2 Coríntios 12

Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ayətma, əttəkəbru, ma t-ihan? Wăr t-illa! Ăyyăt-ahi ămăra ad-hawăn-ăjăɣ hărăt dăɣ-isălan n-a-wa ənhăyăɣ d-a-wa hi-dd-ăsnăfalăl Emăli.
1 É necessário prosseguir com meus motivos de orgulho. Mesmo que isso não me sirva de nada, vou lhes falar agora das visões e revelações que recebi do Senhor.
2 Ǝzzayăɣ ăhaləs n-ălmăssexi imməḍkălăn s-ašənna wa s-kăraḍ a ilan măraw iwətyan d-əkkoẓ. Ăhaləs-en, wăr-əssenăɣ kunta ənta iman-net a osăn edăgg-en, meɣ anfiləl a has-dd-ija a-wa inhăy, a-wen, Măssinăɣ a t-issanăn,
2 Conheço um homem em Cristo que, há catorze anos, foi arrebatado ao terceiro céu. Se foi no corpo ou fora do corpo, não sei; só Deus o sabe.
3 əssanăɣ ɣas a-s ăhaləs-en-dăɣ, osa ašənna wa s-kăraḍ, iqqăl-dd. Kunta ənta iman-net a t-osăn, meɣ Măssinăɣ a has-dd-ăsnăfalălăn a-wa inhăy, wăr t-əssenăɣ, Măssinăɣ a t-issanăn.
3 Sim, somente Deus sabe se foi no corpo ou fora do corpo. Mas eu sei
4 Ăhaləs-en-dăɣ, ălwăqq wa d-osa ălžănnăt, ašənna wa s-kăraḍ, islă i-isălan-i-dăɣ ăhuuskătnen s-wăr t-illa ăgg-adəm ijrawăn s-asuɣəl-năsăn făl tihusay-i-dăɣ jăn.
4 que tal homem foi arrebatado ao paraíso e ouviu coisas tão maravilhosas que não podem ser expressas em palavras, coisas que a nenhum homem é permitido relatar.
5 Ăhaləs šund wa-dăɣ, ăddoobeɣ ad-ăbbărăjăɣ dăɣ-isălan-net măšan, a-s təkkăsăm a-wen-dăɣ, wăr t-illa a dăɣ-e-ăbbărăjăɣ kunta wădden iba n-ăṣṣahăt-in.
5 Da experiência desse homem eu teria razão de me orgulhar, mas não o farei; na verdade, minhas fraquezas são minha única razão de orgulho.
6 A-wen-dăɣ a făl kud-ărheɣ ad-əḍkəlăɣ iman-in dăɣ, wăr hi-ija a-wen ere wărăn ijreh hărăt, wăr-ămoosăɣ enəbbeddəl ed a-wa he-ănnăɣ iket-net, a-s mad-t-tasəm, tidət. Wăr təbərijăɣ ed wăr-ărheɣ ad-hi-iḍkəḍ ăwadəm ar s-a-wa jănneɣ d-a-wa tăjjăɣ. A-wa săl a-wen, mălayăɣna.
6 Se quisesse me orgulhar, não seria insensato de fazê-lo, pois estaria dizendo a verdade. Mas não o farei, pois não quero que ninguém me dê crédito além do que pode ver em minha vida ou ouvir em minha mensagem,
7 Tinfilal-ti-dăɣ ăhuuskătnen s-hi-ikfa Emăli turhajăt n-ahănay-năsnăt, ăddoobătnăt ad-hi-səssəffənnəynăt măšan, i-ad-wăr təjjăɣ a-wen, ija dăɣ-i Măssinăɣ ălɣib hi-olăhăn d-asənnan ihan aḍăr n-ăwadəm, ălɣib olăhăn d-tewete n-ănjălos n-Iblis i-ad-wăr səffənnəyăɣ.
7 ainda que eu tenha recebido revelações tão maravilhosas. Portanto, para evitar que eu me tornasse arrogante, foi-me dado um espinho na carne, um mensageiro de Satanás para me atormentar e impedir qualquer arrogância.
8 Har kăraḍ ihăndăggan, təddalăɣ Emăli i-ad-hi-ibḍəw d-ălɣib-wen-dăɣ,
8 Em três ocasiões, supliquei ao Senhor que o removesse,
9 măšan, innʼ-ahi: «Buləs, igdăh-ak ănnuɣmăt-in ed ɣur-i, dədi-dăɣ d-lămmeḍ ăwadəm, ad-t-ikann ăṣṣahăt-in uḍəf.» A-wen-dăɣ a făl ăssoofăɣ, əbbărăjăɣ dăɣ-iba n-ăṣṣahăt-in i-ad-făll-i ikən Ălmasex asəns n-tărna-net.
9 mas ele disse: “Minha graça é tudo de que você precisa. Meu poder opera melhor na fraqueza”. Portanto, agora fico feliz de me orgulhar de minhas fraquezas, para que o poder de Deus opere por meu intermédio.
10 A-wen-dăɣ a făl iba n-ăṣṣahăt hi-irmăsăn-dăɣ, jer-wa n-tirəbbaḍ, wăla tissusen wăla wa n-ălɣizabăt wăla tirəmmaɣ, a hi-irmăsăn-dăɣ dăɣ-təssəba n-Ălmasex, ăsidăwăt-ahi ed dihen-dăɣ iman-net d-əbrarăɣ, ad-tumasăɣ emăṣṣehi.
10 Por isso aceito com prazer fraquezas e insultos, privações, perseguições e aflições que sofro por Cristo. Pois, quando sou fraco, então é que sou forte.
11 Ǝnhəywăt! Kăwăneḍ a hi-ăšhăššălnen d-ad-hawăn-in-ăjăɣ măjrăd wa ităjj ere irmas iba n-tayətte; kăwăneḍ a-s ăniihăjja a-s timəlăm-ahi dat-ăddinăt wi s-tordam a-s ojărăn-ahi tumast n-inəmmušal. Ǝssanăɣ a-s wăr t-illa a ămoosăɣ măšan, wăr t-illa a-s hi-ufăn ăddinăt wi jăm inəmmušal tăskakăm dăɣ-išənnawăn.
11 Vocês me obrigaram a agir como insensato. Vocês é que deveriam me elogiar, pois, embora eu nada seja, não sou inferior a esses “superapóstolos”.
12 Ămăra, ijităn wi satbatnen tumast n-ănămmašul, jăn jere-wăn: əššumorăt, ijităn n-Măssinăɣ, hărătăn ăssuksăḍnen, tikunen, ămešălăɣ a-wen-dăɣ iket-net jere-wăn.
12 Quando estive com vocês, certamente dei provas de que sou apóstolo, pois com grande paciência realizei sinais, maravilhas e milagres entre vocês.
13 Lăɣătăt-ahi ɣas a jeɣ dăɣ-ălkănisăten ti iyyăḍnen wăr jeɣ ɣur-wăn săl wa n-a-s unjăyăɣ ad-hawăn-umasăɣ ăẓuk; kunta a-wen, ikmʼ-iwăn, adiš, ănšăt-ahi-dd.
13 A única coisa que não fiz, e que faço nas outras igrejas, foi me tornar um peso para vocês. Perdoem-me por essa injustiça!
14 Ămăra, năkk da ăbokăn ad-săr-wăn-in-ăjăɣ asikəl-in wa s-kăraḍ, măšan əlmədăt a-s wăr kăwăn-in-əkkeɣ i-ad-hi-təkfəm hărăt ănn-ak, əkkeɣ-kăwăn-in ed tojărăm săr-i ehăre, a ămoos-dăɣ. Ajăn wădden abbatăn a-s ăniihăjja ad-əṭṭəfăn tămudre i-aratăn-năsăn a əkkăn măḍrəyăn wădden aratăn a iwar a-wen.
14 Agora irei visitá-los pela terceira vez e não serei um peso para vocês. Não quero seus bens; quero vocês. Afinal, os filhos não ajuntam riquezas para os pais. Ao contrário, são os pais que ajuntam riquezas para os filhos.
15 S-iman wi-nin năkk, wăr t-illa a leɣ hawăn-ənkaẓăɣ ed diha t-əlleɣ, ăsidăwăɣ i-ad-kăwăn-ăkfăɣ wăla-dăɣ tămudre-nin. Ak, ajăn kăwăneḍ tărha ta măqqărăt hawăn-jeɣ, wăr săr-wăn dd-torew ar iba n-tărha-nin?
15 Por vocês, de boa vontade me desgastarei e gastarei tudo que tenho, embora pareça que, quanto mais eu os ame, menos vocês me amam.
16 Təssanăm a-s wăr kăwăn-iha făw ere ăddoben ad-ăjjăyh a-s kăla has-ămoosăɣ ăẓuk. Adiš, ma ăsihălăn iyyăḍ jannen: wa Buləs, imsăd, amsud daɣ ɣas a-s ikša ehăre-nănăɣ.
16 Talvez reconheçam que não fui um peso para vocês, mas pensem que, mesmo assim, fui astuto e usei de artimanhas para tirar proveito de vocês.
17 Lăɣătăt-ahi ɣas dăɣ-meddən wi săr-wăn-in-ăšmašălăɣ i kăwăn-ikkan s-tăkkărzăzzăl i-ad-ăkš ehăre-năwăn?
17 Mas como? Algum dos homens que lhes enviei se aproveitou de vocês?
18 Năkk a ăsmătărăn Titus d-ad-kăwăn-in-akk ənta d-ăŋŋa-ɣ dăɣ-ăddin wa s-hawăn-jeɣ isălan-net. Ak, ajăn a-s kăwăn-in-osăn, əkšăn ehăre-năwăn? Năkk hakd Titus, iyyăn n-ənniyăt a nəṭṭăf jere-wăn, iyyăn n-emm a nohăr dăɣ-a-wa nămešăl iket-net.
18 Quando insisti com Tito para que fosse visitá-los e enviei com ele outro irmão, por acaso Tito os explorou? Não temos nós o mesmo espírito e andamos nos passos um do outro, agindo do mesmo modo?
19 Tăkarḍe-ta-dăɣ, wăr hawăn-tăt-in-nəkteb făl-a-s innin nărha ad-năkf iman-nănăɣ tidət. A-wa nənnă iket-net, Măssinăɣ a dat-tăn-nənnă dăɣ-təssəba n-tassaɣt ta nəja d-Ălmasex. Ayətma-ɣ, ittus n-măjrăd wa hawăn-in-jeɣ, i n-ad-təṣṣuhum dăɣ-immun-năwăn.
19 Talvez vocês pensem que estamos apresentando desculpas. Não é verdade. Dizemos tais coisas como servos de Cristo, tendo Deus como testemunha. Tudo que fazemos, amados, é para fortalecê-los.
20 Ăssiirmăɣ-ahi a-s afăl kăwăn-in-oseɣ, ad-kăwăn-in-asăɣ wăr hem ălxal wa dăr-kăwăn-əzzăyăɣ, əkrukəḍăɣ; a-wen, ălmăɣna-net a-s ăssirmăɣ-ahi ad-kăwăn-in-asăɣ, əllan-t ikənnasăn d-tismiten d-akfor d-tărha n-anmijar d-mawmaw d-əhhuləs d-asənnăxəmbəl n-ăddinăt jere-wăn.
20 Pois temo que, ao visitá-los, não goste daquilo que encontrarei e vocês não gostem de minha reação. Temo que encontre brigas, inveja, ira, egoísmo, calúnia, intrigas, arrogância e desordem.
21 Ăssiirmăɣ-ahi a-s afăl kăwăn-in-oseɣ, ad-hi-isărəs Măssinăɣ, isăknʼ-ahi a-s han-kăwăn ăddinăt ăjjootnen s-har ămăra-dăɣ, wăr-ămmujrăẓăn a-wa jăn, utabăn; ad-hi-umas a-s šund iba a əṭṭafăɣ dăɣ-təssəba n-iyyăḍ dăɣ-wăn s-har ămăra-dăɣ, əkfan iman-năsăn iba n-təšədje d-erk ălxal, d-asəmmăḍəs n-iman-năsăn.
21 Sim, temo que, ao visitá-los outra vez, Deus me humilhe diante de vocês e eu venha a me entristecer porque muitos de vocês não abandonaram os pecados que cometiam no passado e não se arrependeram de sua impureza, sua imoralidade sexual e seu anseio por prazeres sensuais.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.