2 Coríntios 12
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs BKJ
1 Ayətma, əttəkəbru, ma t-ihan? Wăr t-illa! Ăyyăt-ahi ămăra ad-hawăn-ăjăɣ hărăt dăɣ-isălan n-a-wa ənhăyăɣ d-a-wa hi-dd-ăsnăfalăl Emăli.
1 Não é conveniente para mim, sem dúvida, gloriar-me. Eu passarei às visões e revelações do Senhor.
2 Ǝzzayăɣ ăhaləs n-ălmăssexi imməḍkălăn s-ašənna wa s-kăraḍ a ilan măraw iwətyan d-əkkoẓ. Ăhaləs-en, wăr-əssenăɣ kunta ənta iman-net a osăn edăgg-en, meɣ anfiləl a has-dd-ija a-wa inhăy, a-wen, Măssinăɣ a t-issanăn,
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos (se no corpo, eu não posso dizer, ou se fora do corpo, eu não posso dizer; Deus o sabe) o tal foi arrebatado ao terceiro céu.
3 əssanăɣ ɣas a-s ăhaləs-en-dăɣ, osa ašənna wa s-kăraḍ, iqqăl-dd. Kunta ənta iman-net a t-osăn, meɣ Măssinăɣ a has-dd-ăsnăfalălăn a-wa inhăy, wăr t-əssenăɣ, Măssinăɣ a t-issanăn.
3 E sei que o tal homem (se no corpo, se fora do corpo, eu não posso dizer; Deus o sabe),
4 Ăhaləs-en-dăɣ, ălwăqq wa d-osa ălžănnăt, ašənna wa s-kăraḍ, islă i-isălan-i-dăɣ ăhuuskătnen s-wăr t-illa ăgg-adəm ijrawăn s-asuɣəl-năsăn făl tihusay-i-dăɣ jăn.
4 foi arrebatado ao paraíso e ouviu palavras indescritíveis, que ao homem não é lícito proferir.
5 Ăhaləs šund wa-dăɣ, ăddoobeɣ ad-ăbbărăjăɣ dăɣ-isălan-net măšan, a-s təkkăsăm a-wen-dăɣ, wăr t-illa a dăɣ-e-ăbbărăjăɣ kunta wădden iba n-ăṣṣahăt-in.
5 Do tal me gloriarei; mas de mim mesmo não me gloriarei, senão nas minhas fraquezas.
6 A-wen-dăɣ a făl kud-ărheɣ ad-əḍkəlăɣ iman-in dăɣ, wăr hi-ija a-wen ere wărăn ijreh hărăt, wăr-ămoosăɣ enəbbeddəl ed a-wa he-ănnăɣ iket-net, a-s mad-t-tasəm, tidət. Wăr təbərijăɣ ed wăr-ărheɣ ad-hi-iḍkəḍ ăwadəm ar s-a-wa jănneɣ d-a-wa tăjjăɣ. A-wa săl a-wen, mălayăɣna.
6 Porque, embora desejasse gloriar-me, eu não serei um tolo, porque direi a verdade; mas agora disto me abstenho, para que nenhum homem pense de mim acima do que vê em mim, ou que ouve de mim.
7 Tinfilal-ti-dăɣ ăhuuskătnen s-hi-ikfa Emăli turhajăt n-ahănay-năsnăt, ăddoobătnăt ad-hi-səssəffənnəynăt măšan, i-ad-wăr təjjăɣ a-wen, ija dăɣ-i Măssinăɣ ălɣib hi-olăhăn d-asənnan ihan aḍăr n-ăwadəm, ălɣib olăhăn d-tewete n-ănjălos n-Iblis i-ad-wăr səffənnəyăɣ.
7 E, para que eu não me exaltasse acima da medida, pela abundância das revelações, foi-me dado um espinho na carne, o mensageiro de Satanás para me esbofetear, para que eu não me exaltasse acima da medida.
8 Har kăraḍ ihăndăggan, təddalăɣ Emăli i-ad-hi-ibḍəw d-ălɣib-wen-dăɣ,
8 Por essa coisa, eu supliquei ao Senhor três vezes, para que ele se afastasse de mim.
9 măšan, innʼ-ahi: «Buləs, igdăh-ak ănnuɣmăt-in ed ɣur-i, dədi-dăɣ d-lămmeḍ ăwadəm, ad-t-ikann ăṣṣahăt-in uḍəf.» A-wen-dăɣ a făl ăssoofăɣ, əbbărăjăɣ dăɣ-iba n-ăṣṣahăt-in i-ad-făll-i ikən Ălmasex asəns n-tărna-net.
9 E ele disse-me: A minha graça é suficiente para ti, porque a minha força se aperfeiçoa na fraqueza. De boa vontade, pois, me gloriarei nas minhas fraquezas, para que o poder de Cristo repouse sobre mim.
10 A-wen-dăɣ a făl iba n-ăṣṣahăt hi-irmăsăn-dăɣ, jer-wa n-tirəbbaḍ, wăla tissusen wăla wa n-ălɣizabăt wăla tirəmmaɣ, a hi-irmăsăn-dăɣ dăɣ-təssəba n-Ălmasex, ăsidăwăt-ahi ed dihen-dăɣ iman-net d-əbrarăɣ, ad-tumasăɣ emăṣṣehi.
10 Portanto, eu tenho prazer nas fraquezas, nas censuras, nas necessidades, nas perseguições, nas aflições por causa de Cristo. Porque quando eu estou fraco então eu sou forte.
11 Ǝnhəywăt! Kăwăneḍ a hi-ăšhăššălnen d-ad-hawăn-in-ăjăɣ măjrăd wa ităjj ere irmas iba n-tayətte; kăwăneḍ a-s ăniihăjja a-s timəlăm-ahi dat-ăddinăt wi s-tordam a-s ojărăn-ahi tumast n-inəmmušal. Ǝssanăɣ a-s wăr t-illa a ămoosăɣ măšan, wăr t-illa a-s hi-ufăn ăddinăt wi jăm inəmmušal tăskakăm dăɣ-išənnawăn.
11 Tornei-me tolo em gloriar-me; vós me compelistes. Porque eu devia ter sido recomendado por vós, visto que em nada fui inferior aos muitos principais apóstolos, embora eu nada seja.
12 Ămăra, ijităn wi satbatnen tumast n-ănămmašul, jăn jere-wăn: əššumorăt, ijităn n-Măssinăɣ, hărătăn ăssuksăḍnen, tikunen, ămešălăɣ a-wen-dăɣ iket-net jere-wăn.
12 Verdadeiramente, os sinais de um apóstolo foram manifestos entre vós com toda a paciência, por sinais, maravilhas e poderosos feitos.
13 Lăɣătăt-ahi ɣas a jeɣ dăɣ-ălkănisăten ti iyyăḍnen wăr jeɣ ɣur-wăn săl wa n-a-s unjăyăɣ ad-hawăn-umasăɣ ăẓuk; kunta a-wen, ikmʼ-iwăn, adiš, ănšăt-ahi-dd.
13 Pois, em que éreis inferiores às outras igrejas, exceto que eu mesmo vos não fui um fardo? Perdoai-me este erro.
14 Ămăra, năkk da ăbokăn ad-săr-wăn-in-ăjăɣ asikəl-in wa s-kăraḍ, măšan əlmədăt a-s wăr kăwăn-in-əkkeɣ i-ad-hi-təkfəm hărăt ănn-ak, əkkeɣ-kăwăn-in ed tojărăm săr-i ehăre, a ămoos-dăɣ. Ajăn wădden abbatăn a-s ăniihăjja ad-əṭṭəfăn tămudre i-aratăn-năsăn a əkkăn măḍrəyăn wădden aratăn a iwar a-wen.
14 Eis aqui, pela terceira vez, eu estou pronto a ir ter convosco, e não vos serei um fardo; porque não busco o que é vosso, mas a vós; porque os filhos não devem guardar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 S-iman wi-nin năkk, wăr t-illa a leɣ hawăn-ənkaẓăɣ ed diha t-əlleɣ, ăsidăwăɣ i-ad-kăwăn-ăkfăɣ wăla-dăɣ tămudre-nin. Ak, ajăn kăwăneḍ tărha ta măqqărăt hawăn-jeɣ, wăr săr-wăn dd-torew ar iba n-tărha-nin?
15 E eu muito alegremente gastarei, e me deixarei gastar por vós, se mais abundantemente vos amo, serei menos amado.
16 Təssanăm a-s wăr kăwăn-iha făw ere ăddoben ad-ăjjăyh a-s kăla has-ămoosăɣ ăẓuk. Adiš, ma ăsihălăn iyyăḍ jannen: wa Buləs, imsăd, amsud daɣ ɣas a-s ikša ehăre-nănăɣ.
16 Mas seja assim; eu não vos fui um fardo, mas, sendo astuto, vos tomei com astúcia.
17 Lăɣătăt-ahi ɣas dăɣ-meddən wi săr-wăn-in-ăšmašălăɣ i kăwăn-ikkan s-tăkkărzăzzăl i-ad-ăkš ehăre-năwăn?
17 Porventura, aproveitei-me de vós por algum daqueles que vos enviei?
18 Năkk a ăsmătărăn Titus d-ad-kăwăn-in-akk ənta d-ăŋŋa-ɣ dăɣ-ăddin wa s-hawăn-jeɣ isălan-net. Ak, ajăn a-s kăwăn-in-osăn, əkšăn ehăre-năwăn? Năkk hakd Titus, iyyăn n-ənniyăt a nəṭṭăf jere-wăn, iyyăn n-emm a nohăr dăɣ-a-wa nămešăl iket-net.
18 Eu exortei Tito, e com ele enviei um irmão. Porventura, Tito se aproveitou de vós? Não andamos no mesmo espírito, não andamos nos mesmos passos?
19 Tăkarḍe-ta-dăɣ, wăr hawăn-tăt-in-nəkteb făl-a-s innin nărha ad-năkf iman-nănăɣ tidət. A-wa nənnă iket-net, Măssinăɣ a dat-tăn-nənnă dăɣ-təssəba n-tassaɣt ta nəja d-Ălmasex. Ayətma-ɣ, ittus n-măjrăd wa hawăn-in-jeɣ, i n-ad-təṣṣuhum dăɣ-immun-năwăn.
19 Novamente, pensais vós que nos desculpamos convosco? Nós falamos em Cristo perante Deus, mas fazemos todas as coisas, ó amados, para vossa edificação.
20 Ăssiirmăɣ-ahi a-s afăl kăwăn-in-oseɣ, ad-kăwăn-in-asăɣ wăr hem ălxal wa dăr-kăwăn-əzzăyăɣ, əkrukəḍăɣ; a-wen, ălmăɣna-net a-s ăssirmăɣ-ahi ad-kăwăn-in-asăɣ, əllan-t ikənnasăn d-tismiten d-akfor d-tărha n-anmijar d-mawmaw d-əhhuləs d-asənnăxəmbəl n-ăddinăt jere-wăn.
20 Porque temo que, quando chegar, não vos acharei como eu quereria, e que não serei encontrado por vós como quereríeis; que de alguma maneira haja debates, invejas, iras, contendas, maledicências, murmúrios, inchações, tumultos;
21 Ăssiirmăɣ-ahi a-s afăl kăwăn-in-oseɣ, ad-hi-isărəs Măssinăɣ, isăknʼ-ahi a-s han-kăwăn ăddinăt ăjjootnen s-har ămăra-dăɣ, wăr-ămmujrăẓăn a-wa jăn, utabăn; ad-hi-umas a-s šund iba a əṭṭafăɣ dăɣ-təssəba n-iyyăḍ dăɣ-wăn s-har ămăra-dăɣ, əkfan iman-năsăn iba n-təšədje d-erk ălxal, d-asəmmăḍəs n-iman-năsăn.
21 e que, quando eu for novamente, o meu Deus me humilhe entre vós, e que eu lamente por muitos que pecaram anteriormente, e não se arrependeram da imundícia, e fornicação, e lascívia que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.