1 Coríntios 9

Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ayətma, năkk-i-dăɣ, wădden əjrawăɣ iman-in. Ajăn wădden, ănămmašul a ămoosăɣ? Ajăn wădden ənhayăɣ Emăli-nănăɣ Ɣisa s-tiṭṭawen-in? Ajăn wădden kăwăneḍ iman-năwăn a-s tasətbat n-a-wa ăxdămăɣ i-Emăli.
1 Não sou eu, porventura, livre? Não sou apóstolo? Não vi Jesus, nosso Senhor? Acaso, não sois fruto do meu trabalho no Senhor?
2 Kud-dăɣ ija ɣur-iyyăḍ a-s wădden ănămmašul a ămoosăɣ, ăniihăjja a-s wădden kăwăneḍ ed kăwăneḍ-di-dăɣ a-s tasətbat n-tənnəmušəla-nin dat-Emăli.
2 Se não sou apóstolo para outrem, certamente, o sou para vós outros; porque vós sois o selo do meu apostolado no Senhor.
3 Ăddinăt daɣ wi hi-tiẓəmnen, sawarăn-ahi bahu, ălwižab-in hasăn da:
3 A minha defesa perante os que me interpelam é esta:
4 wădden năkkăneḍ nəjraw s-ad-năkš, nəsəw s-əmmək wa s-t-tăjjăn ăddinăt wi iyyăḍnen?
4 não temos nós o direito de comer e beber?
5 Meɣ əndek diha d-ătiwănna a-s wăr năddobăt ad-nədubən hărăt dăɣ-šătma-năɣ ti n-tălmăssexiten, nidaw dăr-snăt dăɣ-isikilăn-nănăɣ s-əmmək wa s-t-jăn inəmmušal wi iyyăḍnen d-ayətma-s n-Ɣisa d-Bəṭrus?
5 E também o de fazer-nos acompanhar de uma mulher irmã, como fazem os demais apóstolos, e os irmãos do Senhor, e Cefas?
6 Meɣ năkk d-Bărnăbbas ɣas a iwar ălxidmăt s-ifassăn-nănăɣ i-ad-nəṭṭəf tămudre n-iman-nănăɣ?
6 Ou somente eu e Barnabé não temos direito de deixar de trabalhar?
7 Mi s-kăla inhăy əssărdasi ihan əlɣəskăr wăla timẓal, meɣ mi s-kăla ăddomăt ašəkrəš ăqqayəm wăr dăɣ-s ikša? Mi s-kăla iḍăn ehăre, ăqqayəm wăr-ăẓoẓăj, isəw?
7 Quem jamais vai à guerra à sua própria custa? Quem planta a vinha e não come do seu fruto? Ou quem apascenta um rebanho e não se alimenta do leite do rebanho?
8 A-wa hawăn-janneɣ, wădden ălɣadăt dd-əkkasăn dăgg-adəm dăɣ-iɣăfawăn-năsăn, ănn-ak, alămăr wa n-Mosa a tăn-innăn.
8 Porventura, falo isto como homem ou não o diz também a lei?
9 Iktab dăɣ-Ăṭṭăwrăt a-s:
9 Porque na lei de Moisés está escrito: Não atarás a boca ao boi, quando pisa o trigo. Acaso, é com bois que Deus se preocupa?
10 Năkkăneḍ-i-dăɣ n-inəmmušal a-s iha isălan-nănăɣ. Tidət-dăɣ a-s dăɣ-təssəba-nănăɣ a făl dd-ăzzăbbăt alămăr-wen-dăɣ ed ăwadəm ăddomen ašəkrəš-net, ăhhuuššăl-t ɣas ad-ijar ăṭṭăma n-ad-has-t-dd-izjăr hărăt.
10 Ou é, seguramente, por nós que ele o diz? Certo que é por nós que está escrito; pois o que lavra cumpre fazê-lo com esperança; o que pisa o trigo faça-o na esperança de receber a parte que lhe é devida.
11 Năkkăneḍ, năxṭăb-awăn măjrăd n-Măssinăɣ, ămoos a-wen šund ašəkrəš năddoomăt, ajăn afăl dd-izjăr hărăt ifassăn-năwăn săr-năɣ, ajăn a-wen a iqqanăn eɣăf ḍarăt ălxer n-Măssinăɣ wa nəja dăɣ-ulhawăn-năwăn?
11 Se nós vos semeamos as coisas espirituais, será muito recolhermos de vós bens materiais?
12 Kunta illʼ-e ere s-kăwăn-iwar ălxaqq-net, ajăn wăr t-nojer săr-wăn? Măšan, hakd a-wen-dăɣ, wăr kăwăn-iha i năzzilzăm d-hărăt, ănn-ak, năqbăl hărăt iket-net i-ad-wăr nəja tăsahaɣt wălʼ iyyăt i-Ălənžil n-Ălmasex.
12 Se outros participam desse direito sobre vós, não o temos nós em maior medida? Entretanto, não usamos desse direito; antes, suportamos tudo, para não criarmos qualquer obstáculo ao evangelho de Cristo.
13 Ajăn, wăr təssenăm a-s ăddinăt wi ăxdamnen dăɣ-ehăn n-ămudd wa măqqărăn, ehăn-en-dăɣ a hasăn-iṭṭafăn tămudre? Meɣ, ajăn wăr təssenăm a-s ăddinăt wi ɣarrăsnen i-tikutawen făll-tasəskărt ta n-tikutawen, a-s ăɣrăsăn-dăɣ, lan dăɣ-s ejădăr?
13 Não sabeis vós que os que prestam serviços sagrados do próprio templo se alimentam? E quem serve ao altar do altar tira o seu sustento?
14 Ǝmmək-wen-dăɣ daɣ a făl omăr Emăli a-s ăddinăt wi xaṭṭăbnen Ălənžil, əddărnet s-Ălənžil.
14 Assim ordenou também o Senhor aos que pregam o evangelho que vivam do evangelho;
15 Năkk, wăr t-illa ăẓuk fălla-wăn jeɣ. Akătab daɣ wa hawăn-in-tajjăɣ ămăra-dăɣ, wăr hawăn-t-in-təjjăɣ făl-a-s innin ărheɣ dăɣ-wăn hărăt, wăr t-illa a dăɣ-wăn ărheɣ, ănn-ak, ăsidăwăt-ahi hullan a-wa s-hawăn-ăxṭăbăɣ Ălənžil wăr t-illa a dăɣ-wăn əttarăɣ, ăssofăɣ făw tamăttant uhən ad-dăɣ-i ikkəs ăwadəm tedăwit-ten-dăɣ n-a-s wăr t-illa a dăɣ-wăn əttarăɣ a-s hawăn ăxṭăbăɣ Ălənžil.
15 eu, porém, não me tenho servido de nenhuma destas coisas e não escrevo isto para que assim se faça comigo; porque melhor me fora morrer, antes que alguém me anule esta glória.
16 Asəllənži wa tăjjăɣ i-ăddinăt, wăr təttărăɣ ad-hi-umas abăraj, ănn-ak, fărəḍ a hi-ămoos, amăskoy năkk afăl ăqqimăɣ wăr-ăxṭebăɣ Ălənžil.
16 Se anuncio o evangelho, não tenho de que me gloriar, pois sobre mim pesa essa obrigação; porque ai de mim se não pregar o evangelho!
17 Ǝnnăr ălxuṭbăt wa tăjjăɣ, ămoos a tajjăɣ dăɣ-iẓəjraẓ n-iman-in, adiš, ăniihăjja d-ad-əjrəwăɣ ălxaqq n-tide-nin măšan, wădden a-wen a ijăn, Măssinăɣ a hi-ijăn dăɣ-a-wen, ənta a hi-issăɣlăfăn ămašal-wen-dăɣ.
17 Se o faço de livre vontade, tenho galardão; mas, se constrangido, é, então, a responsabilidade de despenseiro que me está confiada.
18 Ma săr-i dd-issăɣsăl a-wen-dăɣ? Adiš, emărked-in ɣur-Măssinăɣ a t-ămoosăn ad-salănžeɣ ăddinăt dăɣ-a-s, wăr t-illa a dăɣ-săn rammăsăɣ i-ad-umasăn isălan-en, a əjrawăn bănnan.
18 Nesse caso, qual é o meu galardão? É que, evangelizando, proponha, de graça, o evangelho, para não me valer do direito que ele me dá.
19 Năkk, wăr t-illa ere s-ămoosăɣ akli-net măšan, hakd a-wen-dăɣ, wăr t-illa ere s-wădden ăsrăsăɣ iman-in data-s i-ad-umas a-wen, əssəbab n-əlɣəllas n-təššəm n-ăddinăt.
19 Porque, sendo livre de todos, fiz-me escravo de todos, a fim de ganhar o maior número possível.
20 Kăl-Ălyăhud, jeɣ-asăn iman-in ăgg-Ălyăhud i-ad-səjədən i-a-wa hasăn-janneɣ, utabăn, iɣləs-tăn Măssinăɣ; wi əglănen s-a-wa tənnă Ăṭṭăwrăt, jeɣ-asăn iman-in ere iglan făll-a-wa tənna Ăṭṭăwrăt kud-dăɣ ădduuttăt a-s wădden ənta a tănniihăḍăt dăɣ-a-wa făll-əgleɣ; a-wen, jeɣ-t i-ad-səjədən i-a-wa hasăn-xaṭṭăbăɣ, utabăn, iɣləs-tăn Măssinăɣ.
20 Procedi, para com os judeus, como judeu, a fim de ganhar os judeus; para os que vivem sob o regime da lei, como se eu mesmo assim vivesse, para ganhar os que vivem debaixo da lei, embora não esteja eu debaixo da lei.
21 Ăddinăt wi wăren əssen făll-Măssinăɣ, ăssalăhăɣ iman-in dăr-săn, a-s ija a-wen, năkk, ijmaḍ-t ăššăk a-s əssanăɣ s-Măssinăɣ ed ălqanun wa n-Ălmasex a făll-əgleɣ. A-wen, jeɣ-t i-ad-səjədən i-a-wa xaṭṭăbăɣ, utabăn, iɣləs-tăn Măssinăɣ.
21 Aos sem lei, como se eu mesmo o fosse, não estando sem lei para com Deus, mas debaixo da lei de Cristo, para ganhar os que vivem fora do regime da lei.
22 Ăddinăt wi rəkkəmnen, jeɣ-asăn iman-in iyyăn dăɣ-săn i-ad-ăɣləsăn əntăneḍ-dăɣ, ălxal hi-ijjăš ăgg-adəm-dăɣ, ad-has-səssilăhăɣ iman-in dăr-s i-ad-umas a-s emăremar jeɣ-dăɣ, ad-iɣləs Măssinăɣ iyyăḍ dăɣ-săn.
22 Fiz-me fraco para com os fracos, com o fim de ganhar os fracos. Fiz-me tudo para com todos, com o fim de, por todos os modos, salvar alguns.
23 Jeɣ a-wen-dăɣ iket-net dăɣ-təssəba n-Ălənžil i-ad-əjrəwăɣ năkk-dăɣ ejădăr-in.
23 Tudo faço por causa do evangelho, com o fim de me tornar cooperador com ele.
24 Ajăn, wăr təssenăm a-s ăddinăt wi timšəšijnen dăɣ-eɣărɣăr, ošalăn iket-dăɣ-năsăn măšan, iyyăn dăɣ-săn ɣas a madăn-ijrəw ălhăk wa făll-igla azzal. Dăɣ-isălan wi n-immun, ašəlăt kăwăneḍ-dăɣ i-ad-təjrəwăm ălhăk-wen-dăɣ.
24 Não sabeis vós que os que correm no estádio, todos, na verdade, correm, mas um só leva o prêmio? Correi de tal maneira que o alcanceis.
25 Təssanăm a-s kăl-azzal, wăr t-illa arăkan d-asəmănənnăḍ s-wădden tajjăn-t i-tiɣəswen-năsăn i-ad-ănnehăḍăn dăɣ-snăt. Ǝntăneḍ-i išla a-wen-dăɣ, ălhăk wărăn-e ăhaj a dăɣ-săn ilkamăn, a-s ija a-wen năkkăneḍ, ălhăk wa mad-nəjrəw, afăl nəjlăy dăɣ-azzal wa n-immun-nănăɣ, iɣlal.
25 Todo atleta em tudo se domina; aqueles, para alcançar uma coroa corruptível; nós, porém, a incorruptível.
26 A-wen-dăɣ a făl năkk, ošalăɣ măšan, wădden azzal n-derhan n-iman-in ɣas a jeɣ s-tənnəd ăwadəm ănikăfnăkăfăn siha d-siha, wăr-issen a iha, năkk, wăr šəšləyăɣ,
26 Assim corro também eu, não sem meta; assim luto, não como desferindo golpes no ar.
27 ănnihăḍăɣ dăɣ-iman-in hullan, wăr-əlkemăɣ ɣas i-a-wa făll-i tărha taɣəssa-nin, ănn-ak, Măssinăɣ a oyyeɣ a dăɣ-i ănnăhăḍ i-ad-ămašălăɣ erhet-net dăɣ-a-s ăksuḍăɣ ad-ăbas heɣ azzal-wen-dăɣ ḍarăt ălxuṭbăt wa jeɣ i-ăddinăt.
27 Mas esmurro o meu corpo e o reduzo à escravidão, para que, tendo pregado a outros, não venha eu mesmo a ser desqualificado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.