João 11

Kig Begu Pasad: Ki talu' nug megbebaya' (Bagong Tipan: Maayong balita alang kanimo) (SYB) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Naa duuni getaw pegladu, ngalanen si Lazaro. Kini si Lazaro, pegbenwa diag Betania, ilan nu nga pateden si Maria mukaꞌ si Marta.
1 Estava enfermo Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 (Si Maria kini, iin su migbunag kiin pagemut tu geksud nu Kaunutan si Isus mukaꞌ pinunasen dun kig buuken. Su pateden si Lazaro, iin su migladu kia.)
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava enfermo, era a mesma que ungiu com bálsamo o Senhor e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Mendadi, pimuun si Isus nug duaꞌ tawan libun kia mekpated, laung nilan, “Sir, pegladu ki petailen mu sambat si Lazaro.”
3 Mandaram, pois, as irmãs de Lázaro dizer a Jesus: Senhor, está enfermo aquele a quem amas.
4 Mendadi kini si Isus, benaꞌ midengegen, kaliꞌ pektaluꞌ, “Naa, ki kegladu kini ni Lazaro, kanaꞌ iinig deksuꞌanen su petayanen. Iini migladu dun, puꞌ adun megleepig dengegan nu Megbebayaꞌ, mukaꞌ adun megleep dadema kig dengegan nug Bataꞌ nu Megbebayaꞌ.”
4 Ao receber a notícia, disse Jesus: Esta enfermidade não é para morte, e sim para a glória de Deus, a fim de que o Filho de Deus seja por ela glorificado.
5 Naa si Isus, milelaat gupia dini Marta mukaꞌ su pateden kia libun sampay si Lazaro.
5 Ora, amava Jesus a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Laak pia maꞌantu, benaꞌ misuunanen puꞌ migladu si Lazaro, milangan pa duaꞌ gebii.
6 Quando, pois, soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Benaꞌ mitektakig duaꞌ gebii, laung ni Isus tu nga sakupen, “Mpuliꞌ ita ditu Judea.”
7 Depois, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 “Aba, Sir,” simbag nu nga sakupen. “Mpuliꞌa na pelum ditu, asa begua da betuay sia nu nga getaw Judea dia?”
8 Disseram-lhe os discípulos: Mestre, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Kaliꞌ sembag si Isus, “Naa su gendaw, kanaꞌ ba sepuluꞌ buꞌ duaꞌ uras? Naa saꞌ mpanawi getaw metaang di gendaw, ndiꞌ medapal, puꞌ maitaꞌen su mekpedelag dig lumbang.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Laak saꞌ dagid mengelem, naa medapal, puꞌ ndaꞌi mekpedelag diniin.”
10 mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Saꞌ mideksuꞌen teluꞌay kia, miktaluꞌ padun si Isus, “Naa su sambat ta si Lazaro, tinulug na. Dagid meditu dau niin, adun tenuden ku.”
11 Isto dizia e depois lhes acrescentou: Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou para despertá-lo.
12 Kaliꞌ sembag su nga sakupen, “Sir, saꞌ tinulug da, mauliꞌan da.”
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Naa ki tinaluꞌ ni Isus kia, pingmaꞌananen dun, minatay si Lazaro. Laak laung dun nu nga sakupen, tulug laaki teluꞌenen.
13 Jesus, porém, falara com respeito à morte de Lázaro; mas eles supunham que tivesse falado do repouso do sono.
14 Saꞌ maꞌnia, pinluksad ni Isus dinilan, laungen, “Minatay na si Lazaro.
14 Então, Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Laak dagid sabaꞌ diniu,” maaꞌ laung pa ni Isus, “liliagu dun puꞌ ndaꞌu ditu, puꞌ adun sumalig amu dinaan. Naa laawan taitu.”
15 e por vossa causa me alegro de que lá não estivesse, para que possais crer; mas vamos ter com ele.
16 Mendadi sala tawan dinilan si Tomas (piningalan dun su Gapid), laungen tu nga samasakupen kia, “Naa megdunut daita dema di Mekpetuꞌun dinita, adun saꞌ petain, meksaliunung daita diniin!”
16 Então, Tomé, chamado Dídimo, disse aos condiscípulos: Vamos também nós para morrermos com ele.
17 Naa benaꞌ minateng si Isus diag Betania, pisuun diniin puꞌ paat gebii na dig lupaꞌ si Lazaro.
17 Chegando Jesus, encontrou Lázaro já sepultado, havia quatro dias.
18 Naa kig lunsud Betania kia, duun saani telu kilumitru laakig layuꞌen tu Jerusalem.
18 Ora, Betânia estava cerca de quinze estádios perto de Jerusalém.
19 Saꞌ maꞌnia, melaun getaw Judea miditu ni nga Marta mukaꞌ si Maria, adun megbelangbelang ilan di ginaa nilan mekatag di kepatay nu pated nilan kia.
19 Muitos dentre os judeus tinham vindo ter com Marta e Maria, para as consolar a respeito de seu irmão.
20 Naa si Marta, benaꞌ midengegen puꞌ pegdateng si Isus, inangayen sungkakay, laak si Maria, mibilin diag balay nilan.
20 Marta, quando soube que vinha Jesus, saiu ao seu encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Mendadi kini si Marta, kaliꞌ pektaluꞌ dini Isus, “Sir, saꞌ sia diniin ka, ndiꞌ sia matay su patedu!
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se estiveras aqui, não teria morrido meu irmão.
22 Dagid pia maꞌantu, suunan ku puꞌ adini penengiin mu tu Megbebayaꞌ, begayen diniꞌa.”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 “Metubuꞌ puliꞌ ki pated mu kiin,” laung ni Isus.
23 Declarou-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 “Naa suunan ku,” simbag ni Marta, “petubuꞌen puliꞌ nu Megbebayaꞌ su nga getaw di gendaw kiin saꞌ sungu na melengkebig benwa, kaas metubuꞌ daan puliꞌ si Lazaro.”
24 Eu sei, replicou Marta, que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Kaliꞌ pektaluꞌ si Isus diniin, “Naani mekpetubuꞌ puliꞌ tu nga getaw, mukaꞌ naan dademai puun nu ketubuꞌ nu getaw. Adin su getaw metuudan dinaan, pia matay, metubuꞌ puliꞌ.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Mukaꞌ adin su metubuꞌ mukaꞌ sumalig dinaan, ndiꞌ na matay iin. Metuudan ka dun?”
26 e todo o que vive e crê em mim não morrerá, eternamente. Crês isto?
27 “Waꞌa, Sir!” simbag ni Marta. “Mituudanu dun puꞌ yaꞌa na tuꞌu su Tinduꞌ nu Megbebayaꞌ Meglekaunutan, sug Bataꞌ nu Megbebayaꞌ, su pidateng nami lumusad dinig lumbang.”
27 Sim, Senhor, respondeu ela, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Benaꞌ mideksuꞌ mektaluꞌ si Marta, minangay meksabi tu pateden kia si Maria. Kimeden dun dayun, laungen, “Diin na su Mekpetuꞌun, sinabia niin.”
28 Tendo dito isto, retirou-se e chamou Maria, sua irmã, e lhe disse em particular: O Mestre chegou e te chama.
29 Kaliꞌ medengeg ni Maria, migdedaliꞌ megbuat, miditu dayun sumungkak dini Isus.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa e foi ter com ele,
30 (Puꞌ ndaꞌ pa dateng diag lunsud si Isus, ditu pa tandaꞌ nu pekitaꞌan nilan ni Marta.)
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta se avistara com ele.
31 Naa su nga getaw Judea kia megbelangbelang dini Maria diag dialem balay, benaꞌ minitaꞌ nilan si Maria migdedaliꞌ megbuat mukaꞌ luyu, lindug nilan, puꞌ laung nilan dun meditug lebeng lumalek.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, supondo que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Naa si Maria, benaꞌ minateng dia ni Isus, miglaub di gedapanen. “Uu Kaunutan,” laungen, “saꞌ sia diniin ka, ndiꞌ sia matay su patedu!”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde estava Jesus, ao vê-lo, lançou-se-lhe aos pés, dizendo: Senhor, se estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Mendadi si Isus, saꞌ minitaꞌen si Maria luminalek sampay su ngag dumanen getaw Judea luminalek dailan dema, misasawi ginaanen, milegenan patiꞌ.
33 Jesus, vendo-a chorar, e bem assim os judeus que a acompanhavam, agitou-se no espírito e comoveu-se.
34 “Adin niu libeng?” sinaaken.
34 E perguntou: Onde o sepultastes? Eles lhe responderam: Senhor, vem e vê!
35 Mikengaduy si Isus.
35 Jesus chorou.
36 Laung nu nga getaw dia, “Pegbentayay pa daan niu, mikpetail gupia dini Lazaro.”
36 Então, disseram os judeus: Vede quanto o amava.
37 Laak sug duma, laung nilan, “Naa, pipengitaꞌ nu getaw kini sug buta. Mauma ndaꞌen ma metabangi gumul ni Lazaro?”
37 Mas alguns objetaram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer que este não morresse?
38 Benaꞌ minateng si Isus tug lebeng ni Lazaro, mipatiꞌ puliꞌ mesasawi ginaanen. Naa kig lebeng kia, sinangyab, tinakep gembagel batu.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, encaminhou-se para o túmulo; era este uma gruta a cuja entrada tinham posto uma pedra.
39 Laung dayun ni Isus, “Pegawaꞌ niuig batu kia!”
39 Então, ordenou Jesus: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, porque já é de quatro dias.
40 Kaliꞌ sembag si Isus, “Naa, ndaꞌ bau pektaluꞌ diniꞌa puꞌ saꞌ sumaliga dinaan, maitaꞌ mu ki kelengas nu pegbayaꞌ nu Megbebayaꞌ?”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Inawaꞌ nilan dayun su gembagel batu. Migangag dayun si Isus, kaliꞌ pektaluꞌ, “Uu Amaꞌ, mikpaladpaladu diniꞌa, puꞌ mipenembaꞌ mui kenengiu.
41 Tiraram, então, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou porque me ouviste.
42 Misuunan ku gebii gendaw pekineegan mau, laak iini mipedengegu dun ki kenengiu diniꞌa kini, sabaꞌ nu nga getaw kini, puꞌ adun metuudan ilan dun puꞌ sinuguꞌ mau lumusad dinig lumbang.”
42 Aliás, eu sabia que sempre me ouves, mas assim falei por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Mideksuꞌ menenabi si Isus, minekeg dayun meksabi, laungen, “Uu Lazaro, guaꞌa na dini!”
43 E, tendo dito isto, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Gumiwaꞌ dayun si Lazaro. Laak linibedan pa penepeten sampay su kemeten mukaꞌ geksuden, pinutus dema tulapuki gulunen. “Ubaday niu,” laung ni Isus, “adun mekepanaw.”
44 Saiu aquele que estivera morto, tendo os pés e as mãos ligados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então, lhes ordenou Jesus: Desatai-o e deixai-o ir.
45 Naa melaun getaw tumindug dini Maria, mituudan ilan dini Isus saꞌ minitaꞌ nilan su pinggulaulanen kia.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que fizera Jesus, creram nele.
46 Laak sug duma, miditu ilan nga Pariseo, pisuun nilan dayun dun ki pinggulaula kia ni Isus.
46 Outros, porém, foram ter com os fariseus e lhes contaram dos feitos que Jesus realizara.
47 Mendadi ki nga Pariseo kini mukaꞌ ki nga kaunutan nug belian nu getaw Judea, mikpungun ilan dayun, ilan nu Pikumpungan nu Metaas Gukum nilan. Kaliꞌ ilan pektaluꞌ, “Naa, alanduni melengas baalen ta? Melaun mekesalebuꞌ pinggulaula nu getaw kiin!
47 Então, os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio; e disseram: Que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Saꞌ ndiꞌ ta pemaagen, megelaꞌ sumakup diniin su nga getaw. Mbuus medengeg nu gubirnu ditug Roma, suguꞌen nilan dayuni nga sundalu medini, peglaatan nilan dayuni gelal ta kaunutan, puꞌ gebaꞌen nilan su Pengedapan ta tu Megbebayaꞌ mukaꞌ leneden nilani nasud ta!”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Mendadi sala tawan dinilan si Caifas, iini mitenduꞌ Tampusan Metaas Belian di taun kia, kaliꞌ pektaluꞌ, “Paa, benguꞌbenguꞌen amu!
49 Caifás, porém, um dentre eles, sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: Vós nada sabeis,
50 Ndaꞌ niu ba mesuunay puꞌ melengas pa pegantiꞌ ta ki sala tawan di kepatay nug launan getaw batul nu megelaꞌ matay su tibuuk bansa ta?”
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Naa kagina iini Tampusan Metaas Belian, ki tinaluꞌ kini ni Caifas, kanaꞌ daniin delendeman. Pidelendem diniin nu Megbebayaꞌ puꞌ gumantiꞌ di nga getaw Judea si Isus.
51 Ora, ele não disse isto de si mesmo; mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação
52 Mukaꞌ kanaꞌ laak su kepatay nu nga getaw Judea ki gentiꞌenen, puꞌ pesalabuukenen pa pagid su kelaun piglegetawan nu Megbebayaꞌ misigwag dig dibabaw lumbang.
52 e não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Mendadi genat tu gendaw kia, ki nga kaunutan kini nu getaw Judea, minengaw ilan suꞌatan nilan di kepatay nilan dini Isus.
53 Desde aquele dia, resolveram matá-lo.
54 Saꞌ maꞌnia, ndaꞌ pekpaitaꞌ si Isus mekpanawpanaw dia Judea. Miditug lunsud Efraim tu geksid limawaꞌ, migbebenwa dia, ilan nu nga sakupen.
54 De sorte que Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali permaneceu com os discípulos.
55 Naa saꞌ sungu na mektelipuun sug Lumpuk tug Liniusan, melaun getaw tumiwad ditu Jerusalem genat dig lumibut benwa, minangay ilan mekanu adun mawaꞌ su kelemuꞌay nilan.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus; e muitos daquela região subiram para Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Naa pekpenengaun nu nga getaw dia Jerusalem si Isus. Saꞌ mikpungun ilan ditug Balay Pengedapan tu Megbebayaꞌ, miksinaakay ilan, laung nilan, “Naa, taꞌi ketaluꞌ niu dun? Si Isus, mabuꞌ ndiꞌ sumaup dig Lumpuk kini?”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Puꞌ su nga kaunutan nug belian mukaꞌ nga Pariseo kia, pilaktag nilan tu nga getaw, saꞌ duuni mekesuun dun saꞌ adin si Isus, subay pesuunen dinilan, adun daapen nilan iin.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para, se alguém soubesse onde ele estava, denunciá-lo, a fim de o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.