1 Coríntios 4

Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Ayətma-ɣ, năkkăneḍ-i n-inəmmušal, eklan n-Ălmasex a nămoos, ikfʼ-anăɣ Măssinăɣ turhajăt n-ad-năwwăkkăl əddăraj wa s-dd-ăsnăfalăl ălmăɣna-net.
1 Portanto, que todos nos considerem como servos de Cristo e encarregados dos mistérios de Deus.
2 Ămăra, ăddinăt ăwwikkălnen hărăt, wăr t-illa a dăɣ-săn ătiwărhăn a săl iqqud dăɣ-a-wa ăɣlăfăn.
2 O que se requer destes encarregados é que sejam fiéis.
3 Dăɣ-a-wa hi-dd-iqqălăn, wăr-ăkkulăɣ dăɣ-a-wa dăɣ-i jannem kăwăneḍ, wăla dăɣ-a-wa dăɣ-i jănnen ăddinăt wi iyyăḍnen, wăr-ədgeẓăɣ dăɣ-almud n-ak, a-wa făll-i itawănnen i olaɣăn meɣ i lăbasăn.
3 Pouco me importa ser julgado por vocês ou por qualquer tribunal humano; de fato, nem eu julgo a mim mesmo.
4 Wăr t-illa a dăɣ-əššakăɣ iman-in, hakd a-wen-dăɣ, wădden a făll-i ikkasăn uḍlem, Emăli a-s eməššerrăɣ-in.
4 Embora em nada minha consciência me acuse, nem por isso justifico a mim mesmo; o Senhor é quem me julga.
5 A-wen-dăɣ a făl hawăn-janneɣ, wăr tăswărăm ăwadəm wălʼ iyyăn uḍlem a ikkăs ăzzăman n-a-wen wăr dd-iwweḍ. Ăyyăt a-wen i-ašăl wa dd-mad-ass Emăli-i he-ijən ănnur-net făll-a-wa tăjjăn ăddinăt dăɣ-tihay, isənnəfiləl-dd a-wa ihăn ulhawăn n-ăddinăt. Ašăl-en, hak ăwadəm, ad-ijrəw ɣur-Măssinăɣ təmmal ta dăr-ănihăjja.
5 Portanto, não julguem nada antes da hora devida; esperem até que o Senhor venha. Ele trará à luz o que está oculto nas trevas e manifestará as intenções dos corações. Nessa ocasião, cada um receberá de Deus a sua aprovação.
6 Ayətma-ɣ, əḍkălăɣ-awăn-dd isălan-in năkk d-Ăbbăloš i-ad-umas a-wen ălmital wa s-kăwăn-safhamăɣ a-s: «Wăr ităkket ăwadəm wălʼ iyyăn jənnəj a-wa ənnăn əlkəttabăn n-Măssinăɣ.» A-wen-dăɣ a făl wăr-ităbărajet wălʼ iyyăn dăɣ-wăn dăɣ-tənna n-a-s ăssof iyyăn dăɣ-năɣ amidi-net.
6 Irmãos, apliquei essas coisas a mim e a Apolo por amor a vocês, para que aprendam de nós o que significa: "Não ultrapassem o que está escrito". Assim, ninguém se orgulhe a favor de um homem em detrimento de outro.
7 Kăyy daɣ-i itabărajăn s-a-wen, ma led wăr len ăddinăt wi iyyăḍnen? Ma led făw s-wădden Măssinăɣ a hak-t-ikfăn? Šămad daɣ a-wa led iket-net, Măssinăɣ a hak-t-ikfăn, adiš ma dăɣ-tabărajăd šund a-s wădden Măssinăɣ a kăy-ikfăn.
7 Pois, quem torna você diferente de qualquer outra pessoa? O que você tem que não tenha recebido? E se o recebeu, por que se orgulha, como se assim não fosse?
8 Ayətma, kăwăneḍ ya, ăru d-təyyəwănăm, tărzăɣăm, təssəntăm făw təmmənukəla, ăbas săr-năɣ tămiɣatărăm. Kunta tidət-dăɣ a-s tămnakălăm, tanəmmirt, adiš, nahret dăr-wăn təmmənukəla-ten-dăɣ.
8 Vocês já têm tudo o que querem! Já se tornaram ricos! Chegaram a ser reis — e sem nós! Como eu gostaria que vocês realmente fossem reis, para que nós também reinássemos com vocês!
9 Năkkăneḍ-i n-inəmmušal, s-tənnəd, ijʼ-anăɣ Măssinăɣ adday n-ăddinăt, nolăh d-ăddinăt s-ăru d-tăɣtăs tamăttant-năsăn, nămoos i-ăddinăt hakd ănjălosăn taliwen dăɣ-sabăryaḍăn.
9 Porque me parece que Deus nos colocou a nós, os apóstolos, em último lugar, como condenados à morte. Temo-nos tornado um espetáculo para o mundo, tanto diante de anjos como de homens.
10 Nămoos ăddinăt wăren əjreh hărăt dăɣ-təssəba n-isəm n-Ălmasex, măšan kud-dăɣ wăr nəjreh hărăt, kăwăneḍ ya təmdam, tăssorhem dăɣ-tassaɣt ta jăm d-Ălmasex; nəbrar, nătiwălkăh măšan, kăwăneḍ tămoosăm iməṣṣuha, ăssimɣărăn-kăwăn ăddinăt.
10 Nós somos loucos por causa de Cristo, mas vocês são sensatos em Cristo! Nós somos fracos, mas vocês são fortes! Vocês são respeitados, mas nós somos desprezados!
11 Har ămăra-dăɣ, isimnənniḍ-anăɣ laẓ d-fad, irmas-anăɣ ɣəlləl, nəjarrăw tiwit, nămitănjăr siha d-siha,
11 Até agora estamos passando fome, sede e necessidade de roupas, estamos sendo tratados brutalmente, não temos residência certa e
12 hak ašăl təffay tide-nănăɣ făl əṣṣuhu n-ălxidmăt wa nəha s-ifassăn-nănăɣ i-ad-nəkkəs aɣăna făll-iman-nănăɣ. Wi hanăɣ-gaggărnen, nəlaqqăn-asăn iman-nănăɣ, wi hanăɣ-ɣazzăbnen, nəšammăr-asăn,
12 trabalhamos arduamente com nossas próprias mãos. Quando somos amaldiçoados, abençoamos; quando perseguidos, suportamos;
13 wi ɣaššădnen ismawăn-nănăɣ, nəẓaẓad-asăn măjrăd; nămoos ɣas dat-ăddinăt šund ănnikal hin-ifarrăḍ ăwadəm, har ămăra-dăɣ, wăr t-illa ere hanăɣ-ăssifrărăn.
13 quando caluniados, respondemos amavelmente. Até agora nos tornamos a escória da terra, o lixo do mundo.
14 Ayətma, wăr hawăn-in-əktebăɣ isălan-wi-dăɣ i-ad-kăwăn-səkmoɣ iman, wăla i-ad-kăwăn-səkkurəkəḍăɣ, ănn-ak, ăddăbaratăn šund wi ităjj abba isamătarăn məddana-s a hawăn-in-tajjăɣ, ed tidət-dăɣ a-s, aratăn əkneɣ tărha a tămoosăm.
14 Não estou tentando envergonhá-los ao escrever estas coisas, mas procuro adverti-los, como a meus filhos amados.
15 Ămăra, kud-dăɣ lam măraw afḍăn n-imăsăɣran kăwăn-saɣranen isălan n-Ălmasex, iyyăn n-abba a lam, năkk a t-ămoosăn ed năkk a kăwăn-in-ăssawăḍăn isălan n-Ălənžil-i kăwăn-osaɣăn d-Ălmasex.
15 Embora possam ter dez mil tutores em Cristo, vocês não têm muitos pais, pois em Cristo Jesus eu mesmo os gerei por meio do evangelho.
16 A-wen-dăɣ a făl, ăsimătărăɣ-kăwăn d-ad-hi-tăttălălăm.
16 Portanto, suplico-lhes que sejam meus imitadores.
17 Dăɣ-isălan n-a-wen-dăɣ a făl săr-wăn-in-ăšmašălăɣ Timoti-i n-rure-ɣ əkneɣ tărha, iɣdal hullan dăɣ-alkum-net i-Emăli, afăl kăwăn-in-osa, ad-kăwăn-dd-isəktəw tašniwen ti s-əlkamăɣ i-Ɣisa Ălmasex d-əmmək wa s-tănăt-salmadăɣ i-ălkănisăten iket-dăɣ-năsnăt.
17 Por essa razão estou lhes enviando Timóteo, meu filho amado e fiel no Senhor, o qual lhes trará à lembrança a minha maneira de viver em Cristo Jesus, de acordo com o que eu ensino por toda parte, em todas as igrejas.
18 Iyyăḍ dăɣ-wăn ordan a-s wăr-ilkem ad-kăwăn-in-ăqqalăɣ, itajj dăɣ-săn a-wen-dăɣ aḍu,
18 Alguns de vocês se tornaram arrogantes, como se eu não fosse mais visitá-los.
19 ănset ənniyăt-năwăn, kunta irḍa Măssinăɣ s-a-wen, ad-kăwăn-in-ăkkăɣ šik, dihen ăddinăt wi ɣur-ija a-s wăr-ilkem ad-kăwăn-in-ăqqalăɣ, ad-ənhəyăɣ a-wa ăddoben
19 Mas irei muito em breve, se o Senhor permitir; então saberei não apenas o que estão falando esses arrogantes, mas que poder eles têm.
20 făl-a-s Təmmənəya n-Măssinăɣ, Măssinăɣ a tăt-isatbatăn dăɣ-imojjan-năwăn wădden tăẓude n-măjrăd d-milɣaw n-iləs.
20 Pois o Reino de Deus não consiste de palavras, mas de poder.
21 Ma tărham daɣ ămăra? Ak ma tăssofăm ad-kăwăn-in-ăkkăɣ ăwwayăɣ tăborit meɣ ad-kăwăn-in-ăkkăɣ d-ənniyăt ăẓedăn?
21 Que é que vocês querem? Devo ir a vocês com vara, ou com amor e espírito de mansidão?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.