad-səlmədăn a-wa ămoosăn măšan, năkkăneḍ, wăr dăɣ-wăn nărha a-wen.
1 Recomeçamos a fazer o nosso próprio elogio? Temos, acaso, como alguns, necessidade de vos apresentar ou receber de vós carta de recomendação?
2 Tăkarḍe-nănăɣ, kăwăneḍ-di-dăɣ. Tăkarḍe a-wa, təktabăt dăɣ-ulhawăn-nănăɣ, əssanăn săr-s dăgg-adəm, ɣarrăn-tăt daɣ iket-dăɣ-năsăn.
2 Vós mesmos sois a nossa carta, escrita em nossos corações, conhecida e lida por todos os homens.
3 Ălmasex a iktăbăn tăkarḍe-ten-dăɣ dăɣ-ulhawăn-nănăɣ, ijʼ-anăɣ năkkăneḍ imawayăn-net i-ad-tăt-năj dăɣ-ifassăn-năwăn măšan, tăkarḍe-en, wădden adăloš a-s təktab, ănn-ak, Unfas n-Măssinăɣ-i n-Amăɣlol a tăt-iktăbăn, wădden isəllam n-tihun a făll-tăt-iktăb, ulhawăn n-dăgg-adəm a dăɣ-tăt-iktăb.
3 Não há dúvida de que vós sois uma carta de Cristo, redigida por nosso ministério e escrita, não com tinta, mas com o Espírito de Deus vivo, não em tábuas de pedra, mas em tábuas de carne, isto é, em vossos corações.
4 Nəkkas ăššăk dăɣ-tărna n-Măssinăɣ ta hanăɣ-ikfa dăɣ-ăddimmăt n-Ălmasex.
4 Tal é a convicção que temos em Deus por Cristo.
5 Wăr nəhel wăla-dăɣ ad-nănn a-s, a-wa-dăɣ hanăɣ-išlăn, išlʼ-anăɣ s-tărna dd-nəkkas dăɣ-iman-nănăɣ, ănn-ak, Măssinăɣ a hanăɣ-ikfăn turhajăt n-tădabit n-iji-net,
5 Não que sejamos capazes por nós mesmos de ter algum pensamento, como de nós mesmos. Nossa capacidade vem de Deus.
6 ənta a hanăɣ-ikfăn turhajăt n-ad-numas inaxdimăn n-ărkăwăl n-tassaɣt ăynayăn wărăn ăshătăl făll-alămăr wa n-Mosa ănn-ak făll-tărna n-Unfas Šăddijăn:
6 Ele é que nos fez aptos para ser ministros da Nova Aliança, não a da letra, e sim a do Espírito. Porque a letra mata, mas o Espírito vivifica.
7 Alămăr wa s-janneɣ dd-itiirəwăn tamăttant s-ăgg-adəm, ăzzăbbăt-t-dd Măssinăɣ făll-ănnăbi Mosa, iktab făll-isəllam n-tihun. Ija dăɣ-s Măssinăɣ ălxurmăt ijan tihusay s-indăr wăla-dăɣ i-kăl-Iṣrayil ad-dăɣ-s əjən wăla-dăɣ hărăt n-ăssaɣăt ənḍărrăn n-akăyad făl təssəba n-ănnur-i ăsmăɣmăɣăn făll-idəm n-ănnăbi Mosa, uhən-dăɣ ănnur-en, wăr-ăhoja ăsimăɣmăɣ fălla-s.
7 Ora, se o ministério da morte, gravado com letras em pedras, se revestiu de tal glória que os filhos de Israel não podiam fitar os olhos no rosto de Moisés, por causa do resplendor de sua face {embora transitório},
8 Kunta ălxurmăt n-ăssaɣăt-wen-dăɣ ənḍărrăn, ija tihusay ogdăhnen d-a-wen-dăɣ, ăbʼ ăṭṭăma n-təmɣăre n-tihusay ti ija ămašal wa dd-ăssawăḍ Unfas n-Măssinăɣ-i s-ənta ad-ăhaj.
8 quanto mais glorioso não será o ministério do Espírito!
9 Ɣas, kunta, alămăr-wen-dăɣ, wărăn săr-năɣ dd-itiirəw ar tamăttant, ila ălxurmăt ogdăhăn d-a-wen-dăɣ, ăbʼ ăṭṭăma n-təmɣăre n-ălxurmăt wa mad-ăj alămăr-i hanăɣ-itajjăn ăddinăt lanen idəm dat-Măssinăɣ.
9 Se o ministério da condenação já foi glorioso, muito mais o há de sobrepujar em glória o ministério da justificação !
10 A-wen-dăɣ făw a făl ălxurmăt-wen-dăɣ dd-ăzzarăn, ăba-hin ălxurmăt-net ed osă-dd-i t-iknan mijraw,
10 Aliás, sob esse aspecto e em comparação desta glória eminentemente superior, empalidece a glória do primeiro ministério.
11 făl-a-s, kunta a-wa t-illăn s-ilkam ad-t-iba, ila ălxurmăt ogdăhăn d-a-wen-dăɣ, ăbʼ ăṭṭăma n-ălxurmăt wa mad-ikrəš a-wa s-ənta a iɣlalăn.
11 Se o transitório era glorioso, muito mais glorioso é o que permanece!
12 Ăṭṭăma ogdăhăn d-wen-dăɣ a făll-năsifălla, a-wen-dăɣ a făl ozja ənniyăt-nănăɣ,
12 Em posse de tal esperança, procedemos com total desassombro,
13 wăr noleh d-ănnăbi Mosa-i s-ălwăqq wa d-fălla-s dd-ăsmăɣmăɣ ănnur n-Măssinăɣ, ăškănbăš-as i-ad-wăr hənnəyăn kăl-Iṣrayil a-s asmăɣmăɣ wa ija idəm-net, ifannăẓ-in s-a ənḍărrăn a ənḍărrăn.
13 Não fazemos como Moisés, que cobria o rosto com um véu para que os filhos de Israel não fixassem os olhos no fim daquilo que era transitório.
14 Ăsɣărăn kăl-Iṣrayil ulhawăn-năsăn, a-wen-dăɣ a făl har ašăl-i-dăɣ, ed ɣarrăn əlkəttab wa n-ărkăwăl n-tassaɣt wa ărəwăn, indar-asăn afăham-net ed olăh-asăn əlkəttab-en d-a hasăn-ilsa hărăt, s-əmmək-wa-dăɣ s-ăškănbăš ănnăbi Mosa idəm-net i-ad-wăr t-hənnəyăn ăddinăt. Ămăra, a-wa ilsăn tiṭṭawen n-ăddinăt hasăn-igdălăn ujreh, wăr t-illa ujreh-net ar s-tartit d-Ălmasex.
14 Em conseqüência, a inteligência deles permaneceu obscurecida. Ainda agora, quando lêem o Antigo Testamento, esse mesmo véu permanece abaixado, porque é só em Cristo que ele deve ser levantado.
15 Ijmaḍ-t ăššăk a-s har ašăl-i-dăɣ, kud-ăɣrăn əlkəttabăn wi iktăb ănnăbi Mosa-dăɣ, ad-tăn-asən, wăr hasăn-len ujreh ed, ilsa hărăt tiṭṭawen n-ulhawăn-năsăn,
15 Por isso, até o dia de hoje, quando lêem Moisés, um, véu cobre-lhes o coração.
16 măšan ăddinăt wi əkfănen iman-năsăn i-Emăli, ăbas ăšikănbăš hărăt i-idmawăn-năsăn.
16 Esse véu só será tirado quando se converterem ao Senhor.
17 Emăli, Unfas a ămoos, ere s-iha Unfas n-Emăli ulh-net, a-di, ijraw iman-net.
17 Ora, o Senhor é Espírito, e onde está o Espírito do Senhor, aí há liberdade.
18 Năkkăneḍ daɣ-i s-ămăra-dăɣ, ăbas ăšikănbăš hărăt i-idmawăn-nănăɣ, ere dăɣ-năɣ ikyădăn dăɣ, ad-inhəy šund dăɣ-tiset ălxurmăt n-Emăli măšan, ilkam ad-təmmuttəy talɣa-nănăɣ, ăkfʼ-anăɣ Unfas n-Emăli ălxurmăt ojărăn wa-dăɣ nəjrăw ămăra-dăɣ.
18 Mas todos nós temos o rosto descoberto, refletimos como num espelho a glória do Senhor e nos vemos transformados nesta mesma imagem, sempre mais resplandecentes, pela ação do Espírito do Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.