1 Coríntios 15
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ARA
1 Ayətma-ɣ, ărheeɣ ămăra ad-kăwăn-dd-səktoɣ a-s Ălənžil wa s-hawăn-jeɣ isălan-net, tomănăm săr-s, təṭṭăfăm-t, iṭṭaf daɣ tămudre-năwăn hak ašăl,
1 Irmãos, venho lembrar-vos o evangelho que vos anunciei, o qual recebestes e no qual ainda perseverais;
2 Ălənžil-en, ənta a-s əssəbab n-əlɣəllas-năwăn afăl has-jăm uḍəf s-əmmək-wa-dăɣ s-hawăn-t-in-ăssawăḍăɣ, afăl wăr has-jem a-wen, ad-umas immun-năwăn, i n-bănnan.
2 por ele também sois salvos, se retiverdes a palavra tal como vo-la preguei, a menos que tenhais crido em vão.
3 Ayətma-ɣ, a-wa ăɣreɣ a kăwăn-əssăɣrăɣ năkk-dăɣ. A-wa kăwăn-əssăɣrăɣ daɣ, eɣăf-net da:
3 Antes de tudo, vos entreguei o que também recebi: que Cristo morreu pelos nossos pecados, segundo as Escrituras,
4 innʼ-anăɣ daɣ əlkəttab n-Măssinăɣ a-s ijjăš aẓəkka măšan, ašăl wa s-kăraḍ ḍarăt tamăttant-net, inkăr-dd jer-inəmmuttan,
4 e que foi sepultado e ressuscitou ao terceiro dia, segundo as Escrituras.
5 issəknă iman-net i-Bəṭrus, ḍara-s inəṭṭulab wi n-măraw d-əssin,
5 E apareceu a Cefas e, depois, aos doze.
6 ḍara-săn əntăneḍ, issəknă iman-net i-imumənăn okăynen səmmosăt timaḍ n-ăwadəm s-təššəm-năsăn, təddar kud-dăɣ aɣil-năsăn iyyăn, ăba-t,
6 Depois, foi visto por mais de quinhentos irmãos de uma só vez, dos quais a maioria sobrevive até agora; porém alguns já dormem.
7 ḍara-săn, issəknă iman-net i-Yaqub, təzzar ənhăyăn-t daɣ inəmmušal iket-năsăn.
7 Depois, foi visto por Tiago, mais tarde, por todos os apóstolos
8 Ḍăra-săn iket-dăɣ-năsăn, ănfalăl-ahi-dd năkk-dăɣ Buləs, năkk-i n-aɣri
8 e, afinal, depois de todos, foi visto também por mim, como por um nascido fora de tempo.
9 ed, năkk a-s wa ənḍărrăn n-ajijal dăɣ-inəmmušal, wăr-ănhăjjăɣ făw d-ad-itwənn năkk ănămmašul făl təmɣăre n-ălɣizabăt-i-dăɣ əssəknăɣ ălkănisăt n-Măssinăɣ.
9 Porque eu sou o menor dos apóstolos, que mesmo não sou digno de ser chamado apóstolo, pois persegui a igreja de Deus.
10 Măšan, a-wen, wăr hin-ikkes a-s, Măssinăɣ a hi-ijăn dăɣ-ănnuɣmăt-net a-wa ămoosăɣ ašăl-i-dăɣ, ănnuɣmăt daɣ wa făll-i ija, wăr hin-inɣel bănnan, ed, ašăl-i-dăɣ, ăddoobeɣ ad-ănnăɣ a-s ojărăɣ inəmmušal iket-năsăn ălxidmăt măšan, ălxidmăt-en, wădden năkk a t-ijăn, ănnuɣmăt n-Măssinăɣ-i dăɣ-i ixdămăn a t-ijăn.
10 Mas, pela graça de Deus, sou o que sou; e a sua graça, que me foi concedida, não se tornou vã; antes, trabalhei muito mais do que todos eles; todavia, não eu, mas a graça de Deus comigo.
11 Jer-năk wăla inəmmušal wi iyyăḍnen, hărăt iyyăn a hawăn-năxṭăb, ənta-den-dăɣ daɣ a-wa s-tomănăm.
11 Portanto, seja eu ou sejam eles, assim pregamos e assim crestes.
12 Kunta năkkăneḍ nənnʼ-awăn a-s Ălmasex, inkăr-dd jer-inəmmuttan, adiš ma isawănnen iyyăḍ dăɣ-wăn a-s wăr təlkem tanăkra jer-inəmmuttan?
12 Ora, se é corrente pregar-se que Cristo ressuscitou dentre os mortos, como, pois, afirmam alguns dentre vós que não há ressurreição de mortos?
13 Kunta tidət-dăɣ a-s wăr t-təlla tanăkra jer-inəmmuttan ašăl ilkămăn, adiš Ălmasex-dăɣ, wăr dd-inker jere-săn.
13 E, se não há ressurreição de mortos, então, Cristo não ressuscitou.
14 Kunta daɣ Ălmasex wăr dd-inker jer-inəmmuttan, adiš ălxuṭbat-nănăɣ, taxxalen ɣas, wăr t-illa a infa, adiš, immun-năwăn daɣ săr-s, wăr t-illa a infa.
14 E, se Cristo não ressuscitou, é vã a nossa pregação, e vã, a vossa fé;
15 Kunta inəmmuttan wăr-ilkem ad-dd-ənkarăn, adiš, terk tijuhawen a nămoos, nənnă bahu ed nənnă issənkăr-dd Măssinăɣ Ălmasex jer-inəmmuttan, a-s ija a-wen, wăr t-dd-issənkăr jere-săn.
15 e somos tidos por falsas testemunhas de Deus, porque temos asseverado contra Deus que ele ressuscitou a Cristo, ao qual ele não ressuscitou, se é certo que os mortos não ressuscitam.
16 Afăl ɣas inəmmuttan, wăr dd-nəkkărăn dăɣ-tamăttant, adiš, Ălmasex daɣ, wăr dd-inker jere-săn.
16 Porque, se os mortos não ressuscitam, também Cristo não ressuscitou.
17 Kunta daɣ Ɣisa Ălmasex, wăr dd-inker jer-inəmmuttan, adiš immun-năwăn săr-s, wăr infa hărăt ed tənsam hărwa daw-ăẓuk n-ibăkkaḍăn-năwăn.
17 E, se Cristo não ressuscitou, é vã a vossa fé, e ainda permaneceis nos vossos pecados.
18 Kunta daɣ a-wa tordăm tidət, adiš, wi s-a-s tăn-ăba-dăɣ omanăn s-Ălmasex, adiš ăba-tăn bănnan, wăr hasăn t-illa ăṭṭăma wălʼ iyyăn.
18 E ainda mais: os que dormiram em Cristo pereceram.
19 Kunta daɣ ăṭṭăma-nănăɣ wa nəjăr dăɣ-Ălmasex, imdă-dd dăɣ-ăddunya-ta-dăɣ ɣas, adiš, iməskay năkkăneḍ dăɣ-dăgg-adəm, wăr t-illa ere hanăɣ-ojărăn təla n-tăhanint.
19 Se a nossa esperança em Cristo se limita apenas a esta vida, somos os mais infelizes de todos os homens.
20 Ayətma-ɣ, Ălmasex, tidət-dăɣ a-s inkăr-dd jer-inəmmuttan, ənta a dd-issənkăr Măssinăɣ s-tizarăt i-ad-hanăɣ-isəfləs a-s inəmmuttan wi iyyăḍnen, ilkam əntăneḍ-dăɣ ad-dd-ənkărăn.
20 Mas, de fato, Cristo ressuscitou dentre os mortos, sendo ele as primícias dos que dormem.
21 Ǝmmək-wa-dăɣ s-ăhaləs iyyăn ad-dd-orăwăn tamăttant s-dăgg-adəm iket-năsăn, əmmək-wen-dăɣ daɣ, a-s ăhaləs iyyăn-dăɣ ɣas ad-dd-orăwăn a-s təlkam tanăkra n-ăddinăt iket-năsăn jer-inəmmuttan.
21 Visto que a morte veio por um homem, também por um homem veio a ressurreição dos mortos.
22 Dăgg-adəm, təlkam dăɣ-săn tamăttant iket-năsăn ed Adəm ad-dd-əzjarăn iket-dăɣ-năsăn; əmmək-wen-dăɣ daɣ a-s mad-əjrəwăn ăddinăt iket-năsăn wi ărtăynen d-Ălmasex tămudre tăynayăt tăɣlalăt.
22 Porque, assim como, em Adão, todos morrem, assim também todos serão vivificados em Cristo.
23 Ămăra, tanăkra n-inəmmuttan, ad-tăj s-emăzezar: Ălmasex a dd-inkărăn s-tizarăt jer-inəmmuttan i-ad-umas ăḍḍimmana i-ăddinăt wi has-əlkămnen, ḍara-s, ad-dd-ənkărăn ăddinăt wi săr-s omănnen, win, tanăkra-năsăn, ad-tăj ašăl wa dd-mad-iqqəl Ɣisa.
23 Cada um, porém, por sua própria ordem: Cristo, as primícias; depois, os que são de Cristo, na sua vinda.
24 Ɣur-a-wen-dăɣ, ad-mad-təmdəw ăddunya. Ălwăqq-wen-dăɣ ad-mad-isuk Ɣisa Iblis ăkall ənta d-a-wa ila dăɣ-alšinăn d-tărna d-ăṣṣahăt, ăkf dihen Təmmənəya iket-net Abba Măssinăɣ.
24 E, então, virá o fim, quando ele entregar o reino ao Deus e Pai, quando houver destruído todo principado, bem como toda potestade e poder.
25 Ɣisa, ăhhuuššăl ad-iṭṭaf Təmmənəya hundăɣ har ăj Măssinăɣ išənja-net daw-iḍarăn-net, ikrəš fălla-săn ašăl.
25 Porque convém que ele reine até que haja posto todos os inimigos debaixo dos pés.
26 Ašănjo-net wa s-mad-išrəy, tamăttant
26 O último inimigo a ser destruído é a morte.
27 făl-a-s, iktab dăɣ-əlkəttab n-Măssinăɣ a-s:
27 Porque todas as coisas sujeitou debaixo dos pés. E, quando diz que todas as coisas lhe estão sujeitas, certamente, exclui aquele que tudo lhe subordinou.
28 Afăl ija Măssinăɣ e d t-illăm hărăt daw-iḍarăn n-Ălmasex, dihen, Ɣisa iman-net a madăn-ăj iman-net daw-tanhaḍt n-Măssinăɣ i-ad-titbat təmmənukəla n-Măssinăɣ făll-e d t-illăm hărăt d-e d t-illăm ăgg-adəm.
28 Quando, porém, todas as coisas lhe estiverem sujeitas, então, o próprio Filho também se sujeitará àquele que todas as coisas lhe sujeitou, para que Deus seja tudo em todos.
29 Zənnəzjumətăt ɣas dăɣ-măjrăd-wa-dăɣ: kunta wăr təlkem tanăkra dăɣ-inəmmuttan, adiš ăddinăt wi titwəsəlmiɣnen dăɣ-təssəba n-tasăktot n-ayətma-săn wi ăba, ma s-tăn-išilləw a-wen a-s əssănăn a-s wăr təlkem tanăkra jer-inəmmuttan? Ma tordam, mafăl šalḍašăn iman-năsăn?
29 Doutra maneira, que farão os que se batizam por causa dos mortos? Se, absolutamente, os mortos não ressuscitam, por que se batizam por causa deles?
30 Uhən kunta inəmmuttan-i-dăɣ, wăr dăɣ-săn təlkem tanăkra, adiš, năkkăneḍ-i-dăɣ, ma dăɣ-nədgaẓ, nətajjăš hak ašăl miši bănnan-bănnan?
30 E por que também nós nos expomos a perigos a toda hora?
31 Hak ašăl, əkkeɣ edes i-tamăttant. Ayətma-ɣ, a-wa hawăn-jănneɣ ija əddəttu-wa-dăɣ făl kăwăneḍ a-s mad-ăbbărăjăɣ dat-Ɣisa Ălmasex-i n-Emăli-nănăɣ.
31 Dia após dia, morro! Eu o protesto, irmãos, pela glória que tenho em vós outros, em Cristo Jesus, nosso Senhor.
32 Kunta năkk erhet n-dăgg-adəm ɣas a-s əlkamăɣ, wăr hi-t-illa ăṭṭăma n-a-s təlkam tanăkra jer-inəmmuttan, adiš ma s-hi-infa akənnas wa jeɣ d-iwăɣsan dăɣ-aɣrəm wa n-Ifăsus? Šămad wăr təlkem tanăkra jer-inəmmuttan, adiš, «Năkšet, năswet ed ašəkka, wăr dăɣ-năɣ ilkem ar tamăttant.»
32 Se, como homem, lutei em Éfeso com feras, que me aproveita isso? Se os mortos não ressuscitam, comamos e bebamos, que amanhã morreremos.
33 He kăwăneḍ, wăr təssəswădăm iman-năwăn!
33 Não vos enganeis: as más conversações corrompem os bons costumes.
34 Iqqəlet-kăwăn-dd ənniyăt, əbḍəwăt d-abăkkaḍ ed a-wen-dăɣ a ăniihăjjăn făll-ăddinăt ăksuḍnen Măssinăɣ. Tidət-dăɣ a-s han-kăwăn ăddinăt wăren əzzey Măssinăɣ, a-wen janneɣ-awăn-t i-ad-dăɣ-wăn ăjăɣ tasăja.
34 Tornai-vos à sobriedade, como é justo, e não pequeis; porque alguns ainda não têm conhecimento de Deus; isto digo para vergonha vossa.
35 Ǝssanăɣ a-s măjrăd-wa-dăɣ, afăl has-əslăn iyyăḍ, ad hi-ənnən: «Ǝndek əmmək wa s-mad-dd-ənkărăn inəmmuttan? Ma dăr-mad-talăh taɣəssa ta dar-mad-dd-ənkărăn?»
35 Mas alguém dirá: Como ressuscitam os mortos? E em que corpo vêm?
36 Iba n-tayətte yaden! Ajăn wăr təssenăd a-s afăl tăddomed tablalt ămăra-dăɣ, wăr-ilkem ad-hak-dd-tăssidwăl ar s-ad-tămmăt təzzar.
36 Insensato! O que semeias não nasce, se primeiro não morrer;
37 A-wa mad-təddumud, wădden ənta a dd-madăn-idwəl, jer-tablalt n-ălkăma wăla tiyyăt n-allonăn wi iyyăḍnen, tablalt-net ɣas a tăddomed wădden ahəšk-net iket-net a tăddomed.
37 e, quando semeias, não semeias o corpo que há de ser, mas o simples grão, como de trigo ou de qualquer outra semente.
38 Hakd a-wen-dăɣ, tablalt-ten-dăɣ tăddomed, ad-tăt-ăkf Măssinăɣ turhajăt n-ad-dd-sədwəl a-wa s-irha s-ad-t-dd-sədwəl, hak ădomm-dăɣ, ikfʼ-e əẓẓənəf-net.
38 Mas Deus lhe dá corpo como lhe aprouve dar e a cada uma das sementes, o seu corpo apropriado.
39 A-wa iwărăn ărori n-ăkall, wăr-oleh tiɣəswen iket-net, taɣəssa ta n-dăgg-adəm, təẓlay d-ta n-irəzzejăn, təẓlay d-ta n-igḍaḍ, təẓlay d-ta n-imănan.
39 Nem toda carne é a mesma; porém uma é a carne dos homens, outra, a dos animais, outra, a das aves, e outra, a dos peixes.
40 Ǝmmək-wen-dăɣ daɣ a-s t-əllanăt tiɣəswen n-hărătăn wi əllăynen dăɣ-išənnawăn d-tiɣəswen n-hărătăn wi wărnen ărori n-ăkall; təssanăm a-s hărătăn wi əllăynen dăɣ-išənnawăn, wăr olehăn d-wi rajjăšnen făll-ărori n-ăkall.
40 Também há corpos celestiais e corpos terrestres; e, sem dúvida, uma é a glória dos celestiais, e outra, a dos terrestres.
41 Asmăqqi wa n-tăfukt, iẓlay d-təməlle n-ewăr, tăfukt d-ewăr daɣ, asmăɣmăɣ-năsăn, iẓlay d-wa n-etran; etran iman-năsăn, əllan-t iyyăḍ ojărnen imidiwăn-năsăn asmăɣmăɣ.
41 Uma é a glória do sol, outra, a glória da lua, e outra, a das estrelas; porque até entre estrela e estrela há diferenças de esplendor.
42 A-wen-dăɣ a dăr-tolăh tanăkra jer-inəmmuttan. A-s tajjăšăn ăddinăt aẓəkka, olăhăn d-tablalt ăddomăt ăwadəm, ad-tənbəl, tămmăt təzzar. Afăl dd-tăsfăqqăt, tədwăl, ăbas dăɣ-s ilkam mărkăhaw, inəmmuttan daɣ a-s dd-mad-ənkărăn, wăr fălla-săn təla tamăttant tărna.
42 Pois assim também é a ressurreição dos mortos. Semeia-se o corpo na corrupção, ressuscita na incorrupção. Semeia-se em desonra, ressuscita em glória.
43 A-s tajjăš tablalt ider n-ăkall, wăr făror, wăr t-illa ere fălla-s issanăn; inəmmuttan daɣ a-s tajjăšăn aẓəkka, wăr t-illa ăṣṣahăt tăn-ihan măšan, a-s dd-mad-ənkărăn, əḍnayăn ăṣṣahăt šund tablalt-ten-dăɣ s-ad-dd-tifăqqut, la mănhoy.
43 Semeia-se em fraqueza, ressuscita em poder.
44 Enəmmettən, a-s itajjăš aẓəkka, ămoos tafəkka wăr-iha unfas măšan, a-s dd-mad-inkăr, ihʼ-e unfas. Ǝmmək-wa-dăɣ s-əllanăt tiɣəswen iha unfas wa tănăt-ăssodărăn, əmmək-wen-dăɣ daɣ a-s mad-əməlnăt tiɣəswen ăssodăr Unfas Šăddijăn n-Măssinăɣ.
44 Semeia-se corpo natural, ressuscita corpo espiritual. Se há corpo natural, há também corpo espiritual.
45 Dăɣ-isălan n-a-wen-dăɣ făw a făl innă əlkəttab n-Măssinăɣ a-s:
45 Pois assim está escrito: O primeiro homem, Adão, foi feito alma vivente. O último Adão, porém, é espírito vivificante.
46 Wădden taɣəssa ta tăynayăt ihăkk Unfas Šăddijăn a dd-tăzzarăt, ănn-ak taɣəssa ɣas ta ikarrăš ăgg-adəm a dd-tăzzarăt, təlkăm-as ḍarăt a-wa taɣəssa ta tăynayăt ihăkk Unfas Šăddijăn.
46 Mas não é primeiro o espiritual, e sim o natural; depois, o espiritual.
47 Adəm-i dd-ăzzarăn făll-ărori n-ăkall, ăẓarəẓ n-ăkall a dăɣ-dd-ikna; ijʼ-e a-wen ere ila ărori n-ăkall-i-dăɣ măšan, Ɣisa-i n-ăhaləs wa iyyăḍăn, išənnawăn a dd-ifăl.
47 O primeiro homem, formado da terra, é terreno; o segundo homem é do céu.
48 Ăddinăt wi wărnen ărori n-ăkall, olăhăn d-ere wa tăn-dd-ăshăyăwăn dd-iknăn dăɣ-ăẓarəẓ n-ăkall măšan, ăhaləs wa dd-ifălăn išənnawăn, ăddinăt wi ila əkkănen ălžănnăt, ăhhuuššăl ad-dăr-s alăhăn ənta-en-dăɣ dd-ifălăn išənnawăn.
48 Como foi o primeiro homem, o terreno, tais são também os demais homens terrenos; e, como é o homem celestial, tais também os celestiais.
49 Ǝmmək daɣ wa-dăɣ a-s ămăra-dăɣ, nolăh d-ere wa hanăɣ-ăshăyăwăn dd-iknăn dăɣ-ăẓarəẓ n-ăkall, əmmək-wen-dăɣ daɣ a-s ilkam dăɣ-năɣ ad-nalăh năkkăneḍ d-ere wa dd-ifălăn išənnawăn.
49 E, assim como trouxemos a imagem do que é terreno, devemos trazer também a imagem do celestial.
50 Ayətma, əlmədăt a-wa ihălăn ebre n-taɣəssa d-ašni, wăr-e ikus Təmmənəya n-Măssinăɣ ed taɣəssa-ta-dăɣ, təlkam dăɣ-s tamăttant, ăywa, a dăɣ-təlkam tamăttant, wăr mad-ijjəš tămudre ta tăɣlălăt dd-malăt.
50 Isto afirmo, irmãos, que a carne e o sangue não podem herdar o reino de Deus, nem a corrupção herdar a incorrupção.
51 Ǝnta da əddăraj wa s-kăwăn-salmadăɣ: wădden iket-dăɣ-nănăɣ a maden-ənhəy eḍəs wa n-tamăttant, ănn-ak, ad-əmmuttəynăt tiɣəswen-nănaɣ iket-dăɣ-nănăɣ.
51 Eis que vos digo um mistério: nem todos dormiremos, mas transformados seremos todos,
52 A-wen, ad-ăj dăɣ-tamăzăyyat n-ewet n-tăsinsăɣt, făl ešăfălli n-tiṭṭ, afăl ija a-wen, ad-dd-ənkărăn inəmmuttan dăɣ-tiẓəska d-tiɣəswen ăynaynen făll-wăr təla tamăttant tărna. Tanăkra n-inəmmuttan-ten-dăɣ, ad-təmzəyyət d-amutti n-tiɣəswen-nănăɣ năkkăneḍ-i əddărnen i-ad-ăbas fălla-snăt la tamăttant tărna
52 num momento, num abrir e fechar de olhos, ao ressoar da última trombeta. A trombeta soará, os mortos ressuscitarão incorruptíveis, e nós seremos transformados.
53 făl-a-s, ăhhuuššăl a-s taɣəssa-nănăɣ ta-dăɣ făll-la tamăttant tărna, wăr t-illa ar ad-ăbas fălla-s la tamăttant tărna, ăhhuuššăl daɣ a-s taɣəssa-nănăɣ ta-dăɣ tamăttet, wăr t-illa ar ad-tiynəy, tumas taɣəssa s-ăbas fălla-s la tamăttant tărna.
53 Porque é necessário que este corpo corruptível se revista da incorruptibilidade, e que o corpo mortal se revista da imortalidade.
54 Afăl tămmuttăy taɣəssa-nănăɣ ta n-ămăra-dăɣ, tămoos taɣəssa tăynayăt, ilsa a-wa wărăn irəkkăh a-wa irakkăhăn, ilsa a-wa făll-wăr la tamăttant tărna, dihen, ad-itbət a-wa innă əlkəttab n-Măssinăɣ a-s innă:
54 E, quando este corpo corruptível se revestir de incorruptibilidade, e o que é mortal se revestir de imortalidade, então, se cumprirá a palavra que está escrita: Tragada foi a morte pela vitória.
55 Ătwănnă daɣ:
55 Onde está, ó morte, a tua vitória? Onde está, ó morte, o teu aguilhão?
56 Abăkkaḍ a ikfăn tamăttant tistant-ten-dăɣ s-hanăɣ-năqq. Alămăr wa n-ănnăbi Mosa s-hanăɣ-indăr ad-nămašăl a-wa innă a ikfăn abăkkaḍ tărna ta s-hanăɣ-isikəw ăkall.
56 O aguilhão da morte é o pecado, e a força do pecado é a lei.
57 Tidət ənta-den-dăɣ măšan, ənhəywăt, năkfet Măssinăɣ-i hanăɣ-ikfăn tărna făll-abăkkaḍ semɣar dăɣ-idəm n-Emăli-nănăɣ ƔisaĂlmasex.
57 Graças a Deus, que nos dá a vitória por intermédio de nosso Senhor Jesus Cristo.
58 A-wen-dăɣ a făl, ayətma-i əkneɣ tărha, əbdədăt făll-iman-năwăn, təntəmăm dăɣ-immun-năwăn, ədgəẓăt hak ašăl i-ad-ihəl ălxidmăt wa hăm i-Emăli s-data dăɣ-a-s təssanăm a-s tiluyyaɣ-năwăn, wăr-e umasnăt bănnan dat-Emăli.
58 Portanto, meus amados irmãos, sede firmes, inabaláveis e sempre abundantes na obra do Senhor, sabendo que, no Senhor, o vosso trabalho não é vão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.