1 Coríntios 2
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs VC
1 Ayətma, ašăl wa d-kăwăn-in-oseɣ i-ad-hawăn-ăjăɣ isălan n-əddăraj wa dd-ăsnăfalăl Măssinăɣ, wăr hawăn-jeɣ iman-in ere ojărăn ăddinăt wi iyyăḍnen musnăt n-măjrăd, wăla ere tăn-ojărăn sărho.
1 Também eu, quando fui ter convosco, irmãos, não fui com o prestígio da eloqüência nem da sabedoria anunciar-vos o testemunho de Deus.
2 A-wa əkkăsăɣ əlleɣ jere-wăn, wăr t-illa anəzjum hi-dd-ijjašăn kunta wădden wa n-ad-hawăn-ăjăɣ isălan n-isəm n-ƔisaĂlmasex d-tamăttant ta ija făll-tajəttewt; a-wa săl a-wen-dăɣ, wăr hawăn-əjješăɣ isălan-net.
2 Julguei não dever saber coisa alguma entre vós, senão Jesus Cristo, e Jesus Cristo crucificado.
3 Ăsrăkkămăɣ-awăn iman-in, jeɣ tarəmmeɣt-ta-dăɣ făl aškəḍkəḍ a tajjăɣ,
3 Eu me apresentei em vosso meio num estado de fraqueza, de desassossego e de temor.
4 a-wa ənneɣ d-a-wa ăxṭăbăɣ, wăr-insa făll-musnăt n-măjrăd wăla făll-tihusay-net s-əmmək wa s-tăjjăn dăgg-adəm a-wen i-ad-ăkkărrăsăn imidiwăn-năsăn, ănn-ak, a-wa hawăn-ənneɣ, tărna ta ihăkk Unfas Šăddijăn a făll insa
4 A minha palavra e a minha pregação longe estavam da eloqüência persuasiva da sabedoria; eram, antes, uma demonstração do Espírito e do poder divino,
5 i-ad-ăns immun-năwăn făll-tărna ta n-Măssinăɣ wădden făll-sărho n-tayətte wa n-dăgg-adəm.
5 para que vossa fé não se baseasse na sabedoria dos homens, mas no poder de Deus.
6 Ădduuttăt a-s ăddinăt wi ərhanen afăham d-tikawt n-s-data dăɣ-immun, ămoos-asăn a-wa hawăn-nəxaṭṭăb sărho măšan sărho-wen-dăɣ, wăr-oher hărăt d-sărho wa făll-təglʼ ăddunya wăla wa făll-əglăn iməṣṣuha n-ăddunya-ta-dăɣ-i s-a ijăn-dăɣ, ilkam ad-tăt-iba.
6 Entretanto, o que pregamos entre os perfeitos é uma sabedoria, porém não a sabedoria deste mundo nem a dos grandes deste mundo, que são, aos olhos daquela, desqualificados.
7 Năkkăneḍ, sărho wa dd-ifălăn Măssinăɣ a-s nəxaṭṭăb, a-wen, əddăraj a-s kăla t-ămoos s-ašăl-i-dăɣ, ăsnăfalăl-dd Măssinăɣ ălmăɣna-net; ənta-den-dăɣ a-wa hanăɣ-dd-ăsmăjnăt Măssinăɣ hărwa wăr dd-tăxlek ăddunya i-ad-nəkrəš idəm ɣur-s.
7 Pregamos a sabedoria de Deus, misteriosa e secreta, que Deus predeterminou antes de existir o tempo, para a nossa glória.
8 Wăr t-illa dăɣ-iməṣṣuha n-ăddunya-ta-dăɣ-i ijrawăn sărho-wen-dăɣ ed ənnăr săr-s əssanăn, wăr təyyən Emăli-i n-măssi-s n-ănnur ătiwăṣlăb făll-tajəttewt.
8 Sabedoria que nenhuma autoridade deste mundo conheceu {pois se a houvessem conhecido, não teriam crucificado o Senhor da glória}.
9 Ămoos a-wen a ăssiitbătăn a-wa innă əlkəttab n-Măssinăɣ a-s innă:
9 É como está escrito: Coisas que os olhos não viram, nem os ouvidos ouviram, nem o coração humano imaginou {Is 64,4}, tais são os bens que Deus tem preparado para aqueles que o amam.
10 A-wen, ăsnăfalăl-anăɣ-t-dd Măssinăɣ s-tărna n-Unfas-net, ənta-i s-wăr t-illa a-s wădden isafăykʼ-e-hi-dd, isafăyk-dd wăla a-wa ikittəw Măssinăɣ.
10 Todavia, Deus no-las revelou pelo seu Espírito, porque o Espírito penetra tudo, mesmo as profundezas de Deus.
11 Ǝndek ɣas dăɣ-dăgg-adəm-i issanăn inəzjam n-amidi-net? Wăr t-illa ere tăn-issanăn kunta wădden ənta iman-net, əmmək-wen-dăɣ daɣ a-s, wăr t-illa ere issanăn a-wa ihăn inəzjam n-Măssinăɣ, kunta wădden Unfas n-Măssinăɣ iman-net.
11 Pois quem conhece as coisas que há no homem, senão o espírito do homem que nele reside? Assim também as coisas de Deus ninguém as conhece, senão o Espírito de Deus.
12 Năkkăneḍ, wădden unfas wa n-ăddunya a nəjraw, Măssinăɣ a hanăɣ-ikfăn Unfas-net i-ad-nəlməd s-isuf wi ăhuuskătnen hanăɣ-ija.
12 Ora, nós não recebemos o espírito do mundo, mas sim o Espírito que vem de Deus, que nos dá a conhecer as graças que Deus nos prodigalizou
13 A-wen-dăɣ a făl a-wa nəxaṭṭăb, wădden sărho iglan făll-tayətte ta n-dăgg-adəm, sărho hanăɣ-ihakk Unfas Šăddijăn a-s nətamăjrad, nəsaɣra ăddinăt a-wa ămoos Unfas Šăddijăn s-əmmək wa s-irha Unfas Šăddijăn iman-net ad-nəsiwəl dăɣ-isălan-net.
13 e que pregamos numa linguagem que nos foi ensinada não pela sabedoria humana, mas pelo Espírito, que exprime as coisas espirituais em termos espirituais.
14 Ăwadəm wa iglăn făll-iman-net, wăr-iha Unfas Šăddijăn ulh-net, wăr-ăddoobăt ad-ijrăh a-wa innă Unfas n-Măssinăɣ ed wăr t-ija hărăt, wăr-ăddoobăt ad-ijrăh isălan-en ed hărătăn wi n-Unfas n-Măssinăɣ, tărna n-Unfas Šăddijăn a-s tăn-ijarrăh ăwadəm.
14 Mas o homem natural não aceita as coisas do Espírito de Deus, pois para ele são loucuras. Nem as pode compreender, porque é pelo Espírito que se devem ponderar.
15 Ăwadəm wa s-iha Unfas Šăddijăn ulh-net, ijraw musnăt n-hărăt iket-net, issan ebăḍḍi n-hărătăn, wăr t-illa ere t-madăn-išənnəməšrəy.
15 O homem espiritual, ao contrário, julga todas as coisas e não é julgado por ninguém.
16 Ǝnta-den-dăɣ a-wa ăsdăttăt Măssinăɣ a-s innă:
16 Por que quem conheceu o pensamento do Senhor, se abalançará a instruí-lo {Is 40,13}? Nós, porém, temos o pensamento de Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.