1 Coríntios 4

Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs BKJ

¹ Ayətma-ɣ, năkkăneḍ-i n-inəmmušal, eklan n-Ălmasex a nămoos, ikfʼ-anăɣ Măssinăɣ turhajăt n-ad-năwwăkkăl əddăraj wa s-dd-ăsnăfalăl ălmăɣna-net.

¹ Que os homens nos considerem como ministros de Cristo, e mordomos dos mistérios de Deus.

² Ămăra, ăddinăt ăwwikkălnen hărăt, wăr t-illa a dăɣ-săn ătiwărhăn a săl iqqud dăɣ-a-wa ăɣlăfăn.

² Além disso, é requerido dos administradores que cada homem seja achado fiel.

³ Dăɣ-a-wa hi-dd-iqqălăn, wăr-ăkkulăɣ dăɣ-a-wa dăɣ-i jannem kăwăneḍ, wăla dăɣ-a-wa dăɣ-i jănnen ăddinăt wi iyyăḍnen, wăr-ədgeẓăɣ dăɣ-almud n-ak, a-wa făll-i itawănnen i olaɣăn meɣ i lăbasăn.

³ Mas, para mim é uma coisa muito pequena que eu seja julgado por vós, ou pelo julgamento do homem; nem eu tampouco a mim mesmo me julgo.

⁴ Wăr t-illa a dăɣ-əššakăɣ iman-in, hakd a-wen-dăɣ, wădden a făll-i ikkasăn uḍlem, Emăli a-s eməššerrăɣ-in.

⁴ Pois eu em nada me sinto culpado; contudo eu não me sinto justificado por isso; porque aquele que me julga é o Senhor.

⁵ A-wen-dăɣ a făl hawăn-janneɣ, wăr tăswărăm ăwadəm wălʼ iyyăn uḍlem a ikkăs ăzzăman n-a-wen wăr dd-iwweḍ. Ăyyăt a-wen i-ašăl wa dd-mad-ass Emăli-i he-ijən ănnur-net făll-a-wa tăjjăn ăddinăt dăɣ-tihay, isənnəfiləl-dd a-wa ihăn ulhawăn n-ăddinăt. Ašăl-en, hak ăwadəm, ad-ijrəw ɣur-Măssinăɣ təmmal ta dăr-ănihăjja.

⁵ Portanto, nada julgueis antes do tempo, até que o Senhor venha, o qual também trará à luz as coisas ocultas das trevas, e manifestará os desígnios dos corações; e então todo homem receberá de Deus o louvor.

⁶ Ayətma-ɣ, əḍkălăɣ-awăn-dd isălan-in năkk d-Ăbbăloš i-ad-umas a-wen ălmital wa s-kăwăn-safhamăɣ a-s: «Wăr ităkket ăwadəm wălʼ iyyăn jənnəj a-wa ənnăn əlkəttabăn n-Măssinăɣ.» A-wen-dăɣ a făl wăr-ităbărajet wălʼ iyyăn dăɣ-wăn dăɣ-tənna n-a-s ăssof iyyăn dăɣ-năɣ amidi-net.

⁶ E estas coisas, irmãos, apliquei isto figuradamente a mim e a Apolo, por causa de vós, para que possais aprender em nós a não pensar a respeito de homens além do que está escrito, para que nenhum de vós seja arrogante um contra o outro.

⁷ Kăyy daɣ-i itabărajăn s-a-wen, ma led wăr len ăddinăt wi iyyăḍnen? Ma led făw s-wădden Măssinăɣ a hak-t-ikfăn? Šămad daɣ a-wa led iket-net, Măssinăɣ a hak-t-ikfăn, adiš ma dăɣ-tabărajăd šund a-s wădden Măssinăɣ a kăy-ikfăn.

⁷ Porque quem te faz diferente de outro? E o que tens tu que não tenhas recebido? Ora, se tu o recebeste, por que te glorias como se não o tivesses recebido?

⁸ Ayətma, kăwăneḍ ya, ăru d-təyyəwănăm, tărzăɣăm, təssəntăm făw təmmənukəla, ăbas săr-năɣ tămiɣatărăm. Kunta tidət-dăɣ a-s tămnakălăm, tanəmmirt, adiš, nahret dăr-wăn təmmənukəla-ten-dăɣ.

⁸ Ora, vós já estais saciados, já estais ricos, vós tendes reinado como reis sem nós! E quisera em Deus que reinásseis, para que também nós pudéssemos reinar convosco.

⁹ Năkkăneḍ-i n-inəmmušal, s-tənnəd, ijʼ-anăɣ Măssinăɣ adday n-ăddinăt, nolăh d-ăddinăt s-ăru d-tăɣtăs tamăttant-năsăn, nămoos i-ăddinăt hakd ănjălosăn taliwen dăɣ-sabăryaḍăn.

⁹ Porque eu penso que Deus colocou a nós, os apóstolos, por último, como que nomeados à morte; porque somos feitos espetáculo ao mundo, aos anjos e aos homens.

¹⁰ Nămoos ăddinăt wăren əjreh hărăt dăɣ-təssəba n-isəm n-Ălmasex, măšan kud-dăɣ wăr nəjreh hărăt, kăwăneḍ ya təmdam, tăssorhem dăɣ-tassaɣt ta jăm d-Ălmasex; nəbrar, nătiwălkăh măšan, kăwăneḍ tămoosăm iməṣṣuha, ăssimɣărăn-kăwăn ăddinăt.

¹⁰ Nós somos loucos por causa de Cristo, mas vós sois sábios em Cristo; nós somos fracos, mas vós sois fortes; vós sois honrados, mas nós somos desprezados.

¹¹ Har ămăra-dăɣ, isimnənniḍ-anăɣ laẓ d-fad, irmas-anăɣ ɣəlləl, nəjarrăw tiwit, nămitănjăr siha d-siha,

¹¹ Até esta presente hora temos fome e sede, e estamos nus, e somos esbofeteados, e não temos morada certa,

¹² hak ašăl təffay tide-nănăɣ făl əṣṣuhu n-ălxidmăt wa nəha s-ifassăn-nănăɣ i-ad-nəkkəs aɣăna făll-iman-nănăɣ. Wi hanăɣ-gaggărnen, nəlaqqăn-asăn iman-nănăɣ, wi hanăɣ-ɣazzăbnen, nəšammăr-asăn,

¹² e labor, trabalhando com nossas próprias mãos; sendo injuriados, nós abençoamos; sendo perseguidos, nós sofremos;

¹³ wi ɣaššădnen ismawăn-nănăɣ, nəẓaẓad-asăn măjrăd; nămoos ɣas dat-ăddinăt šund ănnikal hin-ifarrăḍ ăwadəm, har ămăra-dăɣ, wăr t-illa ere hanăɣ-ăssifrărăn.

¹³ sendo difamados, nós consolamos; nós somos feitos como a imundície do mundo e somos a escória de todas as coisas até este dia.

¹⁴ Ayətma, wăr hawăn-in-əktebăɣ isălan-wi-dăɣ i-ad-kăwăn-səkmoɣ iman, wăla i-ad-kăwăn-səkkurəkəḍăɣ, ănn-ak, ăddăbaratăn šund wi ităjj abba isamătarăn məddana-s a hawăn-in-tajjăɣ, ed tidət-dăɣ a-s, aratăn əkneɣ tărha a tămoosăm.

¹⁴ Eu não escrevo essas coisas para vos envergonhar; mas advirto-vos como a meus filhos amados.

¹⁵ Ămăra, kud-dăɣ lam măraw afḍăn n-imăsăɣran kăwăn-saɣranen isălan n-Ălmasex, iyyăn n-abba a lam, năkk a t-ămoosăn ed năkk a kăwăn-in-ăssawăḍăn isălan n-Ălənžil-i kăwăn-osaɣăn d-Ălmasex.

¹⁵ Porque, ainda que tenhais dez mil instrutores em Cristo, contudo não tendes muitos pais; pois em Cristo Jesus eu vos gerei pelo evangelho.

¹⁶ A-wen-dăɣ a făl, ăsimătărăɣ-kăwăn d-ad-hi-tăttălălăm.

¹⁶ Por isso, suplico-vos que sejais meus seguidores.

¹⁷ Dăɣ-isălan n-a-wen-dăɣ a făl săr-wăn-in-ăšmašălăɣ Timoti-i n-rure-ɣ əkneɣ tărha, iɣdal hullan dăɣ-alkum-net i-Emăli, afăl kăwăn-in-osa, ad-kăwăn-dd-isəktəw tašniwen ti s-əlkamăɣ i-Ɣisa Ălmasex d-əmmək wa s-tănăt-salmadăɣ i-ălkănisăten iket-dăɣ-năsnăt.

¹⁷ Por esta causa vos enviei Timóteo, que é meu filho amado, e fiel no Senhor, o qual vos trará à lembrança os meus caminhos que estão em Cristo, assim como eu ensino por toda a parte, em cada igreja.

¹⁸ Iyyăḍ dăɣ-wăn ordan a-s wăr-ilkem ad-kăwăn-in-ăqqalăɣ, itajj dăɣ-săn a-wen-dăɣ aḍu,

¹⁸ Mas alguns andam envaidecidos, como se eu não houvesse de ir ter convosco.

¹⁹ ănset ənniyăt-năwăn, kunta irḍa Măssinăɣ s-a-wen, ad-kăwăn-in-ăkkăɣ šik, dihen ăddinăt wi ɣur-ija a-s wăr-ilkem ad-kăwăn-in-ăqqalăɣ, ad-ənhəyăɣ a-wa ăddoben

¹⁹ Mas irei em breve até vós, se o Senhor quiser, e conhecerei, não as palavras dos envaidecidos, mas o poder.

²⁰ făl-a-s Təmmənəya n-Măssinăɣ, Măssinăɣ a tăt-isatbatăn dăɣ-imojjan-năwăn wădden tăẓude n-măjrăd d-milɣaw n-iləs.

²⁰ Porque o reino de Deus não está em palavras, mas em poder.

²¹ Ma tărham daɣ ămăra? Ak ma tăssofăm ad-kăwăn-in-ăkkăɣ ăwwayăɣ tăborit meɣ ad-kăwăn-in-ăkkăɣ d-ənniyăt ăẓedăn?

²¹ O que quereis? Que eu vá até vós com vara, ou em amor e em espírito de mansidão?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 1 Coríntios 4 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →