1 Coríntios 4
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NVT
1 Ayətma-ɣ, năkkăneḍ-i n-inəmmušal, eklan n-Ălmasex a nămoos, ikfʼ-anăɣ Măssinăɣ turhajăt n-ad-năwwăkkăl əddăraj wa s-dd-ăsnăfalăl ălmăɣna-net.
1 Portanto, devemos ser considerados simples servos de Cristo, encarregados de explicar os mistérios de Deus.
2 Ămăra, ăddinăt ăwwikkălnen hărăt, wăr t-illa a dăɣ-săn ătiwărhăn a săl iqqud dăɣ-a-wa ăɣlăfăn.
2 De um encarregado espera-se que seja fiel.
3 Dăɣ-a-wa hi-dd-iqqălăn, wăr-ăkkulăɣ dăɣ-a-wa dăɣ-i jannem kăwăneḍ, wăla dăɣ-a-wa dăɣ-i jănnen ăddinăt wi iyyăḍnen, wăr-ədgeẓăɣ dăɣ-almud n-ak, a-wa făll-i itawănnen i olaɣăn meɣ i lăbasăn.
3 Quanto a mim, pouco importa como sou avaliado por vocês ou por qualquer autoridade humana. Na verdade, nem minha própria avaliação é importante.
4 Wăr t-illa a dăɣ-əššakăɣ iman-in, hakd a-wen-dăɣ, wădden a făll-i ikkasăn uḍlem, Emăli a-s eməššerrăɣ-in.
4 Minha consciência está limpa, mas isso não prova que estou certo. O Senhor é quem me avaliará e decidirá.
5 A-wen-dăɣ a făl hawăn-janneɣ, wăr tăswărăm ăwadəm wălʼ iyyăn uḍlem a ikkăs ăzzăman n-a-wen wăr dd-iwweḍ. Ăyyăt a-wen i-ašăl wa dd-mad-ass Emăli-i he-ijən ănnur-net făll-a-wa tăjjăn ăddinăt dăɣ-tihay, isənnəfiləl-dd a-wa ihăn ulhawăn n-ăddinăt. Ašăl-en, hak ăwadəm, ad-ijrəw ɣur-Măssinăɣ təmmal ta dăr-ănihăjja.
5 Portanto, não julguem ninguém antes do tempo, antes que o Senhor volte. Pois ele trará à luz nossos segredos mais obscuros e revelará nossas intenções mais íntimas. Então Deus dará a cada um a devida aprovação.
6 Ayətma-ɣ, əḍkălăɣ-awăn-dd isălan-in năkk d-Ăbbăloš i-ad-umas a-wen ălmital wa s-kăwăn-safhamăɣ a-s: «Wăr ităkket ăwadəm wălʼ iyyăn jənnəj a-wa ənnăn əlkəttabăn n-Măssinăɣ.» A-wen-dăɣ a făl wăr-ităbărajet wălʼ iyyăn dăɣ-wăn dăɣ-tənna n-a-s ăssof iyyăn dăɣ-năɣ amidi-net.
6 Irmãos, usei a mim mesmo e a Apolo para ilustrar o que lhes tenho dito. Se aprenderem a não ir além daquilo que está escrito, não se orgulharão de um à custa de outro.
7 Kăyy daɣ-i itabărajăn s-a-wen, ma led wăr len ăddinăt wi iyyăḍnen? Ma led făw s-wădden Măssinăɣ a hak-t-ikfăn? Šămad daɣ a-wa led iket-net, Măssinăɣ a hak-t-ikfăn, adiš ma dăɣ-tabărajăd šund a-s wădden Măssinăɣ a kăy-ikfăn.
7 Pois que direito vocês têm de julgar desse modo? O que vocês têm que Deus não lhes tenha dado? E, se tudo que temos vem de Deus, por que nos orgulharmos como se não fosse uma dádiva?
8 Ayətma, kăwăneḍ ya, ăru d-təyyəwănăm, tărzăɣăm, təssəntăm făw təmmənukəla, ăbas săr-năɣ tămiɣatărăm. Kunta tidət-dăɣ a-s tămnakălăm, tanəmmirt, adiš, nahret dăr-wăn təmmənukəla-ten-dăɣ.
8 Vocês consideram que já têm tudo de que precisam. Pensam que já são ricos e até já começaram a reinar sem nós! Gostaria que, de fato, já estivessem reinando, pois então eu reinaria com vocês.
9 Năkkăneḍ-i n-inəmmušal, s-tənnəd, ijʼ-anăɣ Măssinăɣ adday n-ăddinăt, nolăh d-ăddinăt s-ăru d-tăɣtăs tamăttant-năsăn, nămoos i-ăddinăt hakd ănjălosăn taliwen dăɣ-sabăryaḍăn.
9 Por vezes me parece que Deus colocou a nós, os apóstolos, em último lugar, como condenados à morte, espetáculo para o mundo inteiro, tanto para as pessoas como para os anjos.
10 Nămoos ăddinăt wăren əjreh hărăt dăɣ-təssəba n-isəm n-Ălmasex, măšan kud-dăɣ wăr nəjreh hărăt, kăwăneḍ ya təmdam, tăssorhem dăɣ-tassaɣt ta jăm d-Ălmasex; nəbrar, nătiwălkăh măšan, kăwăneḍ tămoosăm iməṣṣuha, ăssimɣărăn-kăwăn ăddinăt.
10 Nossa dedicação a Cristo nos faz parecer loucos, mas vocês afirmam ser sábios em Cristo. Nós somos fracos, mas vocês são fortes. Vocês são respeitados, mas nós somos ridicularizados.
11 Har ămăra-dăɣ, isimnənniḍ-anăɣ laẓ d-fad, irmas-anăɣ ɣəlləl, nəjarrăw tiwit, nămitănjăr siha d-siha,
11 Até agora passamos fome e sede, e não temos roupa necessária para nos manter aquecidos. Somos espancados e não temos casa.
12 hak ašăl təffay tide-nănăɣ făl əṣṣuhu n-ălxidmăt wa nəha s-ifassăn-nănăɣ i-ad-nəkkəs aɣăna făll-iman-nănăɣ. Wi hanăɣ-gaggărnen, nəlaqqăn-asăn iman-nănăɣ, wi hanăɣ-ɣazzăbnen, nəšammăr-asăn,
12 Trabalhamos arduamente com as próprias mãos para obter sustento. Abençoamos quem nos amaldiçoa. Somos pacientes com quem nos maltrata.
13 wi ɣaššădnen ismawăn-nănăɣ, nəẓaẓad-asăn măjrăd; nămoos ɣas dat-ăddinăt šund ănnikal hin-ifarrăḍ ăwadəm, har ămăra-dăɣ, wăr t-illa ere hanăɣ-ăssifrărăn.
13 Respondemos com bondade quando falam mal de nós. E, no entanto, até o momento, temos sido tratados como a escória do mundo, como o lixo de todos.
14 Ayətma, wăr hawăn-in-əktebăɣ isălan-wi-dăɣ i-ad-kăwăn-səkmoɣ iman, wăla i-ad-kăwăn-səkkurəkəḍăɣ, ănn-ak, ăddăbaratăn šund wi ităjj abba isamătarăn məddana-s a hawăn-in-tajjăɣ, ed tidət-dăɣ a-s, aratăn əkneɣ tărha a tămoosăm.
14 Não escrevo estas coisas para envergonhá-los, mas para adverti-los como meus filhos amados.
15 Ămăra, kud-dăɣ lam măraw afḍăn n-imăsăɣran kăwăn-saɣranen isălan n-Ălmasex, iyyăn n-abba a lam, năkk a t-ămoosăn ed năkk a kăwăn-in-ăssawăḍăn isălan n-Ălənžil-i kăwăn-osaɣăn d-Ălmasex.
15 Pois, ainda que tivessem dez mil mestres em Cristo, vocês não têm muitos pais, pois eu me tornei seu pai espiritual em Cristo Jesus por meio das boas-novas que lhes anunciei.
16 A-wen-dăɣ a făl, ăsimătărăɣ-kăwăn d-ad-hi-tăttălălăm.
16 Portanto, suplico-lhes que sejam meus imitadores.
17 Dăɣ-isălan n-a-wen-dăɣ a făl săr-wăn-in-ăšmašălăɣ Timoti-i n-rure-ɣ əkneɣ tărha, iɣdal hullan dăɣ-alkum-net i-Emăli, afăl kăwăn-in-osa, ad-kăwăn-dd-isəktəw tašniwen ti s-əlkamăɣ i-Ɣisa Ălmasex d-əmmək wa s-tănăt-salmadăɣ i-ălkănisăten iket-dăɣ-năsnăt.
17 Por isso enviei Timóteo, meu filho amado e fiel no Senhor. Ele os lembrará de como sigo Cristo Jesus, de acordo com o que ensino em todas as igrejas, em qualquer lugar aonde vou.
18 Iyyăḍ dăɣ-wăn ordan a-s wăr-ilkem ad-kăwăn-in-ăqqalăɣ, itajj dăɣ-săn a-wen-dăɣ aḍu,
18 Alguns de vocês se tornaram arrogantes, pensando que não irei mais visitá-los.
19 ănset ənniyăt-năwăn, kunta irḍa Măssinăɣ s-a-wen, ad-kăwăn-in-ăkkăɣ šik, dihen ăddinăt wi ɣur-ija a-s wăr-ilkem ad-kăwăn-in-ăqqalăɣ, ad-ənhəyăɣ a-wa ăddoben
19 Mas eu irei, e logo, se o Senhor permitir, e então verei se esses arrogantes apenas fazem discursos pretensiosos ou se têm, de fato, o poder de Deus.
20 făl-a-s Təmmənəya n-Măssinăɣ, Măssinăɣ a tăt-isatbatăn dăɣ-imojjan-năwăn wădden tăẓude n-măjrăd d-milɣaw n-iləs.
20 Pois o reino de Deus não consiste apenas em palavras, mas em poder.
21 Ma tărham daɣ ămăra? Ak ma tăssofăm ad-kăwăn-in-ăkkăɣ ăwwayăɣ tăborit meɣ ad-kăwăn-in-ăkkăɣ d-ənniyăt ăẓedăn?
21 O que vocês escolhem? Devo ir com vara para castigá-los ou com amor e espírito de mansidão?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.