1 Coríntios 15
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs VC
1 Ayətma-ɣ, ărheeɣ ămăra ad-kăwăn-dd-səktoɣ a-s Ălənžil wa s-hawăn-jeɣ isălan-net, tomănăm săr-s, təṭṭăfăm-t, iṭṭaf daɣ tămudre-năwăn hak ašăl,
1 Eu vos lembro, irmãos, o Evangelho que vos preguei, e que tendes acolhido, no qual estais firmes.
2 Ălənžil-en, ənta a-s əssəbab n-əlɣəllas-năwăn afăl has-jăm uḍəf s-əmmək-wa-dăɣ s-hawăn-t-in-ăssawăḍăɣ, afăl wăr has-jem a-wen, ad-umas immun-năwăn, i n-bănnan.
2 Por ele sereis salvos, se o conservardes como vo-lo preguei. De outra forma, em vão teríeis abraçado a fé.
3 Ayətma-ɣ, a-wa ăɣreɣ a kăwăn-əssăɣrăɣ năkk-dăɣ. A-wa kăwăn-əssăɣrăɣ daɣ, eɣăf-net da:
3 Eu vos transmiti primeiramente o que eu mesmo havia recebido: que Cristo morreu por nossos pecados, segundo as Escrituras;
4 innʼ-anăɣ daɣ əlkəttab n-Măssinăɣ a-s ijjăš aẓəkka măšan, ašăl wa s-kăraḍ ḍarăt tamăttant-net, inkăr-dd jer-inəmmuttan,
4 foi sepultado, e ressurgiu ao terceiro dia, segundo as Escrituras;
5 issəknă iman-net i-Bəṭrus, ḍara-s inəṭṭulab wi n-măraw d-əssin,
5 apareceu a Cefas, e em seguida aos Doze.
6 ḍara-săn əntăneḍ, issəknă iman-net i-imumənăn okăynen səmmosăt timaḍ n-ăwadəm s-təššəm-năsăn, təddar kud-dăɣ aɣil-năsăn iyyăn, ăba-t,
6 Depois apareceu a mais de quinhentos irmãos de uma vez, dos quais a maior parte ainda vive {e alguns já são mortos};
7 ḍara-săn, issəknă iman-net i-Yaqub, təzzar ənhăyăn-t daɣ inəmmušal iket-năsăn.
7 depois apareceu a Tiago, em seguida a todos os apóstolos.
8 Ḍăra-săn iket-dăɣ-năsăn, ănfalăl-ahi-dd năkk-dăɣ Buləs, năkk-i n-aɣri
8 E, por último de todos, apareceu também a mim, como a um abortivo.
9 ed, năkk a-s wa ənḍărrăn n-ajijal dăɣ-inəmmušal, wăr-ănhăjjăɣ făw d-ad-itwənn năkk ănămmašul făl təmɣăre n-ălɣizabăt-i-dăɣ əssəknăɣ ălkănisăt n-Măssinăɣ.
9 Porque eu sou o menor dos apóstolos, e não sou digno de ser chamado apóstolo, porque persegui a Igreja de Deus.
10 Măšan, a-wen, wăr hin-ikkes a-s, Măssinăɣ a hi-ijăn dăɣ-ănnuɣmăt-net a-wa ămoosăɣ ašăl-i-dăɣ, ănnuɣmăt daɣ wa făll-i ija, wăr hin-inɣel bănnan, ed, ašăl-i-dăɣ, ăddoobeɣ ad-ănnăɣ a-s ojărăɣ inəmmušal iket-năsăn ălxidmăt măšan, ălxidmăt-en, wădden năkk a t-ijăn, ănnuɣmăt n-Măssinăɣ-i dăɣ-i ixdămăn a t-ijăn.
10 Mas, pela graça de Deus, sou o que sou, e a graça que ele me deu não tem sido inútil. Ao contrário, tenho trabalhado mais do que todos eles; não eu, mas a graça de Deus que está comigo.
11 Jer-năk wăla inəmmušal wi iyyăḍnen, hărăt iyyăn a hawăn-năxṭăb, ənta-den-dăɣ daɣ a-wa s-tomănăm.
11 Portanto, seja eu ou sejam eles, assim pregamos, e assim crestes.
12 Kunta năkkăneḍ nənnʼ-awăn a-s Ălmasex, inkăr-dd jer-inəmmuttan, adiš ma isawănnen iyyăḍ dăɣ-wăn a-s wăr təlkem tanăkra jer-inəmmuttan?
12 Ora, se se prega que Jesus ressuscitou dentre os mortos, como dizem alguns de vós que não há ressurreição de mortos?
13 Kunta tidət-dăɣ a-s wăr t-təlla tanăkra jer-inəmmuttan ašăl ilkămăn, adiš Ălmasex-dăɣ, wăr dd-inker jere-săn.
13 Se não há ressurreição dos mortos, nem Cristo ressuscitou.
14 Kunta daɣ Ălmasex wăr dd-inker jer-inəmmuttan, adiš ălxuṭbat-nănăɣ, taxxalen ɣas, wăr t-illa a infa, adiš, immun-năwăn daɣ săr-s, wăr t-illa a infa.
14 Se Cristo não ressuscitou, é vã a nossa pregação, e também é vã a vossa fé.
15 Kunta inəmmuttan wăr-ilkem ad-dd-ənkarăn, adiš, terk tijuhawen a nămoos, nənnă bahu ed nənnă issənkăr-dd Măssinăɣ Ălmasex jer-inəmmuttan, a-s ija a-wen, wăr t-dd-issənkăr jere-săn.
15 Além disso, seríamos convencidos de ser falsas testemunhas de Deus, por termos dado testemunho contra Deus, afirmando que ele ressuscitou a Cristo, ao qual não ressuscitou {se os mortos não ressuscitam}.
16 Afăl ɣas inəmmuttan, wăr dd-nəkkărăn dăɣ-tamăttant, adiš, Ălmasex daɣ, wăr dd-inker jere-săn.
16 Pois, se os mortos não ressuscitam, também Cristo não ressuscitou.
17 Kunta daɣ Ɣisa Ălmasex, wăr dd-inker jer-inəmmuttan, adiš immun-năwăn săr-s, wăr infa hărăt ed tənsam hărwa daw-ăẓuk n-ibăkkaḍăn-năwăn.
17 E se Cristo não ressuscitou, é inútil a vossa fé, e ainda estais em vossos pecados.
18 Kunta daɣ a-wa tordăm tidət, adiš, wi s-a-s tăn-ăba-dăɣ omanăn s-Ălmasex, adiš ăba-tăn bănnan, wăr hasăn t-illa ăṭṭăma wălʼ iyyăn.
18 Também estão perdidos os que morreram em Cristo.
19 Kunta daɣ ăṭṭăma-nănăɣ wa nəjăr dăɣ-Ălmasex, imdă-dd dăɣ-ăddunya-ta-dăɣ ɣas, adiš, iməskay năkkăneḍ dăɣ-dăgg-adəm, wăr t-illa ere hanăɣ-ojărăn təla n-tăhanint.
19 Se é só para esta vida que temos colocado a nossa esperança em Cristo, somos, de todos os homens, os mais dignos de lástima.
20 Ayətma-ɣ, Ălmasex, tidət-dăɣ a-s inkăr-dd jer-inəmmuttan, ənta a dd-issənkăr Măssinăɣ s-tizarăt i-ad-hanăɣ-isəfləs a-s inəmmuttan wi iyyăḍnen, ilkam əntăneḍ-dăɣ ad-dd-ənkărăn.
20 Mas não! Cristo ressuscitou dentre os mortos, como primícias dos que morreram!
21 Ǝmmək-wa-dăɣ s-ăhaləs iyyăn ad-dd-orăwăn tamăttant s-dăgg-adəm iket-năsăn, əmmək-wen-dăɣ daɣ, a-s ăhaləs iyyăn-dăɣ ɣas ad-dd-orăwăn a-s təlkam tanăkra n-ăddinăt iket-năsăn jer-inəmmuttan.
21 Com efeito, se por um homem veio a morte, por um homem vem a ressurreição dos mortos.
22 Dăgg-adəm, təlkam dăɣ-săn tamăttant iket-năsăn ed Adəm ad-dd-əzjarăn iket-dăɣ-năsăn; əmmək-wen-dăɣ daɣ a-s mad-əjrəwăn ăddinăt iket-năsăn wi ărtăynen d-Ălmasex tămudre tăynayăt tăɣlalăt.
22 Assim como em Adão todos morrem, assim em Cristo todos reviverão.
23 Ămăra, tanăkra n-inəmmuttan, ad-tăj s-emăzezar: Ălmasex a dd-inkărăn s-tizarăt jer-inəmmuttan i-ad-umas ăḍḍimmana i-ăddinăt wi has-əlkămnen, ḍara-s, ad-dd-ənkărăn ăddinăt wi săr-s omănnen, win, tanăkra-năsăn, ad-tăj ašăl wa dd-mad-iqqəl Ɣisa.
23 Cada qual, porém, em sua ordem: como primícias, Cristo; em seguida, os que forem de Cristo, na ocasião de sua vinda.
24 Ɣur-a-wen-dăɣ, ad-mad-təmdəw ăddunya. Ălwăqq-wen-dăɣ ad-mad-isuk Ɣisa Iblis ăkall ənta d-a-wa ila dăɣ-alšinăn d-tărna d-ăṣṣahăt, ăkf dihen Təmmənəya iket-net Abba Măssinăɣ.
24 Depois, virá o fim, quando entregar o Reino a Deus, ao Pai, depois de haver destruído todo principado, toda potestade e toda dominação.
25 Ɣisa, ăhhuuššăl ad-iṭṭaf Təmmənəya hundăɣ har ăj Măssinăɣ išənja-net daw-iḍarăn-net, ikrəš fălla-săn ašăl.
25 Porque é necessário que ele reine, até que ponha todos os inimigos debaixo de seus pés.
26 Ašănjo-net wa s-mad-išrəy, tamăttant
26 O último inimigo a derrotar será a morte, porque Deus sujeitou tudo debaixo dos seus pés.
27 făl-a-s, iktab dăɣ-əlkəttab n-Măssinăɣ a-s:
27 Mas, quando ele disser que tudo lhe está sujeito, claro é que se excetua aquele que lhe sujeitou todas as coisas.
28 Afăl ija Măssinăɣ e d t-illăm hărăt daw-iḍarăn n-Ălmasex, dihen, Ɣisa iman-net a madăn-ăj iman-net daw-tanhaḍt n-Măssinăɣ i-ad-titbat təmmənukəla n-Măssinăɣ făll-e d t-illăm hărăt d-e d t-illăm ăgg-adəm.
28 E, quando tudo lhe estiver sujeito, então também o próprio Filho renderá homenagem àquele que lhe sujeitou todas as coisas, a fim de que Deus seja tudo em todos.
29 Zənnəzjumətăt ɣas dăɣ-măjrăd-wa-dăɣ: kunta wăr təlkem tanăkra dăɣ-inəmmuttan, adiš ăddinăt wi titwəsəlmiɣnen dăɣ-təssəba n-tasăktot n-ayətma-săn wi ăba, ma s-tăn-išilləw a-wen a-s əssănăn a-s wăr təlkem tanăkra jer-inəmmuttan? Ma tordam, mafăl šalḍašăn iman-năsăn?
29 De outra maneira, que intentam aqueles que se batizam em favor dos mortos? Se os mortos realmente não ressuscitam, por que se batizam por eles?
30 Uhən kunta inəmmuttan-i-dăɣ, wăr dăɣ-săn təlkem tanăkra, adiš, năkkăneḍ-i-dăɣ, ma dăɣ-nədgaẓ, nətajjăš hak ašăl miši bănnan-bănnan?
30 E nós, por que nos expomos a perigos a toda hora?
31 Hak ašăl, əkkeɣ edes i-tamăttant. Ayətma-ɣ, a-wa hawăn-jănneɣ ija əddəttu-wa-dăɣ făl kăwăneḍ a-s mad-ăbbărăjăɣ dat-Ɣisa Ălmasex-i n-Emăli-nănăɣ.
31 Cada dia, irmãos, expondo-me à morte, tão certo como vós sois a minha glória em Jesus Cristo nosso Senhor.
32 Kunta năkk erhet n-dăgg-adəm ɣas a-s əlkamăɣ, wăr hi-t-illa ăṭṭăma n-a-s təlkam tanăkra jer-inəmmuttan, adiš ma s-hi-infa akənnas wa jeɣ d-iwăɣsan dăɣ-aɣrəm wa n-Ifăsus? Šămad wăr təlkem tanăkra jer-inəmmuttan, adiš, «Năkšet, năswet ed ašəkka, wăr dăɣ-năɣ ilkem ar tamăttant.»
32 Se foi por intenção humana que combati com as feras em Éfeso, que me aproveita isso? Se os mortos não ressuscitam, comamos e bebamos, porque amanhã morreremos.
33 He kăwăneḍ, wăr təssəswădăm iman-năwăn!
33 Não vos deixeis enganar: Más companhias corrompem bons costumes.
34 Iqqəlet-kăwăn-dd ənniyăt, əbḍəwăt d-abăkkaḍ ed a-wen-dăɣ a ăniihăjjăn făll-ăddinăt ăksuḍnen Măssinăɣ. Tidət-dăɣ a-s han-kăwăn ăddinăt wăren əzzey Măssinăɣ, a-wen janneɣ-awăn-t i-ad-dăɣ-wăn ăjăɣ tasăja.
34 Despertai, como convém, e não pequeis! Porque alguns vivem na total ignorância de Deus - para vergonha vossa o digo.
35 Ǝssanăɣ a-s măjrăd-wa-dăɣ, afăl has-əslăn iyyăḍ, ad hi-ənnən: «Ǝndek əmmək wa s-mad-dd-ənkărăn inəmmuttan? Ma dăr-mad-talăh taɣəssa ta dar-mad-dd-ənkărăn?»
35 Mas, dirá alguém, como ressuscitam os mortos? E com que corpo vêm?
36 Iba n-tayətte yaden! Ajăn wăr təssenăd a-s afăl tăddomed tablalt ămăra-dăɣ, wăr-ilkem ad-hak-dd-tăssidwăl ar s-ad-tămmăt təzzar.
36 Insensato! O que semeias não recobra vida, sem antes morrer.
37 A-wa mad-təddumud, wădden ənta a dd-madăn-idwəl, jer-tablalt n-ălkăma wăla tiyyăt n-allonăn wi iyyăḍnen, tablalt-net ɣas a tăddomed wădden ahəšk-net iket-net a tăddomed.
37 E, quando semeias, não semeias o corpo da planta que há de nascer, mas o simples grão, como, por exemplo, de trigo ou de alguma outra planta.
38 Hakd a-wen-dăɣ, tablalt-ten-dăɣ tăddomed, ad-tăt-ăkf Măssinăɣ turhajăt n-ad-dd-sədwəl a-wa s-irha s-ad-t-dd-sədwəl, hak ădomm-dăɣ, ikfʼ-e əẓẓənəf-net.
38 Deus, porém, lhe dá o corpo como lhe apraz, e a cada uma das sementes o corpo da planta que lhe é própria.
39 A-wa iwărăn ărori n-ăkall, wăr-oleh tiɣəswen iket-net, taɣəssa ta n-dăgg-adəm, təẓlay d-ta n-irəzzejăn, təẓlay d-ta n-igḍaḍ, təẓlay d-ta n-imănan.
39 Nem todas as carnes são iguais: uma é a dos homens e outra a dos animais; a das aves difere da dos peixes.
40 Ǝmmək-wen-dăɣ daɣ a-s t-əllanăt tiɣəswen n-hărătăn wi əllăynen dăɣ-išənnawăn d-tiɣəswen n-hărătăn wi wărnen ărori n-ăkall; təssanăm a-s hărătăn wi əllăynen dăɣ-išənnawăn, wăr olehăn d-wi rajjăšnen făll-ărori n-ăkall.
40 Também há corpos celestes e corpos terrestres, mas o brilho dos celestes difere do brilho dos terrestres.
41 Asmăqqi wa n-tăfukt, iẓlay d-təməlle n-ewăr, tăfukt d-ewăr daɣ, asmăɣmăɣ-năsăn, iẓlay d-wa n-etran; etran iman-năsăn, əllan-t iyyăḍ ojărnen imidiwăn-năsăn asmăɣmăɣ.
41 Uma é a claridade do sol, outra a claridade da lua e outra a claridade das estrelas; e ainda uma estrela difere da outra na claridade.
42 A-wen-dăɣ a dăr-tolăh tanăkra jer-inəmmuttan. A-s tajjăšăn ăddinăt aẓəkka, olăhăn d-tablalt ăddomăt ăwadəm, ad-tənbəl, tămmăt təzzar. Afăl dd-tăsfăqqăt, tədwăl, ăbas dăɣ-s ilkam mărkăhaw, inəmmuttan daɣ a-s dd-mad-ənkărăn, wăr fălla-săn təla tamăttant tărna.
42 Assim também é a ressurreição dos mortos. Semeado na corrupção, o corpo ressuscita incorruptível;
43 A-s tajjăš tablalt ider n-ăkall, wăr făror, wăr t-illa ere fălla-s issanăn; inəmmuttan daɣ a-s tajjăšăn aẓəkka, wăr t-illa ăṣṣahăt tăn-ihan măšan, a-s dd-mad-ənkărăn, əḍnayăn ăṣṣahăt šund tablalt-ten-dăɣ s-ad-dd-tifăqqut, la mănhoy.
43 semeado no desprezo, ressuscita glorioso; semeado na fraqueza, ressuscita vigoroso;
44 Enəmmettən, a-s itajjăš aẓəkka, ămoos tafəkka wăr-iha unfas măšan, a-s dd-mad-inkăr, ihʼ-e unfas. Ǝmmək-wa-dăɣ s-əllanăt tiɣəswen iha unfas wa tănăt-ăssodărăn, əmmək-wen-dăɣ daɣ a-s mad-əməlnăt tiɣəswen ăssodăr Unfas Šăddijăn n-Măssinăɣ.
44 semeado corpo animal, ressuscita corpo espiritual. Se há um corpo animal, também há um espiritual.
45 Dăɣ-isălan n-a-wen-dăɣ făw a făl innă əlkəttab n-Măssinăɣ a-s:
45 Como está escrito: O primeiro homem, Adão, foi feito alma vivente {Gn 2,7}; o segundo Adão é espírito vivificante.
46 Wădden taɣəssa ta tăynayăt ihăkk Unfas Šăddijăn a dd-tăzzarăt, ănn-ak taɣəssa ɣas ta ikarrăš ăgg-adəm a dd-tăzzarăt, təlkăm-as ḍarăt a-wa taɣəssa ta tăynayăt ihăkk Unfas Šăddijăn.
46 Mas não é o espiritual que vem primeiro, e sim o animal; o espiritual vem depois.
47 Adəm-i dd-ăzzarăn făll-ărori n-ăkall, ăẓarəẓ n-ăkall a dăɣ-dd-ikna; ijʼ-e a-wen ere ila ărori n-ăkall-i-dăɣ măšan, Ɣisa-i n-ăhaləs wa iyyăḍăn, išənnawăn a dd-ifăl.
47 O primeiro homem, tirado da terra, é terreno; o segundo veio do céu.
48 Ăddinăt wi wărnen ărori n-ăkall, olăhăn d-ere wa tăn-dd-ăshăyăwăn dd-iknăn dăɣ-ăẓarəẓ n-ăkall măšan, ăhaləs wa dd-ifălăn išənnawăn, ăddinăt wi ila əkkănen ălžănnăt, ăhhuuššăl ad-dăr-s alăhăn ənta-en-dăɣ dd-ifălăn išənnawăn.
48 Qual o homem terreno, tais os homens terrenos; e qual o homem celestial, tais os homens celestiais.
49 Ǝmmək daɣ wa-dăɣ a-s ămăra-dăɣ, nolăh d-ere wa hanăɣ-ăshăyăwăn dd-iknăn dăɣ-ăẓarəẓ n-ăkall, əmmək-wen-dăɣ daɣ a-s ilkam dăɣ-năɣ ad-nalăh năkkăneḍ d-ere wa dd-ifălăn išənnawăn.
49 Assim como reproduzimos em nós as feições do homem terreno, precisamos reproduzir as feições do homem celestial.
50 Ayətma, əlmədăt a-wa ihălăn ebre n-taɣəssa d-ašni, wăr-e ikus Təmmənəya n-Măssinăɣ ed taɣəssa-ta-dăɣ, təlkam dăɣ-s tamăttant, ăywa, a dăɣ-təlkam tamăttant, wăr mad-ijjəš tămudre ta tăɣlălăt dd-malăt.
50 O que afirmo, irmãos, é que nem a carne nem o sangue podem participar do Reino de Deus; e que a corrupção não participará da incorruptibilidade.
51 Ǝnta da əddăraj wa s-kăwăn-salmadăɣ: wădden iket-dăɣ-nănăɣ a maden-ənhəy eḍəs wa n-tamăttant, ănn-ak, ad-əmmuttəynăt tiɣəswen-nănaɣ iket-dăɣ-nănăɣ.
51 Eis que vos revelo um mistério: nem todos morreremos, mas todos seremos transformados,
52 A-wen, ad-ăj dăɣ-tamăzăyyat n-ewet n-tăsinsăɣt, făl ešăfălli n-tiṭṭ, afăl ija a-wen, ad-dd-ənkărăn inəmmuttan dăɣ-tiẓəska d-tiɣəswen ăynaynen făll-wăr təla tamăttant tărna. Tanăkra n-inəmmuttan-ten-dăɣ, ad-təmzəyyət d-amutti n-tiɣəswen-nănăɣ năkkăneḍ-i əddărnen i-ad-ăbas fălla-snăt la tamăttant tărna
52 num momento, num abrir e fechar de olhos, ao som da última trombeta {porque a trombeta soará}. Os mortos ressuscitarão incorruptíveis, e nós seremos transformados.
53 făl-a-s, ăhhuuššăl a-s taɣəssa-nănăɣ ta-dăɣ făll-la tamăttant tărna, wăr t-illa ar ad-ăbas fălla-s la tamăttant tărna, ăhhuuššăl daɣ a-s taɣəssa-nănăɣ ta-dăɣ tamăttet, wăr t-illa ar ad-tiynəy, tumas taɣəssa s-ăbas fălla-s la tamăttant tărna.
53 É necessário que este corpo corruptível se revista da incorruptibilidade, e que este corpo mortal se revista da imortalidade.
54 Afăl tămmuttăy taɣəssa-nănăɣ ta n-ămăra-dăɣ, tămoos taɣəssa tăynayăt, ilsa a-wa wărăn irəkkăh a-wa irakkăhăn, ilsa a-wa făll-wăr la tamăttant tărna, dihen, ad-itbət a-wa innă əlkəttab n-Măssinăɣ a-s innă:
54 Quando este corpo corruptível estiver revestido da incorruptibilidade, e quando este corpo mortal estiver revestido da imortalidade, então se cumprirá a palavra da Escritura:
55 Ătwănnă daɣ:
55 A morte foi tragada pela vitória {Is 25,8}. Onde está, ó morte, a tua vitória? Onde está, ó morte, o teu aguilhão {Os 13,14}?
56 Abăkkaḍ a ikfăn tamăttant tistant-ten-dăɣ s-hanăɣ-năqq. Alămăr wa n-ănnăbi Mosa s-hanăɣ-indăr ad-nămašăl a-wa innă a ikfăn abăkkaḍ tărna ta s-hanăɣ-isikəw ăkall.
56 Ora, o aguilhão da morte é o pecado, e a força do pecado é a lei.
57 Tidət ənta-den-dăɣ măšan, ənhəywăt, năkfet Măssinăɣ-i hanăɣ-ikfăn tărna făll-abăkkaḍ semɣar dăɣ-idəm n-Emăli-nănăɣ ƔisaĂlmasex.
57 Graças, porém, sejam dadas a Deus, que nos dá a vitória por nosso Senhor Jesus Cristo!
58 A-wen-dăɣ a făl, ayətma-i əkneɣ tărha, əbdədăt făll-iman-năwăn, təntəmăm dăɣ-immun-năwăn, ədgəẓăt hak ašăl i-ad-ihəl ălxidmăt wa hăm i-Emăli s-data dăɣ-a-s təssanăm a-s tiluyyaɣ-năwăn, wăr-e umasnăt bănnan dat-Emăli.
58 Por conseqüência, meus amados irmãos, sede firmes e inabaláveis, aplicando-vos cada vez mais à obra do Senhor. Sabeis que o vosso trabalho no Senhor não é em vão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.