1 Coríntios 2
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ARA
1 Ayətma, ašăl wa d-kăwăn-in-oseɣ i-ad-hawăn-ăjăɣ isălan n-əddăraj wa dd-ăsnăfalăl Măssinăɣ, wăr hawăn-jeɣ iman-in ere ojărăn ăddinăt wi iyyăḍnen musnăt n-măjrăd, wăla ere tăn-ojărăn sărho.
1 Eu, irmãos, quando fui ter convosco, anunciando-vos o testemunho de Deus, não o fiz com ostentação de linguagem ou de sabedoria.
2 A-wa əkkăsăɣ əlleɣ jere-wăn, wăr t-illa anəzjum hi-dd-ijjašăn kunta wădden wa n-ad-hawăn-ăjăɣ isălan n-isəm n-ƔisaĂlmasex d-tamăttant ta ija făll-tajəttewt; a-wa săl a-wen-dăɣ, wăr hawăn-əjješăɣ isălan-net.
2 Porque decidi nada saber entre vós, senão a Jesus Cristo e este crucificado.
3 Ăsrăkkămăɣ-awăn iman-in, jeɣ tarəmmeɣt-ta-dăɣ făl aškəḍkəḍ a tajjăɣ,
3 E foi em fraqueza, temor e grande tremor que eu estive entre vós.
4 a-wa ənneɣ d-a-wa ăxṭăbăɣ, wăr-insa făll-musnăt n-măjrăd wăla făll-tihusay-net s-əmmək wa s-tăjjăn dăgg-adəm a-wen i-ad-ăkkărrăsăn imidiwăn-năsăn, ănn-ak, a-wa hawăn-ənneɣ, tărna ta ihăkk Unfas Šăddijăn a făll insa
4 A minha palavra e a minha pregação não consistiram em linguagem persuasiva de sabedoria, mas em demonstração do Espírito e de poder,
5 i-ad-ăns immun-năwăn făll-tărna ta n-Măssinăɣ wădden făll-sărho n-tayətte wa n-dăgg-adəm.
5 para que a vossa fé não se apoiasse em sabedoria humana, e sim no poder de Deus.
6 Ădduuttăt a-s ăddinăt wi ərhanen afăham d-tikawt n-s-data dăɣ-immun, ămoos-asăn a-wa hawăn-nəxaṭṭăb sărho măšan sărho-wen-dăɣ, wăr-oher hărăt d-sărho wa făll-təglʼ ăddunya wăla wa făll-əglăn iməṣṣuha n-ăddunya-ta-dăɣ-i s-a ijăn-dăɣ, ilkam ad-tăt-iba.
6 Entretanto, expomos sabedoria entre os experimentados; não, porém, a sabedoria deste século, nem a dos poderosos desta época, que se reduzem a nada;
7 Năkkăneḍ, sărho wa dd-ifălăn Măssinăɣ a-s nəxaṭṭăb, a-wen, əddăraj a-s kăla t-ămoos s-ašăl-i-dăɣ, ăsnăfalăl-dd Măssinăɣ ălmăɣna-net; ənta-den-dăɣ a-wa hanăɣ-dd-ăsmăjnăt Măssinăɣ hărwa wăr dd-tăxlek ăddunya i-ad-nəkrəš idəm ɣur-s.
7 mas falamos a sabedoria de Deus em mistério, outrora oculta, a qual Deus preordenou desde a eternidade para a nossa glória;
8 Wăr t-illa dăɣ-iməṣṣuha n-ăddunya-ta-dăɣ-i ijrawăn sărho-wen-dăɣ ed ənnăr săr-s əssanăn, wăr təyyən Emăli-i n-măssi-s n-ănnur ătiwăṣlăb făll-tajəttewt.
8 sabedoria essa que nenhum dos poderosos deste século conheceu; porque, se a tivessem conhecido, jamais teriam crucificado o Senhor da glória;
9 Ămoos a-wen a ăssiitbătăn a-wa innă əlkəttab n-Măssinăɣ a-s innă:
9 mas, como está escrito: Nem olhos viram, nem ouvidos ouviram, nem jamais penetrou em coração humano o que Deus tem preparado para aqueles que o amam.
10 A-wen, ăsnăfalăl-anăɣ-t-dd Măssinăɣ s-tărna n-Unfas-net, ənta-i s-wăr t-illa a-s wădden isafăykʼ-e-hi-dd, isafăyk-dd wăla a-wa ikittəw Măssinăɣ.
10 Mas Deus no-lo revelou pelo Espírito; porque o Espírito a todas as coisas perscruta, até mesmo as profundezas de Deus.
11 Ǝndek ɣas dăɣ-dăgg-adəm-i issanăn inəzjam n-amidi-net? Wăr t-illa ere tăn-issanăn kunta wădden ənta iman-net, əmmək-wen-dăɣ daɣ a-s, wăr t-illa ere issanăn a-wa ihăn inəzjam n-Măssinăɣ, kunta wădden Unfas n-Măssinăɣ iman-net.
11 Porque qual dos homens sabe as coisas do homem, senão o seu próprio espírito, que nele está? Assim, também as coisas de Deus, ninguém as conhece, senão o Espírito de Deus.
12 Năkkăneḍ, wădden unfas wa n-ăddunya a nəjraw, Măssinăɣ a hanăɣ-ikfăn Unfas-net i-ad-nəlməd s-isuf wi ăhuuskătnen hanăɣ-ija.
12 Ora, nós não temos recebido o espírito do mundo, e sim o Espírito que vem de Deus, para que conheçamos o que por Deus nos foi dado gratuitamente.
13 A-wen-dăɣ a făl a-wa nəxaṭṭăb, wădden sărho iglan făll-tayətte ta n-dăgg-adəm, sărho hanăɣ-ihakk Unfas Šăddijăn a-s nətamăjrad, nəsaɣra ăddinăt a-wa ămoos Unfas Šăddijăn s-əmmək wa s-irha Unfas Šăddijăn iman-net ad-nəsiwəl dăɣ-isălan-net.
13 Disto também falamos, não em palavras ensinadas pela sabedoria humana, mas ensinadas pelo Espírito, conferindo coisas espirituais com espirituais.
14 Ăwadəm wa iglăn făll-iman-net, wăr-iha Unfas Šăddijăn ulh-net, wăr-ăddoobăt ad-ijrăh a-wa innă Unfas n-Măssinăɣ ed wăr t-ija hărăt, wăr-ăddoobăt ad-ijrăh isălan-en ed hărătăn wi n-Unfas n-Măssinăɣ, tărna n-Unfas Šăddijăn a-s tăn-ijarrăh ăwadəm.
14 Ora, o homem natural não aceita as coisas do Espírito de Deus, porque lhe são loucura; e não pode entendê-las, porque elas se discernem espiritualmente.
15 Ăwadəm wa s-iha Unfas Šăddijăn ulh-net, ijraw musnăt n-hărăt iket-net, issan ebăḍḍi n-hărătăn, wăr t-illa ere t-madăn-išənnəməšrəy.
15 Porém o homem espiritual julga todas as coisas, mas ele mesmo não é julgado por ninguém.
16 Ǝnta-den-dăɣ a-wa ăsdăttăt Măssinăɣ a-s innă:
16 Pois quem conheceu a mente do Senhor, que o possa instruir? Nós, porém, temos a mente de Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.